Author: நூ.த.லோக சுந்தரம்

நூ.த. லோகசுந்தரம்

 

“கோயில்” & “கோவில்”

 

கோ + இல் = கோயில்

கோ = இறைவன் = கடவுள்

கோ = இறை = நாடாளும் மன்னன்

என ‘கோ’ விற்கு இரு பொருள்கள் உள்ளன அறிவோம்

இல்= வாழும் இடம் = இல்லம்

கோவில்: இச்சொல் இறைவனை வழிபடும் இடம் என்னும் பொருளில் வழங்குதல் ஏனோ இந்நாள் நன்கே பரந்துள்ளது.

எனினும் மேற்காட்டிய இருவித பயன்பாடுகளில் கோயில் என யகர இகரம் (யி) இட்டு எழுதுதலே பிழை அற்றதாகும்.

இச்சொல் நிலைமொழி யின் ‘ஓகார’ த்துடன் வருமொழியின் இல் லின் ‘இகரம்’ சேரும் புணர்வில் ‘இ’ யின் இணைஒலியான (அணித்ததான) ‘’யி’’ கரம்தன் இயல்பாக வரமுடியுமே அன்றி ‘வி’ என இதழ் குவியும் சேய்மை ஒலியாக வருவது இயைபு உடையது ஆகாதது காணலாம்

மேலும்……..

கோயில் எனும் சொல்தான் நம் இலக்கிய நூல்களில் யாங்கணும் காண்கின்றோம் சங்க நூல்களிலும் சிலம்பு மணிமேகலை முதல் பிற்கால நூல்கள் வரை யாவற்றிலும், கோவில் என எவ்விடத்திலும் காணாது, கோயில் எனும் சொல்தான் தெள்ளத் தெளிவாக நூறு சதம் பயனில் உள்ளமை காணமுடிகின்றது. இணைப்பில் உள்ள இரு கோப்பினைக் காண்க. அதனில் வைத்துள்ள 90 எடுதுக்காட்டுகள் அல்லாமல் இறைவழிபாட்டு திரு மறை நூல்களாம் 12 சைவத் திருமுறைகள் ஆழ்வார்களின் 4000 திவ்யப் பிரபந்த பாசுரங்களை நோக்க ஆங்கெல்லாம் கோயில் எனும் சொல்லே பயன் கொள்ளப்படவும் அந்த 1150 இடங்களில் யாங்கணும் கோவில் என காணவே இல்லை என்பதும் உணரப்பட்டது. சைவம் வைணவம் எனும் இரு மரபுகளின் தலையாய தலங்களாம் தில்லை திருவரங்கம் இரண்டும் கோயில் எனத்தான் குறிக்கப் படுகின்றனதும் அறிவோம் அல்லவா?

 

எனவே நாம் இனி கோயில் எனவே வழுவின்றியே எழுதுவோமே “கோவில்” எனும் சொல் பயன்பாட்டினைத் முற்றிலும் தவிர்ப்போம்

மௌவல் மௌவல்
நூ த லோ சு
மயிலை

ஓரிரு ஆண்டுகளுக்கு முன் சாதாரண மக்களால் ஊடகம் வழி நன்கு அறியப்பட்ட முணுமுணுக்கப்பட்ட
ஓர் திரைப்பட (சிவாஜி) பாடல் வரியில் பலரறிய வந்த நல்ல சங்கத்தமிழ் சொற்களில் ஒன்று
மௌவல் மௌவல்

கவிஞர் வைர முத்து என்னும் நல்ல கவிஞர் புனைந்த பாடல் அது என பலரும் அறிவர்

ஆனால் இங்கு நாம் காட்ட நினைப்பது மௌவல் எனும் பூவினை குறிக்கும் சொல்லினைப் பற்றி
ஐயம் எழுந்த மடல் ஒன்று நம் மடலாடலில் கண்டேன்

வென்றி மாமழு வேந்திமுன் மண்மிசை மன்னரை மூவெழுகால்
கொன்ற தேவநின் குரைகழல் தொழுவதோர் வகையெனக் கருள்புரியே
மன்றில் மாம்பொழில் நுழைதந்து மல்லிகை மௌவலின் போதலர்த்தி
தென்றல் மாமணம் கமழ்தர வருதிரு வெள்ளறை நின்றானே

என திருமங்கை மன்னன் தன் பெரிய திருமொழி (நா.தி.பி.- 5.3.1 / 1368 )
பாசுரத்தில்பயன்கொண்ட இடத்து இதற்கு ஓர் பூ அல்லாத வேறு ஓர் பொருள் கொள்ள முடியுமா என்பதே அது

மேலும் மடலிழையில் அறிஞர் பலர் இதற்கே மரமல்லிகை எனவும் பொருள் காட்டினர்

இவ்வையங்களை களைய எழுந்ததே இக்கருத்துரை

பாசுரத்தில் திருமங்கையாழ்வார் பேசும் கருத்து

தென்றலானது (வீடு / பொது) மன்றிலிலும் மாமரப் பொழிலி நுழைந்து வந்த நிலை மல்லிகையின்
மற்றும் மௌவல் மலர்களின் ‘போது’ களை விரியச் செய்ததால் அம் மணங்களை ஏந்தி வந்து நாறும்
‘வெள்ளறை’ எனும் தலத்தில் உறையும் நின்ற கோலம் காட்டும் திருமாலே
போர்க்கருவியாம் மழுவினை ஏந்தி முன் ஒரு காலத்தில் ஏழேழ் தலைமுறையில் வந்த மன்னர்
பலரை கொன்றொழித்த தேவனே உன்னுடைய கழலினைத் தொழும் வழியை காட்டமாட்டாயா

ஈங்கு மௌவல் ஓர் மலர் என பொருள்கொள் நிலைதான் உள்ளது.

‘மல்லிகை’ யில் (யின்) எனும் வேற்றுமை தொக்கி நின்றுள்ளது

மல்லிகையின் மௌவலின் (எனும் இரண் டின்) எனக்கொள்ளவேண்டும்

தென்றல் – – – – – மல்லிகை மௌவல் எனும் இருவகை மலர்களின் போதுகளை அலர்த்தி
தான் மண ம் நிறைத்துக் கொண்டு வீசியது எனக் கொளளல் வெண் டும்

அரும்பு>>> போது >>> மலர் >>>> அலர் என்பது பொதுவாக
ஓர் மலரின் பருவ வடிவ வளர்ச்சி என பலரும் அறிவர்

காலை அரும்பி பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலரும் இந் நோய் குறள் 1227
அலர் என்பது மலர்ந்த நிலை கடந்து மேலும் சில நாள் வாடிவிடாமல் பூத் துக்கா ண் பது

இங்கு மௌவல் என்பது மல்லிகையின் வெண்மை பருவம் வடிவம் என வேறு ஒர் பண்பு ஆகாது

ஆகமுடியாது ஏனெனில் வெண்மை என பொருள் உள்ள ஓர் சொல் லுடன் யின் எனும்
வேற்றுமை சேர அது போது எனும் சொல்லுடன் அமையாது

‘போது’ எனும் சொல் பின் உள்ளதால் வடிவமும் பருவமும் குறிக்கும் பண்பு முன் வரத் தேவையில்லை

மௌவல் என்பது ஓர் மலர்தான் என்பதை
கீழ் வரும் மேற் கோள் பாடல் அடிகள் ஐயம் ஏதும் இன்றி காட்டக் காண லாம்

மேலும்
மௌவல் ஓர் கொடி >>>>>>>>>>> தேவாரம் 1.101.3 பெரிய 12-1217 ; 12-2955 ; அகம் 23-12 ; நச்சி. உரைமேற்கோள் பாடல் ;

மகளிர் தலை யில் அணியும் மலர் >>>>>>>>>> நா.தி.பி. 3.2.7 / 1164 ; சீவக சிந்தாமணி;

நல்ல மண ம் வீசக்கூடியது >>>>>>>>>> நா.தி.பி. 9.1.3 / 1750 ; 9.10.2 / 1839 ; தேவா 1.14.7 ; 3.46.7; 3.59.1 ; 3.110.7 ; 3.119.5 ;
கலி 14-3 ; கலி 27-4; கல்லாடம் 83-26 ;

அஃதும் இரவில் பூத்து நாறும் பண்பினது >>>>>>> குறு 19

வெண்மையான இதழ்களை உடையது >>>>>>>>>>> தேவா 1.136.3 ; அகம் 21-1 ;

இதன் அரும்பு பல்லிற்கு உவமை >>>>>>>>>>>>> கலி 14-3 ; கலி 27-4 ;

புதராக பல்வகை இனத்துடன் வளர்வது >>>>>>>>> தேவா 2.84.9

வீட்டிலும் வளர்ப்பார் >>>>>>>> அகம் 21-1 ; கல்லாடம் 83-26 ; பெரிய 12.1217

மரமல்லிகை அல்ல என்பது
மேற்கண்டபடி
ஓர் கொடியாவதாலும்
புதராக முல்லை மல்லிகை என பலவகை இனத்து டன் படர்ந்து மிடைந்து வளர்வதாலும்
பல்லிற்கு உவமை காட்டுவதாலும்

மேலும்
மௌவல் நீண்மலர் மேலுறைவானொடு
பௌவ வண்ணனு மாய்ப் பணிவார்களே 5.97.13 அப்பரடிகளின் சித்தத் தொகை

இதனில் நீண்மலர் (= நீள் மலர் நீண்ட காம்பினை உடைய து ) என்றது தாமரையை அதாவது பிரமன் அமர்ந்த மலர்

எங்கனம் எனில்
கடல் வண்ணனும் (பௌவ வண்ணன் = திருமால்) உடன்
அடிமமுடி காணாத திரு விளையாடல் காட்டப்படுவதால்
எனவே நீள் மலர் = நீண்ட காம்பினை உடைய மரமல்லி ஆகாது
இங்கு மௌவல் எனும் சொல் எதுகை நோக்கி வெண்மைக்கு ஆகுபெயராக வந்தது

அதான்று,
மரவிரி போதுமௌவல் மணமல்லிகை கள்ளவிழும் (குடமூக்கு தேவாரம் 3.59.1 )
எனும் வரிகளில் காணும் மர எனும் சொல் மரவம் எனும் வேறு ஒரு மலரைக் குறி த்தது

அரவிரி கோடனீட லணிகாவிரி யாற்றயலே
மரவிரி போதுமௌவல் மணமல்லிகை கள்ளவிழுங்
குரவிரி சோலைசூழ்ந்த குழகன்குட மூக்கிடமா
இரவிரி திங்கள்சூடி யிருந்தானவன் எம்மிறையே

இப்பாடலில் கோடல் மல்லிகை குரா முதலிய மலர்களைத்தான் பேசுகிறது காண்க

——————————————————————————

மேற்கோள் வரிகள்

மௌவல் குழலாய்ச்சி மெந்தோள் நயந்து நா.தி.பி. 3.2.7 / 1164
திருமங்கை பெரிய திருமொழி

போதலர் புன்னை மல்லிகை மௌவல் புதுவிரை மதுமல ரணைந்து நா.தி.பி. 9.1.3 / 1750
திருமங்கை பெரிய திருமொழி

மௌவல் மாலை வண்டாடும் மல்லிகை மாலையொடு மணந்து நா.தி.பி. 9.10.2 / 1839
திருமங்கை பெரிய திருமொழி
தேவாரம்
மரவத்தொடு மணமாதவி மௌவல்லது விண்ட 1.14.7 கொடுங்குன்றம்

கொல்லையின்முல்லை மல்லிகைமௌவல் கொடிபின்னி 1.101.3 கண்ணார்கோயில்

தண்ணிதழ் முல்லையொ டெண்ணிதழ் மௌவல் மருங்கலர் 1.136.3 தருமபுரம்

புறவிரி முல்லைமௌவல் குளிர்பிண்டி புன்னை புனைகொன்றை 2.84.9 நனிபள்ளி

கந்த மௌவல் கமழும் கருகாவூர் எம்எந்தை 3.46.7 கருகாவூர்

மரவிரி போதுமௌவல் மணமல்லிகை கள்ளவிழும் 3.59.1 குடமூக்கு

நறவ மல்லிகை முல்லையும் மௌவலும் நாண்மல ரவைவாரி 3.110.7 வடகரை மாந்துறை

வாசமாம் புன்னை மௌவல்செங் கழுநீர் மலரணைந் தெழுந்த 3.119.5 வீழிமிழலை

விரிந்துயர் மௌவல் மாதவி புன்னை வேங்கைவண் செருந்தி 3.123.5 கோணமாமலை

மௌவல் நீண்மலர் மேலுறை வானொடு 5.97.13

துன்னு சாதி மரு மாலதி மௌவல் துதைந்த நந்திகரம் வீரம் 12.240 பெரிய புராணம்

நடையில் படர்மென் கொடி மௌவல் நனையில் திகழும் 12.1217

மௌவல் மாதவிப் பந்தரில் மறைந்து வந்து எய்தி 12.2955

சங்க நூல்கள்

ஞாழன் மௌவல் நறுந்தண் கொகுடி குறிஞ்சி 81

மனைஇள நொச்சி மௌவல் வால்முகைத் அகம் 21-1-

தாழ்வின் நொச்சி சூழ்வன மலரும் மௌவல் மாச்சினை அகம் 23-12

மௌவலொடு மலர்ந்த மாக்குரல் நொச்சியும் அவ்அளவு அகம் 117-1

மணமௌவல் முகைஅன்ன மாவீழ்வார் நிரைவெண்பல் கலி 14-3

மாதரார் முறுவல்போல் மணமௌவல் முகைஊழ்ப்ப கலி 27-4

மல்லிகை மௌவல் மணம்கமழ் சண்பகம் பரிபாடல் 12

மனைமரத்து எல்லுறு மௌவல் நாறும் பல்லிருங் கூந்தல் குறு 19

மாக்குரல் நொச்சி மனைநடு மௌவலொடு ஊழ்முகை அவிழ குறு. 115

மெல்அவல் மருங்கின் மௌவலும் அரும்பின குறு. 122

மலரில் மௌவல் நலம் வரக் காட்டி கயல் ஏர் உண்கண் குறு 316

முல்லையும் மௌவலும் முருகுயிர்த்து அவிழ கல்லாடம் 39-7

மௌவல் இதழ்விரிந்து மணம்சூழ் பந்தர்செய் முன்றிலும் கல்லாடம் 83-26

பொறி வண்டு மூசிய மௌவல் முருகுயிர்ப்பத்-தேசிகப் 270 விக்கிரமசோழனுலா

மாடுநின்ற கொன்றைஏறி மௌவல்பூத்த பாங்கெலாம் நச்சி. உரைமேற்கோள் பாடல்

மௌவலம் குழலியை மன்னன் ஏயினான் சீவக சிந்தாமணி

—————————-
அதான்று
மௌவல் >>>>>>>> மௌலி எனும் சொல்லுடன் பிணைத் த ஐயம் மும் கட்ட ப்பட்டது

ஆனால்
மௌவல் >>> மௌலி என்பன வேறுவேறு சொற்கள்

மௌலி என்பது தலையில் அணியும் ஓர் அணிகலன் = முடி = கிரீடம்

கீழ் காணும் பெரிய புராணப் பாடல் வரிகளைக் காண்க ஐயம் எதும் இன்றி மன்னர்களின் முடியைப் பே சுகின்றது

ஒவ்வாத என்பே இழையா ஒளிமௌலிச் செவ்வான்மதி 3.126.2 (விடைவாய் தேவாரம் )

சூடும் சடைமௌலி அணிந்தவர் தொல்லை ஏனம் 12.1015 பெரிய புராணம்

சோதி சூழும் மணி மௌலிச் சோழர் பொன்னி திரு நாட்டு 12.1022 பெரிய புராணம்

பொன்னாரும் மணிமௌலிப் புரவலன்பால் அருளுடையார்12.1292 பெரிய புராணம்

பாணனார் பத்திரனாரும் பைம்பொன் மௌலிச் சேரலனார் 12.3783 பெரிய புராணம்

பொன்னார் மௌலிச் சேரலன் ஆர் போற்றும் அமைச்சர்க்கு 12.3793 பெரிய புராணம்

கோலத்தார் மௌலிக் குலோத்துங்க சோழற்கு 199 குலோத்துங்கசோழனுலா
————————–

நிற்க

வாட இந்தியாவில் மவுவா (MAHUVA ) எனும் சொல்லால் விளிக்கப்படும் ஓர் மலர் உள்ளது

அதுவோ தமிழில் இலுப்பை எனும் மரமாகும் இதன் மலர்களை இனிப்புச் சுவைகாகப் பயனகொள் வர்

“ஆலை இல்லை ஊருக்கு இலுப்பைப்பூ சர்கரை ” எனும் முதுசொல்தான் அறிவோமே

தலையில் அணியப் படாமல் வாணிப மல ராக க உள்ளமைக் காண்க இந்த ‘மவு வா’ பற்றி சில இணையச் சுட்டிகள்
http://en.wikipedia.org/wiki/Madhuca_longifolia

https://www.google.co.in/search?q=mahua+flower+in+english&espv=210&es_sm=93&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=bciLUpniK5GkiQejioHwAg&ved=0CE8QsAQ&biw=1920&bih=954

 

திருசிற்றம்பலம்

பட்ட மங்கலம்

ஓர் பாண்டிய நாட்டு திருவாசக தலம்

நூ.த.முத்துமுதலி மயிலை

தி.ஆ.2044/விஜய ஆடி 12 ஞாயிறு

 

தமிழகத்து சித்தாந்த சைவநெறியின் பெருமறையாம் பன்னிரு திருமுறை 18000+ பாடல்களில் போற்றப்பட்ட 600க்கும் மேலுள்ள சிவவழிபாட்டிடங்கள் 1350 ஆண்டுகள் வரை பழமை உடையன எனும் மாண் பினால் இறை வழிபாட்டில் ஊக்கமுடையோர் வாழ்நாளில் ஒர் முறை சிலவற்றிற்காவது நேரடி வழிபடுதல் மரபெனக் கொண்டமை காண்கின்றோம். இக்கருத்தினிலேயே தென் இந்தியாவில் வாழ்வோர் வடகிழக்கு எல்லை இமயமலையில் உள்ள கயிலாயம் முதல் காசி போன்ற தலங்கள், ஈழத்திலுள்ள கேதீச்சரம் திரிகோணமலை எனும் தலங்களுக்கும் வடஇந்தியர் தென்கோடி இராமேசுவரம் வரை தீர்த்தங்கள் ஆட தெற்கே வருவதும் கண்கூடு.

தேவாரப் பாடல் பெற்றத்தலங்களாவன திருநாவுக்கரசர், திஞானசம்பந்தர் சுந்தரர் எனும் மூவர்முதலிகளால் இயற்றப் பெற்று தே-வாரம் எனும் இனிமைமிகு பண்ணிசை அமைக்கப்படவை முதல் ஏழு திருமுறைகளாக பகுக்கப்பட்டுள்ள 8274 பாடல்களில் குறைந்தது ஓர் பதிகமாவது பெற்றவை 276ஆகும். முழுபதிகம் ஏதும் கிடைக்கப் பெறாமல் இத்தேவாரப் பாடல்களின் ஊடே சிவனுறை கோயில் என குறிக்கப்படுவன, வைப்புத் தலங்கள் எனவும் அறியப்படுவன, 325 க்கும் மேலாகும் ஓர் வளர்தொடர் என ஆய்வாளர் வகுத்து வருவது

தேவாரக் காலத்து அடுத்து 1150 ஆண்டுகளுக்கு முன் இயற்றப் பெற்று எட்டாம் திருமுறையாக வைக்கப் பட்டுள்ள மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம்/திருக்கோவையார், தேவாரம் குறித்த சிலவற்றுடன் காட்டாத சில தலஙகளை போற்றியது. உத்தரகோசமங்கை, ஓரியூர், கல்லாடம், கவைத்தலை, குவைப்பதி, கொடிமங்கை, கோகழி, சந்திரதீபம், சாந்தம்புத்தூர், பட்டமங்கலம், பஞ்சப்பள்ளி, பாண்டூர், புன்னைத்துறை, பூந்துறை, பூவலம், பெருந்துறை, மணற்குன்று, வேலம்புத்தூர் என்பன அவை.

நாம் இங்கு காணவந்தது இதனில் ஒன்று பட்டமங்கலம். திருவாசகம் கீர்த்தித் திருஅகவல் குறிக்கும் ஓர் தலம், பாண்டி நாட்டு பாடல்பெற்றத் தலமாம் திருப்பத்தூருக்கு தெற்கில் காளையார்கோயில் என இந்நாள் வழங்கப்படும் மற்றோர் பாடல்பெற்றத் தலமாம் கானப்பேருக்கு இடையே கற்சாலையில்5 மற்றும் 20 கி மீ தூரத்தே நல்ல பேருந்து தடத்தினில் இந்நாள் தட்சணாமூர்த்தி கோயில் என வியாழன் எனும் கோள்சிறப்பு வழிபாட்டுக் கோயிலாக அப்பகுதி மக்களால் பெரிதும் போற்றப்படுகின்றது. தமிழக வைணவரின் பெருமறையாம் ஆழ்வார்கள் இயற்றிய 3892 பாசுரங்களிலுள்ள 108 இல்ஓர் திவ்யதேசமாம் திருக்கோட்டியூர் இதனுக்கு 5. கிமீ மேற்கே அமைந்துள்ளது.

 

வடக்கு வாயில்

 

இந்நாள் புதுமையாக மிகமிக நேர்த்தியான கருங்கற்சிற்பங்கள் மிளிறும் நல்கற்றளியாக நாட்டுக்கோட்டை சமூகத்தினரால் கிழக்கு நோக்கிய 5 நிலை கோபுரத்துடன் காணப்பட்டாலும் முன் ஓர் பழமையான கோவில் ஆகும் எனலாம். இங்குள்ள ஏழேழ் விழுதுகள் கொண்ட தென்முகக் கடவுளாம் தட்சணாமூர்த்தி எங்கும் அமரும் ஓர்ஆலமரம் சிறப்பானதாக போற்றப்படுவதைக் காணலாம். அதான்று பெரியதான தெப்பக் குளமும் மேற்காக உள்ளது. மிகத்தூய்மையாக தனியாரர் மேற்பார்வையில் பேணப்படும் இக்கோயில் தமிழ்மக்கள் தம் வாழ்நாளில் தவறாமல் ஒர் நாள் சென்று வழிபட வேண்டிய ஒன்றே என்றால் மிகையாகாது.

சிற்றூர் ஆனாலும் பல பேருந்து தடங்கள் திருப்பத்தூர், திருக்கோட்டியூர், கல்லல், ஆலங்குடி, என பல ஊர் களிலிருந்தும் செல்ல வாய்ப்புகள் மிகஎளிதாக உள்ளன. காரைக்குடி அருகுள்ள ரயிலடியாகும்.

 

பட்ட மங்கையில் பாங்காய் இருந்(து) அங்கு

அட்டமா சித்திகள் அருளிய அதுவும்

திருவாசக கீர்த்தித் திருஅகவல் (வரி 62-63)

தமிழகத்தே பட்டமங்கலம் என சில ஊர்ப் பெயர்கள் இருப்பதாக காணினும் இவற்றில் பாண்டிநாட்டில் அமைந்த மதுரைக்கு அருகு அமைந்த பட்டமங்கலமே பல திருவாசக வரிகள் காட்டும் திருவிளையாடல் தொடர்பினால் நன்கு பொருந்தும். மேலும் அருகுள்ள வாதவூரார் என வழங்கிய மாணிக்கவாசகரின் மதுரைப் பிணைப்பு நன்கே அறிந்த புராண வரலாறு. மணிவாசகரின் தொடர்புடைய மற்றொரு பெயர்பெற்ற தலம் ஆவுடையார்கோயில் என அறியப்படும் திருப்பெருந்துறையும் பாண்டிய நாட்டிலேயே அருகு அமைந்துள்ளது. உத்தரகோசமங்கை, ஓரியூர், கொடிமங்கை, என்பனவும் பாண்டிநாட்டில் அமைந்தவையே பல மதுரைத் திருவிளையாடல்கள் திருவாசக கீர்தித் திருவகவல் வரிகளிலேயே குறித்தல் காண்க.

 

“பட்ட மங்கையில் பாங்காய் இருந்(து) அங்கு
அட்ட மாசித்தி அருளிய அதுவும்” 8.2.62 – அட்டமா சித்திகள் செய்த படலம்

“கேவேடர் ஆகிக் கெளிறது படுத்தும்” 8.2.17 – வலை வீசிய படலம்

“பூவணம் அதனில் பொலிந்து இருந்து அருளித்
தூவண மேனி காட்டிய தொன்மையும்” 8.2.51 – மெய்காட்டிட்ட படலம்

“நரியைக் குதிரை ஆக்கிய நன்மையும்” 8.2.36 – நரியைக் குதிரைஆக்கிய படலம்

“பாண்டியன் தனக்குப் பரிமாவிற்று” 8.2.392 – நரியைக் குதிரைஆக்கிய படலம்

“மதுரைப் பெருநல் மாநகர் இருந்து
குதிரைச் சேவகன் ஆகிய கொள்கையும்” 8.2.45 – நரியைக் குதிரை ஆக்கிய படலம்

பாங்காய் மண் சுமந்தருளிய பரிசும்” 8.2.47 – பிட்டுக்கு மண்சுமந்த படலம்

“தண்ணீர்ப் பந்தல் சயம்பெற வைத்து 8.2.58 – தண்ணீர்பந்தல் வைத்த படலம்

நல்நீர்ச் சேவகன் ஆகிய நன்மையும்”
“ஓரியூரில் உகந்(து) இனி(து) அருளி
பாரிரும் பாலகன் ஆகிய பரிசும்” 8.2.68 – விருத்த குமார பாலனாகிய படலம்

 

 

ஏழேழ்ழேழ் விழுது ஆல்

தெப்பக்குளம்

                              உ
                         நமசிவாய

                        ‘போந்தை’

                 பதினோராம்  திருமுறை வைப்புத்தலம்

                    நூ த முத்து முதலி
                         மயிலை

தமிழகத்து சித்தாந்த சைவ நெறியின் பெருமறைகளாம் பன்னிரு திருமுறைகளிலுள்ள 18000+
பாடல்களில் பதிகம் ஏதும் கிட்டாது குறிக்கப்படும் பேறு மட்டும் பெற்ற மிக்க பழமைவாய்ந்த திருத்
தலங்கள் ‘வைப்புத்தலங்கள்’ என வகைப்படுத்திய மரபில் காணும் ஓர் தொண்டைநாட்டுத் தலம்

 ‘திருப்போந்தை’

தமிழகத்து வடஎல்லையில் அமைந்த திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் கவரப்பேட்டை மேற்காக ஊத்துக்
கோட்டைக்கு வடக்காக ஆந்திர சத்தியவேடுக்கு அருகமைந்த சிற்றூராகும் இத்திருப்போந்தை.
பராமரிப்பிலிருந்து இந்நாள் தனித்து விடப்பட்ட நிலையில் காணும் நூற்றுக்கணக்கான தமிழகத்துப்
பழங்கோயில்களில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

பதினோராம் திருமுறையில் தொகுக்கப்பெற்ற பட்டினத்தாரின் 5 நூல்களுள் நான்காவதான திரு
ஏகம்பமுடையார் திருவந்தாதியில் (65)

 “ஆலையங்கார் கருகாவை கச்சூர் திருக்காரிக்கரை
     வேலையங்கேறு திருவான்மியூர் திருஊறல் மிக்க
     சோலையங்கார் திருப்’போந்தை’ முக்கோணம் தொடர் கடுக்கை
     மாலையன் வாழ் திருஆலங்காடு ஏகம்பம் வாழ்த்துமினே” 11.990

எனவரும் பாடலில்,
கச்சூர், திருவான்மியூர், ஊறல், ஆலங்காடு காரிக்கரை எனும் தொண்டைநாட்டுத் தலங்களுடனேயே
இப் போந்தையையும் பட்டினத்தார் பாடியுள்ளார்.

 

போந்தை எனும் சொல் அடிமரத்தில் குடம்போல் பருத்துக்காணும் உள்ளினமாகிய பனைவகையைக்
குறிக்கும் (புறம் 85) நன்கு வளர்ந்து விளங்கும் தொடர்பால் ஆகுபெயர்வழி ஓர் இடப்பொயரும் ஆனது

   “நாளிகேரம் செருந்தி நறுமலர் நரந்தம் எங்கும்
             கோளி சாலந்தம் ஆலம் குளிர்மலர்க் குரவம் எங்கும்
             தாளிரும் போந்து சந்து தண்மலர் நாகம் எங்கும்
             நீளிலை வஞ்சி காஞ்சி நிறைமலர்க் கோங்கம் எங்கும்”
                    78 திருத்தொண்டர் புராணம்

என சேக்கிழார் பல்வகை பயிரினங்களைக் காட்டுமிடத்து நம் ‘போந்தை’யையும் குறித்துள்ளார். சங்க
நூல்களிலும் போந்தை பெரிதும் பயின்றுள்ளமை இக்கருத்துரைக் கடைக்கண் இணைப்பில்  காண்க.

நம் ‘போந்தை’த் தலத்தின் (‘போந்தை’வாக்கம்) அமைவிடம் (இணைத்துள்ள வரை படங்கள் காண்க)
ஆந்திர எல்லை மிகமிக அருகு சென்னை மாநகருக்கு ஏறக்குறைய 55 கிமீ வடமேற்காகவும், டில்லி
கல்கத்தா என வடக்காகச் செல்லும் பெருவழிக்கு (கவரப்பேட்டை) 15 கிமீ மேற்காகவும் காணலாம்.

தன்னார்வத் தொண்டர்கள் வைத்துள்ள சிதலம் அடைந்த பிசாலீசுவரர் கோவிலின் தோற்றம் காண்க.

தாய்நாட்டுப் பண்பாட்டை போற்றுவதில் தமிழ் மக்களை அவ்வப்போது விழித்தெழச்செய்யும் தூண்டுகோல்
ஏந்துவோர் மக்கட்தொகைக்கு ஏற்ப வளர்தலும் வேண்டும்.

திருச்சிற்றம்பலம்

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

புள்இரியும் புகர்ப்போந்தை            பட்டினப்பாலை 74

இரும்பனம் போந்தைத் தோடும்        பொருநர் ஆற்றுப்படை 141

போந்தை முழுமுதல் நிலைஇய காந்தள்        16 அகம் 238

முழாஅரைப் போந்தை பொருந்தி நின்று        7 புறம் 85

வட்கர் போகிய வளரிளம் போந்தை        3 புறம் 100

போந்தையம் தோட்டின் புனைந்தநர் தொடுத்து3 புறம் 265

மடல்வன் போந்தையின் நிற்கு மோர்க்கே    10 புறம் 297

நெடுவேள் ஆதன் போந்தை அன்ன
பெருஞ்சீர் அருங்கொண் டியளே  கருஞ்சினை
வேம்பும் ஆரும் போந்தையும் மூன்றும்        6 புறம் 338
(ஈங்கு போந்தை பனைதான் என்பது தெளிவு
மேலும்    இப்புப்பாடலின் தலைப்புக் கொளுவில்
“நெடுவேள் ஆதனுக்கு உரிய போந்தைப் பட்டினம்
பற்றிய குறிப்பு” என உள்ளமை வரியின் பொருளுக்கு
இயைய போந்தை இடப்பெயருக்கு இரட்டைச்சான்று)

முழா அரைப் போந்தை அரவாய் மாமடல்        4 புறம் 375

கொம்மைப் போந்தைக் குடுமி வெண்தோட்டு    2 குறுந். 281

தூஇரும் போந்தைப் பொழில்அணி பொலிதந்து10 பதிற்று. 51

மறம்கெழு போந்தை வெண்தோடு புனைந்து    31 பதிற்று. 51

வண்டிசை கடாவாத் தண்பனம் போந்தை        6 பதிற்று. 70

புரைதீர் வஞ்சி போந்தையின் தொடுப்போன்    46 சிலம்பு 26 கால்கோள்

வாகை தும்பை மணித்தோட்டுப் போந்தை        70 சிலம்பு 26 கால்கோள்

போந்தையொடு தொடுத்த பருவத் தும்பை        219 சிலம்பு 26 கால்கோள்

தோடார் போந்தை தும்பையொடு முடித்து        45 சிலம்பு 27 நீர்ப்படை

தோடார் போந்தை தும்பையொடு முடித்த        112 சிலம்பு 27 நீர்ப்படை

போந்தைக் கண்ணிப் பொறைய கேட்டருள்    126 சிலம்பு 27 நீர்ப்படை

தோடார் போந்தை வேலோன் தன்னிறை         175 சிலம்பு 27 நீர்ப்படை

அரியிற் போந்தை அருந்தமி ழாற்றல்        189 சிலம்பு 27 நீர்ப்படை

தோள்நலம் உணீஇய தும்பை போந்தையொடு    248 சிலம்பு 27 நீர்ப்படை

போந்தைக் கண்ணிப் பொலம்பூந் தெரியல்    9 சிலம்பு 28 நடுகல்

போந்தைக் கண்ணிநின் ஊங்கண்ஓர் மருங்    134 சிலம்பு 28 நடுகல்

ஆரும் அணிஇளம் போந்தையும் வேம்பும்        262 பாண்டிக்கோவை

தொடுத்த வேம்பின்மிசை துதைந்த போந்தை     நச்சி. உரை மேற்கோள்

போர்எதிரில் போந்தையாம் பூ            பு வெ.மா.240

போந்தை வேம்பே ஆர்என வரூஉம்        5 தொல்.புறத்திணையியல்

திரு நு த லோகசுந்தரம் 

 

உ

நமசிவய

 

பொருள்முறைத் திருமுறை ©

இதனில்

திருஆதிரை திருமுறை ©

 

தமிழகத்து சித்தாந்த சைவநெறியின்

பன்னிரு திருமுறை  18000+ பாடல்களில்

திருஆதிரை நாள் சிறப்பு வைகும்

37 பாடல்களின் தொகுப்பு

 

தொகுப்பாசிரியன்

நூ. த. முத்துமுதலி-மயிலை

 

ஞானசம்பந்தர் தேவாரம்

திருமுறை 1

1 ஆரூர்-வியாழக் குறிஞ்சி

பாடலன் நான்மறையன் படிபட்ட கோலத்தன் திங்கள்

சூடலன் மூவிலைய சூலம் வலன் ஏந்திக்

கூடலர் மூ எயிலும் எரி உண்ணக் கூர் எரி கொண்டு எல்லி

ஆடலன் ஆதிரையன் ஆரூர் அமர்ந்தானே  1.105.1

 

திருமுறை 2

2 ஆமாத்தூர்-சீகாமரம்

தாளால் அரக்கன் தோள் சாய்த்த தலைமகன்தன்

நாள் ஆதிரை என்றே நம்பன்தன் நாமத்தால்

ஆளானார் சென்(று)ஏத்தும் ஆமாத்தூர் அம்மானைக்

கேளாச் செவி எல்லாம் கேளாச் செவிகளே  2.44.8

 

3 மயிலை-கபாலீச்சரம்-சீகாமரம்

ஊர்திரை வேலை உலாவும் உயர்மயிலைக்

கூர்தரு வேல் வல்லார் கொற்றம் கொள் சேரிதனில்

கார்தரு சோலைக் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்

ஆதிரைநாள் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய்  2.47.4

 

திருமுறை 3

4 திருக்காட்டுப்பள்ளி(மேலை)-கொல்லி

ஞாலத்தார் ஆதிரை நாளினான் நாள்தொறும்

சீலத்தான் மேவிய திருமழ பாடியை

ஞாலத்தான் மிக்கசீர் ஞானசம்பந்தன் சொல்

கோலத்தால் பாடுவார் குற்றமற் றார்களே  3.29.11

 

5 வெண்டுறை-பஞ்சமம்

ஆதியன் ஆதிரையன் அனல் ஆடிய ஆரழகன்

பாதியோர் மாதினொடும் பயிலும் பரமாபரமன்

போதியலும் முடிமேல் புனலோ(டு) அரவம் புனைந்த

வேதியன் மாதிமையால் விரும்பும் இடம் வெண்டுறையே

3.61.1

நாவுக்கரசர் தேவாரம்

திருமுறை 4

6 ஆரூர்-காந்தாரம்

ஊர்திரை வேலை உள்ளானும் உலகு இறந்த ஒண்பொருளானும்

சீர்தரு பாடல் உள்ளானும் செங்கண் விடைக் கொடியானும்

வார்தரு பூங்குழலாளை மருவி உடன் வைத்தானும்

ஆதிரைநாள் உகந்தானும் ஆரூர் அமர்ந்த அம்மானே

4.4.6

திருமுறை 5

7 திருவாரூர் திருஆதிரைப் பதிகம்-குறிஞ்சி

முத்து விதான மணிப்பொன் கவரி முறையாலே

பத்தர்களோடு பாவையர் சூழப் பலிப் பின்னே

வித்தகக் கோல வெண்டலை மாலை விரதிகள்

அத்தன் ஆரூர் ஆதிரைநாளால் அதுவண்ணம்  4.21.1

8

நணியார் சேயார் நல்லார் தீயார் நாள்தோறும்

பிணிதான் தீரும் என்று பிறங்கிக் கிடப்பாரும்

மணியே பொன்னே மைந்தா மணாளா என்பார்கட்(கு)

அணியான் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.2

9

வீதிகள் தோறும் வெண்கொடியோடு விதானங்கள்

சோதிகள் விட்டுச் சுடர்மா மணிகள் ஒளி தோன்றச்

சாதிகளாய பவளமும் முத்துத் தாமங்கள்

ஆதி ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.3

10

குணங்கள் பேசிக் கூடிப் பாடித் தொண்டர்கள்

பிணங்கித் தம்மில் பித்தரைப் போலப் பிதற்றுவார்

வணங்க ¢நின்று வானவர் வந்து வைகலும்

அணங்கும் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.4

11

நிலவெண் சங்கும் பறையும் ஆர்ப்ப நிற்கில்லாப்

பலரும் இட்ட கல்லவடங்கள் பரந்(து) எங்கும்

கலவ மஞ்ஞை கார் என்(று) எண்ணிக் களித்துவந்(து)

அலமர் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.5

12

விம்மா வெருவா விழியாத்தெழியா வெருட்டுவார்

தம் மாண்பிலராய்த் தரியார் தலையால் முட்டுவார்

எம்மான் ஈசன் எந்தை எனப்பன் என்பார்கட்(கு)

அம்மான் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.6

13

செந்துவர் வாயார் செல்வன் சேவடி சிந்திப்பார்

மைந்தர்களோடு மங்கையர் கூடி மயங்குவார்

இந்திரன்ஆதி வானவர் சித்தர் எடுத்(து)ஏத்தும்

தந்திரன் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.7

14

முடிகள் வணங்கி மூவாதார் கண்முன் செல்ல

வடிகொள் வேய்த்தோள் வான்அர மங்கையர் பின்செல்லப்

பொடிகள் பூசிப்பாடும் தொண்டர் புடை சூழ

அடிகள் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.8

15

துன்பம் நும்மைத் தொழாத நாள்கள் என்பாரும்

இன்பம் நும்மை ஏத்தும் நாள்கள் என்பாரும்

நும்பின் எம்மை நுழையப் பணியே என்பாரும்

அன்பன் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.9

16

பார் ஊர் பௌவத்தானைப் பத்தர் பணிந்(து) ஏத்தச்

சீர் ஊர்  பாடல் ஆடல் அறாத செம்மாப்பு ஆர்ந்(து)

ஓரூர் ஒழியா(து) உலகம் எங்கும் எடுத்(து) ஏத்தும்

ஆரூரன்தன் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.10

 

17 பயற்றூர்-திருநேரிசை

மூ வகை மூவர் போலும் முற்றுமா நெற்றிக்கண்ணர்

நாவகை நாவர் போலும் நான்மறை ஞானம் எல்லாம்

ஆ வகை ஆவர்போலும் ஆதிரை நாளர் போலும்

தேவர்கள் தேவர் போலும் திருப்பயற் றூரனாரே  4.32.5

 

திருமுறை 5

18 வீழிமிழலை-குறுந்தொகை

ஏற்று வெல்கொடி ஈசன் தன் ஆதிரை

நாற்றம் சூடுவர் நல்நறும் திங்களார்

நீற்றுச் சந்தன வெள்ளை விரவலார்

வேற்றுக் கோலம் கொள் வீழி மிழலையே  5.12.2

 

19 ஆதிபுராணம்-குறுந்தொகை

வேத நாயகன் வேதியர் நாயகன்

மாதின் நாயகன் மாதவர் நாயகன்

ஆதி நாயகன் ஆதிரை  நாயகன்

பூத நாயகன் புண்ணிய  மூர்த்தியே   5.100.1

 

திருமுறை 6

20 கழிப்பாலை-தாண்டகம்

பொடிநாறு மேனியர் பூதிப் பையர் புலித் தோலர் பொங்(கு)அரவர் பூண நூலர்

அடிநாறு கமலத்தர் ஆரூர் ஆதி ஆன் அஞ்சும் ஆடும் ஆதிரையினார் தாம்

கடிநாறு பூஞ்சோலை கமழ்ந்து நாறும் கழிப்பாலை மேய கபாலப்பனார்

மடிநாறு மேனி இம்மாயம் நீங்க வழி வைத்தார்க்(கு) அவ்வழியே போதும் நாமே

6.12.4

21 கருகாவூர்-தாண்டகம்

அரை சேர் அரவனாம் ஆலத்தானாம் ஆதிரை நாளானாம் அண்ட வானோர்

திரைசேர் திருமுடித் திங்களானாம் தீ வினை நாசன் என் சிந்தையானாம்

உரை சேர் உகத்தார் உள்ளானுமாம் உமையாள் ஓர் பாகனாம் ஓத வேலிக்

கரை சேர் கடல் நஞ்சை உண்டானாம் கண்ணாம் கருகாவூர் எந்தை தானே

6.15.7

22 ஆக்கூர்-தாண்டகம்

மாதூரும் வாள் நெடும்கண் செவ்வாய் மலைமகளை மார்பகத்(து) அணைத்தார் போலும்

மூதூர் முது திரைகள் ஆனார் போலும் முதலும் இறுதியும் இல்லார் போலும்

தீதூர நல்வினையாய் நின்றார் போலும் திசை எட்டும் தாமே ஆகும் செல்வர் போலும்

ஆதிரை நாளாய் அமர்ந்தார் போலும் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி அப்பனாரே

6.21.6

23 பள்ளியில் முக்கூடல்-தாண்டகம்

பூதியனைப் பொன்வரையே போல்வானைப் புரிசடைமேல் புனல் கரந்த புனிதன் தன்னை

வேதியனை வெண்காடு மேயானை வெள்ஏற்றின் மேலானை விண்ணோர்க்(கு) எல்லாம்

ஆதியனை ஆதிரை நன்னாளான் தன்னை அம்மானை மைம்மேவு கண்ணியாள் ஓர்

பாதியனைப் பள்ளியில் முக்கூடலானைப் பயிலாதே பாழே நான் உழன்ற ஆறே

6.69.3

24 தலையாலங்காடு-தாண்டகம்

தொண்டர்க்குத் தூநெறியாய் நின்றான் தன்னைச் சூழ்நரகில் வீழாமே காப்பான் தன்னை

அண்டத்துக் கப்பாலைக்(கு) அப்பாலானை ஆதிரை நாள் ஆதரித்த அம்மான் தன்னை

முண்டத்தின் முளைத்தெழுந்த தீஆனானை மூஉருவத்து ஓருருவாய் முதலாய் நின்ற

தண்டத்தில் தலையாலங்காடன் தன்னைச் சாராதே சாலநாள் போக்கினேனே

6.79.1

25 புகலூர்-தாண்டகம்

அங்கமே பூண்டாய் அனலாடினாய் ஆதிரையாய் ஆலநிழலாய் ஆனேறு ஊர்ந்தாய்

பங்கம் ஒன்றில்லாத படர் சடையினாய் பாம்பொடு திங்கள் பகைதீர்த்து ஆண்டாய்

சங்கை ஒன்றின்றியே தேவர் வேண்டச் சமுத்திரத்தின் நஞ்சுண்டு சாவா மூவாச்

சிங்கமே உன்னடிக்கே போதுகின்றேன் திருப்புகலூர் மேவிய தேவதேவே

6.99.2

சுந்தரர் தேவாரம்

திருமுறை 7

26 இடையாற்றுத்தொகை-கொல்லி

திங்களூர் திருஆதிரையான் பட்டினமூர்

நங்களூர் நறையூர் நனிநாலிசை நாலூர்

தங்களூர் தமிழான் என்று பாவிக்க வல்ல

எங்களூர் எய்தமான் இடையாறு இடைமருதே    7.31.6

 

27 நனிபள்ளி-பஞ்சமம்

ஆதியன் ஆதிரையன் அயன் மால் அறிதற்கு அரிய

சோதியன் சொல் பொருளாய்ச் சுருங்காமறை நான்கினையும்

ஓதியன் உம்பர் தங்கோன் உலகத்தினுள் எவ்வுயிர்க்கும்

நாதியன் நம்பெருமான் நண்ணும் ஊர் நனிபள்ளியதே   7.97.1

 

சேந்தனார்

திருமுறை 9

28 திருப்பல்லாண்டு-பஞ்சமம்

ஆரார் வந்தார் அமரர் குழாத்தில் அணியுடை ஆதிரை நாள்

நாராயணனொடு நான்முகன் அங்கி இரவியும் இந்திரனும்

தேரார் வீதியில் தேவர் குழாங்கள் திசை அனைத்தும் நிறைந்து

பாரார்  தொல்புகழ் பாடியும் ஆடியும் பல்லாண்டு கூறுதுமே  9.300

 

காரைக்கால்அம்மையார்

திருமுறை 11

29 இரட்டைமணிமாலை

வேதியனை வேதப் பொருளானை வேதத்துக்(கு)

ஆதியனை ஆதிரை நன்னாளானைச்-சோதிப்பான்

வல் ஏனமாய்ப் புக்கு மாலவனும் மாட்டாது

கில்லேனமா என்றான் கீழ்      11.31

30

தலையாய ஐந்தினையும் சாதித்துத் தாழ்ந்து

தலையாயின உணர்ந்தோர் காண்பர்-தலையாய

அண்டத்தான் ஆதிரையான் ஆலாலம் உண்(டு)இருண்ட

கண்டத்தான் செம்பொன் கழல்      11.33

 

சேக்கிழார்

திருமுறை 12

31 திருத்தொண்டர் புராணம்

மேவு திருஆதிரைநாள் வீதி விடங்கப் பெருமாள் பவனி தன்னில்

தேவருடன் முனிவர்கள் முன் சேவிக்கும் அடியார்களுடன் சேவித்து

மூவுலகும் களிகூரவரும் பெருமைமுறைமை எல்லாம் கண்டு போற்றி

நாவினுக்குத் தனிஅரசர் நயக்குநாள் நம்பர் திருஅருளினாலே

32        12.1495

சித்தம் நிலாவும் தென்திருஆரூர் நகர் ஆளும்

மைத்தழை கண்டர் ஆதிரை நாளின் மகிழ்செல்வம்

இத்தகைமைத்து என்று என்மொழிகேன் என்று அருள் செய்தார்

முத்து விதானமணிப் பொன்கவரி மொழி மாலை   12.1501

33

ஆய செய்கையில் அமரும் நாள்ஆதிரை நாளில்

மேய பூசனை நியதியை விதியினால் முடித்துத்

தூய தொண்டனார் தொல்லை நீடு அயவந்தி அமர்ந்த

நாயனாரையும் அருச்சனை புரிந்திட நயந்தார்    12.1839

34

அருக்கன் முதல் கோன் அனைத்தும் அழகிய உச்சங்களிலே

பெருக்க வலியுடன் நிற்கப் பேணிய நல்லோரை எழத்

திருக்கிளரும் ஆதிரைநாள் திசை விளங்கப் பரசமயத்

தருக்கொழியச் சைவம் முதல் வைதிகமும் தழைத்(து) ஓங்க 12.1920

35

மெய்த்திரு ஞானசம்பந்தர் வாக்கின் வேந்தரை விருப்பினாலே

அப்பரை இங்கு அணையப் பெறும் பேர் அருள் உடையோம் அந்தண் ஆரூர்

எப்பரிசால் தொழுது உய்ந்தது என்று வினவிட ஈறில் பெரும் தவத்தோர்

செப்பிய வண்தமிழ் மாலையாலே திருஆதிரை நிகழ்செல்வம் சொன்னார்

36        12.2393

ஆறு அணிந்த சடைமுடியார்க்கு ஆதிரை நாள்தொறும் என்றும்

வேறுநிறை வழிபாடு விளக்கிய பூசனை மேவி

நீறு அணியும் தொண்டர் அணைந்தார்க்கு எல்லாம் நிகழ் பசும்பொன்

நூறு குறையாமல் அளித்து இன்அமுது நுகர்விப்பார்   12.3986

37

ஆன செயல் முறை புரிவார் ஒரு திருஆதிரை நாளில்

மேன்மை நெறித்தொண்டர்க்கு விளங்கிய பொன் இடும் பொழுதில்

மான நிலைஅழி தன்மை வரும் காமக்குறி மலர்ந்த

ஊனம் திகழ் மேனியராய் ஒருவர் நீறு அணிந்து அணைந்தார்  12.3987

 

திருச்சிற்றம்பலம்