Tag: எம். ஜெயராம சர்மா

-எம். ஜெயராமசர்மா – மெல்பேண்

பிரமனின் படைப்பினிலே
பெரும்படைப்பு பெண்ணினமே!         
பெருங்குணங்கள் பெற்றவளே
பிறப்பினிலே பெண்ணாவாள்!

ஆண்படைப்பும் பெண்படைப்பும்
அகிலத்தில் உயர்படைப்பே!
ஆனாலும் பெண்படைப்பே
அகிலத்தை ஆளுவதே!

கருவினைத் தாங்கிநிற்கும்
பெருமையே பெண்மையாகும்!
உருவினைக் கொடுப்பதற்கும்
உரியதே ஆண்மையாகும்!

இருஇனம் சமமானாலும்
பெருமையே பெண்ணுக்கன்றோ!
சுமைதனைத் தாங்கிநின்று
சுமப்பது பெண்மைதானே!

அடிவயிறு நோவெடுக்க
அவள்சுமந்து பெற்றபிள்ளை
அழகுமுகம் கண்டவுடன்
அகமகிழ்ந்து நின்றிடுவாள்!

அக்குழந்தை பால்குடிக்க
அவள்வயிறு குளிர்ந்துவிடும்!
அக்கணத்தில் ஆனந்தம்
அவளோடு அணைந்துவிடும்!

பால்குடிக்கா விட்டாலும்
பால்கொடுக்கா விட்டாலும்
தாயின்நோ அதிகரிக்கும்
தாளாத துயரைத்தரும்!

குழந்தை அழவேண்டும்
குடிக்கவேண்டும் தாய்ப்பாலை
தாயப்போ தனைமறப்பாள்
தாயன்பு சுரக்குமப்போ!

தாய்ப்பாலே உணவாகும்
தாய்ப்பாலே மருந்தாகும்
தாய்ப்பாலைத் தவிர்த்துவிடின்
நோய்க்கிடமாய் ஆகிடுமே!

பிள்ளைக்குப் பால்கொடுத்தல்
பெருமையென நினைத்தார்கள்
பால்குடிக்கும் பிள்ளைக்கு
நோயணுகா என்றார்கள்!

நாகரிகம் தலைக்கேறி
நல்லதெல்லாம் மறந்துவிட்டுப்
பால்கொடுத்த பெண்களிப்போ
படுத்துறங்கி நிற்கின்றார்!

குழந்தை அழுதாலும்
கொடுக்கமாட்டேன் பாலென்று
குழறுபடி செய்கின்றார்
குடும்பமதில் பெண்களிப்போ!

பால்கொடுத்தால் தம்மழகு
பாழாகி விடுமென்று
பவ்வியமாய்ச் சொல்லியவர்
பால்கொடுக்க மறுக்கின்றார்!

பெற்றபிள்ளை அழுதாலும்
பெருங்கவலை கொள்ளாமல்
வற்றிவிடும் அழகுஎன்று
வாடியவர் நிற்கின்றார்!

உற்றவரும் மற்றவரும்
ஓலமிட்டு உரைத்தாலும்
சற்றுமதை மதியாது
தம்மழகைப் பேணுகின்றார்!

புட்டிப்பால் கொடுக்கின்றார்
புத்திகெட்டு அலைகின்றார்
கிட்டச்சென்று கேட்டாலோ
வெட்டியே பார்க்கின்றார்!

விஞ்ஞானம் வளர்ந்தாலும்
விந்தைகள் புரிந்தாலும்
உண்மைகள் ஒருபோதும்
ஓடிவிட மாட்டாது!

தாய்ப்பாலைக் கொடுத்துவிடின்
தாய்க்குக்குறை வருவதில்லை
தாயழகும் கெடுவதில்லை
தாய்மைதான் அழகுபெறும்!

என்றிப்போ விஞ்ஞானம்
எடுத்தியம்பி நிற்கிறது
இதைக்கேட்ட தாய்மாரும்
இரங்கிவந்து நிற்கின்றார்!

மேலைநாட்டில் பெண்களிப்போ
விரும்பிப் பால்கொடுக்கின்றார்
வேலைக்குச் சென்றாலும்
பால்கொடுக்க மறக்கவில்லை!

 எம்கருவில் வந்தபிள்ளை
எம்பாலைக் குடிப்பதனால்
எங்கிருந்து பிரச்சனைகள்
எமக்குவரும் எண்ணுங்கள்!

தாய்ப்பாலைக் குடித்தவர்கள்
தானுரமாய் உள்ளார்கள்
தகரப்பால் குடிப்பதனால்
தரம்கெட்டுப் போகாதா?

தாய்ப்பாலில் உள்ளசத்து
தகரத்தில் இருக்கிறதா?
தாய்மாரே மறக்காதீர்!
தாய்ப்பாலைக் கொடுத்திடுவீர்!

பால்முகத்தைப் பாருங்கள்!
பரிவோடு அணைத்திடுங்கள்!
பால்நினைந்து கொடுத்திடுவீர்
பாரிலுள்ள தாய்மாரே!

-எம்.ஜெயராமசர்மா – மெல்பேண்

சர்க்கரை வியாதி வந்தால்
சந்தோ‌ஷம் பறந்தே போகும்
சாப்பாட்டைக்  கண்டு விட்டால்             
சலனமே மனதில் தோன்றும்!

எப்பவும் இனிப்பை எண்ணும்
எதையுமே உண்ணப் பார்க்கும்
அப்படி உண்டே விட்டால்
அதுதொல்லை ஆகி நிற்கும்!

திருமண வீடு சென்றால்
தித்திப்பு நிறைந்தே நிற்கும்
வகைவகை உணவை அங்கே
வரிசையாய்க் கண்கள் காணும்!

அவையெலாம் உண்ணும் ஆசை
அளவிலா மனத்தை ஆளும்
நினைவெலாம் உணவாய் நிற்கும்
நிம்மதி பறந்தே போகும்!

கொண்டாட்டம் வந்து விட்டால்
குதூகலம் நிறைந்தே நிற்கும்
குலோப்ஜான் லட்டு எல்லாம்
குறைவின்றி இருக்கு மங்கே!

நாக்கிலே நீரும் ஊறும்
நரம்பிலே முறுக்கும் ஏறும்
ஆர்க்குமே தெரியா வண்ணம்
அனைத்தையும் தின்னத் தோணும்!

விரைந்தோடி நிற்கும் வெட்கம்
விரும்பிமனம் உண்ண நிற்கும்
வேண்டியதை உண்டு விட்டு
விழி பிதுங்கி நிற்போமே!

இனிப்புகள் உள்ளே சென்று
இரத்தத்தில் கலந்து நின்று
முறைத்துமே எம்மைப் பார்க்க
முகமெலாம் கலங்கி நிற்போம்!

மனைவியும் மகளும் சேர்ந்து
மங்களம் பாடித் தீர்ப்பார்
மளமள வென்று சென்று
மருந்தினை விழுங்கி நிற்பேன்!

விளம்பரம் ஒன்றைப் பார்த்து
விரைவுடன் படித்து நின்றேன்
விருப்பமாய்ச் செய்தி அங்கே
விந்தையாய் இருந்த தங்கே!

சர்க்கரை உள்ளோர் எல்லாம்
சங்கடம் கொள்ள வேண்டாம்
சரியான உணவு எல்லாம்
சந்தையில் இருக்கு இப்போ!

செயற்கையாய் இனிப்புச் சேர்த்து
தின்பண்டம் இருக்கு இப்போ
வருத்தமே படவே வேண்டாம்
வந்துமே வாங்கித் தின்பீர்!

அளவுடன் உண்ண வேண்டும்
அதைநிதம் பேண வேண்டும்
அனைவரும் மனதில் கொண்டால்
ஆனந்தம் வருமே நாளும்!

தினமுமே நடந்து சென்றால்
தீராத நோயும் தீரும்
நடவுங்கள் எந்த நாளும்
நன்மைகள் உம்மைச் சேரும்!

சர்க்கரை வியாதி கண்டு
சஞ்சலம் கொள்ள வேண்டாம்
சாப்பாடு எடுக்கும் போது
சமமாக எடுக்க வேணும்!

உடற் பயிற்சி செய்திடுங்கள்
உணவு எலாம் மாற்றிடுங்கள்
மனத்தினிலே உறுதி கொண்டு
மாற்றிடுங்கள் பழக்கம் எலாம்!

சோம்பல் நிலை மாற்றிடுங்கள்
சுறுசுறுப்பை ஏற்றிடுங்கள்
நாங்கள் வாழ வேண்டுமென்று
நாளும் எண்ணி நின்றிடுங்கள்!

சர்க்கரை வியாதி தன்னைச்
சலிப்புடன் நோக்க வேண்டாம்
எப்பவும் உங்கள் வாழ்வில்
இனிப்புகள் தேவை அன்றோ!

தப்புடன் இனிப்பை உண்டால்
தலையிடி வந்தே தீரும்
எப்பவும் அளவாய் உண்டால்
எவர்க்குமே விளைவு நன்றே!

மருந்தினை விருந்தாய் உண்போம்
விருந்தினை மருந்தாய் உண்போம்
வருந்திநாம் நிற்க வேண்டாம்
வாழ்வெலாம் இன்பம் காண்போம்!

வெளிச்சத்தைக் கொண்டு வந்த
விளம்பரச் செய்தி தன்னால்
சர்க்கரை வியாதி பற்றி
சங்கடம் அகன்றே போச்சு!

-எம்.ஜெயராமசர்மா – மெல்பேண்

அழகான ஆலமரம்                                            
கிளைவிட்டு நின்றதங்கே
விழுதெல்லாம் விட்டுஅது
வேரோடி நின்றதங்கே

ஆலமர நிழல்தேடி
அனைவருமே வருவார்கள்
வேலையில்லா நிற்போரும்
விரும்பி வந்திருப்பார்கள்

காலைமாலை என்றின்றி
காளையரும் வருவார்கள்
சேலையுடன் பெண்கள்வந்து
சிரித்து விளையாடிடுவர்

நாலுமணி ஆனவுடன்
ஆளரவம் கூடிவிடும்
ஓடிடுவார் ஆடிடுவார்
உல்லாசம் கூடிவிடும்

பந்து விளையாடிடுவர்
சிந்து கவிபாடிடுவர்
கெந்தி அடித்துநிற்பர்
கிட்டிப் புள்ளும்ஆடிடுவர்

பெரியவரும் வருவார்கள்
சிறியவரும் வருவார்கள்
பேசாமல் ஆலமரம்
பெருமையுடன் வரவேற்கும்

 விழுது பற்றியாடிடுவர்
மேல்மரத்தில் ஏறிடுவார்
அழுங்குழந்தை ஆடுதற்கு
அங்கூஞ்சல் கட்டிடுவார்

சீட்டு விளையாடிடுவர்
சிரித்து விளையாடிடுவர்
ஆர்ப்பரித்துச் சிறுவரெலாம்
அங்கங்கே ஓடிநிற்பர்

வேர்க்கடலை கொறிப்பாரும்
வெற்றிலையை மெல்வாரும்
பாற்பொருளை உண்பாரும்
பார்த்திடலாம் மரநிழலில்

ஆயிரம் பேரமர
ஆலமரம் நிழலைத்தரும்
அனைவருமே இளைப்பாறி
அகமகிழ்வு பெற்றிடுவர்

 சித்திரை பிறந்துவிட்டால்
எத்தனையோ கொண்டாட்டம்
நித்திரையே கொள்ளாது
நீண்டகூத்து நடக்குமங்கே

வடமோடி தென்மோடி
வகைவகையாய்க் கூத்தங்கே
பாய்விரித்துப் பார்த்தபடி
பார்த்திடுவார் ஊரார்கள்

தேனீர்க்கடையும் வரும்
தித்திப்புக்கடையும் வரும்
அப்பம்சுட்டு விற்கின்ற
ஆச்சியும் வந்திடுவார்

கடலையும் வறுப்பார்கள்
கச்சானும் வறுப்பார்கள்
கமகமக்கும் வாசனையால்
களைகட்டும் ஆலையடி

குடும்பமெலாம் ஒன்றாக
குதூகலமாய் இருப்பார்கள்
குழந்தைகளும் குறும்புசெய்து
குதூகலத்தில் மிதப்பார்கள்

அமைதியாய்ப் பார்த்துநிற்கும்
அதையெல்லாம் ஆலமரம்
ஆர்வந்து போனாலும்
ஆலமரம் அகமகிழும்

போரொன்று வந்ததனால்
ஊரெல்லாம் ஓடிற்று
யாருமே ஊரிலில்லை
ஊரிப்போ உறங்குகிறது

களைகட்டி நின்றவிடம்
நிலையிழந்து நிற்கிறது
ஆருமே வருவதில்லை
ஆலமரம் நிற்கிறது

 ஆலமரம் மட்டுமிப்போ
அப்படியே இருக்கிறது
ஆலடியைப் பார்ப்பதற்கு
அழுகைதான் வருகிறது

மரம்மட்டும் பேசிவிடின்
வக்கிரங்கள் தெரிந்துவிடும்
மரமாக இருப்பதனால்
வக்கிரங்கள் தொடர்கிறது

ஆலமரம் அழுதுவிடின்
ஆறாக ஆகிவிடும்
அதுமரமாய் நிற்பதனால்
நாமழுது நிற்கின்றோம்!