Tag: மீ. விசுவநாதன்

  • ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 9

    ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 9

    மீ. விசுவநாதன்

    “பிறவி நீங்க வழி”

    பிறவியாம் கடலில் நீந்திப்
    பேரின்பக் கரையில் ஏறத்
    துறவியின் பாதம் பற்றத்
    தோன்றியதோர் நேரம் என்னுள்
    குருவிபோல் சிறக டித்துக்
    குழந்தையென வந்த மர்ந்த
    குருஎவர் சொல்சொல் என்றால்
    சொல்பார தீதீர்த் தர்தான்.  (81)

    “ஸ்ரீ சங்கர வழி”

    திங்களைச் சுமக்கும் ஈசன்
    தேடிக் காலடி தோன்றி
    சங்கரர் என்ற பேரால்
    அத்வை தப்பயிர் பேண
    அங்கவர் செய்த தெல்லாம்
    அகிலம் போற்றிடும் வண்ணம்
    இங்கவர் சீடர் செய்தார்
    எளியோர்க் கிரங்கிடும் தீர்த்தர். (82)

    பொறுமை, கனிவு, கல்வி,
    புதுமை, பக்தி, ஞானம்
    வெறுமை தோன்றா உள்ளே
    வேத கோஷப் பள்ளி;
    வறுமை கொண்ட பேர்க்கு
    வாரி வழங்கும் வள்ளல்
    இருமை வென்ற யோகி
    இவரே என்று சொல்வேன்  (83)

    “கல்யாணபுரி விஜயம்”

    கல்லிடைக் குறிச்சி ஊரில்
    கணக்கிலா பக்தர் உண்டு.
    நல்மனம் கொண்ட பேர்கள்
    ஞானியைப் போற்று கின்ற
    துல்லிய தூயோர் உண்டு;
    துயரென வருவோர்க் கெல்லாம்
    நெல்மணி வாரித் தந்து
    நிம்மதி பெறுவோர் உண்டு. (84)

    அங்கொரு வருடம் வந்தார்
    அரும்பெரும் குருநா தர்தான்!
    எங்குமே சீடர் கூட்டம்
    இணையிலா பக்தி யோடு
    தங்களின் குருவைக் கண்டு
    தங்கமாய்ப் பொலிந்தி ருந்தார்!
    அங்கொரு கோவில் காண
    அழைத்தனர் ஆசார் யாளை ! (85)

    “கிராமக் கோவில் தரிசனம்”

    அழகினைச் சுமந்த கோவில்
    அற்புதத் தெய்வக் காட்சி
    பழகிய நண்பர் போலே
    பரமனைத் தொழுதார் யோகி!
    “பழமையாய் இருந்த தெல்லாம்
    பார்த்துநான் புதுமை செய்தேன்
    தொழுகிற இடங்கள் எங்கும்
    தொடர்பணி செய்து வந்தேன் ” (86)

    “பக்தரின் நானை நீக்கிய குருநாதர்”

    என்றவர் நடக்கும் போது
    இடறிய நேரம் கொஞ்சம்
    நின்றவர், ” இந்தக் கல்லே
    இடித்ததால்  விரலில் ரத்தம்
    என்றதும், “ஓய்ஓய் நீங்கள்
    இதுவரை என்ன சொன்னீர்!
    மன்றிலே எல்லாம் நானே
    மதிப்புடன் செய்தேன் என்றீர்!  (87)

    நடந்திடும் போது கல்லில்
    நறுக்கென நீர்தான் முட்டி
    படக்கென விழவும் பார்த்தீர்!
    பழிதனைக் கல்லில் போட்டீர்!
    திடமுடன் இதையும் நானே
    செய்ததாய்ச் சொல்லும்” என்று
    மடமதி அகந்தை நீக்க
    வழியதைச் சொன்னார் ஞானி ! (88)

    “பணிந்த சீடருக்கு ஆசி”

    குறைதனை உணர்ந்த சீடர்
    குருவினை வணங்கி விட்டு,
    “இறைவனே எனக்கு நீங்கள்!
    இப்படி என்னுள் உள்ள
    கறைதனை நீக்கி உங்கள்
    கருணையால் என்னைக் காத்தீர்!
    மறையினைப் போன்ற உங்கள்
    மகிமையைப் பணிவே னென்றார் ! (89)

        “மதுரைக்கு விஜயம்”

    “உழைப்பாலே உயரும் பூமி
    உமையாளின் செல்ல ஊர்தான்
    பிழைப்புக்காய் வந்த பேரை
    பிரியமுடன் காக்கும் மீனாள்!
    அழைத்தவுடன் அவளைக் கண்டு
    அருள்மழையில் நனைய எண்ணி
    மழைக்காக மக்கள் ஏங்கும்
    மதுரைக்கு விஜயம் செய்தார்!   (90)

    Share
  • ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 8

    ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 8

    மீ. விசுவநாதன்

    குருவின் மகிமை

    சாரதா பீடம் தன்னில்
    தரவழி குருவம் சத்தை
    பாரதீ தேவி என்றே
    பக்தரும் பணிவ துண்டு!
    ஆயிரம் சான்று சொல்லி
    அவைகளை விளக்க லாம்தான்!
    தாயது அன்பை எந்தத்
    தராசினால் கணக்குப் பார்க்க? (71)

    ஒன்றி ரெண்டு காட்ட
    உயர்வு தெரியு மென்று
    இன்றி தையே இங்கு
    எளிதாய் எழுது கின்றேன்!
    தென்றல் காற்று தங்கத்
    தேரில் வருதல் போல
    தென்தி சைக்கு ஆசான்
    சீட ருடனே வந்தார்! (72)

    குருவும் சீடரும் தென்திசைப் பயணம்

    சத்திய மங்கலம் வந்தார்
    சந்திர சூரியர் போல!
    நித்தியக் கடமையாம் பூஜை
    நியமமும் உரையுமே செய்தார்!
    சத்திய உரையினைத் தங்கள்
    சன்னிதா னம்தமி ழில்தான்
    சுத்தமாய்ப் பேசிய பேச்சில்
    சொக்கியே போனதாம் சத்யம்! (73)

    பன்மொழி வித்தகர்

    பன்மொழிப் புலமை கண்டு
    பாரதீ தீர்த்தர் மீது
    பன்மொழிப் புலவோர் கூட்டம்,
    பாமரர் கூட்ட மென்று
    அன்பினால் பக்தி செய்வோர்
    ஆயிரங் கோடி என்று
    நன்றியால்க் கண்ணீர் மல்க
    நானிலம் கூறக் கேட்டேன்! (74)

    பற்றறுத் தோன்தாள் பணி

    கல்லில் வடித்த சிற்பம்
    கணக்கில் கல்லா னாலும்
    நல்லுள் ளத்துள் தானே
    ஞான ஒளியாய்த் தோன்றும்!
    சொல்லி வருவ தில்லை
    துறவு! சொல்லா மல்தான்
    மல்லி மலரைப் போல
    மனத்துள் வாசம் செய்யும் ! (75)

    அமைதி வேண்டும் என்றால்
    அன்பு பெருக வேண்டும்!
    சுமையாம் வாழ்வு தன்னை
    சுகமாய் மாற்ற வேண்டி
    தமையே மறந்து கொஞ்சம்
    தனது கண்கள் மூட
    இமையோன் சிவனைப் போல
    இருப்பார் சன்னி தானம்! (76)

    தன்னைப் பணியும் பக்தன்
    தரத்தைப் பார்க்கா வண்ணம்
    அன்னை தரத்தில் நின்று
    அருளும் உயர்ந்த வள்ளல்!
    முன்னோர் சென்ற பாதை
    மூத்தோர் செய்த புண்யம்
    என்னைப் போன்ற வர்க்கு
    எளிதாய்ச் சேர்ந்த செல்வம்! (77)

    சிக்கெனப் பற்றுக பற்றுவிட

    ஊரென அறிந்தேன் அல்லேன்
    உறவினை அறிந்தேன் அல்லேன்
    பேரெனக் கேட்கும் முன்னே
    பிரியமாய் பக்தி செய்தேன்
    தூரென இருந்த உள்ளம்
    தூயதாய் ஆவ தற்கு
    பாரதீ தீர்த்தர் பாதம்
    பணிவதே என்று ணர்ந்தேன் ! (78)

    எதிலும் ஒழுங்கு

    திருநீற்றில் நேர்த்தி; ஆடை
    திருமேனி கொள்ளல் நேர்த்தி;
    வரும்வார்த்தை எல்லாம் நேர்த்தி;
    வண்ணப்பூ வெடுத்து ஈசன்
    உருமீது மெல்ல வைத்துப்
    பூஜைசெய்யும் நேர்த்தி என்று
    தருணமெலாம் நேர்த்தி யான
    தவசியேஸ்ரீ சன்னி தானம்! (79)

    அன்பே சிவம்

    மானிடம் அன்பு காட்டி
    மயிலிடம் பரிவு கூட்டி
    தேனிபோல் நல்ல தெல்லாம்
    தேடியே தினமும் சேர்த்து
    மானிடப் பண்பு ஓங்க
    மறைவழி வாழும் யோகி
    தானினை வென்ற சான்றோர்
    பாரதீ தீர்த்தர் என்பேன். (80)

    (யாத்திரை தொடரும்)

    Share
  • ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 7

    ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 7

    மீ. விசுவநாதன்

    “ஸ்ரீ மகாசன்னிதானம்,
    ஸ்ரீ சன்னிதானம்”

    சீடர் வந்த பின்பு
    சேர்ந்தே எங்கும் செல்வர்;
    “சூடன் போன்ற தன்மை
    சுவாமி களென்று சொல்லி
    கூடும் பக்தர் யாரும்
    கொள்க அவரி டம்தான்
    வீடு பேறு கொள்ளும்
    வினைக்கு ஆசி” என்பார்!   (61)

    புதிய புதிய செய்தி
    பொதிந்தி  ருக்கும் வண்ணம்
    அதிக கவன மோடு
    ஆற்றும் உரைகள் கேட்டு
    மதியில் குளிர்ந்து போவார்
    மகாசன் னிதானம்! ஞான
    பதியாம் குருவ ருள்என்
    பர்ஸ்ரீ சன்னி தானம்!    (62)

    “குருவின் வாக்கை மதி”  

    குருவின் வார்த்தைக் கென்றும்
    கொடுப்பார் மரியா தையே !
    ஒருநாள் உபன்யா சத்தில்,
    ” சுவாமி கள்தான் இன்று
    பூஜை செய்வார்” என்றார்;
    புரிந்து கொண்ட சீடர்
    பூஜைக் குத்தன் ஆசான்
    சொன்ன நேரம் வந்தார்!    (63)

    “காவி உடைக்குள் கடவுள்”

    உறவை விட்டு வந்து
    உள்ளத் தாலே தூய
    துறவு ஏற்ற பின்பு
    துவரா டையைக் கொண்டார்!
    பீடா திபதிக் கான
    சிறந்த சரிகைக் காவி
    ஆடை யையு டுத்த
    ஆசான் அவர்க்கு ரைத்தார்!   (64)

    தேவி சார தாவின்
    சிரித்த முகத்தின் சாயல்
    காவி உடைக்குள் வந்த
    கண்ணி யத்தின் பேற்றை
    நாவி னாலே சொல்ல
    ஞான மார்க்கம் தோன்றும்!
    சேவிப் போர்க்கு வாழ்க்கைப்
    பிறவி அறுந்து போகும்!      (65)

     “பணிவே விநயம் தரும்”

    சின்ன வயதுப் பையன்
    சிரித்த முகத்தைக் காட்டி,
    “என்ன ருமைக் குருவே
    எனக்கு மந்தி ரம்தான்
    வேண்டும்” என்ற போது
    “விநமு டனேநீ கேட்க
    வேண்டும்” என்று நல்ல
    விதமாய் வழியும் சொன்னார்! (66)

    அதன்பின் அந்தப் பையன்
    அபிந வவித்யா தீர்த்தர்
    பதத்தில் வீழ்ந்து மிக்கப்
    பணிவாய் வேண்டிக் கொள்ள
    சிதம்ப ரேசர் நாமம்
    சிந்தை செய்யச் சொன்னார்!
    நிதம தையே சொன்ன
    சிறுவன் உயந்தான் வாழ்வில்.  (67)

     “சபரிகிரி ஸ்ரீ ஐயப்ப தரிசனம்”

    சபரி மலைக்குச் சென்று
    சாஸ்தா தரிச னத்தில்
    தபசி கள்தன் னுள்ளம்
    கரைந்து சுதனைக் கண்டார்
    உடனே சாஸ்தா பேரில்
    உருக்க மாய்சு லோகம்
    கடலாய்ப் பெருகி ஓட
    கவிதை யாய்ச்செய் திட்டார்! (68)

    அந்த ஸ்லோகம் தன்னை
    அடியார் சொல்லி வந்தால்
    எந்தப் பிணியும் இன்றி
    இன்பம் கொள்வர் சத்யம்.
    மந்த புத்தி மாறும்
    மனத்தில் சக்தி கூடும்
    நந்த வனத்துப் பூவாய்
    ஞான வாசம் சேரும்.  (69)

     “ஒன்றிலே ஒன்றப் பழகு”

    ஓசை எதுவந் தாலும்
    ஒன்றில் மனத்தை வைத்து
    பூசை செய்யும் வேளை
    பொன்னாய் ஒளிர்வான் போலே
    மீசை வைத்த ஈசன்
    மெல்லத் தெரிவான் என்பார்!
    பாசம் பற்றை வென்ற
    பார தீதீர்த் தர்தான்.  (70)

                           (யாத்திரை தொடரும்)

    Share
  • ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 6

    ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 6

    மீ. விசுவநாதன்

    “சன்யாசம் தந்தார் குருதேவர்“

    பூவி னாலே செய்த
    பொன்னாம் கரத்தி னாலே
    காவி உடையும், தண்ட
    கமண்ட லமுமே தந்து
    ஆவி சேர்த்த ணைத்து
    அன்புச் சீட ரோடு
    சேவிக் கவேண்டி அங்கே
    சேர்ந்தார் அதிஷ் டானம் !  (51)

    “மகாவாக்கிய உபதேசம்“

    மகத்தாம் மந்தி ரமான
    “மகாவாக் யத்தை”ச் சீடன்
    அகத்தில் பதியும் வண்ணம்
    “அபிந வவித்யா தீர்த்த”
    ஜகத்கு ருவேதான் ஓத
    ஜகமே பக்தி யாலே
    முகத்தில் இன்பம் பொங்க
    ஓமென் றோதிற் றம்மா !  (52)

    “ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்தரானார்”

    சார தைமுன் வைத்து
    சாளக் கிராம பூஜை
    ஆரா தனைகள் செய்ய
    அப்ப டியேசீ டனும்தன்
    நேரா னகுரு பூஜை
    செய்ய, குருசீ டர்கு
    “பார தீதீர்த் த“ராகப்
    பட்டம் தந்த ழைத்தார்!  (53)

    ” தேவதா தர்சனம்“

    சார தாவின் முன்பு
    சற்றே தியானம் செய்து
    தோர ணகண நாதன்
    தோத்தி ரமும்செய் திட்டார்
    நேரே சங்க ரர்சந்
    நிதிமுன் வேண்டிக் கொண்டு
    நீரோ டும்துங் கையை
    நெருங்கி அக்கரை சேர்ந்தார் ! (54)

    “சிஷ்ய சுவாமிகளின் பெருமை“

    மாலை தரிச னத்தில்
    வந்த பக்தர் பார்த்து
    பாலை நிகர்த்த சீடர்
    பண்பை மெச்சி மெச்சி,
    “மேலாம் குருவின் ஆசி
    மேலும் கிடைக்க நீங்கள்
    காலம் தோறும் பக்தி
    கவனம் செய்க” என்றார்!  (55)

    “குருவைப் போற்றுக“

    “சீடர் தேர்வில் நன்கு
    தேர்ச்சி பெற்று விட்டேன்
    நாடு போற்றும் வண்ணம்
    ஞானி ஒருவர் தன்னைத்
    தேடித் தந்து வாணி
    சிந்தை குளிர வைத்தாள் !
    கூடி வந்து உங்கள்
    குருவைப் பணிக” என்றார் ! (56)

    “ஸ்ரீ சாரதா பீடத்தின் ஆசார்யர்கள்“

    பாரம் பர்யம் மிக்க
    பாரே போற்றும் பீடம் !
    ஆரம் பமுத லாக
    அமைந்த யோகி யர்கள்
    ஈரம் மிகுந்த நெஞ்சும்
    ஈசன் உருவு மாக
    நேரம் காலம் எல்லாம்
    பிரும்மத் தியானம் செய்வோர்! (57)

    “பார தீதீர்த் தர்“அப்
    பண்பு வம்சம் வந்தோர் !
    நார தமுனி போல
    ஞானச் செல்வ ராவார் !
    பேரும் புகழும் வேண்டார்
    பேசாப் பொழுதை வேண்டி
    ஊரும் உலகும் வாழ
    உள்ளே தவமி ருப்பார் !  (58)

    “பெருமை மிகு ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்தர்“

    தெளிந்த நீரைப் போல
    நிறைந்து கற்ற தெல்லாம்
    எளிய உவமை மூலம்
    எடுத்துச் சொல்லும் நேர்த்தி
    உளியால் சிற்பம் செய்யும்
    உயர்ந்த சிற்பிக் கீடாய்க்
    களிப்பார் கற்றோர்; சொல்லில்
    கரைவார் எளியோர் அங்கே! (59)

    வித்யை விநயம் ரெண்டும்
    விரும்பி இவரைத் தேடி
    பக்தி செய்யும் ; வீணாம்
    பகட்டு விலகி ஓடும்;
    முக்தி நெறியைச் சொன்ன
    மூல குருவின் ஆசி
    சக்தி அளிப்ப தாலே
    சரித்தி ரத்தில் நின்றார் !  (60)

    Share
  • ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 4

    ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை – 4

    மீ. விசுவநாதன்

    “அதிகாலைப் படிப்பு”

    அதிகாலை வேளை தன்னில்
    அமைதி யான போதில்
    மதிதானே விழித்தி ருக்கும்
    மனத்தில் பதியும் பாடம்
    விதிசெய்வாய் சீடா நீயும்
    வீணே தூங்கி டாமல்
    நிதியாக எண்ணிக் கற்று
    நிலத்தில் பேர்கொள் என்றார். (31)

    ஆக்கமுள பணிகள் செய்ய
    ஆசைப் பட்டால் போதும்
    ஊக்கமது தானே கூடும்
    உளமும் அடங்கி ருக்கும்
    தூக்கத்தில் ஆசை வைத்தால்
    துவளும் புத்தி கூர்மை
    நீக்கிடுக சோம்பல் தன்னை
    நிமிரும் கல்வி என்றார் .   (32)

    நீலவண்ணக் கழுத்து டையோன்
    நெகிழும் வண்ணம் பூஜை
    ஞாலத்தை மறந்து செய்யும்
    நல்ல பயிற்சி பெற்றார்.
    காலத்தை வீணாக் காமல்
    கண்ட படிபே சாமல்
    சீலமிகு சார தைக்கே
    சிந்தை என்றி ருப்பார் !    (33)

    “சீடரின் வளர்ச்சியில் குருவின் மனம்”

    எட்டாண்டு காலம் தங்கி
    வேதம் கற்ற சீடர்
    எட்டாத உயரம் செல்வார்
    என்றே குருஉ ணர்ந்தார் !
    மொட்டாக இருந்த உள்ளம்
    முழுதும் மலர்ந்த தாக
    மட்டற்ற மகிழ்ச்சி கொண்டார்
    மகாசன் னிதான ஆசான்.     (34)

    “சிருங்கேரி பீடத்தின் மகிமை”

    சங்கரர் வகுத்த நான்கு
    ரித்திர பீடம் தன்னில்
    மங்கிடாப் புகழைத் தாங்கி
    மதிப்புடன் இன்றும் உள்ள
    தென்திசைப் பீட மாக
    இருக்கிற சிருங்கே ரிக்குத்
    தன்திசை அறிந்த பூர்ணத்
    தவசிகள் பெருமை யன்றோ!  (35)

    “குருவின் பிராத்தனை”

    கனக்கும் ஆசை விட்ட
    கர்ம யோகி யாக,
    சினத்தைச் சிரிப்பி னாலே
    சிதைத்த துறவி யாக,
    தனக்குப் பின்னே நல்ல
    தரத்தில் சீடன் வேண்டி
    மனத்தால் வாணி முன்னே
    மகாசன் நிதானம் கேட்பார்.  (36)

    “சீடனைத் தேர்வு செய்த குரு”

    ஒருநல்ல நாளில் சீடன்
    ஒருவரைத் தேர்வு செய்ய
    குருநாதர் நினைக்க, “வைத்தி
    சுப்ரம ணிஐ யர்”தான்
    குருமுன்னே வந்து நின்றார்!
    குருவுடன் அவரை நோக்கிக்
    தருகந்தப் பஞ்சாங் கத்தைத்
    தனிடமே என்று சொல்லி      (37)

    அங்குள அலமாரி காட்ட
    ஐயரதை எடுத்த போது
    தொங்கிய சீட்டொன்று வீழ்ந்து
    துலக்கியது சீடர் தேர்வை !
    இங்கிதை நீர்படியும் என்று
    இன்முகத்துக் குருவும் சொல்ல
    இங்கித மாய்ப்படித்த ஐயர்
    இன்பத்தில் ஆழ்ந்து போனார்!  (38)

    பொத்தென விழுந்த சீட்டில்
    பொதிந்துள செய்தி யாவும்
    முத்தெனும் வித்யா தீர்த்தர்
    துறவினைக் கொள்ளும் போது
    எத்துணை நெறிகள் என்ற
    ஈடிலா அறத்தைப் பற்றி
    சுத்தமாய் இருந்த தம்மா !
    சோதனை கடந்த தம்மா !   (39)

    “பெற்றோருக்கு அறிவித்தல்”

    அறிவடக்க சீடன் அந்த
    ஆஞ்ச நேயலு தன்னை
    நெறிமாறா பீடத் திற்கு
    நிதியாய்ச் சேர்த்திடும் சேதி
    அறிவிக்க எண்ணி தந்தை
    “அவதா னி”களிடம் சொன்னார்
    குறியாகக் குருவைப் போற்றும்
    குலமே  தொழுததே அம்மா ! (40)

                                    (யாத்திரை தொடரும்)

    Share
  • ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை

    ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை

    மீ.விசுவநாதன்

    “முன்னுரை”

    இன்று  திங்கள் கிழமை (30.03.2020) தக்ஷிணாம்னாய சிருங்கேரி ஸ்ரீ சாரதா பீடாதிபதி ஜகத்குரு ஸ்ரீ சங்கராச்சார்யாள் அனந்த ஸ்ரீ விபூஷித ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த மகாஸ்வாமிகளின் எழுபதாவது பிறந்த தினம் (வர்த்தந்தி தினம்).

    பதினொரு வருடங்களுக்கு முன்பு “அம்மன் தரிசனம்” ஆன்மீக மாத இதழில் தொடராக வெளிவந்த “ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை” என்ற கவிதைத் தொடரை மகாஸ்வாமிகளின் பிறந்த தினமான இன்று முதல் (30.03.2020) ஒவ்வொரு திங்கள்கிழமையும் “வல்லமை” மின்னிதழில் தொடர்ந்து வெளியிட உள்ளோம்.

    அன்பர்கள் அனைவரும் ஆரோக்கியமும், மன அமைதியும், வளமையும் பெற்று வாழ குருவின் அருளை வேண்டுகின்றேன்.

    அன்பன்,

    மீ.விசுவநாதன்

    ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த யாத்திரை

           (காப்பு)

    வாரண மூர்த்தி நல்ல
       வரப்பிர சாதி யான
    தோரண வாயி லோனைத்
       துதிசெய நன்மை ஓங்கும்;
    பூரண ஞானப் பிள்ளை
       பொலிகிற பிள்ளை யாரே
    ஆரண மென்பர் மேலோர்
       அவரடி போற்று கின்றேன். (1)

         “குரு வணக்கம்”

    மூடரைச் சான்றோ(ன்) ஆக்கி
        முதலவன் காணச் செய்து  
    சீடரைப் ஞானி ஆக்கும் 
       சிருங்ககி ரிக்கோன், முத்தித்
    தேடரை, மோக மற்ற
       திருவினை, நல்லோர் நித்தம்
    பாடவே வாணி வந்தாள்
       பாரதீ தீர்த்த ரென்றே.              (2)

     பிறந்த ஊரும், நதிக்கரையும்

    குண்டூ ரென்னும் ஊரில்
       குளிர்ந்து பாயும் ஆறு
    பண்சேர் “நாகு லேரு”;
      பவானி சங்கர் என்னும்
    மண்விண் காக்கும் ஈசன்
      மகிழ்வாய்க் கோவில் கொண்டு
    கண்கள் திறந்து பார்த்துக்
      கனிவாய் அருள்வர் உண்மை.    (3)

     “சீதா ராம ஆஞ்சநேயலு”

    வேத வாழ்க்கை வாழும்
       “வேங்க டேச வதானி”
    பாதம் வணங்கிச் சேர்ந்த
       பண்பாள் “அனந்த லெக்ஷ்மி”
    ஐந்தாம் பிள்ளை யாக
       அவனி வந்த முத்து;
    அந்தச் செல்வன் “சீதா
       ராம ஆஞ்ச நேயர்”.   (4)

           அதிசயம்

    மூன்றாம் வயதில் ஓர்நாள்
       ஓவென் றழுத போது
    ஏன்தா னென்று ஏங்கி
       இறைவன் முன்னே அன்னை
    வேண்ட, அழுகை நின்று
       சிவனைப் பார்த்த பிள்ளை
    வேண்டி “சம்போ” வென்று
      வீழ்ந்து பணிந்த தென்பர்.  (5)

       

    பண்பும் படிப்பும்

    வருடம் செல்லச் செல்ல
       வளர்ந்த தறிவு, பண்பு;
    பெருகும் அறிவுத் தாக
       வெள்ளம் அறிந்து கொண்டு
    அக்கா பிரிய மாக
      அன்பாய்க் கற்றுத் தந்தார்;
    அக்கா லம்பொற் காலம்
       அவருக் கமைந்த தாகும்.  (6)

    ஆஞ்ச நேய லுவின்
       அபார ஞானம் கண்டு
    வாஞ்சை யாகப் பாடம்
       வழங்கப் “பிரதா பகிரி”
    வந்தார்; பாடம் சொன்னார்;
      மனது மகிழ்ந்து சீடன்
    சிந்தை ஒன்றிக் கற்ற
      சிறப்பில் மகிழ்ந்தா ரம்மா.   (7)

           உபநயனம்

    ஏழு வயதில் பூணூல்
       இனிது நடந்த பின்பு
    ஆழ மாக வேத
       அறத்தைப் பற்றிக் கொண்டு
    கூழோ கஞ்சி ஏதோ
       கொஞ்சம் குடித்து நன்கு
    வாழும் பண்பு தன்னை
       வரமாய்க் கொண்டு விட்டார்.  (8)

    நித்ய கர்மா செய்வார்
       நெஞ்சில் காமம் நீக்கும்
    “சத்கா யத்ரி” சொல்வார்
       சத்யம் தவற மாட்டார்
    உத்த மத்தன் தந்தை
       உயிராம் வேத பாடம்
    நித்தம் சொல்லக் கேட்டு
       நிறைவாய் அடங்கி நின்றார்.  (9)

    கருவில் கேட்ட நல்ல
       கருத்துக் கதைக ளெல்லாம்
    திருவாய் அமைந்த தாலே
       “கிருஷ்ண யஜுரும்” கற்றார்;
    பெருமை பெற்றார் பெற்றோர்;
      பிறரும் மெச்ச நாளும்
    அருளை அள்ளி அள்ளி
       ஆண்ட வனவர்க் கீந்தார்.    (10)

                                                                          (யாத்திரை தொடரும்)

    Share
  • கருணையாலே வெலவேண்டும்!

    கருணையாலே வெலவேண்டும்!

    மீ.விசுவநாதன்

    வந்த பிறவிச் சுவடுக்கு – ஒரு
    வகையில் நன்மை செயவேண்டும்
    எந்த உயிர்க்கும் சுமையாக – நாம்
    இல்லா திருக்க வரம்வேண்டும்

    பூவாய், காயாய்க் கனியாக – நம்
    பூமி மகிழ வரவேண்டும்
    நாவாய் போல அனைவர்க்கும் – துன்ப
    நதியைக் கடக்கத் துணைவேண்டும்

    பறவை, விலங்கு, நீர்நிலைகள் – உயிர்
    பந்த மென்ற உணர்வோடு
    துறவைப் பெற்ற மனம்போலே – நம்
    தூய பணியைச் செயவேண்டும்

    காக்கை, மைனா, குருவிகளின் -மனம்
    கண்டு உணவு தரவேண்டும்
    தீக்கை மாறிக் குளிராக – தொண்டு
    தினமும் செய்யும் குணம்வேண்டும்

    இறைவன் படைத்த உலகத்தை – அன்பு
    ஈர்ப்பி னாலே தொடவேண்டும்
    நிறைவாம் செல்வம் ஆனந்தம் – “நான்”
    நினைவை அழித்துக் கொளவேண்டும்

    முதியோர் இளையோர் குழந்தைகள் – ஒரு
    கூட்டாய் வாழும் நிலைவேண்டும்
    நிதியே அதுதான் என்கின்ற – உண்மை
    நிலையை அறிய அருள்வேண்டும்.

    தர்மத் தராசு முள்ளாக – மனத்
    தரமும் மேன்மை பெறவேண்டும்
    கர்ம வினைகள் பூராவும் – நம்
    கருணை யாலே வெலவேண்டும்!

    Share
  • சிரிப்புக்கு இவர்தானே சிரபுஞ்சி!

    சிரிப்புக்கு இவர்தானே சிரபுஞ்சி!

    (நகைச்சுவை எழுத்தாளர், கவிஞர், நடிகர் கிரேஸி மோகன் அவர்களின் மறைவுக்கு வல்லமையின் ஆழ்ந்த இரங்கல். வல்லமையில் அவர் எழுதிய பல்லாயிரம் வெண்பாக்களும் சந்தப் பாக்களும் அவர் புகழையும் ஆற்றலையும் உலகிற்கு முழங்கிக்கொண்டே இருக்கும். அவர் நினைவுகளால் வாழ்வார், நித்தியத்தில் தோய்வார். வாசகர்கள், சக எழுத்தாளர்கள், நண்பர்கள், கிரேஸி மோகன் குறித்த நினைவுகளை வல்லமையுடன் பகிருமாறு அழைக்கிறோம் (vallamaieditor@gmail.com)  – அண்ணாகண்ணன்)

    காவிரிமைந்தன்

    வாழ்கின்ற வாழ்க்கையில் வருகின்ற கவலைகள்
    வாய்விட்டுச் சிரித்தால்தான் போகும்!!
    ஆறறிவு மானுடர்க்கும் ஐந்தறிவு ஜீவன்களுக்கும்
    அடிப்படையில் வேற்றுமை அதுதானே சிரிப்பு!!

    பரபரப்பாய் இயங்கிடும் பம்பர கதியிலுமே
    பல்லைக் காட்டிச் சிரிக்கும்போதே நோயகலும்!
    யாரிதற்கு வழிவகுப்பார்? யாரை இங்கே அணுகிடலாம்?
    கிரேஸி இருக்க ஏது பயம் என்றதுவே உண்மைதானே!!

    இயல்பான நகைச்சுவையை இனிதாக வழங்கவல்ல
    இரட்டையரில் இவர் ஒருவர்! ஹாஸ்ய கர்த்தா!!

    நாடக மேடைகளை நாடுதோறும் சென்று நடத்தி
    நகைச்சுவைக்கு நாங்கள் என்றே பேரெடுத்தவர்!!

    திரையுலக ஜாம்பவான்கள் சிலரும்கூட கூட்டணிவைத்து
    வெளிப்படையாய் வெற்றிக்குக் காரணம் இவரென்றாரே!!

    எவ்வயது கொண்டவரையும் சிரிக்க வைத்து
    இடைவெளி இல்லாமல் வயிறு குலுங்க வைத்து

    திறம்படவே பலகாலம் பவனி வந்தார்!
    இறையருளால் வெண்பாக்கள் இயற்றி வந்தார்!

    இவருக்கு இணைசொல்ல யாருமில்லை
    இறக்கும்வரை சிரிப்பதற்கே மறக்கவில்லை!

    சிரிப்புக்கு இவர்தானே சிரபுஞ்சி!
    கிரெஸி என்றால் கொண்டாட்டம்!
    மோகன் என்றால் குதூகலம்!
    கூட்டுக் குடும்பத்திற்கு எடுத்துக்காட்டு!
    வார்த்தைக்கு வார்த்தை விஞ்சிநிற்கும்
    வளமான நகைச்சுவை இன்பம்! இன்பம்!
    மேடை நாடகங்கள் காண்பதற்கு
    கூடும் மக்களின் கூட்டம் சாட்சி!
    சிரிப்பலைகள் ஒன்றையொன்று அடங்குமுன்னே
    அடுத்ததாக எடுத்துவிடும் சாதுர்யமென்ன?
    மண்ணுலகில் வந்ததவர் காரணம் முடிந்ததோ?
    விண்ணுலகில் சிரிக்கவைக்கப் புறப்பட்டாயோ?
    புன்னகையை ஒருசிறிதும் மறக்காமல் பிறருக்கும்
    எந்நாளும் வழங்கிட்ட வள்ளல் கிரேஸி புகழ்வாழ்க!!

    அன்புடன்
    காவிரிமைந்தன்
    கவியரசு கண்ணதாசன் தமிழ்ச்சங்கம் (பம்மல்)
    சென்னை 600 075.

    ==============================================================

    “காலம்”

    மீ.விசுவநாதன்

    வித்தையுண்டு நல்ல விநயமுடன் ஆழ்ந்ததோர்
    பக்தியுடன் நற்பேறு பாட்டெழுதும் சக்தியுண்டாம்
    இத்தனையும் எங்கள் கிரேசிமோக னுக்குண்டாம்
    சித்தத்தில் வைத்தான் சிவன்.

    (660) 10.06.2019

    ==============================================================

    Share
  • உதவிக் கரமாய் உருமாறு!

    உதவிக் கரமாய் உருமாறு!

    மீ.விசுவநாதன்

    தட்டித் தட்டிப் பார்க்கின்றான் – மனத்
    தங்கத் தரத்தை அறிகின்றான்
    முட்டி மோதித் தவித்தாலும் – உள்
    முழுதும் அவனே இருக்கின்றான்.

    வேத ஒலியாய் வாழ்கின்றான் – ஒரு
    விதைக்குள் வினையாய்க் கருவானான்
    நோதல் இலாத சுகமுண்டோ – என
    நோன்புப் பலனாய் அணைக்கின்றான்.

    இன்ப துன்பச் சக்கரத்தை – அவன்
    ஏற்றே அளவாய்ச் சுற்றுகிறான்
    வன்மம் அவனுக் கேதுமிலை – நம்
    வழிக்கு அவனே துணையாவான்.

    ஆசைப் பட்டு வருந்தாதே – என
    அன்பாய் அறிந்து சொல்கின்றான்
    பாச வலையில் சிக்காமல் – கருணை
    பழகிக் கொள்ள அருள்கின்றான்.

    உதவிக் கரமாய் உருமாறி – நீ
    உயிர்கள் மகிழப் பழகென்றான்
    எதையும் இறையாய்ப் பார்த்தாலே – என்
    இருப்பை உணர்வாய் எனச்சொன்னான்.

    Share
  • “ஸ்ரீ வாணி பதிகம்”

     

     

    மீ.விசுவநாதன்

     

    ஆயிரங் கோடி அருமைக் கவிகளைத்

    தாயெனும் சாரதை தந்தவள் – தூயவள்

    வாயிலே தாம்பூல மங்கலம் கொண்டவள்;

    சேயிவன் வாக்கிலே தேன்.

     

     

    ஆவெனக் காட்டிட அற்புதத் தீந்தமிழ்ப்

    பூமலர்ப் பாட்டினை புத்தியில் தூமழை

    போலவே கொட்டுவாள் ; பொன்னெனும் நெஞ்சிலே

    காலமாய் வாழுவாள் காத்து.

     

    காத்திடச் செய்திடாள்; கண்ணிலே கண்டவள்

    தோத்திரம் செய்திடத் துன்பமே போக்குவாள்;

    மாத்திரைப் போதிலே மாமன ஆழியின்

    ஆத்திரம் நீக்கிடும் அன்பு.

     

     

    அன்பொளி காட்டியே அத்துணை பேர்க்குமே

    இன்முகங் கொண்டவள் ஏற்றமே பண்ணுவாள் ;

    தன்னுடைப் பிள்ளைகள் தப்பினை விட்டிட

    முன்னமே காத்திடும் முத்து.

     

     

    முத்தவள், பக்தரின் மூலவள், ஏழ்மையை

    மொத்தமாய்த் தீர்ப்பவள்; மூர்த்தனை நித்தமே

    பித்தென எண்ணிடப் பேரொளி யோகியாய்

    சத்தென ஆக்கிடும் தாய்.

     

     

    தாயெனக் கூப்பிடத் தன்னுயிர் வேருடன்

    தாவியே வந்தருள் தந்திடும் – வாவியில்

    தாமரைப் பூக்களாய்த் தன்னெழில் காட்டியே

    காமனை ஓட்டுவாள் காண்.

     

     

    காண்கிற அத்தனை காட்சியும் மாயையாய்க்

    காண்எனக் கற்றிடக் காதலால் கூறுவாள் ;

    பேணுவாள், செல்லமாய்ப் பித்தனே என்றெனை

    மாணுவாள் புண்ணிய மாது.

     

     

    மாதவ ஞானியர் மண்ணிலே தோன்றிட

    மாதவள் சாரதை மாண்புதான் காரணம் ;

    நாதமோ வேதமோ நாவிலே நித்தமும்

    நூதனம் செய்குவாள் நூறு.

     

     

    நூறென வேண்டிட நூபுரம் காட்டுவாள்

    ஆறெனத் துங்கையை அன்பினால் ஏற்றவள்;

    ஊர்சிருங் கேரியில் ஓமென வாழ்பவள்

    பேரவள் வாணிநம் பேறு.

     

     

    பேரவள் சொல்லப் பெரும்பிணி நீங்கிடும்;

    சீரவள் செல்வமா சீர்த்தியை, நேர்மையை

    நெஞ்சிலே வைத்திட நித்திய சோதியாம்

    அஞ்செழுத் தாகிடும் ஆ.

    (ஆ — ஆத்மா)

    Share
  • ஜீவன் முக்த ஜகத்குரு

    –மீ.விசுவநாதன்

    உனக்கும் எனக்கும் தெரியுமா? – அந்த
       உயர்ந்த துறவிப் பெருமைகள் ?
    கனக்கும் மனத்து கவலையை – அவர்
       கரைத்து விடுவார் புரியுமா?
    சினத்தை அடக்கி சிவனையே – தவம்
       செய்யும் சிறந்த தவசியாம் !
    தினத்தை அறிந்து உலகினை – நல்ல
       திசைக்குத் திருப்பி விடுவராம்.

    கருங்கற் சிலைக்குள் கடவுளை – நாம்
       காணும் வழியை உரைப்பராம்
    சிருங்க கிரியில் இருப்பினும் – நம்
       சிறிய உளத்தும் நிறைவராம் !
    பெருங்கு ணத்“த பிநவரே“ – எளிய
       சீடர் நமக்கே அருள்வராம்
    நெருங்கி யவரை நினைவிலே – ஒரு
       நிமிடம் இருத்தப் பழகுவோம்.

    (இன்று 06.11.2018 தீபாவளித் திருநாள்.
    ஜகத்குரு அனந்த ஸ்ரீ விபூஷித
    ஸ்ரீ அபிநவ வித்யா தீர்த்தரின் ஜெயந்தி தினம்)

    Share
  • சிவபிரதோஷம்

     

    “ஒரு வேண்டுகோள்”

     

    மீ.விசுவநாதன்

    விபாண்டகமகரிஷி சிவலிங்க வடிவாக

    தீயின் நிறத்து மேனியனே – உமை

    தேவி மனத்து நாயகனே – எம்

    தாயின் குணத்துத் தந்தையனே -உயிர்த்

    தாகம் தணிக்கும் கங்கையனே – மனக்

    காயம் தீர்க்கும் பரம்பொருளே – உன்

    காலைப் பிடித்துக் கேட்கின்றேன் – பலர்

    மாயும் தீய மதப்பித்தை – ஒரு

    மாயம் செய்து திருத்திடுவாய்.

     

    (இன்று (28.01.2018) பிரதோஷம் )

    Share
  • “ஸ்ரீராம தர்ம சரிதம்” (23)

     

    மீ.விசுவநாதன்
    பகுதி: 23

    பாலகாண்டம்

    ஸ்ரீராம-தர்ம-சரிதம்-1

    திரிசங்கு மன்னன்

    சூர்யகுலத் தோன்றலான “திரிசங்கு” மன்னன்

    கொண்டிருக்கும் உடலோடு சொர்க்கத்தைச் சேர

    பாரினிலே ஒருவருமே செய்திடாத வேள்வி

    பண்ணிடவே எண்ணினான்; வசிட்டரிடம் சென்று

    நேர்மைமிகு குருநீங்கள் எனக்குதவ வேண்டும்

    நிலத்தினிலே உமக்கீடு யாருமில்லை என்றான்

    ஊரினிலே இல்லாத பழக்கமெனச் சொல்லி

    உடனேயே அனுப்பிவிட்டார் வசிட்டரெனும் ஞானி.

    வசிட்டரின் பிள்ளைகளைத் “திரிசங்கு” வேண்ட,

    “மகத்தான குருவினது வார்த்தையினைக் கேளா

    விசித்திரனே சண்டாள வேடம்நீ கொள்வாய்

    விரைந்துடனே சென்றிடுவீர்” என்றுரைத்தார்; மன்னன்

    நசித்திருக்கும் மனத்தோடு கௌசிகரைப் பார்த்தான்

    நடந்ததெலாம் சொன்னவுடன், “நானுன்னைக் காப்பேன்

    பசியறியா விண்ணுலக விருப்பமதைத் தீர்ப்பேன்

    பதறாமல் இருங்களென” வேள்விதனைச் செய்தார் !

    திரிசங்கு சொர்க்கம்

    வேள்வித்தீக் குள்ளிருந்து தேவர்கள் வந்து

    விரும்பியதைப் பெற்றனர் ; திரிசங்கு மன்னன்

    கேள்விக்கு விடையாக தேவலோகம் சென்றார் !

    கீழுலகம் செல்லேன்றே தேவர்கள் தள்ள

    தாள்மேலும் தலைகீழு மாகவே வீழ

    தாங்கினார் கௌசிமுனி, தனியாக சொர்க்கம்

    ஆளென்று திரிசங்கு சொர்கத்தைச் செய்தார்

    அதற்கும்தான் தேவர்கள் ஆசிகளும் தந்தார்.

    (தர்ம சரிதம் வளரும்)

    (ஸ்ரீமத் வால்மீகி ராமாயணம் பாலகாண்டத்தில் 57,58,59,60ம் பகுதி நிறைந்தது)

    Share
  • “ஸ்ரீராம தர்ம சரிதம்” (22)

     

     

    மீ.விசுவநாதன்

     

    பகுதி: 22

    பாலகாண்டம்

    ஸ்ரீராம-தர்ம-சரிதம்-1

    “ஜனகருடன் சந்திப்பு”

    சனகருடை நாட்டிற்குள் சடைமுனியும் சோதரரும்

    தவச்சாலை காணச் சென்றார்

    அனைவருமே கௌசிகரை அன்போடு உபசரித்து

    அவர்களுக்கு இடமும் தந்தார்

    மனமகிழ்ந்து புரோகிதராம் சதானந்தர் சனகரிடம்

    வந்தவர்கள் புகழைச் சொல்ல

    கனகமென ஒளிமுகத்துக் காளையர்கள் பாத்தவர்கள்

    கல்யாண குலத்தைக் கேட்டார் !

    மாமுனியோ இவ்விருவர் மாமன்னன் தசரதரின்

    வரம்பெற்ற பிள்ளை என்றார் !

    காமுகியாம் தாடகையைக் காட்டினிலே வென்றுவந்த

    காலவரம் இவர்கள் என்றார் !

    சேமமுற அகலிகைக்குச் சிறப்பான வாழ்வளித்த

    செங்கதிரோன் இந்த ராமன் !

    நாமுமது வேள்வியுடன் நாள்பட்ட “வில்லையும்”

    நன்றாகக் காண வந்தோம் !

    “விசுவாமித்திரர் வரலாறு”

    அகலிகையின் மகனான “சதானந்தர்” முனிவரது

    அடிபணிந்து அவரின் வாழ்வை

    சுகமாக ராமனுக்குச் சொல்லிடவே ஆரம்பித்தார் !

    “கௌசிகனாம் மன்னன் காட்டில்

    அகத்துள்ளே ஆழ்ந்திருந்த “வசிட்டரது”

    ஆஸ்ரமத்தை வியந்து பார்த்து

    முகத்தினிலே முன்னூறு சூரியனின் ஒளிபெற்ற

    முனிவரடி தொழுது நின்றார் !

    வசிட்டரின் “காமதேனு”

    வசிட்டருமே மன்னரினை வரவேற்று பசரித்தார்

    வயிறார உணவும் தந்தார் !

    பசித்தவர்க்கு உணவளித்த காமதேனு திறம்வியந்து

    பக்குவமாய் அதனைக் கேட்க

    விசித்திரமாய் இருக்குதென வசிட்டரிஷி சொன்னதற்கு

    விசுவாமித் திரரோ கோபச்

    சிசுவாக மாறிவிட்டார்; ரிஷியுடனே

    சினத்தோடு போரும் செய்த்தார் !

    “கெளசிக மன்னன் தோற்றார்”

    போரினிலே வசிட்டர்தான் புகழ்மிக்க வெற்றிகண்டார்!

    புழுங்கினரே விசுவா மித்ரர் !

    நேரிடையாய் மகனுக்கு அரியணையைத் தந்திட்டு

    நிம்மதியாய் தவத்தைச் செய்தார்!

    ஆயிரமாம் ஆண்டுகளாய் ஆழ்ந்திருந்த உள்ளத்தில்

    அரன்தோன்றி அவரை மெச்சி,

    தூயவராம் ராஜரிஷி வேண்டுகையில் ஆயுதங்கள்

    தோன்றுகிற வரத்தைத் தந்தார் !

    மீண்டும்போர் முழக்கமிட்டு வசிட்டரது ஆஸ்ரமத்தை

    விசுவாமித் ரர்தான் தாக்க

    கூண்டோடு அங்கிருந்தோர் ஓடித்தான் ஒளிந்துகொள

    குற்றமிலா பிரும்ம ரிஷியைத்

    தீண்டவந்த அஸ்திரங்கள் தெய்வதண்டம் முன்னாலே

    தீய்ந்துடனே ஓய்ந்து போக

    மூண்டுவிட்ட சண்டையங்கு முடிவுக்கு வந்தாலும்

    முடியாத பகையே மிச்சம்.

     

    (தர்ம சரிதம் வளரும்)

     

    (ஸ்ரீமத் வால்மீகி ராமாயணம் பாலகாண்டத்தில் 50,51,52,53,54,55,56ம் பகுதி நிறைந்தது)

    Share
  • சிவபிரதோஷம்

    மீ.விசுவநாதன்

     

    “என்னுள் சும்மா இரு”

    images (4)

    பாற்கடலில் வந்ததென்னவோ

    கொஞ்சம் விஷம்தான்

    போதுமே ஒரு துளி

    அந்தத் துளியை

    நீ குடித்து

    உலகைக் காத்தாய் சிவனே

    நீ

    விஷத்தை உண்டு

    அமுதத்தை உலகுக்கு அளித்தவன்

    பொதுவாழ்வில்

    தீமையைத் தான்கொண்டு

    நன்மையை மற்றவர்க்குத் தரவேண்டும்

    அதைச் செய்து காட்டியதால்

    நீ

    மகாதேவனாய்த் துதிக்கப் பட்டாய்

    உன்னை

    என் நெஞ்சில் சுமப்பதால்

    நச்சு எண்ணங்கள் வருவதே இல்லை

    சிவனே

    நீ என்றும் என்னுள் சும்மா இரு.

    (இன்று (14.01.2018) பிரதோஷம் )

    Share