Tag: மீ. விசுவநாதன்

  • அவன், அது, ஆத்மா! (3)

    மீ. விசுவநாதன்

    புளியமரத்தடி ஜோசியர்

    அவன் பிறந்த பின்பு , அதன் குறிப்புகளை எடுத்துக் கொண்டு கல்லிடைக் குறிச்சியில் உள்ள கோட்டைத் தெரு புளியமரத்தடி ஜோசியர் ப்ரும்மஸ்ரீ இராமநாத ஐயரிடம் கொடுத்து அவனது ஜாதகத்தைக் கணித்தார்கள்.

    கல்லிடைகுறிச்சி புளியமரத்தடி ஜோசியர் மிகப் பிரபலம். அவரைத் தேடி வெளியூர்களில் இருந்தெல்லாம் மக்கள் வந்து பார்த்துச் செல்லவது இன்றும் தொரடர்ந்து நடந்து வருகிறது. கல்லிடைக் குறிச்சி கிராமத்தின் ஆஸ்தான ஜோசியர் இவர்கள்தான். ஊர்க் கோவில் உற்சவங்களுக்கு நாள் பார்த்துச் சொல்வதும், பரிகாரங்கள் சொல்வதும், சாஸ்தாப்ரீத்தி போன்ற நிகழ்ச்சிகளுக்கு நாள் குறித்துச் சொல்வதும் இவர்தான். இராமநாத ஜோசியருக்குப் பின் அவரது பிள்ளைகள் கோபால சர்மா, ராதா கிருஷ்ண சர்மா, செல்வி சுபா ஆகியோர் அந்தப் பணியைச் சிறப்பாகச் செய்து வருகின்றனர். இன்றும் சிங்கம்பட்டி ஜமீனுக்கு ஆஸ்தான ஜோதிடர் செல்வி. சுபா தான். இவர் ஒரு கணித ஆசிரியையும் கூட.

    amv

    கல்லிடைகுறிச்சியில் இருந்து ஒரு ஐந்து கிலோமீட்டர் தூரத்தில் உள்ளது சிங்கம்பட்டி என்ற சிறிய கிராமம். அங்குதான் மிகப் பிரபலமான சிங்கம்பட்டி ஜமீன் – சமஸ்தானம் இருக்கிறது. இயற்கை எழில் சூழ்ந்த மிக அழகிய ஊர். சுற்றி எங்கும் வயல் வெளிகளும், தோப்புகளுமாகக் கண்களுக்குக் குளிர்ச்சியான பூமி. சிங்கம்பட்டியில் இருந்து மிக அருகிலேயே உள்ளதுதான் மணிமுத்தாறு. பெருந்தலைவர் காமராஜர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட மணிமுத்தாறு நீர்த்தேக்கம் (118 அடி ஆழம் கொண்டது) இங்கு உள்ளது. நெல்லை மாவட்டத்தின் கால்வாய்ப் பாசனத்துக்கு மிக முக்கியமான பங்கு வக்கிக்கும் நீர்த்தேக்கமிது. மணிமுத்தாறு அருவியும், எண்பதடி ஆழங்கொண்ட தடாகமும் அழகாக இருக்கும். தண்ணீர் பளிங்கு போல இருக்கும். இளைஞர்களுக்கு இந்தத் தடாகத்தில் பாய்ந்து விழுந்து, முங்கி, எழுந்து நீந்தி விளையாடுவது தனி ஆனந்தம். அதற்கு மேலே மாஞ்சோலை என்ற பச்சைப் பசேல் என்றிருக்கும் குளிர்ந்த மலை சார்ந்த ஊர். இங்கு தேயிலைத் தோட்டங்கள் அதிகம். இங்கு விளையும் தேயிலை உலகப் பிரசித்தி பெற்றது. அதற்கும் மேலே உள்ளது கோதையார் என்னும் ஊர். எப்பொழுதும் “சில்” லேன்றுதான் இருக்கும். இக்காடுகளில் புலி, சிறுத்தை, மான், மிளா , யானைகள் போன்ற வன விலங்குகள் வாழ்கின்றன. இந்த மலை புலிகளின் சரணாலயம்.

    அழகழகான வண்ண வண்ணப் பறவைகளும், சிங்கவால் குரங்குகளும் இந்தக் காடுகளில் அதிகம் காணலாம்.

    அந்தத் தென்பொதிகை மலைத் தொடரில் இன்னொரு பக்கத்தில் உள்ளது பாபநாசம். இங்கு ஆங்கிலேயர் காலத்தில் கட்டப்பட்ட அணைக்கட்டு உள்ளது. அதன் கொள்ளளவு 144 அடி. மூன்று புறம் மலைப்பகுதியைக் கொண்ட அணைக்கட்டு. இந்த அணைக்கு நீர் வருகின்ற முக்கியமான பகுதியே “பாணதீர்த்த அருவி” ஆகும். இந்த அருவிக்கரை திரைபடத் துறையினருக்கு மிகவும் பிடித்தமான இடம். “ரோஜா” படத்தில் வரும் “சின்னச் சின்ன ஆசை”ப் பாடல் இங்குதான் எடுக்கப் பட்டது. இந்த அருவி நீர் விழுந்து ஓடிப் பெருகிய இடமே “பாபநாசம் அணைக்கட்டு”. அதில் இருந்து வெளிவரும் நீர்தான் மலையின் வழியாக ஓடி “கல்யாண தீர்த்தம்” என்று விழுந்து, அதற்கும் கீழே “அகஸ்தியர் அருவி” என்னும் பெயருடன் வருடம் பூராவும் வற்றாமல் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கக் கூடியது. இந்த கல்யாண தீர்த்த அருவியில் குளிக்கும் பொழுது கால்வழுக்கி விழுந்த தன் மகளைக் காப்பாற்றச் சென்று தானும் அந்த அருவித் துறையிலேயே விழுந்து மறைந்தவர்தான் தேச விடுதலைக்காகப் பாடுபட்ட தியாகி “வ.வே.சுப்பிரமணியம் ஐயர்”. அவர் அருவியில் குளிக்கச் செல்லும் முன்பாக, தனது உடைகளை கரையில் அமர்ந்திருந்த ஒருவரிடம் வைத்திருக்கும் படித் தந்து சென்றார். அவர்தான் காமராஜர் அமைச்சரவையில் கல்வி மந்திரியாக இருந்த சி. சுப்பிரமணியம் அவர்களுடைய சித்தப்பா, பின்னாளில் துறவறம் பெற்று சுவாமி சித்பவானந்தர் என்ற பெயருடன் திருப்பராய்துறை ஆஸ்ரமம் நிறுவி, ஆன்மிகத் தொண்டாற்றியவர். அவரது சீடரே சுவாமி ஒம்காரானந்தர். தேனீயில் வேத புரியில் ஆஸ்ரமம் அமைத்து மிகச் சிறந்த முறையில் ஆன்மிகச் சேவை செய்து வருகின்றார்.

    T .N. S. முருகதாஸ் தீர்த்தபதி

    amv1

    தென்பொதிகையில் களக்காடு, மணிமுத்தாறு, பாநாசம் மலைத் தொடரில் சுமார் எண்பதாயிரம் ஏக்கர் காட்டு நிலப்பரப்பு சிங்கம்பட்டி ஜமீன் – சமஸ்தானத்துக்குச் சொந்த மாக இருந்தது. ஆயிரம் ஆண்டுகள் பாரம்பரிய வரலாறு கொண்டது இந்த ஜமீன். இதன் 32வது பட்டத்து ராஜாதான் “தென்னாட்டுப் புலி நல்லகுட்டி சிவசுப்பிரமணிய கோமதி சங்கர ஜெய தியாக முத்து ஷண்முக சுந்தர முருகதாஸ் தீர்த்தபதி” . சுருக்கமாக T .N. S. முருகதாஸ் தீர்த்தபதி. இவருக்கு இப்பொழுது சுமார் வயது எண்பதுக்கும் மேலாகிறது. நன்கு கல்வி கற்றவர். சிறந்த ஆன்மிகவாதி. இவர்தான் இந்த ஜமீன் பரம்பரையின் கடேசி ராஜா. ஜமீன் பட்டத்தைத் துறந்தவர்.

    தீர்த்தபதிப் பட்டம் வந்த வரலாறு

    சிங்கம்பட்டி ஜமீன் – சமஸ்தானத்தின் குரு சிருங்கேரி ஸ்ரீ சங்கராசார்யார். இப்போதைய ராஜா T .N. S. முருகதாஸ் தீர்த்தபதி அவர்களின் கொள்ளுத்தாத்தா (பூட்டனார்) திவான் பகதூர் சுப்ரமணியத்தேவர் சிருங்கேரி ஸ்ரீ சாரதா பீடத்தின் 33வது பீடாதிபதி ஜகத்குரு ஸ்ரீ சங்கராச்சார்யார் அனந்தஸ்ரீ விபூஷித ஸ்ரீ சச்சிதானந்த சிவாபினவ ந்ருசிம்ஹ பாரதீ மகாஸ்வமிகளை பாபநாசத்தில் தரிசித்தார். அப்பொழுது சாதுர்மாஸ்ய விரத காலம். ராஜா சுவாமிகளை வணங்கி தங்களது சிங்கம்பட்டி ஜமீனுக்கு விஜயம் செய்யும் படி வேண்டுகிறார்.

    தனக்கு வாரிசு வேண்டும் என்று பிராத்தித்து, சாதுர்மாஸ்யம் விரதம் முடிந்த பின்பு சுவாமிகளின் பல்லக்கைச் சுமந்துகொண்டு தங்களது ஜமீனுக்கு அழைத்துச் செல்கிறார். சிங்கம்பட்டியில் சில பிராமணக் குடும்பங்களை குடி அமர்த்தி அவர்களுக்குத் தேவையான வசதிகளையும் செய்து தருகிறார். அப்பொழுது சிருங்கேரி ஸ்ரீ சங்கராசார்யார் அவர்களது ஜமீன் பாரம்பர்யம் பற்றித் தெரிந்து கொள்கிறார். பாணதீர்த்தம் வரை அவர்களது ஜமீனுக்கு உட்பட்டு இருந்ததால், அந்தப் பரம்பரைக்கு “தீர்த்தபதி” என்று பட்டம் தந்து ஆசீர் வாதித்தார்.

    அதனால் அடுத்த பரம்பரை ராஜாவின் பெயர் “முருகதாஸ் தீர்த்தபதி” என்று அழைக்கப் பெற்றார். அவர் தனது காலத்தில் சிருங்கேரி பீடத்தின் 34வது பீடாதிபதி ஜகத்குரு ஸ்ரீ சந்திரசேகர பாரதீ மகாஸ்வமிகளை பாபநாசத்தில் தரிசனம் செய்து தனது குருநாதரை அவரும் பல்லக்கில் சுமந்து சென்று தனது குருபக்தியை வெளிப் படுத்தினார். இப்போதய ராஜா T .N. S. முருகதாஸ் தீர்த்தபதி அவர்களும் தங்களது குருநாதரை இப்பொழுதும் குரு விச்வாசத்துடன் தரிசனம் செய்து வருகிறார்.

    ஒவ்வொரு வருடமும் ஆடி அம்மாவசை அன்று பாபநாசம் காரையாறு மலையில் உள்ள ஸ்ரீ சொரிமுத்தையனார் கோவிலில் நடைபெறும் பூஜையில் கலந்து கொண்டு, இரவில் “இரவில் ராஜ தரிசனமும்” தருகிறார். இந்த விழாவைக் காண லட்சக் கணக்கான மக்கள் இன்றும் கூடுகின்றார்கள். சிங்கம்பட்டி சமஸ்தான வாரிசுகள்தான் இந்தக் கோவிலின் பரம்பரை அறங்காவலர்கள்.

    1953 க்குப்பின் ஜமீன்கள் மறந்தது விட்டன. இருந்தாலும் அதன் பாரம்பர்யச் சின்னங்களை இன்றைய ராஜா பாதுகாத்து வருகிறார்.

    அதில் முக்கியமானது சுவாமி விவேகானந்தர் சிகாகோ சென்று திரும்பிய சமயம், இராமநாதபுரம் மன்னர் பாஸ்கர சேதுபதிக்குப் பரிசளித்த மரத்தாலான யானைச் சிறப்பம். பாஸ்கர சேதுபதி மன்னர், இப்போதய முருகதாஸ் தீர்த்தபதியின் தாய்வழிப் பூட்டன் ஆவார்.

    இத்தனை பெருமை பெற்ற சிங்கம்பட்டி ஜமீன்தார்களால் அழைத்து வரப்பட்டு கல்லிடைகுறிச்சி கோட்டைத் தெருவில் குடியமர்த்தப் பட்டக் குடும்பம் தான் “புளிய மரத்தடி” ஜோதிடக் குடும்பம்.

    அவன் பிற்காலத்தில் 1996ல் அவனது முதல் சிறுகதைத் தொகுதி “இரவில் நனவில்” புத்தகத்தை கவிஞர் வாலி அவர்களை அவரது இல்லத்தில் நேரில் சந்தித்துக் கொடுத்தான். அவர் அதை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் பெற்றுக்கொண்டு, அவனைப் பார்த்து அவர் கேட்ட முதல் கேள்வி, ” ஒய் ஒமக்கு எந்த ஊர்?”

    “எனக்குக் கல்லிடைக் குறிச்சி என்றான்.”

    உடனே அவர்,” நான் “செல்வம்” படத்திற்காகப் பாட்டெழுதக் குற்றாலம் சென்றிருந்தேன்.. அப்பொழுதுதான் எனக்கு மகன் பிறந்த செய்தி வந்தது… பக்கத்தில் இருந்த படத் தயாரிப்பாளரும், நடிகருமான வி.கே. ராமசாமி என்னிடம், “கவிஞரே இப்படியே கல்லிடைக்குறிச்சிக்குப் போயி புளியமரத்தடி ஜோசியரைப் பார்த்து உங்க மகனோட ஜாதகத்தைக் குறிச்சிக்கிட்டுப் போகலாம் என்றார்..” என்று கல்லிடைகுறிச்சியின் பெருமையைச் சொன்னார். அதன் பிறகு கவிஞர் வாலி அவர்களை அவன் பல முறை சந்தித்து உரையாடும் பேரு பெற்றான். அதை அவன் சமயம் வரும் பொழுது எழுதுவான்.

    அவனுக்கு ஒரு வயது நெருங்கும் சமயம், அவனுக்குத் தாய்வழிப் பாட்டியின் வீட்டில் இருந்த பொழுது, வீடு வாசல் படியை முதல் முதலாகத் தாண்டியதற்காக திருஷ்டி சுற்றிப் போட்டார்களாம். எப்படித் தெரியுமோ?…உப்புக் கொழக்கட்டை செய்து, அதாவது சிறிது சிறிதாக அம்மணிக்கொழகட்டை செய்து, குழந்தை மெதுவாகப் படி தாண்டும் பொழுது அதன் தலையில் அந்தக் கொழக்கட்டைகளைக் கொட்டுவார்களாம். அதன் பின் அவைகளை எடுத்து வாய்காலில் மீனுக்கு உணவாகப் போட்டுவிடுவார்கள். அந்த நிகழ்ச்சியைப் பார்த்து ஆசிதர வந்தவர்களுக்கு வெற்றிலை, பாக்குப் பழத்துடன் கொஞ்சம் கொழக்கட்டையும் தருவார்களாம்.

    இதுஎப்படி அவனுக்குத் தெரியும் என்று கேட்கிறீர்களா?..

    அவனுடைய நண்பனின் சகோதரி, போலீஸ் காரராத்துக் கோமு அக்கா , சென்னையில், தியாகராயநகர் பஸ்நிலையம் பின்புறம் போலீஸ்கோர்டேர்ஸ்ல் இருந்த (1973 ஜூலை மாதம்) பொழுது அவனுடைய நண்பர்கள் குட்டிச் சங்கர், பிரபுவுடன் பார்க்கச் சென்றான்.

    அப்பொழுது ,”அடேய்யப்பா..எப்படி வளந்துட்டே…ஒனக்கு ஒரு வயசாகற போது, வாசப்படி தாண்டின ஒடனே ஒன்னோடு பாட்டி எங்க எல்லார் கைலயும் கொழக்கட்டையைக் கொடுத்துக் கொழந்தை தலைவழியாக் கொட்டுங்கோடி” என்று சொன்னதுதான் ஞாபகம் வருது என்று சொன்னாள்.

    அதன் பிறகு அவன் படிப்படியாக முன்னால் வந்தான்….

    (01.02.2015)

    இனியவன் அடுத்த வாரம் வருவான் ……….

    Share
  • “அம்மா”

     

    மீ.விசுவநாதன்

    amma
    உயிருள் உயிரைக் காத்து
    ஒருநாள் வெளியில் விட்டு
    பயிலும் பாச மெல்லாம்
    பாலுடன் ஊட்டி வந்து
    வெயிலும் மழைக்கு முள்ள
    வேற்றுமை உணர்வு காட்டிப்
    பயிரைப் பசுமை யாக்கிப்
    பருவத்தில் நடக்க விட்டாள் !

    விட்ட தொரு வேகம்
    விளக்க மேதும் இன்றிக்
    கட்டை இதுசுகம் தேடிக்
    கட்ட றுந்துபோய்த் தானே
    தொட்ட தோபல துன்பம் !
    சூழ்ந்துள கூட்ட மெல்லாம்
    விட்டு வெகுதூர மோட
    விலகா தென்னரு கிலே

    பொட்டாகப் பொலிந்து நிற்பாள்!
    பூமியின் புழுதிக் காற்றை
    சிட்டுநான் சுவாசித் தாலோ
    சிந்தையில் நொந்து போவாள் !
    கெட்டு நான்போன போதும்
    கீழ்மையில் கிழிந்த போதும்
    கொட்டிய தன்கண்ணீ ராலும்
    குழந்தை எனைவாழ்த்தி நாளே !

    திட்டினேன் ! கோபப்புய லாகப்
    பேசியும் தீர்த்தேன் ! நாவால்
    சுட்டேன் ! அன்பு கூறும்
    தூய மொழியெ லாமும்
    தட்டிக் கழித்தேன் ! வாழ்வில்
    தடம்புரண் தழுத என்னைக்
    கட்டி அணைத்து அன்பு
    காட்டிய கைகளைப் பார்த்து

    வெட்கிப் போனேன் ! தீது
    பேசி வேட்டை நாயாய்க்
    கொட்டிய வார்த்தை எல்லாம்
    குழந்தையின் மழலை என்றாள் !
    மட்டிலா மனதின் ஊற்று
    மண்விண் பிரவாக மாகத்
    தட்டின்றிச் செழிப்ப தென்றால்
    அம்மம்மா அனைத்தும் நீயே !

    (20.09.1982)

    Share
  • “குருவே வணக்கம்”

    மீ.விசுவநாதன்

     

    mvs
    குருவே வணக்கம் குறையைக் களைய
    அருள்தா! மனத்துள் அழகுத் திருவின்
    உருதா! இனிநம் உறவுப் பிரிவைக்
    கருதா களிப்பே களி. (1)

    சலனம் சலனம் சலனம் மனதுள்!
    உலவும் எதுவும் ஒருதீக் கலகம்!
    பலவும் சிலவும் பதியே எனதாய்
    நிலவும் இறையே நிலா. (2)

    இரவும் பகலும் இனியன் உனதே!
    அரவும் அழகே! அழகு விரவும்
    நிலவும் உனதே! நிலவின் நிழலின்
    குலவும் ஒளியே குரு. (3)

    கூப்பிட்டார் போனேன்நான்; கும்பிட்டு நின்றங்கே
    காப்பிட்டார் போல்குருவைக் கண்ணாலே சாப்பிட்டேன்;
    ஆப்பிட்ட வாழ்விலே ஆச்சர்யம்! ஆச்சர்யம்!
    பாப்பிச்சை இட்டாரே பார்.. (4)

    நிந்தித்தேன் என்குருவை; நீவாவா என்றதுமே
    சந்தித்தேன்; மந்திரத்தைத் தந்தவர்தாள் சிந்தித்தேன்;
    முந்தித்தேன் சொல்லமுதம் மொத்தமுமே நன்றாகச்
    சிந்தைத்தேன் ஊற்றான தே. (5)

    ஒருவன் இறைவன் உனதுள் உறைவன்;
    துருவன் நினைவில் உருவில் வருவன்;
    கருவில் தெரிவன் கருத்தில் நிறைவன்
    குருவின் வழியே குறி. (6)

    பனைக்கு யரவுன் பணத்தால் கொடிய
    வினையை விரட்டி விடநீ நினையாய்!
    நினைக்க நினைக்க நிறையும் குருவின்
    தினைத்தவப் பார்வையே தீர்வு. (7)

    உயிரில் கருணை உடலில் தனிமை
    கயிறில் அரவம் கவனம் பயிலும்
    பெரிய குணமே பெயர்நற் குருதான்;
    அரிதாம் அவரை அறி. (8)

    ஆணவத்தால் தூற்றுவதும்; ஆசையினால் தீண்டுவதும்
    பூணுகிற மானிடப் பொய்முகம்! தாணுவிந்தாள்
    காணுகிற நற்குருவின் கால்பிடிக்கத் தேவருமே
    பேணுவராம் உன்கால் பிடித்து. (9)

    அளவான ஆசை, அளவாய் உணவு,
    களவான எண்ணம் கரைய உளத்துள்
    குருபாதம் வைத்து குறிபார்த்துப் போற்ற
    ஒருநாதம் கேட்குமே ஓம். (10)

    மூடன், அறிஞன், முக,மனம் மாறும்நல்
    வேடன், பணத்தேடன், வீட்டின்பம் நாடனவன்,
    கூட(ஆ)ன் அருளாளர் கூட்டத்தில் என்றாலும்
    சீடனெ னும்குருவே சீர். (11)

    கூட்டுக் குருவி குரல்கேட்டான் ஓடியவ்
    வீட்டுப் புலவன் விடுவித்தான்! ஏட்டுச்
    சுவடினி சொத்தல்ல தூய குருவின்
    சுவடினி ஒன்றேதான் சொத்து. (12)

    கவிதை ரசிக்கும் கலையை, சிறுபுல்
    புவியில் சிரிக்கும் பொழுதை, செவியில்
    குவியும் இசையை, குறையின் றறியப்
    புரியும் குருவின் புகழ்.. (13)

    மழைதரும் செல்வம்; மதிதரும் சீதம்;
    பிழைதரும் ஞானம்; பெருங்கண் ணழைப்பில்
    தழைவிடும் காதல் தவத்தால் தெளிவாய்
    இழைக்கும் குருவே இதம் (14)

    முரட்டுத் தனத்தை முறிக்கும் கருணை
    விரட்டும் விதியை விரட்டத் திரட்டும்
    அறத்தை! அதையும் அழகாய் உணர்த்தும்
    திறத்தைத் தரும்குரு தேன். (15)

    எழுத்தும், கருத்தில் எழும்நற் சிறப்பும்,
    அழுத்தும் மனதின் அடங்காப் பழுதாம்
    கொழுத்த சினமும், குருவின் அருகில்
    பழுத்து விழும்நற் பழம் (16)

    துன்பம் துணிவையும், சோதனை தெம்பையும்
    இன்பமாய்ச் சேர்க்கும்; இனியதை ஒன்றுதான்
    உன்மனம் வேண்டினால் ஒர்குரு நிச்சயம்
    உன்முன் வருவார் உணர். (17)

    உன்னை உரசி ஒளியினைக் காட்டியே
    தன்னை உனக்குள் தடவியந்த முன்னை
    வினையை வெளிச்ச விழியால் அறிந்திடும்
    பொன்னொளி ஞானி புகழ். (18)

    மாத்திரை போட்டிந்த மாத்”திரை” வாழ்க்கையில்
    யாத்திரை செய்கின்றோம்! அந்தநம் யாத்திரை
    நேரமோர் மாத்திரை நேரம் குருவின்னற்
    சீரடி போற்றுதல் சீர். (19)

    அரியும் சிவனும் அதுபோல் பலவாய்த்
    தெரியும் இறையும் தெளிவாய்த் தெரியும்
    விரிவாய் குருவாய் விளக்க விளக்கப்
    புரியும் புரியாப் புதிர். (20)
    வாக்கு வரமும் வளர்கவி வார்த்தையும்
    நாக்குள் நிறைய நயமுடன் தேக்கின்
    பலமாய் வெளிவர, பாமகளே ஆசான்
    குலமாய்த் தெரிவாள் கொலு. (21)

    நதியென வாழ்வு நடக்கும் அழகில்
    புதியன காண்பாய்! புரட்டும் கதியை
    மதிவழி வெல்வாய்! மயக்கம் எதற்கு?
    பதிவழி நற்குருநீ பார். (22)

    கொஞ்சு கிளிபோல் குருவிருப்பார்; சீடனின்
    பஞ்சு மனக்குகைப் பாபங்கள் கொஞ்சமும்
    மிஞ்சா வகைதனில் மீட்டிடுவார்; அன்புவாழ்
    நெஞ்சில் அவரே நிஜம். (23)

    ஆணவம், ஆத்திரம், ஆசை அனைத்துமே
    காணாது போய்விடக் கண்ணசைப்பார்! கோணாது
    பூணுவோர் உள்ளத்தில் பூப்போலே தோன்றிகுரு
    தூணாக நிற்பார் துணை. (24)

    நிகழும் தவறும் நிறையென மாற்றும்
    புகழ்மிகு நற்குரு புண்யம்; திகழும்
    அகழ அரிய அறிவை அறிய
    முகிழும் முயற்சி முகம். (25)

    சின்ன அலகினால் சின்ன மணிநெல்லை
    என்ன அழகாய் எடுக்கிறது! தின்னும்
    இரைக்கி னியபாடம் இப்படிச் சொன்ன
    இறைக்குக் குருவே இணை. (26)

    கற்றநம் வித்தை கணக்கி லடங்காது!
    பெற்றநம் செல்வம் “பினாமிக்கும்” போகாது!
    சுற்றம் அழுதால் சுடலைக்குத் துக்கமில்லை;
    உற்ற குருதாள் உணர் . ( 27)

    தீயது வென்பதும் தீஞ்சுவை என்பதும்
    மாயது வென்பதே மாகுரு வாயதன்
    தாரக மந்திரம்! தன்னை அறிந்தவர்
    சீரடி தானே சிவம். (28)

    உதயத்தில் தீச்சிகப்பு உச்சியிலே வெள்ளை
    விதவித வண்ணத்தில் விண்ணில் கதிரின்
    அதிசயம் மாயம்! அனைத்துமே மாயம்!
    பதியவைத் தார்குரு பார். (29)

    கல்லும் கனியக் கவிபாடி னாலுமே
    சொல்லும் செயலும் சுகந்தர, வெல்லும்நற்
    கல்வியிற் சான்றோரின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிவோர்
    நல்லகுரு, சீடர் நயம்.. (30)

    அவனொருவ னானாலும் அத்தனையும் அந்த
    அவனுள்ளே தானடங்கும்; ஆமச் சிவமே
    எவருள்ளும் நீங்காத “ஏகாந்தி” என்றார்
    தவகுரு! செய்வேன் தவம். (31)

    நதியையே பார்த்திருந்தேன்; நன்றாக வெங்கோ
    அதிராமல் மெல்ல அசைந்தே சுதியுடன்
    செல்கிறது ; எத்தனையோ செய்திகளை என்குருபோல்
    நல்லதுவாய்ச் சொல்லும் நதி. (32)

    படித்துப் படித்தும் படியாது ஞானம்;
    அடித்துப் பிடித்தே அதுதன் நடிப்புத்
    திறத்தால் வெளியில் திமிறியே ஓடும்;
    அறத்தான் குருவே அரண். (33)

    சோலை மலரழகு சூரியன் வீழ்ந்திட
    மாலையில் வாடிடும் ; மாலையின் வேலையே
    காலைபோல் மல்லிப்பூக் காடெனக் காட்டுதல் ;
    வேலை யிதிறை வினை . (34)

    கிலிதரும் பாம்பு , கிளி ,புறா , ஆந்தை,
    புலி,நரி, ஓநாய், புழு ,ஈ, எலியும்
    களியுடன் உன்னைக் கனிவுடன் காண
    ஒளிக்காத உள்ளன்பே ஒம். (35)

    அல்லா கிறிஸ்து அரிசிவனும், பூமியில்
    புல்லாய் மலையாய் புதுப்புனல் “சில்”லாய்,யோர்
    கல்லாய்,அக் கல்லுள் கனியும் உயிராய்யிவ்
    வெல்லாம் இலை ; குரு வேர். (36)

    வைரமும் வேண்டாமோர் வைரநெஞ்ச மும்வேண்டாம் ;
    வைரமும் மண்தானே ! வையாதே வைராசை ;
    வை,ரச மாகவுள் வைராக் கியம்,குரு
    வை,ரசித் தேதினம் வாழ். (37)

    ஊர்க்குருவி வந்து ஒருசிலநாள் வாழ்கிறது ;
    நீர்க்குமிழி ஒன்று நிறங்காட்டி ஓர்நொடியில்
    பார்க்கும்நம் கண்ணெதிரே பட்டெனப் போகிறது ;
    தீர்விதற்க்(கு) உன்குருவைத் தேடு. (38)

    அடக்கமு முள்ளே அகங்காரம் கொள்ளத்
    தொடக்கமு மாகும்; துளியும் அடக்க
    நடக்கா அசுரனதை நற்குருவின் பார்வை
    அடக்கும்; அதுநல்(ல) அருள். (39)

    தீப ஒளி யைநீ தீயென எண்ணாதே!
    கோபத் துடிப்பினைக் கொஞ்சமும் தாபமின்றி
    ஆபத் திலாது அணைக்கிற ஆத்மவொளித்
    தீப மெனவே தெளி. (40)

    காற்றுள் ளிருந்து கவிதை எழுதிட
    ஊற்றுக்கண் யார்சொல்? உருத்தெரியாத் தோற்றத்தால்
    போற்றும் இசையெனப் புல்லாங் குழல்வழி
    தேற்றும் இறையெனத் தேர். (41)

    மாமழை பெய்து மணிக்குள மாறெல்லாம்
    பூநுரை பொங்கியே போகிறது ; தானுறை
    கோவிலாய் என்னுள் குருவிருந்(து) ஆசிகள்
    தூவிடத் தீரும் துயர். (42)

    கொதிக்கும் அனலும் குளிர்ந்த புனலும்
    மதிக்கும் குருவின் மனதின் விதிகே
    அடங்கும்; அவரின் அருகே அமர்ந்தால்
    அடங்கும் அகந்தை அகம். (43)

    சொப்பு விளையாடும் சூழலில் தப்பியே
    அப்பாவின் தோள்தாவி அன்பாலே கப்பென
    அப்பிடும் செல்லமாம் அன்புக் குழந்தைபோல்
    தொப்பென வீழ்ந்து தொழு. (44)

    எப்படியோ வாழ எனக்குப் பிடிக்காது ;
    தப்படியே என்றாலும் தாங்கியே ஒப்படைப்பேன்
    அப்படியே என்னை அவரிடம் ; அக்குருவோ
    எப்படியும் காப்பார் எனை. (45)

    சரிவிடு போகட்டும் சங்கடமாம் காலம் ;
    எரிதொடு வாழ்வே எதிரே தெரிந்தும்
    அறிவுடை ஆசார்யன் அன்பொன்றே என்றும்
    குறியெனக் கொள்ளல் குணம். (46)

    குமரன், அழகன், குகனவன் என்றும்
    அமர சுகமே(ய) அளிக்கும் கமலன் ;
    சமரில் தலைவன் ; சரியாய் குருவாய்
    அமர்ந்தான் மனது(ள்) அவன். (47) 29.10.2014 இன்று “கந்த ஷஷ்டி”

    செவிப்பூ குளிர செவிக்குள் குவியும்
    கவிப்பூ வினங்களின் கற்பனை வாசம்;
    தவிப்பு, மகிழ்ச்சி, தளர்ச்சி, அனைத்தும்
    சுவைஎனச் சொன்னார் குரு. (48)

    விந்ததனைக் காத்து , வெளிநினைவை உட்திருப்பி
    முந்தனைதும் தூள்தட்டி மூளைக்குள் பொந்தினிலே
    வந்தனைசெய் ! ஓங்கார வார்த்தைப் பொருளுக்குக்
    கந்தனையே காரணமாய்க் காண்.. (49)

    தேமா, புளிமாவும் தெய்வீகப் பாட்டிற்குத்
    தாமாகத் தாங்கத் தவம்செய்யும் ; ஏமாந்தால்
    பாட்டைக் கெடுத்துவிடும் ; பக்குவப் பட்டோரின்
    கூட்டும் குருவின் கொடை . (50)

    குடைக்கு ளிருந்தாலும் கொஞ்சம் மழைநீர்
    உடையில் தெளிக்கும் ; உயிரோ உடையின்
    கடைக்குள் சிலநாள் கலந்து பறக்கும் ;
    விடைக்கு குருவே விடை. . (51)

    “நான்”மறைய “நீ”தெரிவாய்! “நானழிய “நீ”யுதவு!
    தேன்துளியைப் போய்ப்பருக தேவகுரு தா(ன்)னென்றும்
    ஆனதெலாம் என்கின்றேன்! ஆணவப் பேயோட்ட
    ஞான குருதாள் நலம்.. ( 52)

    சிரிசிரி வாய்வலிக்க; சிந்தனையில் அந்த
    “ஹரிஹர” வல்லவனை ஹாயா வரித்தால்
    கரியுமே தானகந்தைக் காட்சி; மகிழ்ச்சி
    புரியுமே தானகன்ற பூ. (53)

    கண்ணைத் திறந்து கவலை மறந்துபார்
    எண்ணம் எதுவும் இருந்திடா திண்ணனாய் ;
    உண்மையில் உள்ளத்தை ஊமையாய் வைக்கவரும்
    தண்மை அமைதி தரும். (54)

    சொப்பனத்தில் வாழ்க்கையும் , சொப்பனமாய் வாழ்க்கையும்
    குப்பனுக்கும் அப்பனுக்கும் கொள்கையில் அப்படித்தான் !
    துப்புத் துலக்கு தொடர்ந்து குருமூலம்
    அப்போ தறிவாய் அதை . (55)

    அருவிதா னோடி அழகுநதி பேராய்
    பெருகி கடலாகி பேரு ருகுரு
    வருளாய்த் தெரியும் ! வழியை அறிந்து
    வருவோர் பெறுவர் வரம். (56)

    மைனாவும் பேசுமாம் , மைவிழியும் , பேனாவின்
    மை”நா”வும் பேசுமாம் ! மௌனமாம் மெய்”நா”க்கள்
    கைமேல் பலனுடன் கண்டாலும் வேண்டாதாம்
    பொய்யாகப் பேசும் புகழ். (57)

    அம்மா அசைத்த அடிமனதுள் என்முன்னே
    எம்மாம் பெரிய எதிர்காலம் ! தும்பைப்பூ
    சும்மா சிவன்தலை சூட்டென்றாள்! என்குரு
    எம்புட் டருளினர் ஏற்று. (58)

    சின்னக் குழந்தை சிரிக்கிறது ; ஓவென
    என்ன நினைத்து எதற்கது தன்னை
    மறந்து அழுகிறது ; மண்ணில் பிறந்தால்
    இறந்தும் இருக்க இரு. (59)

    திரையில் தெரியும் திருமுக மெல்லாம்
    கரையில் கலந்து கரையும் திரைதான்!
    விரைவில் இதனை விளங்கிட வேண்டின்
    கரையில் குருதாள் கதி. (60)

    வேண்ட மனமுமே வேண்டா திருக்கையில் ,
    வேண்டும் வரமென்ன வேண்டுமாம் ? வேண்டுமே
    தீண்டும் திரியினைத் தீபோல் , குருநாதர்
    தீண்ட”நான்” தீயும் திரி. (61)

    “அறுபதில் பார்க்கலாம் ஆன்மிகம் , இன்று
    பெறுவதில் என்னபயன் ?” பிள்ளாய் உறுமாதீர் !
    எப்போதும் உள்ளிருக்கும் இன்பமாம் ஒன்றிலே
    இப்போதே ஒன்ற இதம். (62)

    தெருத்தெருவாய் நீயலைந்து தேடிப் பிடிக்க
    உருத்தெரி யாதுனக்கு ; “ஓமு”ள் ளிருப்பதும்
    கண்ணில் படாது ; கருத்தினை நன்கறிய
    எண்ணி குருதா(ள்) இணை. (63)

    என்ன உபசரிப் பென்ன அவமதிப்
    பென்னென்ன நித்தம் கிடைத்தாலும் – தன்னையது
    பொன்னாக்கு மென்று பொறுமையைக் காப்போரை
    மன்னவனாய்க் கொண்டாடும் மண். (64)

    அரிதாரம் பூசி அரிவேடங் கொண்டா (ல் )
    அரியாக மாட்டாய் ! அதுவோர் எரிபனி
    என்று தெளிக ! இதயத்துள் கேட்குமொலி
    ஒன்று யிரதுவே ஓம். (65)
    ஆழக் கடலுக்குள் ஆணிமுத்தெ டுக்குமவன்
    கூழுக்குக் கூலியாளே ! குற்றமில் லாழ
    மனத்துள்ளே முத்தெடுத்தல் மற்றோர் பிறப்புக்
    கனத்தைக் கருவறுக்கும் கை. (66)

    குப்பை , மனதில் குவிந்து கிடக்கிறது ;
    எப்போ தெறிவேன் எனதறியேன் ; அப்பா
    குருநாதா நெஞ்சம் குவித்தழைத் தேனே !
    இருதாள் இருத்தி(யி) இரு. (67)

    பாயாசம் , அப்பம் , வடைஎன் றலைந்துள்ளே
    ஆயாசம் இப்போ(த) அடைந்தோமே ; ஓயாத
    வாயடைத்து மோனத்தின் வாய்திறந்தால் நெஞ்சுக்குள்
    நோயே வராதாமே “ஓய்” ! (68)
    (“ஓய்” என்பது நெல்லை மாவட்ட வழக்குச் சொல் ஓய்”)

    இல்லத்தில் மூத்தோ(ர்) இருந்தால் “முதியோரின்
    இல்லம்” ; முதியோரை எங்கேயோ(ர்) இல்லத்தில்
    விட்டோர்க்கு வீடில்லை, பேரில்லை, “ஸத்குரு”
    கிட்ட வரமாட்டார் கேள். (69)

    விழும்போ தருவிநிறம் வெள்ளை; தெளித்து
    விழும்நீர் நிறமில்லை ; விண்மண் னெழுகின்ற
    வேத முதல்வன் நிறமும் குணமுமிலான்;
    சேத னவனையே சேர். (70)

    எவர்வந்து பாராட்ட இங்கே தியானம்;
    சுவருக்கு மத்தியில் சுத்த சிவமாம் !
    அவருக்குங் காட்டாதே ஆழ்ந்துள் இருத்தல்
    தவமெனக் கொள்ளத் தகும். (71)

    அழுவா ரதுபொய் ; அணைப்பா ரதுபொய் ;
    தொழுவா ரதுபொய் ; துளியன் பொழுக
    வருவா ரெவர்சொல் ? வருநா ளேனும்
    குருவருள் தேடிக் குவி . (72)

    காலைக் கதிரைக் கண்திறந் துள்ளுக்குள்
    வேளை யொருகணம் வேண்டிக்கொள் ; நாளையைச்
    சோலை மணம்போல் சுகமாய்ச் சீர்செய்யும்
    வேலை நமக்கு விதி. (73)

    துங்கைக் கரையில் துளிநேரம் நெஞ்சுக்குள்
    தங்க அழைத்தேன் தவகுருவை – செங்கதிர்ச்
    சோதித் திருமுகம் சோதித்தி டாதென்னுள்
    போதித் தழகன்றோ பொன். (74)

    குதிரையோர் சாட்டைச் சொடுக்கி லடங்கும் ;
    அதிகாசை , ஞான(ம்) அரும்பின் மிதிபடும் !
    ஆணவச் சிங்கம் அடங்கவே செய்யாது ;
    வேணு மொருகுரு வே.. (75)

    சுருள்சுருளாய் மேகம் சுருண்டடிக்கும் காற்றால்
    பெருமழையைக் கொட்டும் ; பெருகும் கருவம்
    குருவருள் தாளினைக் கும்பிட் டடங்கும் ;
    திருவடியைப் பற்றித் தெளி . (76)

    இசையில் கரைந்தே எதுவும் மறந்தே
    அசையா நிலைத்த அறிவு – திசைக(ள்)
    அனைத்து மெனது(ள்) அலையிசை ஆணை ;
    நினைக்க இறையே நிறை. (77)

    இருசக் கரவண்டி இந்தநம் வாழ்க்கை ;
    ஒருசக் கரம்பெற்றோர் ; ஊக்கும் குருதாள்
    மறுசக் கரமாகும் ; மண்ணி லெவர்தான்
    மறுப்பரித் தெய்வ வரம். (78)

    நாடகம் உள்ளம் ; நடிக்கும் குணந்தானே
    பூடகமாய் உள்ளிருக்கும் பூச்சான வேடங்கள் ;
    கூடிப் பிரியும் உயிரிருக்கும் தோற்கூட்டை
    வேடிக்கை பார்த்துச் சிரி. (79)

    வாழைக்கு என்றுமே வற்றாத நீர்வேண்டும் ;
    ஆழமாய் உள்ளிருக்கும் ஆத்மாவாம் வாழைக்கு
    ஆசானே பக்குவமாய் அன்றாடம் நீரிரைப்பார் ;
    பேசா துனக்குள்ளே கேள் (80)

    துள்ளும் குணமீன்நான் தூண்டிலுக்குள் சிக்காமல்
    தள்ளியே போய்வந்தேன் ; தண்ணீரை அள்ளிக்
    குடிக்கும் குருகையைக் கொஞ்சமே தொட்டேன் !
    நொடிக்குள் மறைந்தயுகம் நூறு. (81)

    பாண்டி விளையாடும் பச்சைக் குழந்தையாய்த்
    தாண்டிக் குதித்துத்தான் “தானிருட் கூண்டு
    விடவேண்டும் ; பற்றெல்லாம் விட்ட குருசொல்
    நடந்தா லழியுமே நான். (82)

    பொய்யும் புரட்டும் புதிதல்ல பூமிக்கு ;
    கையோடு மெய்யாகக் கண்டாலு(ம்) ஐயா
    வருமோ இறையின் வழிக்கே மனது !
    குருவழைக்கத் தட்டுமோ கூறு. . (83)

    தீபத் திருநாள் தெரிவிக்கும் நற்செய்தி ,
    “பாபத்தைச் செய்யாதே , பண்பில்லாக் கோபத்தைப்
    பேணும் மனிதருடன் பேணாதே நட்பென்று”
    காணும் ஒளிகுரு கண். (84)
    (இன்று திருவண்ணாமலை தீபத் திருநாள்.)

    மலைக்கும் மடுவுக்கும் மாபெரும் மாற்ற
    மிலைஎனச் சொல்லவோ வென்னுள் விலையிலா
    மந்திரந் தந்தார் ; மரத்தையே பொன்னாக்கித்
    தந்த குருவே சரண். (85)

    உரிக்க உரிக்க உருத்தெரி யாமல்
    மரிக்கும் மனமே வசமாய்த் தெரியும்
    வழிக்கு வரும்போல் வழுக்கியே ஓடும் ;
    வழிக்குக் குருவே வரம். (86)

    பணத்தால் பணிவும் பனிபோல் பண்பும்
    குணமாய் வருவது குலத்தின் மணமாம் !
    சுணக்கம் வருமெனில் சொல்வாய் குருவே
    வணக்கம் ; வருமே வளம். (87)

    கோபக் குணமே குடிகொண்ட கீழோனாய்ச்
    சாப வரம்பெற்றுச் சண்டையில் பாபத்தால்
    கெட்டுப் புழுவாய்க் கிடந்த வனைகுரு\
    கிட்ட வழைக்கக் கிரி. (88)
    (கிரி – மலை )

    கண்டவர்முன் கைகட்டிக் காணாது பொய்சொல்லும்
    தண்டப் பிழைப்புத் தரவேண்டாம் ; கண்டத்தில்
    நீலம் வரித்த நிசமாம் குருநாதா
    சூலத்தால் “நானை”ச் சுடு. (89)

    வாக்கு நலம்வேண்டும் , வற்றா நலப்பணிவும் ,
    காக்கும் குணமும் கனிவான போக்குமே
    வேண்டும் வரமாக வேண்டும் ! குருவருள்நாம்
    வேண்டத் தருமே நிஜம் (90)

    “பலேஎனக் கூறியே பாராட்டும் போதும் ,
    எலேயிது நல்லா(யி) இலைசரி “போலே “
    எனச்சொல்லும் போதும்நீ இன்பமே கொள்க
    வெனக்கூறு வார்குரு வே. (91)
    உறக்கம் , விழிப்பு , உறங்கா நினைப்பு
    இறக்கும் வரைக்கும் இருக்கும் ; இறந்தும்
    பிறக்கும் உயிராய்ச் சிரிக்கு மதுதான்
    சிறக்குமுன் னாத்ம சிவன். (92)

    புறத்தே இருக்கும் புகழில் மயங்கி
    அறத்தை அழிக்கு(ம்) அகமே ; நிறுத்துன்
    தவறைநீ. ! நெஞ்சுள் தனித்திருந்து “நான்”பார் !
    அவரேதான் ஆத்ம அசல். (93)

    பசிக்குணவும் , பட்டாய்ப் படுக்க இடமும்
    மசித்தத் தெளிந்த மனதும் , சுகிக்க
    சிவனின் உருவும் சிறப்பெனச் சொன்ன
    தவகுரு வாக்கே வரம். (94)

    செய்த பணிநன்று ; செய்யவோ அவ்விறை
    செய்யும் கருணை ; வினைவழி உய்வேன் ;
    விளையாடும் ஆசானோ வேறாரென் நண்பன் ;
    களைப்பேது வாழ்வே களி. (95)

    என்னறிவு என்திறமை யெல்லாமே உன்பிச்சை ;
    உன்னைத்தான் கேட்பே(ன்) உதவிட ; அன்னையே
    நான்கேட்கா மல்தருவாய் ஞானம் ; குருவாகத்
    தானாக வந்தவளே தாய். (96)

    பிள்ளை , மனைவி ; பிரியாத பாசத்தால்
    முள்ளை மலரென்றும் மோனத்தைக் கள்ளின்
    மயக்க நிலையாயும் மாற்றித் திரிந்தேன் ;
    மயக்கத்தைத் தீர்த்தார் மகான். (97)

    பட்டம் பதவி பணமெல்லாம் உன்னையே
    விட்டு விலகும் ; விளையாடும் தொட்டில்
    உறவெல்லாம் உன்னுடைய துட்டால் விலகும் ;
    துறமனமே ஆன்மத் துணை. (98)

    சுற்றி இருக்கின்ற சூழலே சொர்கந்தான் ;
    வற்றாத ஆனந்தம் வாய்த்துளது முற்றாக !
    நெஞ்சம் நிமிர்த்தியே நேராய் நடைபோட்டு
    கொஞ்சிக் குடும்பமாய்க் கொள் . (99)

    கூறு மொழியில் குணம்நன்கு கொண்டிருந்தால்
    நூறு வயதும் நோயின்றி ஆறுகுளம்
    நீந்திக் குளித்திடலாம் ; நீதிநெறி நின்றாலோ
    ஏந்திக் கொளுமே இறை. (100)

    “கட்டிடம் கட்டிக் கனவுலகில் வாழ்ந்தாலும்
    பொட்டென உள்ளே பொறியொன்று தட்ட
    விழிப்பாய் ! உலக விளையாட்டைக் கண்டு
    விழிப்பாய் இரு ! உள் விழி ” (101)
    முற்றுமே கற்க முடியாதென் றாலுமே
    கற்றவ ரெப்போதும் கர்வத்தால் கற்றதை
    மற்றவர் முன்னேபோய் மார்தட்ட மாட்டாராம் !
    கற்றுத் தெளிந்தோர் கனி. (102)

    மனமே மறந்திடு மற்றொர்செய் தீமை !
    தினமே படிப்பு , செயலில் முனைப்பு ,
    இலக்கியம் , ஏழ்மைக்(கு) இரங்குத லென்றால்
    அலையாதே நிற்கும் அகம் (103)

    குருவை நினை;முடிந்தால் கும்பிடு , கூப்பிக்
    கிருபைதா என்றுநீ கேள்;தன் பெருமை
    கருதா மனம்தர கண்ணீர் மழையால்
    உருகிப் பணிந்தா(ல்) உயர்வு. (104)

    பெரிது கடலே ; பெரிதுதான் வானம் ;
    அரிதாம் குருவி(ன்) அருளே பெரிதினும்
    மிக்கப் பெரிது ; மிகையில்லை வேண்டுநீ
    தக்க குருவைத் தர. (105)

    கம்பீரக் கண்ணனின் கண்களைப் பாரேன்டீ !
    நம்பீரங் கிக்குண்டாய் நன்றாக எம்புட்(டு)
    அழகுடீ !நீலனாய் ஆழ்கடல் வண்ணக்
    குழந்தையாம் கோபால் குரு. (106)
    (ஓவியர் கேசவ் முகநூலில் அனுப்பியிருந்த “கண்ணனின்” ஓவியத்தைப்பார்த்து எழுதியது)

    கவலையை மீறும் களிப்பும் , கவிதைத்
    திவலையமு தத்துளி தேனும் , சுமையை
    ஒழித்த மனமும் உடனே எனக்குள்
    பொழிய குருவே புகல். (107)

    இசைஞான மில்லை , இறைபக்தி யில்லை ,
    தசையாசைக் கோய்வில்லை , தர்மப் பசையென்னை
    ஒட்டவே யில்லை உயர்குருவே உந்தாளி(ல்)
    ஒட்டினால் உள்கேட்கு(ம்) ஓம் (108) 29.12.2014

    எளிய பிராத்தனை

    சிந்தனையே இன்றியும் , சித்தம் வெளியாகி
    பந்தமேது மின்றியே பஞ்சாயுள் அந்தச்
    சிவனையும் விட்டுச் சிரித்த விழியாய்
    இவனைநீ வைப்பாய் இனிது.

    (குருவே வணக்கம் என்னும் தலைப்பில் நாளுக்கொன்றாக நூற்றியெட்டு வெண்பாக் கவிதைகளை எழுத நினைத்தேன். அது இன்றோடு 29.12.2014 நிறைவடைகின்றது. குருவருள் எங்கும் நிறையட்டும்.)

    Share
  • காலம்

    மீ.விசுவநாதன்

    images (1)
    மாமழை கொட்டிப்பின் மாமலை மீதிறங்கி
    பூநடை ஆறாகிப் போய்கடல் சேர்த்தல்போல்
    ஊரெல்லாம் சுற்றியே ஓய்ந்த மனமுள்ளே
    ஆரெனத் தேடு(ம்) அதை

    Share
  • அவன், அது , ஆத்மா

      (ஒரு எளிய மனிதனின் சுயசரிதை)

                                                           மீ.விசுவநாதன்

    அத்தியாயம் : இரண்டு

    வாழையடி வாழை

    amvi1

    “அவனது” அப்பா வழித் தாத்தா அ.(நந்தனாராயாணன்) விஸ்வநாத ஐயர். அவரது மனைவி முத்துலட்சுமி அம்மாள். “முத்தம்மை” என்றுதான் அந்த கிராமத்தில் எல்லோரும் அழைப்பார்கள். மகாலட்சுமி போல இருப்பாள். மிகுந்த தர்ம சிந்தனை உள்ளவர். சித்த வைத்தியம் நன்கு தெரியும். கிராமத்தில் எந்த வீட்டில் நிறை மாத கர்ப்பிணி இருந்தாலும் “முத்தம்மை” கைராசியில் நல்ல குழந்தை பிறக்கும். பார்வையில் கனிவும், பழக்கத்தில் அன்பும் நிறைந்தவள் முத்தம்மை. அவளுக்கு பகையே கிடையாது.

    தினமும் அதிகாலையில் தாமிரபரணி நதியில் குளித்து விட்டு, வீட்டிற்கு வந்து புடவை மாற்றிக் கொண்டு, துளசிக்கு தண்ணீர் விட்டு, ரேழியில் உள்ள பூஜை விளக்கை ஏற்றி நமஸ்கரிப்பாள். அதற்குப்பின் வீட்டில் உள்ளவர்களுக்கு காப்பி கொடுத்து விட்டு, கையில் ஒரு ஜாடியில் பாலும், ஒரு கிண்ணத்தில் வெத்தலை பாக்கு பழத்துடனும், ஸ்ரீ ஆதிவராகரை தரிசனம் செய்து விட்டுத்தான் மற்ற வேலைகள். வரும் வழியிலேயே ஒரு சுமங்கலிக்கு அந்த வெத்தலை பாக்குப் பழத்தை கொடுத்துவிட்டு, கையில் வைத்திருக்கும் கொஞ்சம் கற்கண்டுத் துண்டுகளை எதிரில் பார்க்கும் குழந்தைகள் கையில் தருவாள். தெருவில் நிற்கும் பசுவையும் . கன்றையும் பிரதக்ஷிணம் செய்து விட்டுத்தான் வீட்டு வேலைகளைக் கவனிப்பாள். அவன் அந்தப் பாட்டியின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு கோவிலுக்குச் சென்று வரும் பொழுது கற்றுக் கொண்ட பண்புகள் அனந்தம். சொல்ல மறந்தேனே….முத்தம்மைக்குக் கூடப் பிறந்தவர்கள் ஒன்பது பேர்கள். மிஞ்சியது முத்தம்மையைச் சேர்த்து ஐந்து பேர்கள். அந்தில் ஒரு சகோதரனும் உண்டு.

    கூட்டுக் குடும்பம்

    அவனது தாத்தா விஸ்வநாத ஐயர் , முத்துலட்சுமி தம்பதியருக்கு இரண்டு ஆண் குழந்தைகள். மூத்தவர் மீனாஷிசுந்தரம். அவரை மூக்காண்டி என்றும் கூப்பிடுவார்கள். முதலில் இரண்டு குழந்தைகள் பிறந்து இறந்து போனதால் மூன்றாவது குழந்தை பிறந்தால் மூக்குக் குத்து கின்றோம் என்று வேண்டிக்கொண்டதால் மூக்காண்டி என்ற பெயரும் வந்தது. சுந்தரம் என்றே அழைத்து வந்தனர். இரண்டாவது பிள்ளையின் பெயர் கணபதி சுப்பிரமணியன். இளையவர் என்பதால் “சின்னம்பி” என்ற செல்லப் பெயரால் அழைத்தனர். இளைய குழந்தைக்குப் பெற்றோர்கள் அதிக பாசம் காட்டும் பொழுது மூத்த குழந்தைக்குக் கோபம் வருவது இயல்பு தானே. அப்படிதான் ஒருமுறை மூத்த குழந்தை சுந்தரம் தனது தம்பியைத் தர தர வென்று இழுத்துச் சென்று மரபீரோவின் அடியில் திணித்து விட்ட நிகழ்ச்சியைச் சொல்லி அந்த வீட்டு உறவினர்கள் இப்போதும் சிரிப்பதுண்டு.

    விஸ்வநாத ஐயருக்கு இராமலிங்கம் ஐயர், சிவராம கிருஷ்ண ஐயர் என்ற இரண்டு சகோதரர்களும், குப்பம்மாள் , சோமு என்று இரு சகோதரிகளும் இருந்தனர். தம்பி இராமலிங்கத்திற்கு பார்வதி என்ற மனைவியும், அனந்தநாராயணன், குளத்துமணி ( R.H.K ரமணி என்று எண்கணித ஜோதிடப்படி பிற்காலத்தில் மாற்றிக் கொண்டார்) இரண்டு மகன்களும், விசாலாக்ஷி, சகுந்தலா என்ற இரண்டு பெண் குழந்தைகளும் இருந்தனர். கடேசித் தம்பி சிவராம கிருஷ்ண ஐயர் சிலோனில் வேலை செய்து வந்தார். அவரை “கிட்ட சித்தப்பா” என்றுதான் அழைப்பார்கள். அவரது மூத்த தாரம் இறந்து போனதால் அவருக்குப் பிறந்த பெண்குழந்தையான பாலாம்பாளை தனது சகோதரர்கள் பொறுப்பிலேயே விட்டு வைத்திருந்தார். அவர்களும் மிகுந்த அன்போடு வளர்த்து வந்தனர். அழகான அன்பான கூட்டுக் குடும்பம்.

    சில வருடங்கள் சென்று தம்பி சிவராம கிருஷ்ணனுக்கு, அவர்கள் வசித்து வந்த அதே வடக்குத் தெருவில் இரண்டு வீடு தள்ளிக் குடியிருந்த நன்கு பழக்கமான குடும்பதில் இருந்து சுப்பலக்ஷ்மி என்ற பெண்ணை இரண்டாவது திருமணம் செய்து வைத்தனர். அவர்களுக்கு இராஜலட்சுமி, சங்கரி என்று இரண்டு பெண் குழந்தைகள் பிறந்தனர். அவர்கள் சிலகாலம் சிலோனில் வளர்ந்து கல்லிடைக்குறிசிகுத் திரும்பி வந்தனர்.

    கையும் வாயும் சுத்தம்

    amvi

    அவனது தாத்தா விஸ்வநாத ஐயர், “மானாமதுரை , திருநெல்வேலி” போன்ற ஊர்களில் உள்ள சந்திரவிலாஸ் ஹோட்டலில் தினசரி வரவு செலவு கணக்குப் பார்க்கும் வேலை செய்து வந்தார். அவர் கணக்கில் புலி. கையெழுத்தும் முத்தாக இருக்கும். வாரம் ஒருமுறை அவர் கல்லிடைக் குறிச்சிக்கு வந்து செல்வதுண்டு. சந்திர விலாஸ் ஹோட்டல் மேனேஜர் பெயரும் அ. விஸ்வநாத ஐயர் தான். அவரது மனைவி சங்கரம்மாள், முத்தம்மையின் மூத்த சகோதரியின் மூத்த பெண். அதனால் ஒருவகையில் சந்திரவிலாஸ் ஹோட்டல் மேனேஜர் அவனது தாத்தாவுக்கு நெருங்கின உறவுதான். உறவு என்பதால் வேலை செய்யும் இடத்தில் அந்தப் பாசத்தை எல்லாம் காட்டிக் கொள்ள மாட்டார்கள். சரக்கு மாஸ்டர் வரவில்லை என்றால் சந்திரவிலாஸ் ஹோட்டல் மேனேஜர் விஸ்வநாத ஐயரே சமையலும் செய்யத் தொடங்கி விடுவார் என்று அவனது தாத்தா தனது மேனேஜரை மெச்சுவார். அவருடன் தானும் அந்த ஹோட்டலில் சாப்பிட வந்தவர்களுக்கு உணவு பரிமாறியும் எந்த வேலைக்கும் தன்னைத் தயாராக வைத்துக்கொண்டதாகச் சொல்லி மகிழ்வார். அவருக்குக் கையும் வாயும் சுத்தம்.

    அந்தச் சந்திரவிலாஸ் ஹோட்டல் மேனேஜர் அ.விஸ்வனாத ஐயர் தான் கல்லிடைகுறிச்சி “திலகர் வித்யாலய உயர் நிலைப் பள்ளிக்கு” நிர்வாகியாகப் பலகாலம் இருந்து அந்தப் பள்ளிக் கூடத்தின் வளர்ச்சிக்குக் காரணமானவர்களில் ஒருவராக இருந்தவர். “விஸ்வநாதையர் சங்கரம்மாள் அறக்கட்டளை” யை ஏற்படுத்தி எத்தனையோ ஏழை மாணவ, மாணவியர்களுக்கு சாதி, மத பேதம் இல்லாமல் புத்தகங்கள், பள்ளிச் சீருடைகள் எல்லாம் சரியான காலத்தில் தேவையான குழந்தைகளுக்கு வழங்கி வந்தார். இப்போது அரசாங்கம் தருகிறது. முன்காலத்தில் அது மிக அவசியமாக இருந்தது. “விஸ்வநாதையர் சங்கரம்மாள்” டிரஸ்ட் மூலம் கிடைத்த புத்தகத்தைப் படித்துத்தான் இன்று நான் இந்த உயர்ந்த நிலையில் இருக்கிறேன் என்று நன்றியோடு சொல்லுகின்ற பழைய மாணவர்கள் பல பேர்களை அவன் பார்த்திருக்கிறான்.

    சில வருடங்கள் சென்று அவனது தாத்தா திருநெல்வேலி சந்திரவிலாஸ் ஹோட்டலில் இருந்து செங்கோட்டை ரயில்வே ஸ்டேஷனில் உள்ள சந்திரவிலாஸ் ஹோட்டலுக்கு மாற்றிக் கொண்டு வந்தார். அங்கு வேலை செய்யும் பணியாளர் களிடமும், சாப்பிட வரும் ரயில்வே ஊழியர்களிடமும் மிகுந்த அன்போடு பழகுவார். ஒரு முறை அவன் அவனது தாத்தாவுடன் செங்கோட்டைக்குச் செல்வதற்காக கல்லிடைகுறிச்சி ரயில்வே ஸ்டேஷனில் நுழையும் பொழுதே பிளாட்பாரத்தில் இருந்து வண்டி மெதுவாகப் புறப்பட்டு விட்டது. அவன் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு தாத்தா ஓடி வருவதைப் பார்த்து “மெதுவா வாங்க தாத்தா சாமி” என்று கடைசிப் பெட்டியில் இருந்த கார்டு(guard) சுந்தரம் பிள்ளை சிகப்புக் கொடியைக் காட்டி வண்டியை நிறுத்தி தன்னுடைய பெட்டியில் ஏற்றிக் கொண்டு சென்றது அவனுக்கு நன்றாக நினைவில் உள்ளது. ஒருவரிடம் எப்படி நாம் பழக வேண்டும் என்பதைப் பெரியோர்களின் நடத்தையில் இருந்தே தெரிந்து கொள்ள முடியும். அன்பினால் யாரையும் வெல்ல முடியும்.

    அவனுக்கு ரயில் என்ஜினும், அதில் இருந்து வெளிவரும் புகையும், அதன் ஒருவித நிலக்கரி வாசனையும் மிகவும் பிடிக்கும். அதை அவனுக்குக் கற்றுத் தந்ததே “செங்கோட்டை” ரயில் நிலையம்தான். அவனது தாத்தா அவனை செங்கோட்டைக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் ஆரியங்காவுக்கு, ஸ்ரீ ஐயப்பனை தரிசனம் செய்துவர ஒருமுறை அழைத்துச் செல்லும் பொழுது, அந்தப் புகை வண்டி ஒரு குகையின் வழியாகச் சென்றது. அப்போது சில நொடிகள் ஒரே இருட்டாக இருக்கும். அவனுக்கு பயம் வரக்கூடாது என்று அவனைத் தன்னோடு சேர்த்துக் கட்டி கொண்டு “இப்ப வந்துரும் பாரு வெளிச்சம்” என்று சொன்னது அவனது காதுகளில் இப்போதும் ஒலிக்கிறது.

    இன்றும் திருநெல்வேலி ரயில்வே நிலையத்தில் புதிதாகக் கட்டப்பட்டுள்ள நுழைவுப் பகுதிக்குப் பக்கத்தில் முதல் பிளாட்பாரத்தில் உள்ள ஒரு சின்னக் கடையில் “சந்திரவிலாஸ்” சிற்றுண்டி வகைகள் கிடைகின்றது. அங்கு கிடைக்கும் உப்புமா, பூரிக் கிழங்கு , வடை, இட்லி எல்லாமே மிகச் சுவையாக இருக்கும். பூரிக்கிழங்கும், உப்புமாவும் சூப்பராக இருக்கும். ஒரு பொட்டலதின் இன்றைய விலை ரூபாய் இருபது மட்டுமே…. இந்த சந்திரவிலாஸ் சுவையைத் தெரிந்த வாடிக்கையாளர்களான காலையில் இரயில் வண்டி இறங்கிவரும் பயணிகளும், மாலையில் சென்னைக்குச் செல்லும் பயணிகளும் நிச்சயம் இதை ஒருகை பார்க்காமல் இருக்க மாட்டார்கள். அதன் பெரிய கடை மேம்பாலத்திற்குக் கீழே ஸ்ரீ சாலைக்குமரன் கோவிலுக்கு அருகில் இருக்கிறது. அந்த அழகான முருகனை தரிசித்து விட்டு அப்படியே சந்திரவிலாஸில் ஒரு காபி யாவது குடித்துவிட்டு வருகிற வாடிக்கையாளர்கள் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள். சந்திரவிலாஸ் ஹோட்டலின் முதலாளி வெங்கடாசலம் ஐயரின் (பேரன்) மகன் மணி ஐயரின் இளைய மகன் சேகர் தான் இன்று நிர்வகிக்கிறார் என்று அவன் அப்பா கூறக் கேட்டிருக்கிறான்.

    அவன் பிறந்தான்

    பெரியவர் பிரும்மஸ்ரீ விஸ்வநாத ஐயரின் மகனாகப் பிறந்த மீனாக்ஷி சுந்தரத்துக்கும், கேரள மாநிலம் திருச்சூர் வெள்ளிநேழியில் பிறந்து வளர்ந்து திருநெல்வேலி ஜில்லாவின் கல்லிடைக்குறிச்சிக்கு வாழ வந்த பிரும்மஸ்ரீ சுப்ரமணிய ஐயர், மரகதம் அம்மாள் தம்பதியரின் இரண்டாவது பெண் இராமலக்ஷ்மிக்கும் பிறந்த சீமந்த புத்திரி ஸ்ரீ பார்வதி என்ற பாலா. அவனுக்கு அக்கா என்று முந்திக் கொண்டாள்.

    அந்தக் குழந்தை பிறந்து ஐந்து வருடங்கள் கழித்து மன்மத வருஷம் ஆனி மாதம் 30ம் தேதி வியாழக்கிழமை இரவு ஒரு மணி ஐம்பத்து நாலு நிமிஷத்தில் , பரணி நக்ஷத்திரத்திரம் கூடிய சுப தினத்தில் (14.07.1955) கல்லிடைக்குறிச்சி, டுண்டி விநாயகர் தெருவில் 38ம் எண் இல்லத்தில் அவன் பிறந்தான்.

    அவன் பிறந்த செய்தியை அவனது அப்பா, செங்கோட்டையில் இருந்த தனது அப்பாவுக்கு (அ. விஸ்வநாத ஐயர்) ஒரு தபால் கடிதம் மூலமாக இப்படித் தெரிவிக்கிறார்:

    ” ஸ்ரீமது அப்பா அவர்களுக்கு குழந்தை மீனாக்ஷி சுந்தரம் அநேக கோடி நமஸ்காரம். இவ்விடம் யாவரும் ஷேமம். அவிடம் தங்களுடைய தேக சௌக்கியத்திற்கு எழுதவும். இப்பவும் இன்று இரவு ஒரு மணி ஐம்பது நாலு நிமிஷத்தில் சௌ. ராமாள் பிரசவித்து பிள்ளைக் குழந்தை பெற்றாள். சுகப்பிரசவம். குழந்தையும் தாயாரும் சௌக்கியம். பரணி நக்ஷத்திரம் , கொடி சுற்றிப் பிறந்திருக்கிறது. வாஞ்சி அம்மாஞ்சி, அத்தான் முதலியவர்களிடம் சொல்லவும். அம்மா எல்லாவரும் பார்த்து விட்டு வந்தார்கள். குழந்தை நன்றாக இருக்கிறது. சௌகரியப்பட்டால் குழந்தையைப் பார்த்து விட்டுப் போகவும். வேணும் சுபம். லக்ஷ்மீபதி சகாயம்.

    பி.கு. அப்பா வரும்பொழுது முடிந்தால் ஒரு சக்கைப் பழம் வாங்கி வரவும்.

    yours affectionately,
    V. Meenakshisundaram 15 .07.1955

    புண்ணியவாஜனத்தன்று வேத மந்திரங்கள் முழங்க அவனுடைய தகப்பனார் தன்னுடைய மடியில் அவனை வைத்துக் கொண்டு, அவனது வலது காதில்,

    “விஸ்வநாதன், விஸ்வநாதன் ,விஸ்வநாதன்,” என்று அவனது தாத்தாவின் பெயரை நாமகரணம் செய்தார்…

    பெயரைச் சொல்லிக் கூப்பிடக் “கண்ணன்” என்று வைத்தார்கள்.

    “அவனை” இறைவன் படைத்தது தமிழ் செயுமாறோ…அவன் அது ஒன்றும் அறியான் பராபரமே…..

    (21.01.2015) அவன் அடுத்த வாரம் வருவான் ……….

    படங்களுக்கு நன்றி ; அன்னபூரணி

    Share
  • காலம்

    மீ.விசுவநாதன்

     

    sea

    ஆர்பரிக்கும் பேரருவி ஆளோடும் ஆடுமே
    சேர்த்து அடித்துடன் சீறியே பாயுமாம் ;
    தீர்ப்பை இறைவனும் தீம்பின்றிக் கூறுவான்
    சீர்மதி கொண்டோன் சிறப்பு .

    Share
  • இன்று பிரதோஷ நன்னாள்!

    -மீ.விசுவநாதன்

    இருண்ட மனதில் ஒளியானாய்; இயற்கை நியதிப் பொருளானாய்;
    உருண்டு புரண்டு அழுதாலும் உயிருள் குளிர்ந்த சுகமானாய்;
    சுருண்டு கிடக்கும் பாம்பினையே தொட்டு எழுப்பும் குருவானாய்;
    மருண்மா அகந்தை அழிந்திடவே மனதை ஒடுக்கும் சிவமானாய்!

    சிறகை விரித்துப் பறக்கின்ற சிந்தை யதனில் கவியானாய்;
    பிறவி எடுத்த பயன்சொல்லி பிறர்க்கு தவிடும் கையானாய்;
    இறக்கும் வரைக்கும் எளியோனாய் இருந்து பழக வழியானாய்;
    மறக்கும் பொருளாய் அமையாமல் மதியை அணிந்த அரனானாய்!

    (அறுசீர் விருத்தம் வாய்பாடு: மா, மா, காய் , மா, மா, காய்)

     

    Share
  • கோபூஜை

    — மீ.விசுவநாதன்.

    சத்யவாகீஸ்வரன் என்ற சத்யாவுக்கு முப்பத்திரெண்டு வயது இந்த மாதம் முப்பதாம் தேதியன்றே முடிந்து விட்டது. அவன் கணக்கில் புலி. அதனால் அவன் விரும்பி “பீகாம்” சேர்ந்து, குடும்பச் சூழ்நிலையால் அதற்குமேல் தொடர்ந்து படிக்க விரும்பாமல் வேலையைத் தேடிக்கொண்டான். சென்னையில் “பாரீஸ் கார்னரில்” ஒரு சிறிய கம்பெனியில் ரூபாய் பத்தாயிரத்திற்கு வேலை அமைந்து தனது திறமையாலும், நேர்மையாலும் தன்னுடைய இருபத்தி எட்டாம் வயதில் ரூபாய் இருபதா யிரமாக அது உயரக் கடினமாக உழைத்தவன். இப்போது அது நாற்பதா யிரமாக உயர்ந்து விட்டது. அவனுக்குத் திருமணமாகி இரண்டரை வயதில் ஒரு பெண் குழந்தை இருக்கிறாள். கோமதி அவனுடைய மனைவி. நன்றாகப் பாடுவாள். கோமதி, கல்லூரிக்குச் சேர்ந்த மூன்று மாதத்தில் சத்யாவின் அம்மா பார்வையில் ஒரு அழகான பெண்ணாகத் தெரிந்ததால், பெரியோர்களால் உடனேயே நிச்சயம் செய்யப் பட்டு நடந்தது கல்யாணம். அதனால் கோமதி கல்லூரிப் படிப்புக்கு “டாட்டா” சொல்லிவிட்டாள். இப்போதைக்குக் குழந்தையைக் கவனிப்பதே அவளுக்கு முக்கியமாகவும், மனதுக்கு இன்பமாகவும் இருக்கிறது. மாமனார் காலமாகி இரண்டு வருடம் ஆகப்போகின்றது. மாமியார் மிகவும் தன்மையானவராகவும், அனுசரணையாகவும் இருப்பது கோமதிக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

    சத்யாவுக்கு சின்ன வயதிலேயே உபநயனம் நடந்து விட்டது. சத்யா நன்கு மனதை நிறுத்தி மந்திரங்களும் சொல்லுவான். அவனுக்கு அவனுடைய அப்பாவே அந்த மந்திரங்களுக்குரிய அர்த்தங்களையும் சொல்லிக் கொடுத்ததால், அவனுக்கு வேதத்திலும், வேதவாழ்கை முறையிலும் சிறுவயது முதலே ஈர்ப்பு ஏர்ப்பட்டிருந்தது.

    அவனுடைய அப்பா, அவனுக்குச் சின்ன வயதில் அவர்களது வீட்டின் வாசலில் வரும் கருப்பு நிறத்தில் வெள்ளைப் புள்ளி போட்ட, அகன்ற நெற்றியும், வழவழக் கொம்பும், அழகிய பெரிய கண்களையும் கொண்ட ஒரு பசுமாட்டிற்கும், அதன் வெள்ளை நிறக் கன்றுக் குட்டிக்கும் பழங்களும், கழுநீரும் தரச்சொல்லி,”வாயில்லா ஜீவன்….கோந்தே…இதோட ஒடம்பு பூராவும் தேவதைகள் நிறைஞ்சு இருக்கா…மெதுவாத் தொட்டு ஒன்னோட கண்ணுல ஒத்திக்கோ…” என்று சத்யாவின் இரண்டு கைவிரல்களையும் அந்தப் பசுவின் மீது வைத்து அந்த விரல்களைக் கொண்டே அவனது இரு விழிகளையும் மெல்லத் தடவி விட்டதை சத்யா இப்போதும் நினைத்துக் கொள்வதுண்டு. “பசு தேவதை. நமக்காகப் பால்தரும் அம்மா” என்றெல்லாம் சத்யாவின் அப்பா சொல்லிச் சொல்லியே வளர்த்ததால் அவனுக்குப் பசுவைப் பிடிக்கும். அதனால் அம்மாவையும் மிகவும் பிடிக்கும்.

    ஒருநாள் அலுவலகத்திலிருந்து வீட்டிற்கு வந்து கை கால்களைக் கழுவிவிட்டு, நடு அறையில் உள்ள ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்த சத்யாவிடம்,” இன்னிக்கி மத்தியானம் டோக்கியோ கம்பெனி வெங்கடராமன் மாமா போன் பண்ணினார்…உங்ககிட்ட ஏதோ அவசரமா பேசணுமாம்..இந்த நம்பர்ல பேசச் சொன்னார்…” என்று சத்யாவின் மனைவி தன்னுடைய வலதுகையில் உள்ள ஒரு காகிதத்தைக் கணவனிடம் நீட்டினாள். அதை வாங்கிப் பார்த்துத் தன்னுடைய “T” ஷர்ட் பைக்குள் வைத்துக் கொண்டு, தன்னுடைய செல்ல மகளைத் தூக்கி மடியில் வைதுக்கொஞ்சினான்.

    அவனுடைய அம்மா,” சத்யா …நான் பக்கத்துல காலனிக்குள்ள இருக்கற பசுபதிநாதர் கோவிலுக்குப் போயிட்டுவரேன்”..என்று தனது பேத்தியைத் தூக்கி இடுப்பில் வைத்தபடி வாசலை நோக்கி நடந்தாள்.

    சத்யா தனது கைபேசியின் மூலமாக அந்த “டோக்கியோ வெங்கடராமன்” மாமாவைத் தொடர்பு கொண்டான்.

    “மாமா..நமஸ்காரம்..நான் சத்யா”..

    “சத்யா..நன்னா இருக்கியா..”

    “இருக்கேன் மாமா..நீங்க கூப்டதாகச் சொன்னா”

    “ஒனக்கு எங்க கம்பெனில நல்ல வேலை தரணும்னு நெனைச்சேன்…நாங்க புதுசா ஒரு “கோடவுன்”, ராணிப்பேட்டைல தொறக்கபோறோம்…அதுக்கு உன்னத்தான் பொறுப்பாப் போடலாம்னு எனக்குத் தோணித்து…அது சீப் மேனேஜர் போஸ்ட் …..ஒன்னோட வேலையும், நேர்மையும் என்னக்குத் தெரியும்….அதான் ஒன்னக் கேக்கலாம்னு….ஆமாம், இப்ப நீ எவ்வளவு வாங்கரே…”

    “மாசம் நாப்பதாயிரம் மாமா… இன்சென்டிவ் தனியா உண்டு”

    “மாசம் அறுபதாயிரம் தரோம்…இன்சென்டிவ், குழந்தைக்கு படிப்புச் செலவு…தங்கறதுக்குத் தனி வீடு எல்லாம் உண்டு..கவலைப் படவேண்டாம்…”

    “மாமா எனக்கு ஒரு நாள் தாங்கோ, நான் என்னோட ஆத்துலயும் கலந்து பேசிச் சொல்லறேன்..என்னோட ஆபீசுக்கும் சொல்லணும்…ஒரு மாசம் டைம் அவாளுக்குக் குடுக்கணும்…யோசிச்சுச் சொல்லறேன்”…

    ” நீ ஒண்ணும் கவலைப்பட வேண்டாம்..ஒரு மாசச் சம்பளத்த நாங்க தரோம் … இன்னும் ஒரு பத்து நாள்ல..நீ எங்க கம்பெனில மேனேஜர் “

    “சரி ….மாமா..”

    சத்யா தன்னுடைய மனைவி, அம்மாவிடம் விவரமாகப் பேசினான். அவர்களும் சம்பளம் அதிகம் என்றதால் சரி, பார்த்துக் கொள் என்றனர்.

    சத்யா தன்னுடைய பெண் குழந்தையை அள்ளி முத்தமிட்டான். அது சிரித்துச் சிரித்து அவனது கன்னத்தைத் தன்னுடைய நாக்கால் நக்கியது. சத்யாவுக்கு “பசுவை அதன் கன்றுக் குட்டி தனது நாக்கால் நக்கிக் கொடுப்பது” நினைவில் வந்து சென்றது.

    டோக்கியோ வெங்கடராமன் மாமாவிடம் சத்யா பேசினான். வியாபாரம் படிந்தது.

    kopoojaiஇராணிப்பேட்டையில் மிகவும் விசாலமான கோடவுன். அதன் பக்கத்திலேயே குளிர்சாதனம் கொண்ட மிக நேர்த்தியான அலுவலகம். டோக்கியோ வெங்கடராமனும், திருநெல்வேலி கோபாலஅய்யங்காரும், திருச்சூர் ராவூத்தனும் இந்த நிறுவனத்தின் பங்குதாரர்கள். ஏகப்பட்ட பணம். இந்தியாவிலும், வெளிநாடுகளிலும் நிறையக் கிளைகள் உண்டு.

    “சத்யா..சாஸ்த்ரிகள் வந்தாச்சா…கோபூஜைக்குப் பசுவும், கன்னுகுட்டியும் வந்தாச்சா…..” டோக்கியோ வெங்கடராமன் பரபரத்தார். சாஸ்த்திரிகள் வந்து “கோபூஜை” முடித்தவுடன் தீபாராதனை செய்தார்.

    டோக்கியோ வேங்கடராமனும், திருநெல்வேலி கோபாலஅய்யங்காரும், திருச்சூர் ராவூத்தனும் பசுவுக்கும், கன்னுக் குட்டிக்கும் பழங்கள் கொடுத்து அதைக் கும்பிட்டனர். அங்கு இருந்த கூலியாட்கள் இதை வேடிக்கை பார்த்தபடி இருந்தனர்.

    “கோடவுனுக்குள் மங்கள வாத்தியம் முழங்க பசுவும், கன்னுகுட்டியும் நுழைத்தன, பசு, சாணியும் மூத்திரமுமாகச் சாய்ந்து சாய்ந்து நடந்தது. அதன் கொம்பில் சுற்றியிருந்த பூமாலை கீழே விழுந்து சிதறியது.”

    சாஸ்திரிகள் தட்சிணையைப் பெற்றுக்கொண்டு புறப்பட்டார்.

    “மாமா..இது என்ன இவ்வளவு பெரிய கோடவுன்ல… .ஒண்ணுமே இல்லை…வெறுமென இருக்கு ” சத்யா ஆச்சர்யத்துடன் டோக்கியோ மாமாவிடம் கேடக்க, “இப்ப ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துல பாரு…கோடவுனே ரொம்பிடும்” என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் பொழுதே, கோடவுன் வாசலில் மூன்று பெரிய லாரிகள் வந்து நின்றன.

    சத்யா அவைகளை ஆச்சர்யத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்து விட்டு,” மாமா இதெல்லாம் “…என்று டோக்கியோ வெங்கடராமனிடம் கேட்ட பொழுது,” இந்த அறநூறு பசுக்களும், இன்னிக்கி ராத்திரிக்குக் கோழிக்கோடு கசாப்புக்கடைக்குப் போயிடும்…வாரம் இரண்டு முறை மூணு லாரிகள்ள ஆயிரத்து இருநூறு பசுக்கள் வரும் .. வரவு செலவெல்லாம் உனக்கு வந்துடும்….நீயும் ஒன்னோடு வேலைக்கு உள்ள ஆட்களும் இந்த குளிர்சாதன அறையில் இருந்து வேலை பார்க்கலாம்..

    ஒனக்கு வீடு இங்க பக்கத்துலேயே நல்ல வசதியோடு இருக்கு..ஆல் தி பெஸ்ட்” என்று சத்யாவின் கையை டோக்கியோ குலுக்கிய பொழுது, சத்யாவின் நெஞ்சம் பட படத்தது.

    கோடவுனில் பசுக்களின் “அம்மா” என்ற ஓலம் காதில் விழுந்து அவனின் உடம்பு முழுக்கப் பற்றி எரிவது போல இருந்தது. ” வாயில்லா ஜீவன்….கோந்தே…இதோட ஒடம்பு பூராவும் தேவதைகள் நிறைஞ்சு இருக்கா…மெதுவாத் தொட்டு ஒன்னோடு கண்ணுல ஒத்திக்கோ…” என்று சத்யாவின் அப்பா அவன் சிறுவயதில் சொன்னது இப்போதும் காதில் ஒலித்தது,.

    “மாமா .. எனக்கு இந்த வேலை வேண்டாம்..நான் வரேன் ” என்று திரும்பும் பொழுது, “பொழைக்கத் தெரியாத புள்ள” என்று டோக்கியோ வெங்கடராமன், திருச்சூர் ராவூத்தனிடம் கூறிய வார்த்தைகளுக்கு, அந்தக் கோடவுனில் கத்திக் கொண்டிருக்கக் கூடிய பசுக்களின் ஒட்டு மொத்த “அம்மா” என்ற கதறலையும் மீறி சத்யாவின் காதுகளுக்குள் நுழையக் கூடிய சக்தி இருக்கவில்லை.

    ——————-௦௦௦௦௦௦௦……………………….

    படம் உதவி: http://www.taringa.net/posts/deportes/16757345/Vaca-sagrada-hindu-predijo-al-futuro-Campeon.html

     

     

    Share
  • அவன், அது , ஆத்மா

    மீ.விசுவநாதன்

    “கல்லிடைக் குறிச்சி”

    DSC_0435

    தமிழகத்தின் தென்பகுதியில் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் , தென்பொதிகையின் அடிவாரத்தில் உள்ள ஒரு அழகான கிராமம் கல்லிடைக்குறிச்சி. அது வற்றாத ஜீவ நதி தாமிரபரணியின் செல்லக் குழந்தை . பசுமையான வயல் வெளிகளும், தோட்டங்களும் , தென்னந் தோப்புகளுமானச் செழிப்பான பூமி. பதினெட்டு அக்ரஹாரங்கள். அந்தக் காலத்தில் , அதுதான் 1950களில் அக்ரஹாரம் முழுவதும் பிராமணர்களே குடியிருந்தார்கள். தவிர செட்டிப் பிள்ளைமார் தெரு, முதலிமார் தெரு, பள்ளிவாசல் தெரு, மாதாகோவில் தெரு என்று அனைத்து மக்களும் அன்போடு இன்றும் வாழ்கின்ற ஊர். ஒவ்வொரு தெருவுக்கும் ஒரு கோவிலும் உண்டு. ஸ்ரீ ஆதிவராஹப் பெருமாள் கோவில்தான் மிகப் பழமையானதும் , குபேரனால் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டதுமான புகழ் மிக்க ஒன்று. தவிர டுண்டிவினயகர், ஸ்ரீ ராமச்சந்திர மூர்த்தி, ஸ்ரீ சிவகாமி அம்பாள் சமேத ஸ்ரீ சிதம்பரேஸ்வரர், ஸ்ரீ முருகன், ஸ்ரீ வாழ உகந்த அம்மன், ஸ்ரீ வடக்கு பார்த்த செல்வி, ஸ்ரீ அகஸ்தியர், ஸ்ரீ குமாரன், ஸ்ரீ அறம்வளர்த்த நாயகி, ஸ்ரீ தர்மசாஸ்தா, ஸ்ரீ காமாக்ஷி, ஸ்ரீ வடிவாம்பிகை உடனுறை ஸ்ரீ மானேந்தியப்பர் , ஸ்ரீ காந்தாரி அம்மன் இவை தவிர சிறு சிறு பிள்ளையார் கோவில்களும் உண்டு. சித்திரை மாத ஸ்ரீ ஆதிவராகர் தேரோட்டம் மிகப் பிரபலம். எந்த ஊரில் இருந்தாலும் இந்தத் தேரோட்டம் பார்ப்பதற்காகவே விடுமுறையில் வந்துவிடுகின்ற என்போன்ற ஊர்ப் பைத்தியங்கள் இன்றும் இருக்கிறார்கள்.

    வேதம் நிறைந்த ஊர்

    DSC_0167

    ஒவ்வொரு அக்ரஹாரத்திலும் குறைந்தது இரண்டு தீஷிதர்கள், நான்கு கனபாடிகள், மற்றும் வேதம் கற்ற பண்டிதர்கள் என்று இருந்ததால் இந்த ஊரை வேதக் கல்லிடைக்குறிச்சி என்றும் அழைத்தனர். கார்த்திகை மாத முதல் தேதியில் இருந்து முப்பதாம் தேதி வரையில் கந்தப்பபுரம் தெருவில் உள்ள “ஸ்ரீ முருகன்” கோவிலிலும், ஸ்ரீ வராகபுரம் தெருவின் கடேசியில் உள்ள ஸ்ரீ சாஸ்தா கோவிலில் மார்கழி மாதம் முதல் தேதியில் இருந்து பதினொன்றாம் தேதி வரை பதினோரு தினங்களும் “வாரம்” என்று அழைக்கக் கூடிய வேத பாராயணம் நடக்கும். அதில் வேதத்தில் மிகுந்த பாண்டித்தியம் உள்ள தீஷிதர்கள், கனபாடிகள் மற்றும் பண்டிதர்களும் (சாஸ்திரிகள்) கலந்துகொண்டு தாங்கள் கற்ற வித்தையை மற்றவர்களோடு சுவாமியின் சன்னதியில் பகிர்ந்து கொள்வதைப் பார்க்கக் கண்கள் கோடி போதாது. தவறு இல்லாமல் சொன்ன வேத பண்டிதருக்கு சன்மானமும், கௌர்வமும் கிடைக்கும். இரவில் வந்திருந்த அனைவருக்கும் அன்னதானமும் உண்டு. பொதுவாக இந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ளும் வேதியர்கள் தங்களது வேதக் கல்வியறிவை மேம்படுத்திக் கொள்ளவே விரும்புவர். தாமிரபரணி நதிக்கரையில் உள்ள ஆயிரங்கால் மண்டபத்தில் ஒரு சமஸ்கிருத கல்லூரியும் இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்க காலத்தில் வெகு சிறப்பாக நடைபெற்று வந்திருக்கிறது. பின்னாளில் அங்கு காசி விசுவநாதர், விசாலாக்ஷி பூஜையும் , வருடா வருடம் ஐந்து தினங்கள் ஸ்ரீ சங்கர ஜயந்தி உற்சவமும் நடைபெற்று வந்தது. கரந்தையார் பாளைய பிராமண சமூகத்துக்குச் சொந்தமான இந்த இடம் இப்பொழுது பாழ்பட்டுக் கிடக்கிறது. இதன் மேற்குப் புறத்தில், நதிக்குச் செல்லும் பாதையில் நிறைய அதிஷ்டானங்கள் (துறவிகளின் சமாதி) இருப்பதை இப்போதும் காணலாம்.

    சங்கீத ரசனைச் சீமை

    DSC_0338சங்கீதத்திலும் மிகச் சிறந்த வித்வான்கள் இந்த ஊரில் இருந்தார்கள். அதில் சங்கீத கலாநிதி வேதாந்த பாகவதர் (இவர் ஒரு தேவி உபசகரும் கூட) , அவருடைய சகோதரர் இராமலிங்க பாகவதர் மிக முக்கியமானவர்கள். இவர்களைத் தவிர வி. ராமலிங்க பாகவதர் என்று இன்னொருவரும் வடக்கு ரத வீதியில் வசித்து வந்தார். வேதாந்த பாகவதரின் சீடர்கள்தான் மகாதேவ பாகவதர், கல்கத்தா கிருஷ்ணமூர்த்தி ஆகியோர். இவர்களுக்கு சென்னையில் உள்ள மியூசிக் அகாதமி “சங்கீத கலா ஆசார்யா” என்ற விருது கொடுத்துச் சிறப்பித்தது. இவர்களைப் போல ஹரிஹர பாகவதர், எம்.ஆர்.ஆதிவராகன் போன்ற சங்கீத வித்வான்களும் இருந்தனர்.

    எம். சங்கரநாராயணன் (அம்பிச்சா..என்று அழைக்கப் படுபவர்) GNB அவர்களுடன் நெருங்கிய தொடர்புடையவர். தஞ்சாவூர் கல்யாணராமன் அவர்களிடமும், TMT அவர்களிடமும் சங்கீதம் கற்றவர். இன்றும் தியாகராஜர் ஆராதனை உற்சவத்தை ஊரில் சிறப்பாக நடத்திக் கொண்டு வருகிறார். அதேபோல சிலேடைப்புலி சுப்பையா பாகவதரும் தெற்கு மாடத் தெருவின் முதல் வீட்டில் குடியிருந்தார். கல்கத்தா கிருஷ்ணமூர்த்தி, கல்கத்தா குருமூர்த்தி ஆகியோர்களிடம் சங்கீதம் கற்ற கல்கத்தா கலா, சித்ரா சகோதரிகளுக்கும் இவ்வூர்தான்.

    DSC_0320

    முதலியப்பபுரம் தெருவில் வசித்து வந்த ஸ்ரீ ஐயாஸ்வாமிகள் பக்தி பஜனையின் மூலமாக ஆன்மிகச் சிந்தனையை மக்களிடம் பரப்பி வந்தார். துவாதசி தோறும் உஞ்சவிருத்தி பஜனை செய்வார். ஒவ்வொரு வருடமும் மாசி மாத சிவராத்திரி அன்று “முருகன்” அகண்ட நாம உத்சவம் நடத்துவார். அதில் பிரபல வித்வான்கள் எல்லாம் வந்து கலந்து கொண்டு பாடுவார்கள். பித்துக்குளி முருகதாஸ் அவர்கள் ஸ்ரீ ஐயாஸ்வாமிகளின் முருகன் அகண்ட நாம நிகழ்ச்சிகளில் விரும்பிக் கலந்துகொண்டு பக்திப் பாடல்களைப் பாடியிருக்கிறார். ஸ்ரீ ஐயாஸ்வாமிகள் ஆடி அம்மாவசை அன்று பாபநாசத்துக்கு மேல் இருக்கக் கூடிய பாணதீர்த்தத்தில் மிகப் பெரிய அளவில் அன்னதானம் செய்வதைக் கடமையாகவே கொண்டிருந்தார்.

    வடக்கு மாடத்தெருவில் இருக்கிற பஜனை மடத்தில் நடைபெறும் கோகுலாஷ்டமி உற்சவத்தின் போது மிகப் பிரபலமான தமிழகத்தின் சங்கீத வித்வான்கள் பலர் கச்சேரிகளும், உபந்யாசங்களும் செய்திருக்கிறார்கள். வெங்கட்ராமையர் , பண்ணை சுந்தரம் ஐயர் இருவரும் காலாருமினியம் வாசிப்பதில் சிறந்து விளங்கினர். இருவருமே மிராசுதாரர்களாக இருந்தவர்கள். சங்கீத பிரியர்கள். பஜனை பாடுவதில் சஞ்ஜீவி பாகவதரைப் போலவே நம்பி ஐயங்கார், எம்.ஆர். ராமநாராயணன் போன்றவர்கள் செவிக்கு விருந்து வைத்த செம்மல்கள். பொதுவாகவே இந்த கிராமத்து ஜனங்களுக்கு சங்கீதத்தில் நல்ல ரசனை உண்டு. மாடுகளை மேய்த்துக் கொண்டு போகும் பொன்னன் ,” எலே அங்கன தெக்கநீக்கி மாட்டப் பத்திக்கிட்டு போலே” என்று இழுத்துச் சொல்வதிலும், “கத்தரி, வெண்டை, கரணை, பாவக்காய்” என்று வியாபாரக் குரல் கொடுக்கும் மூக்கனின் குரலிலும் சங்கீதம் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

    செய்யும் தொழிலே தெய்வம்

    அப்பளத் தொழிலில் இருந்து சிமென்ட் உற்பத்தி செய்யும் தொழிலதிபர்கள் வரை இந்த கிராமம் திறமைசாலிகளைப் பெற்றிருந்தது. இந்தியா சிமென்ட் நிறுவனர் எஸ்.என்.என். சங்கரலிங்க ஐயர், ஈசன் நிறுவனத்தின் ஈஸ்வர கிருஷ்ண ஐயர், ராயல் என்பீல்ட் கே.எஸ். சுந்தரம் ஐயர் குறிப்பிடத் தகுந்தவர்கள். பிற்காலத்தில் அவர்களது தலைமுறையில் வந்த இந்தியா சிமென்ட் கே.எஸ்.நாராயணன் (இவர்தான் பின்னாளில் “கெம்பிளாஸ்ட்” நிறுவனத்தை உருவாக்கினார்), என்பீல்ட் எஸ். விஸ்வநாதன், ஈஸ்வர கிருஷ்ண ஐயரின் மகன் ஹரி ஈஸ்வரன், கிருஷ்ணா மைன்ஸ் கே.எஸ்.கிருஷ்ணமூர்த்தி (கிட்டா மணி ஐயர்) என்று தொடர்ந்தது.

    “உண்டியல் கடை” என்று வைத்து வட்டிக்குப் பணம் கொடுத்து வந்த செல்வர்களால் சிறப்புப் பெற்றதும் இந்த ஊர்தான்.

    அப்பளத் தொழிலில் கொடி கட்டிப் பறந்த அம்மாமி அப்பளம் டெப்போ , கணபதிலிங்கம் அப்பளம் டெப்போ, சந்திரா அப்பளம் டெப்போ, சக்தி அப்பளம் டெப்போ, செல்லவிலாஸ் அப்பளம் டெப்போ, ஆதிவராஹா அப்பளம் டெப்போ, லக்ஷ்மிவிலஸ் அப்பளம் டெப்போ, ஸ்ரீ சீதாராமன் அப்பளம் டெப்போ, காந்திமதி அப்பளம் டெப்போ என்று எங்கு திரும்பினாலும் அப்பளக் கம்பெனிகளே கிராமத்தில் குடிசைத் தொழிலாக நிரம்பி இருந்தது . சுவைக்கும், தரத்திற்கும் பெயர் பெற்று விளங்கியது. “வத்தக் குழம்பும் சுட்ட அப்பளமும்” நினைத்தாலே சுவைக்க வைக்கும் அனுபவத்தை இந்த ஊர் தந்தது. போகப் போக இந்தத் தொழில் நலிவடையத் தொடங்கியது. இப்பொழுது சங்கர் அப்பளம், ஸ்ரீ சீதாராமன் அப்பளம், ஸ்ரீ ஆஞ்சநேயா அப்பளம் என்று ஒரு சில அப்பள டெப்போக்கள்தான் இருக்கின்றன. ஆனாலும் இப்பொழுதும் அரிசி அப்பளம், புழுங்கல் அரிசி முறுக்கு, தட்டை, மாலாடு, முனகரம், சீடை மற்றும் இனிப்பு வகைகளின் தயாரிப்பில் இந்த ஊர் பேர்சொல்லும் பிள்ளையாகவே இருக்கிறது.

    இலக்கியச் செல்வங்கள்

    சரித்திர ஆராச்சியாளர் நீலகண்ட சாஸ்திரி, சிறுகதை, நாவல் என்று முத்திரை பதித்த “ஆதவன்”, பாரதிக்கு தொண்டு செய்துவரும் பாரதி காவலர் கு. ராமமூர்த்தி, திரைபடத் துறையில் குறிப்பாக “டப்பிங்” தொழிலில் சிறந்து விளங்கி , இராமாயணம், கிருஷ்ணா போன்ற சின்னத்திரை நீண்ட தொடர்கள் மூலம் அனைவருக்கும் தெரிந்த கவிமாமணி கு. தேவநாராயணன் போன்ற இலக்கிய வாதிகளையும் இந்த உலகத்துக்குத் தந்து மகிழ்தது இவ்வூர்.

    சிவராத்திரி காலத்தில் தெருவுக்குத் தெரு நாடகம் போடும் குழந்தைகளை ஊக்குவிப்பார்கள் இந்த ஊர் மக்கள். வெங்கடாசலம் ஐயர் கதை, வசனம் , இயக்கத்தில் நடைபெற்ற “ஜெய் பவானி” என்ற நாடகத்தை என் சிறுவயதில் ஸ்ரீ ஆதிவராகப் பெருமாள் கோவிலில் உள்ள தெற்குப் பிராகாரத்தில் வைத்துப் பார்த்தது இன்றும் நினைவில் உள்ளது. அதில் பாரத மாதாவாக நடித்த சி. சங்கரசுப்ரமணினும்(சி.எஸ்.), ஔரங்கசீப்பாக நடித்த சங்கரராம சுப்பிரமணியனும் (இன்றும் அவரை ஔரங்கசீப் மாமா என்றல்தான் தெரியும்.), கையில் தடியுடன் போலீஸ்காரனாக நடித்த பேப்பர் ராமலிங்கம், H.கிருஷ்ணன் அவர்களையும் இன்றும் என் இதயம் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. இன்று நாடகத் துறையில் பிரபலமாக விளங்குகின்ற “நாணு” (ச. லெஷ்மி நாராயணன்) வுக்குப் பூர்வீகம் இந்த ஊர்தான்.

    தேச விடுதலை, கல்வியில் ஊரின் பங்கு

    சுகந்திரப் போராட்ட காலத்தில் தேச விடுதலைக்குப் பாடுபட்ட கோமதி சங்கர தீட்ஷிதர், லக்ஷ்மி அம்மாள், சங்கர ஐயர், ய்க்யேஸ்வர சர்மா , தியாகி சுப்ரமணிய ஐயர் போன்ற தீரர்களையும் பெற்றது இவ்வூர். அவர்களின் முயற்சியாலும் , தர்மசிந்தனையுள்ள ஆர்.எஸ்.ஏ. லக்ஷ்மண ஐயர், எஸ்.எஸ். சங்கர ஐயர், ஏ.விஸ்வநாத ஐயர் போன்றவர்களின் ஆதரவாலும் ஜார்ஜ் நடு நிலைப்பள்ளியைத் துவக்கினர். இந்தப் பள்ளியில்தான் ஏ.என்.சிவராமன் எட்டாண்டு காலம் ஆசிரியர் பணிசெயததாக அவரே தன் கைப்பட அப்பள்ளிக்கு எழுதிய கடித்தத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளார். அத்துடன் “வித்யா சங்கம்” என்ற அமைப்பையும் துவக்கினர். அதன் பலன் இன்று “திலகர் வித்யாலய உயர் நிலைப் பள்ளி” என்ற பெயருடன் ஏழை எளிய குழந்தைகளுக்கு வரப்பிரசாதமாக இருக்கக்கூடிய மிகப் பெரிய கல்விச் சாலையாக விளங்குகிறது. இந்த ஸ்தாபனம் கே.எஸ். ராமனைத் தலைவராகவும், கே.எஸ். சங்கரசுப்ரமனியனைத் செயலாளராகவும் கொண்டு சிறப்பாக நடந்து வருகிறது. மகாகவி பாரதியின் வாக்குப்படி தெருவுக்கு ஒரு பள்ளியாக ஸ்ரீ லக்ஷ்மீபதி ஆரம்பப் பள்ளி, மகாத்மா காந்தி பள்ளி, லலிதா ஆரம்பப்பள்ளி என்றும் விரிந்து இன்றும் கல்விப் பணியில் சிறந்து நிற்கிறது கல்லிடைக்குறிச்சி.

    இப்படி எத்தனையோ சிறப்புகளைக் கொண்டதால்தான் சிருங்கேரி ஸ்ரீ சாரதா பீடத்தின் 33வது பீடாதிபதி ஜகத்குரு ஸ்ரீ சங்கராச்சார்யாள் ஸ்ரீ சச்சிதானந்தா சிவாபினவ ந்ருசிம்ஹ பாரதீ மகாஸ்வாமிகள் இந்த ஊரைக் கல்யாணபுரி என்று அழைத்தார்கள்.

    இத்தகு புகழ் மிக்க ஊரில் தான் “அவனும்” பிறந்தான் …

    வாரம் ஒருமுறை தொடர்ந்து வருவான் ……….

    படங்கள்: கே.வி.அன்னபூர்ணா

    Share
  • காலம்

    மீ.விசுவநாதன்

    ilaiyuthir_web

    கனிவு , பணிவு , கவனச் சிறப்பு ,
    பனிபோல் தெளிவாய்ப் பழகு மினிமை ,
    உதவும் குணத்தா(ல்) உயர்ந்த பதவி
    பதமாய் அமைதல் பலம்.

    Share