Category: நுண்கலைகள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

கூடையிலிருந்து கொட்டுவது உப்பா வெண்முத்தா என்று ஐயுறும் வண்ணம் ஒளிவீசும் உப்புக் குவியலையும் அதனை அளவாய்க் கொட்டிக்கொண்டிருக்கும் மனிதரையும் நிழற்படமாக்கித் தந்திருக்கின்றார் திருமிகு. நித்தி ஆனந்த். இதனை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டி 262க்கு வழங்கியிருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றிகள் சென்று சேரட்டும்!

அப்பிலே(நீர்) தோன்றி உணவுக்குச் சுவைகூட்டும் ஒப்பிலா உயர்பொருள் உப்பு. ’மிகினும் குறையினும் நோய் செய்யும்’ என்ற வள்ளுவக் கருத்து  உப்புக்கும் ஒப்பும்!

பல்வேறு சிந்தனைகளைக் கிளறும் இந்த உப்பளச் சூழலுக்குப் பொருத்தமாய்ப் பாட்டெழுத நம் கவிஞர் குழாத்தைக் கனிவோடு அழைக்கின்றேன்.

*****
”ஏழ்மை நிலையிலேயே வாழ்வை வைத்திருந்தாலும் பிழையில்லாத் தொழில் இந்த உப்பளத் தொழில்; இயற்கையோடு இயைந்த தொழில்” என்றுவக்கும் உப்பளத் தொழிலாளியைக் காண்கின்றோம் திரு. சீ. காந்திமதிநாதனின் கவிதையில்.

உப்பளத் தொழிலாளி பெருமிதம்

கடல் அன்னையின் தண்ணீர்
இட நிலத்தில் இடும் பன்னீர்
திடமாய் நீக்கிடும் கண்ணீர்
சூரிய பகவான் பார்வை படப்பட
வீரியச் சமையல் உப்பு சுடச்சுட
உப்பிட்டவரை உள்ளளவும் நினை
உப்பு தருவோரை
உச்சிமுதல் கால்வரை நினை
இயற்கையோடு இயைந்த தொழில்
இயற்கைமீறி எதுவும் இல்லை
வருண பகவானால் விடுமுறை
வரவுக்கு மாற்றுத் தொழில்
பிழையில்லாத தொழில்
ஏழையாகவே வாழ்வாதாரம்
ஏழ்மை நிலை வாழ்க்கைக்கே
மனதிற்கு இல்லையே!

*****

”உப்பளத் தொழிலையே வயிற்றுப் பிழைப்பாக வைத்திருக்கும் தொழிலாளியின் வயிற்றிலடித்துவிடுகின்றதே இந்த மழை!” என்று வேதனையுறுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

உப்பளத்தில்…
வெயிலால் வந்திடும் விளைச்சலிது
வேர்வைச் சுவைதான் உப்புயிது,
பயிர்போல் விளையும் வயலினிலே
படிகமாய் மாறிடும் கடல்நீரே,
வயிற்றுப் பிழைப்புப் பலர்க்கிதுவே
வயிற்றி லடித்திடும் மழைவந்தே,
கயிற்றில் நடப்பதாய் வாழ்க்கையிது
காணீ ராங்கே உப்பளத்திலே…!

*****

”தூத்துக்குடிக் களஞ்சியமே! நீயின்றிச் சுவையில்லை; ஆதலால் உனைத் துறக்கவும் முடியவில்லை. உப்பிட்டவரை உள்ளளவும் நினைத்தது அன்று; உடனேயே மறப்பது இன்று!” என்று வருந்தி விளம்புகின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

தூத்துக்குடிக் களஞ்சியமே!
நீ இல்லாவிடில் இதயம் துடிதுடிக்கும்
அது நிஜமே
நீ உணவில் குறைந்தாலும் குற்றம்
மிகையானாலும் குற்றம்
உனைத் துறக்கத்தான் நினைக்கிறேன் முடியவில்லை
அதனால் தானோ நீ
ஏழேழ் கடல் முழுதும் கலந்து விட்டாய்
தண்ணீரோடு இணைந்து விட்டாய்
நீயின்றிச் சுவையில்லை
நீரின்றி உலகில்லை
உப்பிட்டவரை உள்ளளவும் நினை
அது அன்றைய பழமொழி
உப்பிட்டவரை உள்ளளவும் மற
இது இன்றைய பழமொழி
இதுவே காலத்தின் பாடம்

*****

”சேற்றினில் விளைந்த உப்பெனும் வெண்படிகம் சோற்றினைச் சுவைத்திட உதவிடும். உப்பளத் தொழிலாளி காலிலன்றோ மக்களின் நாச்சுவை மண்டியிட்டு வாழ்கின்றது” என்று சுவைபடப் பாப்புனைந்திருக்கின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

கடல்விளை அமுதம்

நெல்வயல் காய்ந்துவிட்டால்
விவசாயி வயிறு காயும்
நெய்தல் நிலம் காய்ந்துவிட
வெண்ணமுது விளைந்துவரும்
சேற்றினில் விளைந்த வெண்படிகம்
சோற்றினைச் சுவைக்க உதவிடும்
உப்பளத் தொழிலாளி காலினிலே
மக்களின் நாச்சுவை வாழும்…
அகிம்சைப் போராட்ட நாயகனின்
அறநெறித் தத்துவ வழிமுறைகள்
கடல்விளை அமுதத் துகளாக – சோற்றுக்
களம்வழி உயிரில் புகுத்திவிடும்….

*****

உப்பின் மதிப்பை, உப்பளத்தொழிலாளி வாழ்வின் உண்மை நிலையை உள்ளபடி உரைத்திருக்கும் கவிஞர்கள் அனைவரையும் உளமாரப் பாராட்டுகின்றேன்.

அடுத்துவருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவுசெய்யப்பட்டிருப்பது…

உழைப்பில் விளைந்த உப்பு

உச்சிவேளை சுடும் வெயில்‌
ஒதுங்க இல்லை மர நிழல்
உப்புக் கரிக்கும் நீர்
உடல் முழுதும் வழிந்தோடக்
கடல் நீரின் உப்புக்காய்‌க்
கடின உழைப்பை விதைக்கின்ற உழைப்பாளியே!
உப்பளங்கள் உன் உழைப்பை உதாசீனம் செய்தாலும்
‘உப்பில்லாப் பண்டம்
குப்பையிலே‘ என்னும்
செப்பு மொழியறிந்து
உப்பிட்டு உண்ணும்
ஊரார் நாங்கள்
ஒருநாளும் மறக்காமல்
உளமார நன்றி சொல்வோம்!

”உச்சிவேளை உச்ச வெயிலில் உப்புநீர் உடலெங்கும் வழிந்தோட உழைக்கும் உப்பளத் தொழிலாளியே! உப்பின் மதிப்பறிந்து உண்ணும் நாங்கள் நன்றிசொல்வோம் என்றும் உமக்கு உளமார!” என்று நெகிழ்ந்துரைக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் மண்ணிவாக்கம் திரு. கோ. சிவகுமாரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

கொலுவீற்றிருக்கும் பொம்மைகளூடே கண்ணைப்பறிக்கும் கவினோடு காட்சிதருகின்றது இந்த வண்ணப் பரி. இவ்வெழிற்படத்தை எடுத்திருப்பவர் திருமிகு. ஷாமினி. இதனை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. என் நன்றிகளை இவ்விருவருக்கும் உரித்தாக்கிக் கொள்கின்றேன்.

குதிரைகளையே நீண்டதூரப் பயணத்திற்கேற்ற வாகனமாக மக்கள் பயன்படுத்திய காலமும் இருந்தது. போர்க்களங்களில் சாகசம் நிகழ்த்தி வேந்தர்களுக்கு வெற்றிதேடித் தந்ததிலும் குதிரைகளின் பங்கு மகத்தானது. புரவி, இவுளி, பரி, கலிமான், கடுமான் என்று பல்வேறு பெயர்களால் சங்க காலத்தில் குதிரைகள் அழைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஒரு விலங்கைக் குறிக்கப் பல பெயர்கள் புழக்கத்தில் இருந்ததை வைத்தே அதன் பயன்பாட்டு மிகுதியையும் நாம் உணர்ந்துகொள்ளலாம்.

கம்பீரமும் அழகும் கொண்ட இந்த மண் குதிரையைக் கண்டதும் நம் கவிஞர்களின் மனக் குதிரையும் பல்வேறு எண்ணங்களை நோக்கித் தாவும்; நற்கருத்துக்களைக் கவிதைகளில் தூவும் என்ற எதிர்பார்ப்போடு அவர்தம் படைப்புக்களைப் பார்வையிடுவோம் வாருங்கள்!

*****

”நகராத இந்த பொம்மைக் குதிரையைப் போலவே நாம் நம்பிடும் அரசியலும் பயனற்ற மண் குதிரையே” என்று வெறுத்து விளம்புகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

நாட்டிலும்…

பொம்மைக் குதிரை ஓடாது
போகு மிடத்தைச் சேராது,
இம்மி யளவும் அசையாத
இதிலே ஏறி அமர்ந்திட்டால்
நம்மைப் பார்த்து நகைப்பாரே,
நகர்ந்திடு சிறுவர் விளையாட்டு,
நம்பிடும் நாட்டு அரசியலும்
நமக்குக் காட்டிடும் மண்குதிரையே…!

*****

”பிறந்தவீட்டைப் பிரிந்து புகுந்த வீட்டுக்குப் புறப்பட்டபோது கூடவே கூட்டி வந்தது, அண்ணன் அன்பாய் வாங்கித்தந்த இந்த பொம்மைக் குதிரை”
என்று சிலிர்க்கும் தங்கையின் பாசத்தைக் காண்கிறோம் திரு. சீ. காந்திமதிநாதனின் கவிதையில்.

அண்ணன் வாங்கித் தந்த குதிரை
அண்ணன் நினைவு சொல்லும் குதிரை
அண்ணன் பாசம் காட்டும் குதிரை
அண்ணன் வசம் நிறுத்தும் குதிரை

கேட்டது எல்லாம் வாங்கித் தருவான்
கேட்க மறந்தாலும் கொண்டு வருவான்
கேட்பதை நானும் குறைத்துக் கொண்டேன்
கேட்பதால் ஆகும் செலவினைக் கண்டு

விவசாய நிலத்தில் வியர்வை சிந்துகிறான்
விவசாய விளைபொருளோ அடிமாட்டு விலை
குதிரை விலையிலோ மற்றைய பொருட்கள்
குண்டுமணிக் காசு கூட மிச்சம் ஏதுமில்லை

வயித்த கட்டி வாயக் கட்டி
விவசாயி பொழப்பு போகுது
அறியாத வயதில் அண்ணன்
கேட்டது எல்லாம் வாங்கித் தந்த
விபரம் இப்பத்தான் புரியுது

தனக்கு வேட்டியோ ஒன்னு இரண்டு
உடுத்திக்க சட்டையோ மூணு நாலு
வேட்டி விட சட்டை கூடுதலோ
கெட்டியான கேள்வி வரும்
அண்ணன் சட்டை போட்டால்தான்
கண்ணிரண்டில் தூக்கம் வரும்

தாயில்லாத பிள்ளை
தகப்பனில்லாத பிள்ளை
யார் சொன்னது?

அண்ணன் இருக்க
எண்ணமே இல்லாமல் போனது

பருவப் பொண்ணு
திருமணமே பண்ணு
அண்ணன் சொன்னதாலே
சம்மதம் சொன்னேன்

பரிசம் போட்டாச்சு பத்திரிகையும் அடிச்சாச்சு
பந்தக்காலும் நட்டாச்சு பந்திப்பாயும் விரிச்சாச்சு

தாலி கட்டிய புதுப் பொண்ணு
புகுந்த வீடு போகணும்மாமே
புதுப்பட்டு புது மாப்பிள்ளை
புதுமணப் பொண்ணு கோலம்
பிறந்த வீட்டில் இருக்கும்போது தெரியல

புகுந்த வீடு போகணும்னு
பிறந்த வீட்டை விட்டுப்
பிரியும் போது
கூடவே கூட்டி வந்தது
அண்ணன் வாங்கித் தந்த
மரப் பொம்மை குதிரை
மறக்க முடியுமோ
மூச்சு இருக்கும் வரையில்

*****

”பரிகள்போல் ஆட்சியில் வந்தமர்ந்து, பின்பு தம் நரிக்குணத்தை வெளிப்படுத்தும் அரசியலாளரை அடையாளம் கண்டும் மீண்டும் அவர்குணத்தை மறக்கிறானே வாக்காளன் அடுத்த தேர்தலில்!” என்று வருந்துகின்றார் திரு. ஸ்ரீதரன் வெங்கடகிருஷ்ணன்.   

மண்பரிகள்

மண்ணில் பரியைச் செய்து
மனங்கவர் வண்ணம் தீட்டி
கண்ணில் கண்ட பின்பு
கடைதனில் உடனே வாங்க
ஆவலை ஊட்டும் வணிகன்
ஆயிரம் பேர்கள் உண்டு

அவனியில் அப்பரி போல்
அரசியல் தனிலும் உண்டு
பாய்ந்திடும் பரிகள் போலப்
பாசாங்கு செய்து விட்டு
வாக்குகள் வாங்கிப் பின்
வந்தமர்வர் பதவி தனில்

வாக்கிட்ட மக்கள் இடர்
வாழ்வினில் உடனிருக்க
வந்தமர்ந்த பரிகளெல்லாம்
வஞ்ச மிகு நரிகளென்று
அறிந்திடுவான் வாக்காளன்
அடுத்த தேர்தலில் மறப்பதற்கு!

*****

மண்குதிரை ஏறி மாக்கடல் தாண்ட விழைவதுபோல், புவியின் வளமழித்துப் புதிய சொர்க்கம் தேடுகின்ற மானுடனை எண்ணி வேதனையுறுகின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

மண்குதிரைச் சவாரி

மண்குதிரை மீதேறி
மாக்கடலைக் கடந்துவிட்டு
மறுகரையை அடைந்திடவே
மன்றாடும் மாந்தரைப்போல்

கண்ணிரண்டும் விற்றுவிட்டு
கவின்மிகு சித்திரத்தைக்
கண்டுநாளும் களித்திடவே
கனவுகாணும் மூடனைப்போல்

இயற்கை வளங்களை அழித்து விட்டு
இன்ப வாழ்க்கையைத் தேடுகின்றோம்
நிலவளம் நீர்வளம் கெடுத்து
நித்திய இன்பத்தை நாடுகின்றோம்…

சுவரை அழித்துவிட்டு
சுந்தர ஓவியந் தீட்டுவதுபோல்
பூமியின் வளமழித்து
புதிய சொர்க்கம் தேடுகின்றோம்….

வண்ணக் குதிரையைக் கண்டதும் கவியெழுதத் தம் எண்ணக்குதிரையை தட்டிவிட்டுப் பல நல்ல கருத்துக்களை அழகாய் அளித்திருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

*****

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவுசெய்யப்பட்டிருப்பது அடுத்து…

வண்ண வண்ணக் குதிரைகள்
கிராமத்து வாயிலில் நம்மை வரவேற்கும்
ஐயனாரும் அதனூடே
வாளோடே வானுயர
குலசாமி நடுவினிலே
பார்ப்பவர் கண்கள்
பிரமிக்க வைக்கும்
நம் கிராமிய மணத்தில்தானே!

பட்டினத்தில் குதிரைகள்
பணம் வைத்து ஆடவே
பாழாய்ப் போன மாந்தர்கள்
பணமிழந்ததும் அதனிலே!

சத்ரபதியின் வீரம்
ஜான்சி ராணியின் வீரம்
வீரத்தை எதிர்கொள்ளும் வீரம்
அதன் அடையாளமே இந்தக் குதிரையினமே!

ஆன்மிகத் தோன்றலிலும் குதிரை
அரச வரலாற்றிலும் குதிரை
இயந்திர இயக்கத்தில் திறன் குதிரை
மழலைப் பருவத்தில் ஆட்டம் குதிரை
இடைவிடாது நம் கனவில் மனக்குதிரை
குதிரை குதிரை
வண்ண வண்ணக் குதிரை!!

”ஐயனாரிடத்திலும் குதிரை, ஆட்டத்திலும் குதிரை, வேகத்துக்கும் குதிரை, விவேகத்துக்கும் குதிரை, திறனுக்கும் குதிரை, தீரத்துக்கும் குதிரை, எண்ண ஓட்டத்துக்கும் குதிரை என எத்தனை எத்தனை வண்ணங்களில் குதிரைகள் நம் வாழ்வோடு பின்னிப் பிணைந்திருக்கின்றன!” என்று வியக்கும் திருமிகு. சுதா மாதவனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

தொடரியையும் அதன் அருகில் நின்றுகொண்டு சிந்தனையை வேறெங்கோ படரவிட்டிருக்கும் இளைஞரையும் சேர்த்தே தம் படப்பதிவுக் கருவிக்குள் ஏற்றிவந்திருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இப்படம் வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுப் படக்கவிதைப் போட்டி 260க்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது. படப்பதிவாளர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மிக்கு என் நன்றி!

இவ்வொளிப் படத்திற்கு மேலும் ஒளிகூட்டும் சிந்தனைகளைத் தம் கவிதைகளில் ஏற்றுவர் கவிஞர் என்று நம்புகின்றேன். வாருங்கள் கவிதைகளைச் சுவைத்து வருவோம்!

*****

”தொடர்வண்டி ஓட்டம் தொடங்கினால் அல்லவா எம் இடர்வண்டி ஓட்டம் தடைப்படும்? இறையிடம் முறையிடுகின்றேன் இதுகுறித்து!” என்கிறார் திரு. ஸ்ரீதரன் வெங்கடகிருஷ்ணன்.

எமையாளும் இறையிடம்
சுமையாளன் கேட்கும் வரம்.

தொடர் வண்டி ஓட்டம் துவங்கிட்டால் எம்
இடர் வண்டி ஓட்டம் தடைப்படும் விரைவாகப்
படர் தீ நுண்மி தொற்றினி எமைத் தொடராது
சுடர்மிகு இறையே சூழ்ந்தெம்மைக் கா.

*****

சர்வாதிகார நாடான சீனா வளர்ச்சியின் உச்சம் தொடுகின்றது. ஆனால் பெரும் ஜனநாயக நாடாக இருந்தும் இந்தியா முன்னேற்றத்தில் நாயகமாகத் திகழாமல் முடங்கிவிட்டதற்குக் காரணம் அரசியல் சுரண்டலோ என்று தம்முடைய முதல் கவிதையில் ஐயுறும்  திரு. சீ. காந்திமதிநாதன், நாட்டில் பொறுப்பில்லா மக்கள், பொறுப்பில்லா அமைப்புகள் இதனால் பொய்யும் புரட்டும் எல்லாத் துறைகளிலும், நீதி நேர்மையோ நொண்டிக் குதிரையில் என்று வருந்துகின்றார் தம் இரண்டாவது கவிதையில். தம்முடைய மூன்றாவது கவிதையில், தொழிற்சங்கங்களின் அவலநிலையால் அல்லலுறும் இளைஞராகப் புகைவண்டி அருகில் நிற்கும் இளைஞரைச் சித்திரித்திருக்கின்றார்.

ஐயம்

உலக மக்கள் தொகையில்
இலகுவாக இரண்டாவது
தொடர் வண்டித் துறையில்
இடர்களுக்கிடையில் நான்காவது…

இருப்புப் பாதை நீளம்
பொறுப்பில் தடம் புரள
நீண்டது ஆண்டுகளே
கண்டது துண்டுகளே

ஆண்டொன்றுக்கு ஐந்நூறு கோடிப் பயணிகள்
அன்றாடம் பயணிக்க வளர்ச்சி
நன்றாகப் பயணிக்காது போனால்
நன்றாகச் சுரண்டல்கள் எங்கோ??

ஆண்டுகள் நூற்று அறுபத்து ஏழு
தண்டவாளம் தேய்ந்து இந்திய விவசாயியாய்
வண்டவாளத்தைத் தண்டவாளத்தில் ஏற்றினால்
தண்டவாளங்கள் புத்துயிர் பெறுதலே நலம்

கடமை தவறாத ஊழியர்கள்
கடமை தவறாத நிர்வாகம்
நாணயம் தவறாத பயணிகள்
நானிலத்தில் ஏன் பின்தங்கல்???

ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்
பசி பட்டினியால் தவித்த சீனா
தன்னிறைவில் அபரிமித வளர்ச்சி
சாதாரண விசயம் தானா?

மக்கள் நலனில் அக்கறை இருந்தால்
சர்வாதிகார ஆட்சி உத்தமம்
உலகிற்குச் சீனா புதுப் பாதை
இலகுவாகக் காட்டுகிறதோ???

உலகின் மிகப் பெரிய ஜன நாயக நாடு
பெருமை மக்கள் நலத்தில் வளத்தில்
அதிகச் சுதந்திரம் தனிமனித உயர்வுக்கும்
தேச வளர்ச்சிக்கும் என்றானால் நலம்

பசிக்கும் பிணிக்கும் மூலமே
ஜனநாயகம் நாயகம் எனில்
தாயகம் தாங்குமா???

*****

கண்துடைப்பு

மாறு வேடக் காவலன் நான்
தாறு மாறாய் ஒரு தறுதலை
ஆறு மாதமாய்த் தப்பித்தலில்
வேறு விதமாய்ப் பிடிக்கவே

ஆளுங்கட்சி செல்வாக்கு
உள்ளூர்வாசி சொல்வாக்கு
கண்டுக்காத காவல்துறை
கண்துடைப்பாக அக்கறை

வயித்துப் பொழப்பு இப்படி ஓர் கூத்து
அங்குத் தேடினேன் இங்குத் தேடினேன்
எங்குத் தேடியும் கிடைக்கலை என்று
பங்கிற்குக் கோப்பில் சேர்க்கணும் நன்று

பல லட்சியக் கனவுகளில் சேர்ந்தவன்
பல லட்சம் காண்பவர்களின் அலட்சியம்
பலமாகப் பாலமாக உள்ள துறை
பாவமாகப் பரிதாபமாக ஆள்பவர்களால்

பொய்யும் புரட்டும் எல்லாத் துறைகளில்
நீதி நேர்மை நொண்டிக் குதிரையில்
ஊரோடு ஒத்துவாழ் கட்டியவள் கட்டளை
சீரோடு வாழ உயிரோடு வாழ என்றாள்

ஒருகாலத்தில் சத்தியத்தின் செல்லப்பிள்ளை
இலாகாவிலோ எடுப்பார் கைப்பிள்ளை
இரத்தம் சிந்தியதால் எடுத்த முடிவு
இரத்த பந்தம் காண வேண்டும் விடிவு

பொறுப்பில்லாத மக்கள்
பொறுப்பில்லாத அமைப்பு
பொறுப்பின்மை
பொறுப்பின்மைக்கே
பொறுப்பினைத் தந்தால்
வெறுப்பும் விரக்தியும்
அழையாத விருந்தாளிகள்!

*****

தொழிற்சங்கங்களின் அவல நிலை

தொழிலாளர் களுக்குள் ஒருவரே தலைவர்
தொழில் வளம் செழிக்கும் நலம் பயக்கும்
தொழிலே தெரியாதவன் தலைவர் எனில்
தொழிலும் பாழ் தொழிலாளியும் பாழ்

சங்கத்தின் ஆண்டு விழா
சங்க வளர்வோ தேய் நிலா
தலைமை தாங்க வரும் பாலா
வராது தவிக்கிறேன் குணபாலா

இரவெல்லாம் தந்த போதை
இருக்கலாமோ இன்னும் மீதை
இறங்கி வந்தால் தரலாம் தலைமை
கிறங்கி வந்தாலும் தரும் நிலைமை

*****

தாம் இணையாமல் இருந்து மக்களை இணைத்த தண்டவாளங்கள் இப்போது இரயில்கள் ஓடாததால் ஓய்வெடுக்கின்றன. என்று தீரும் இந்தக் கொரோனாத் தொற்று? எப்போது செல்வர் எம்மக்கள் மீண்டும் இரயில்களில் பயணப்பட்டு? என்று வினாவெழுப்புகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

எப்போது…

இணையாமலே இருந்து
மக்களையும் மாநகரங்களையும்
இணைத்த தண்டவாளங்கள்
இப்போது
ஓய்வெடுக்கின்றன,
ஓடாததால் ரயில்..

கொரோனாவால் வந்த
கோளாறு தீர்வதெப்போது
என்ற
கேள்விதான் இப்போது..

தொற்றுப் பயத்துடன்
கெடுபிடிகள்
சற்றுத் தளரந்த நிலையில்
புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களுடன்
புறப்படுகின்றன சில ரயில்கள்..

எல்லோரும்
செல்லும் நாள்
என்று வருமோ…!

*****

”இளைஞனே! நீ உழைத்துச் சிந்திய குருதியின் நிறம் உன் மேலங்கியின் நிறம்! வண்டிகள் ஓட ஆரம்பித்துவிட்டன; உன் கடமையைச் செய்! உறுதியோடு உழை! உயர்வு காண்பாய்!” என்று நம்பிக்கையளிக்கின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

பயணம் முடித்து வருவோரின்
சுமைகளை இறக்கியேற்றி
பயணம் ஆரம்பித்துச் செல்வோரின் சுமைகளை ஏற்றியிறக்கி
சிந்திய உன் வியர்வையின் குருதியின்
வர்ணம் உன் மேலங்கியின் நிறம்!

நீ புலம்பெயர்ந்தவனா?
இல்லை இங்கேயே பிறந்து வாழ்பவனா?
எனக்கது தேவையில்லை
நீ மண்ணின் மைந்தன்
உழைப்பின் அடையாளம்
உன்னைக் காக்க மாட்டோமா நாங்கள்?
கவலையை விடு
நோய்த் தொற்றில் சிக்காதே!
வண்டிகள் ஓட ஆரம்பித்து விட்டன
தயாராக இரு
அடுத்து பயணிகள் சுமையைக் கையாள்வதற்குச் சகோதரா!!
உன் உடலினைப் பலப்படுத்து
உறுதியை மனதிலேற்று!!
உழைப்பே உயர்வு!!

*****

”பிறர்பாரம் தான் ஏற்று வயிறு நிரப்பும் இந்தச் சுமைதாங்கி மனிதர்கள், தொடருந்துபோல் துயர் தொடர்ந்து துரத்தினாலும் தப்பியோடவியலா இடிதாங்கி மனிதர்கள்” என்று இவர்களுக்காக வருந்துகின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

இடிதாங்கி மனிதர்கள்

நிற்க நேரமின்றி
பிறர் பாரம் தானேற்று
வயிறு நிரப்பும்
சுமைதாங்கி மனிதர்கள்!

கொடும் நுண்ணயிரியால்
தடைக்காலம் கண்டமையால்
தடம் பார்த்து நின்றுகொண்டு
விடைதேடும் வீரர்கள்!

தொடருந்து போலத்
துயரங்கள் தொடர்ந்தாலும்
தப்பியோடும் மார்க்கமில்லா
இடிதாங்கி மனிதர்கள்….

*****

தொடர்வண்டி ஓரம் நின்றிருக்கும் இளைஞரைக் குறித்த தம் சிந்தனையோட்டங்களையெல்லாம் செம்மையாகவும் காலத்துக்குப் பொருந்தும் வகையில் சுவையாகவும் தம் கவிதைகளில் படைத்தளித்திருக்கின்றார்கள் நம் கவிஞர்பெருமக்கள்! அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

*****

அடுத்துவருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாக நான் தெரிவுசெய்திருப்பது…

காத்திருப்போம் காலம் வரும்!

காலை முதல் இரவு வரை கலகலப்பாய்ப் பயணிகளுடன்
காட்சியளித்த எம் இரயில் வண்டியே என்ன ஆயிற்று இன்று?
காத்துக்கிடந்தோம் கவலையுடன் உன் ஆரவாரம் கேட்க
கடைசியில் வாயடைத்த தொழிலாளர்களின் வயிற்றலிடித்து
கூட்டிச் சென்றாயாமே குடிநீரும் இல்லாது நெடுந்தொலைவு!
கடுகளவும் நம்பவில்லை நான் அச்செய்திகளை!
காலம்காலமாய்ப் பயணிகளை உமிழ்ந்தும் விழுங்கியும்
கொடும் வயிற்றுப்பசி போக்கும் உனக்குப் பசிவருத்தம் தெரியாதா?
காரணமின்றி உன்னுள் பயணிகளை
இடைவெளிவிட்டு அமர்த்தியதாகக் கவலைப்படாதே
இணையாத இடைவெளியாம் உன் பாதைபோல்
கிடக்காது விரைவில் தீரும் இப்பிரச்சினை!
உன்னோடிணைந்து கூட்டத்தோடு கலந்து
பயணிகளின் சுமை தாங்கிய எம்காலமும்
இவ்வளவு நாளும் காலனுக்கு இரையாகிப் போனது
கொரோனா எனும் கொடும் தொற்றின் வரவால்!
காலங்காலமாய்ப் பலரை வாழவைத்த நீ
வருந்தாது குதூகலத்துடன் கிளம்பிச்செல்
நான் சென்று காபி விற்கும் அண்ணனிடமும்
கைமுறுக்கு விற்கும் அக்காளிடமும் சொல்லிவருகிறேன்…
கொரோனாவை விரட்டிய பின்
ஒருங்கே தொடர்வோம் நம் பயணத்தையென!

”கலகலப்பாய்ப் பயணிகளுடன் காட்சியளித்த எம் இரயில்வண்டியே! உன்னோடு இணைந்து கூட்டத்தோடு கலந்து பயணிகளின் சுமைதாங்கிய எம் காலம் கொரோனாவால் காலனுக்கு இரையானதே! நம்பிக்கையிருக்கின்றது விரைவில் நாம் மீண்டும் இணைந்து பயணிப்போம் என!” என்று இரயிலிடம் தம் மனக்குமுறல்களைக் கொட்டி ஆறுதல்தேடும் இளைஞரைக் நம் கண்முன் நிறுத்தி நம்மைக் கவர்ந்திருக்கும் நாங்குநேரி திருமிகு. வாசஸ்ரீயை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராக அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.