Tag: நாகினி

நாகினி

நடித்து மனத்தினுள் நஞ்சை மறைத்து
கடிக்கும் உறவினி கானலாய் மாற
வடிவாய் கவிசெய்வோம் வா!

அடித்து எதையும் அபகரிக்கும் எண்ணம்
மடிந்து புவியில் மனிதம் நிலைக்க
வடிவாய் கவிசெய்வோம் வா!

தடியை எடுத்து தவறைத் திருத்த
படிகள் அமைக்கும் பதங்கள் இணைய
வடிவாய் கவிசெய்வோம் வா!

இடியாய் மனதில் இறங்கிடும் நஞ்சாய்
தடிக்கும் உரையை தகர்த்தே எறிய
வடிவாய் கவிசெய்வோம் வா!

படித்த நலமிகு பாதை தவறும்
துடிக்கும் இளமை துவண்டுவிழா தேற
வடிவாய் கவிசெய்வோம் வா!

படிக்கல் எடுத்தளவு பாதி கொடுத்து
மடிக்கும் களவுநிலை மாற்றும் கருத்தில்
வடிவாய் கவிசெய்வோம் வா!

ஒடித்து மரத்தை ஒதுக்கி அடுக்கு
மடிப்பில் மனைகளாக்கும் மாற்றம் எதிர்த்து
வடிவாய் கவிசெய்வோம் வா!

துடித்து பிறருறும் துன்பம் துடைத்தால்
இடித்து நகைத்திடும் ஈனரைக் கிள்ளி
வடிவாய் கவிசெய்வோம் வா!

…. நாகினி

நாகினி 

பணக்கட் டிலெழு துகோல் சொருகி
.. பணத்தை இழுத்து சுருட்டும் செயலால்
குணத்தி னுயர்மா னமுஞ்சிந் தனையும்
… குறுகி பகுத்த றிவுமெல் லழியும்

அழியும் பகுத்த றிவினால் மனிதர்
.. அடையா ளமிழந் துநிற்க கயமை
வழியும் தொடரு தலினால் உறவின்
.. வலிமை யுமிங்கு நசுங்கு கிறது

நசுங்கி கனவா கிடவாழ்வு வழிகளில்
.. நடத்தி டலாகுங் கொடுந்து யரென
அசுத்த நினைவுகள் தொடரா மழகு
.. அரணாய்ப் பகுத்த றிவிலு யரலாம்

உயர வழிவிட் டகலும் வெறுப்பு
.. உமிழும் கயமை பிணக்கு விடுத்து
நயமாய் அடங்கும் பகுத்த றிவினில்
.. நடந்தி டயென்றும் பலப்ப டுமுள்ளம்!

நாகினி

மனம் வென்றிடும் நேர்..
(நொண்டிச்சிந்து)

உண்மையில் அன்பினா லே .. இனி
.. உள்ளொன்று வைக்காத பேச்சினி லே
சண்டைகள் வந்தாலு மே .. உயர்
.. சங்கட மேதுமி லாதோடு மே

தங்கிடும் அன்புட னே.. உயர்
.. தானங்கள் செய்கின்ற தொண்டுட னே
மங்காத பேறுபெற் றோர்..வாழும்
.. மண்ணிதை வாழ்த்திட ஆவலுற் றோர்

வேண்டிடும் நல்வரம் வந்தினி தே.. பேர்
..வெற்றியை வாங்கிடும் காலமி தே
தூண்டிய ஊக்கமும் தந்தநல் லோர்..வாக்கு
.. துன்பத்தை நீக்கிட வந்தசான் றோர்

சொல்லிய அன்புடன் வாழ்வது தான்.. மேன்மை
.. சொந்தமும் பந்தமும் உற்சாகத் தேன்
துல்லிய மாகவே பெற்றிடுந் தேர்.. என்றே
..தூயம னத்தாசை வென்றிடும் நேர்!

… நாகினி

என்னவோ சாபமோ ஏனோ பிறப்பிங்கு
நன்மக வாயென நாப்புலம்பும்… தன்மையில்
பெண்ணென ஆணாகப் பேடு!

பேடும் ஒருபிறவி பெற்றாரென் றெள்ளிநகை
யாடும் நிலையறுக்கு மார்வமானப்.. பாடுதரும்
ஊடு பயிராய் உறவு!

உறவுடன் கூடும் உலகினில் பேடும்
பிறப்பென உண்மை பிணைந்த… அறமும்
மறவனுக் கேற்புடைய மாண்பு!

… நாகினி

நாகினி
(சிந்தியல் வெண்பா)

கண்ணெனத் தத்துவங்கள் காலமெல்லாம் நீண்டிருக்கப்
பண்ணென ஏட்டில் படங்களில்.. கண்ணிமை
வண்ணமானார் கண்ணதாசன் வாழ்ந்து!

காவியம் ஆக்கிய கண்ணதாசன் என்றென்றும்
ஓவியம் என்றே ஒயிலாகப் .. பாவிகளின்
நாவிலும் பாட்டாவார் நம்பு!

பாவங்கள் நீக்கியே பண்படுத்தும் தத்துவம்
காவலாக எந்நாளும் கண்ணதாசன்.. பாவலம்
ஏவலாகி வந்திடும் ஏற்பு!

ஆவலுடன் பாடிட ஆனந்த கீதமென
நாவரசு கண்ணதாசன் நற்றமிழ் .. நாவலும்
பாவலரால் ஏற்றிடும் பாட்டு!

… நாகினி

நாகினி

விதையாய் விழுந்து கதையாய் போனது
அன்பின் பிம்பம் கன்றிட நோகுது
தெம்பு தராமல் வம்பு வளர்ந்திட
என்னதான் காரணம் சின்னதாய்ச் சண்டையோ!

சண்டையும் இல்லையே மண்டையும் காயுதே
பிணக்குகள் தொடர்ந்திடும் கணக்குகள் புரியாமல்
ஒற்றுமை மனங்களில் வேற்றுமை வளர்வதேன்
விடுகதை வாழ்வினில் நடு(ம்)கதை சாதியோ!

சாதியோ மதமோ சாதித்து பிரிவினை
நோய்தனைப் பரப்பியே பாய்தனில் விழச்செயும்
பாதகப் படுகுழி வாதகம் சேர்வதால்
நேசக் கரங்களும் பாசக் கயிற்றினில்!

கயிற்றினில் தொங்கிட வயிற்றினில் அடித்திங்கு
நசுக்கிடும் காதலை பொசுக்கிடும் நிலையால்
உதயம் காணா இதயம் துடித்து
வெந்து விழிநீருடன் நொந்து உலவுதே!

… நாகினி

நாகினி

நாளும் விடியல் நலமாக்கும் ஆண்டவன்
ஆளும் உலகத்தில் அமைதி கெடுத்திடும்
கோளும் மறையாதக் கோடு!

கோடு கிழித்திங்கு கொள்கை மறக்காமல்
ஏடு படிப்பித்த ஏற்றமிகு போதனையை
நாடு எனவோதும் நாடு!

நாடு ஒருமை நலம்பெற வேண்டியே
காடு மலைச்சுற்றி கற்பித்தோர் பட்டபெரும்
பாடு தனையுணர்ந்துப் பார்!

பார்முழுதும் போற்றிடும் பண்பான தேசத்தில்
ஊர்முழுக்க சாதியும் ஊனமிகு கோள்களும்
ஆர்ப்பரிக்கும் தீங்கை அகற்று!

விருந்தும் மருந்தும்…(குறள் வெண்பா)

வாராரோ என்றேதான் வாசலிற்க்கண் வைத்தீதல்
சாராம்சம் பக்கமென்றும் சாய்!

வந்தபின்னே இன்முகத்தில் வாவென்று வாசலில்நேர்
சந்திப்பைக் காத்தலன்றோ சால்பு!

வாசலிலே வந்தவரை வாயார வாழ்த்தியவர்
பாசத்தின் ஊற்றென்றுப் பாடு!

வந்தவரை ஆதரித்து வாழ்வுக்குப் பாலமாகி
இந்தமண்ணில் சேர்ந்தொருமை ஈந்து!

வாய்திறந்து கேட்டுநிற்கும் வாட்டமுடன் வாழுகின்ற
சேய்களுக்கே பாலன்னம் சேர்!

வாவென்று அன்பொழுக வாய்திறந்துக் கூப்பிடாமல்
ஆவென்று நோக்காதீர் ஆழ்ந்து!

வாவென்று உள்ளார்ந்து வாய்மொழியா இல்லத்தில்
தாவென்று கேட்டிடாதீர் தாழ்ந்து!

வாழ்த்துதலை நோக்கியெதிர் வாசலிலே நிற்காதோர்
தாழ்விலுமே மானஸ்தர் தான்!

வாஞ்சையாய் காப்போரின் வாசலைதான் எவரும்தம்
ஊஞ்சலாய் ஏறிடுவார் ஊர்ந்து!

வந்தாரை வாழ்விக்கும் வளமான வாழ்வதுதான்
நொந்தாலும் ஈரநெஞ்சோர் நோக்கு!

… நாகினி

நம்பிக்கை வாய்த்தும்பிக் கையோன்!…(வெண் செந்துறை)

நாகினி

உந்தி பெருத்து உலகை அளக்கவே
சந்தி நடுவிலுறை சாந்தவேழ வார்ப்போனே!

பந்தி நடுவிலும் பாச விருந்தாக
முந்தி வருகின்ற முத்தமிழ் ஐங்கரனே!

மோதகம் கையில் மொழியும் வாயிலிட்டு
போதகம் செய்திடும் போற்றி அகவலோனே!

பித்தம் தலையேறும் பிள்ளை கலங்கிடாது
சித்தம் வழிநடத்தும் சித்தி விநாயகனே!

தொடங்கும் செயலின் தொடக்கமாய்த் தொடர்ந்து
படரும் அருளெனும் பராசக்தி மைந்தனே!

முத்தமிழின் சாறாகி மூஞ்சுறு வாகனனாய்
எத்திக்கும் வீற்றுள்ள ஏகம்பன் சீராளனே!

தடைகள் இலாவாழ்வு தாரும்
சடைகள் முடிகொண்ட சங்கரன் ஞானமகனே!

பிணக்கு மறையாத பித்தம் தலைக்கேறா
இணக்கு தரும்நல் இளந்தந்தச் சித்தியோனே!

பெற்றோரே உலகெனப் பேசி வலம்வந்த
வற்றாத நம்பிக்கை வாய்த்தும்பிக் கையோனே!

யாண்டும் துயரறுக்க யாக்கைநல் முத்தியாக
வேண்டும் வரந்தரும் வேழ முகத்தோனே!

வினைதீர்த் தெமக்குநேர் வீடுபேறு தாருமய்யா
நினைக்கும் சிந்தை நிறைந்தஉல கானவனே!

… நாகினி

நாகினி

குலத்தை அழித்துக் குடிதான் பேணும்
நலத்தைச் சிதைத்து நல்மதிப்பு மாய்க்கும்
குடியை ஒழித்திடக் கூவு!

மதுவைக் குடித்து மதிமயங்கிச் சந்தை
பதுக்கல் தொழிலென பாவப்பயன் ஈனும்
மதுதான் வேண்டாம் மற!

குடித்தே அடகாய்க் குடலும் கெட்டுப்
படித்தும் முடங்கிநலன் பாழாதல் நோயாம்
மதுவைத் தொடுதல் முடக்கு!

நாகினி

உனக்கென ஒரு குடும்பம்
எனக்கென இல்லற தர்மம்
சுமக்கின்ற காலம்
கதையொன்று காதலென கைநீட்டுவதேனோ!

கடந்த இளமை பருவம்
கசக்கிய காதல் உயிரை
காலம் கடந்த பருவம்
கண்களில் காட்டுதல் சரியென்றாகிடுமோ!

மறக்கவில்லை உனையே
துறக்காத இச்சைகளுடன்
இறக்க விட்டதேன் வெட்கமதை
வெறுத்துவிட்டேன் எனையே!

கண்ணில் நின்ற கனவு
உன்னில் உயிரென நான் கலந்த நினைவு
என்னில் கானலென நீ ஒன்றிய பிணைப்பு
மண்ணில் நிலவலாமோ இதுபோன்ற நனவு!

அக்கம்பக்கம் பார்வைக் குத்தல் பொருட்டல்ல
உள்ளின் மனசாட்சியைக் கொல்லுதல் முறையாமோ
மனமே குத்தும் ஒழுக்கத் தவறு வாழ்வென்றாகா
கொடுஞ்செயல் புதைத்திடத் தக்க வெறுங்கதையே!

பொருந்தாக் காதல் கதையே
இல்லறத்தர்மம் விழுங்கும் நகைப்புக்காதலே
கண்ணுள் கலந்திட வரலாமோ இச்சைக்கவிவடிவே
விட்டுவிலகிச் செல் கானல் கனவே!

… நாகினி

நாகினி

பிஞ்சு மலரைப் பிடுங்கிக் கனிவான

நெஞ்சு கசக்கியே நோவாக்கும்.. வஞ்சத்தை
மன்றாளும் வேந்தர் மறந்து பொறுத்தாலும்
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!
***
மனதால் இணைந்த மணத்தை நசுக்கி
இனபேதம் சார்ந்தே இதயம் – தனத்திற்குச்
சன்னலென ஆகிவிட்ட சண்டாள ஈனரை
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!
***
இளமை மெதுவாய் இறங்கி கடந்து
வளமை அகற்றும் வரம்தான் – களமென்று
கன்னமிட்டு வாழ்வோர் கயமை முகத்திரையை
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!
***
பசியில் வதங்கும் பலரும் வளரும்
வசிப்புப் பெறவே வருந்தி – கசிந்துருகி
மன்றாடும் கோலம் மதிக்கு நகைப்பாதல்
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!
***
படிப்பில் கவனமற்றுப் பார்வை சிதறி
தடித்த கயிற்றினால் தன்னை – முடித்தலென
உன்மத்தம் கைக்கொள் உறங்கிடும் மாணவரை
மன்னிக்க வேண்டா மனம்!

.. நாகினி