Tag: ராதா விஸ்வநாதன்

ராதா விஸ்வநாதன்

அன்பே….
எத்தனை பெயர்கள் உனக்கு
நீ இருக்குமிடமே சொர்க்கம்
மண்ணுக்குள் வளம்
மலருக்குள் வாசம்
மேகத்துக்குள் நீர்
பெண்மைக்குள் தாய்மை
உறவுக்குள் நட்பு
தேசத்தின்பால் கடமை
இறையைக் காண பக்தி
இறை காட்டுவது கருணை

அன்பே …
எத்தனை பெயர்கள் உனக்கு
இருப்பிடத்திற்குத்
தகுந்தாற்போல்..

நீ இருந்தால்
சுழலும் உலகம்
உடலும் உழைக்கும்
உயிர்கள் வாழும்
பூக்களும் பூக்கும்
பூக்கள் மட்டுமில்லை
மனங்களும் தான்
அமைதியின் வாசத்துடன்

உன் ஆளுகையில்
பருவங்கள் பொய்ப்பதில்லை
கோடையின் விடுமுறையில்
வசந்தங்கள் வருகின்றன
உன் அரவணைப்பில்
எல்லைகள் அழிகின்றன
வேரற்று வீழ்கிறது
வேற்றுமையும்…..

நீ மறைந்தால்
எங்கும் முளைக்கும்  கல்லறை
காளான்களைப் போல்
கருவறையும் கல்லறையாகும்
கங்கையும் வறண்டுவிடும்
அன்புக்கு விலை பேசுவது
மனிதனின் இயல்பு
உன் இயல்பினை
என்றும் மறந்து விடாதே
எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல்
பூட்டிய இதயங்களைத்
திறந்து புகுந்து விடு

ராதா விஸ்வநாதன்

தெரியாமல் சொல்வதை விட
தெரிந்து சொல்லும் பொய்
நிம்மதிக்குச் சாவு மணி

உண்மைக்குச் சவப்பெட்டி
தயாராகும் போது
தொங்கி விடுகிறது
நிம்மதி தூக்கில்…

பொய்களின் பூகம்ப அதிர்வில்
புதைந்து விடுகிறது நிம்மதி
செய்நன்றி மறந்த மறுகணம்
செத்து விடுகிறது நிம்மதி

நிம்மதியின்
நிழல் கூட நிற்பதில்லை
பிறர் மதிக்க நாம்
வாழ நினைத்தால்…

ஆசைகள்
பேராசையாக வளரும்போது
நிராசையாகி விடுகிறது
நம் நிம்மதியும்

தானத்திலும் கூட
நிதானம் தவறினால்
மயான வாழ்வுதான்
நிம்மதிக்கு

உழைக்க மறுத்து
உண்டு வாழ நினைக்கும் போது
உயிர்கள் தவிக்கும்
நிம்மதிக்காக

Photo courtesy: https://www.maxpixels.net

-ராதா விஸ்வநாதன் 

வாழ்க்கையே முடிந்து விட்டது
வாழ்வது எப்படி என்ற தேடலில்!
வாழ்ந்தவரை வழி கேட்டேன்
வந்தது பதில் வாழ்ந்து பாரென!

குழந்தையின் முகத்தில் தேட
குறைகளைக் காணாதே எங்கும்
நிறைதனை எதிலும் பாரடா
நிம்மதி உன் காலடியிலே என்றது

சாதித்தவர்களைக் கேட்டேன்
சாதிப்பதற்கு எல்லையே இல்லை!
சாதிக்க வேண்டியது என்ன என்று
சோதித்துப் பார் உனை என்றனர்!

மனத்தைச் சோதனைக் கூடமாக்கி
எண்ணங்களை வேள்வித் தீயிலிட்டு
என்னையே இழந்ததும் புரிந்தது,
தன்னை இழப்பதே பூரணம் என்று!

பூரணத்தில் நிற்பவன் மெய்ஞானி
புரிந்தவனைத் தேடுபவன் மெய்யன்பன்
புரிந்ததைக் காட்டுபவர் நல்லாசான்–அப்
புரிதலில் வாழ்தலே மெய் வாழ்க்கை!!