கவிதைகள்

குறளின் கதிர்களாய்…(331)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(331) இல்லதெ னில்லவள் மாண்பானா லுள்ளதெ னில்லவள் மாணாக் கடை. – திருக்குறள் -53 (வாழ்க்கைத் துணைநலம்) புதுக் கவிதையில்... நல்ல குணமும் நல்ல செயலும் கொண்ட மாண்புடையளாய் ஒருவனுக்கு மனைவி அமைந்துவிட்டால், அவனுக்கு வாழ்க்கையில் இல்லாதது எதுவுமில்லை.. மாண்பற்றவளாய் அவள் அமைந்துவிட்டால், அவன் வாழ்வில் உள்ளதென்பது எதுவுமே இல்லை…! குறும்பாவில்... மாண்புடைய மனைவி அமைந்துவிட்டால் வாழ்வில் ஒருவனுக்கு இல்லாதது எதுவுமில்லை, அமையாவிடில் உள்ளதென்பது ஏதுமில்லை…! மரபுக் கவிதையில்... குணமது நல்லதாய்க் கொண்டவளாய்க் குன்றிடா மாண்பது உடையவளாய் அணங்கவள் மனைவியாய் ...

Read More »

நாவலர் பெருமான்!

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா  அன்னியமாம் பேரிருளில் அகப்பட்ட சைவமதை முன்னின்று பேரொளியாய்க் காத்திடவே வந்தமைந்த நல்லைநகர் நாவலராய் நல்வரமாய் ஆறுமுகம் எல்லோரும் மதித்திடவே பிறந்தனரே ஈழத்தில் கருவினிலே சமயநெறி நிறைந்தவராய்ப் பிறந்தமையால் கருதியது அத்தனையும் சமயநெறி ஆகியது குறைகளையப் புறப்பட்ட குறையில்லாப் பெருமகனாய் நிறையறிவாய் விளங்கினரே நிமலனருள் நாவலரும் நீறணிந்த மேனியராய் நெஞ்சமெலாம் சிவனினைவாய் ஆறுமுக நாவலரும் ஆசாரம் பேணினரே தந்தையினைக் குருவாக்கி தாம்கற்றார் பலவற்றை ஐயமின்றி கற்பதிலே அவர்கவனம் நின்றதுவே ஆங்கிலத்தைக் கற்றிட்டார் அன்னியத்தை ஒதுக்கிட்டார் அழகுதமிழ் இலக்கணத்தை அறிந்துவிட ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(330)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(330) செல்விருந் தோம்பி வருவிருந்து பார்த்திருப்பா னல்விருந்து வானத் தவர்க்கு. – திருக்குறள் – 86 (விருந்தோம்பல்) புதுக் கவிதையில்... வந்த விருந்தினரை நன்கு உபசரித்து, மேலும் வரவிருக்கும் விருந்தினரை எதிர்பார்த்து அவரோடுண்ணக் காத்திருப்பவன், மறுபிறப்பில் தேவனாய் வானிலுள்ளோர்க்கு நல்விருந்தாய் ஆவான்…! குறும்பாவில்... வந்த விருந்தை உபசரித்து வரும் விருந்தினருடன் சேர்ந்துண்ணக் காத்திருப்போன், மறுபிறப்பில் தேவனாய் விண்ணோர் விருந்தாவான்…! மரபுக் கவிதையில்... தேடி வந்த விருந்தினர்கள் திகட்டு மளவில் உபசரித்தே, நாடி யினிமேல் வரப்போகும் நல்விருந் துடனே சேர்ந்தேதான் கூடி ...

Read More »

கதிரவன் எழுந்தனன் !

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா. கதிரவன் எழுந்தனன் காரிருள் அகன்றது பறவைகள் பாடின பகலவன் மகிழ்ந்தனன் நிலமகள் மலர்ந்தனள் நீள்துயில் கலைந்தது மலர்களின் வாசனை வளியினில் கலந்தது சங்கொலி கேட்டது சன்னதி திறந்தது மங்கல வாத்தியம் மனமதை நிறைத்தது கருவறை திறந்தது கரமெலாம் குவிந்தன மந்திரம் ஒலித்தது மனந்தெளி வடைந்தது மணிநிறை கதிர்கள் மண்ணினைத் தொட்டன குலையொடு வாழைகள் தளர்விலா நின்றன அணிலது கடியால் சிதறின மாங்கனி அயர்விலா உழவர் வயல்களில் இறங்கினர் கன்றுகள் ஓடின கறவைகள் சுரந்தன வண்டுகள் பறந்துமே தேனினைச் ...

Read More »

தனிமை

சு. திரிவேணி கோயம்புத்தூர் தனித்திருக்கிறேன் நான் கருவுக்குள் இருக்கும் கருவைப் போல. கவசமாய்த் தனிமை என்னைக் காத்து நிற்கிறது உலகச் சுழல்கள் தீண்டாத பாதுகாப்பான இடத்தில் நானிருக்கிறேன் வாழும் பொருட்டு சாகுமளவு போராட்டம் தேவையாய் இருப்பதில்லை எந்த வரவையும் இயல்பாய் ஏற்க முடிகிறது யாரையும் பயமின்றிப் பார்க்க முடிகிறது சுதந்திரமாய் சுவாசிக்கவும் வாசிக்கவும் ஏற்ற சூழல் யாருமற்ற தனிமைதான் என் வாழ்வையும் நேரத்தையும் யாரும் ஆக்கிரமிக்காமல் காத்துக் கொள்ளும் மெத்த மகிழ்ச்சி தருவதிந்தத் தனிமைதான் ஆனாலும் மனதை உறுத்துவது பரிதாபம் காட்டும் உங்கள் விழிகளே!

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(329)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(329) தினைத்துணை நன்றி செயினும் பனைத்துணையாக் கொள்வர் பயன்தெரி வார். – திருக்குறள் – 104 (செய்ந்நன்றி அறிதல்) புதுக் கவிதையில்... தினையளவு மிகச்சிறிய உதவியே ஒருவன் செய்திருந்தாலும், உதவியதன் பயனை நன்கு அறிந்தவர்கள் அதனைப் பனையளவு பெரிய உதவியாகவே கருதுவர்…! குறும்பாவில்... செய்த உதவி தினையளவு சிறிதெனிலும் அதைப் பனைபோல் கருதுவர், உதவியதன் பயனை நன்கறிந்தோர்…! மரபுக் கவிதையில்... தினையின் அளவே சிறிதெனிலும் தெரிந்தே செய்த உதவியதை நினைவில் சிறிதெனக் கொண்டேதான் நினைவ தகற்றிச் செல்லாமல், பனையி னளவுப் ...

Read More »

தீபம் ஏற்றுவோம்!

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா. கார்த்திகைத் தீபம் ஏற்றுவோம் வாரீர் கந்தனை நினைந்து போற்றுவோம் வாரீர் வீட்டிலும் வெளியிலும் ஏற்றுவோம் வாரீர் வேலவன் திருவடி பற்றுவோம் வாரீர் அகமதில் உறைந்திடும் ஆணவ இருளை அகற்றிடத் தீபம் ஏற்றுவோம் வாரீர் சிவனது மைந்தனைச் சிந்தையில் இருத்தி சிறப்புடன் தீபம் ஏற்றுவோம் வாரீர் கார்த்திகைப் பெண்கள் ஏந்திய குழந்தை கந்தனாய் வந்தனன் கலியுகம் காக்க கந்தனைச் சொந்தமாய்க் கொண்டிடும் பக்தர் கார்த்திகைத் தீபம் ஏற்றுவோம் வாரீர் மாலயன் அடிமுடி தேடிய நிலையில் மாபெரும் சோதியாய் வந்தனன் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(328)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(328) கதங்காத்துக் கற்றடங்க லாற்றுவான் செவ்வி யறம்பார்க்கு மாற்றி னுழைந்து. – திருக்குறள் – 130 (அடக்கமுடைமை) புதுக் கவிதையில்... கற்கவேண்டியவற்றைக் கற்று மனதினில் கோபம் பிறக்காமல் காத்து, அடக்கமாக வாழும் ஆற்றல் உடையவனை அடைந்திடும் காலம்பார்த்து அறக்கடவுளும் அவன் வழியில் நுழைந்து அவனுக்காகக் காத்திருக்கும்…! குறும்பாவில்... கல்வி கற்று சினம்காத்து அடக்கமுடன் வாழ்வபனிடம் சென்றடைய அறம் அவன்வழியில் காத்திருக்கும்…! மரபுக் கவிதையில்... கல்வியைக் கற்றுத் தேர்ச்சிபெற்றே கடுஞ்சினம் நெஞ்சில் வந்திடாமல் நல்வழி அடக்கம் தனைப்பேணி நலமுடன் வாழும் வகைதெரிந்த ...

Read More »

சேவடி தொழுது நின்றால் தெரிசனம் தருவான் கந்தன்!

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா  வேலினைக் கையில் ஏந்தி வெற்றியைத் தந்த கந்தன் மூலமாய் நின்ற மூர்த்தி பொறியிலே வந்த கந்தன் கார்த்திகைப் பெண்கள் ஏந்த கந்தனாய் ஆன தெய்வம் கலியுகம் காக்க என்றும் கருணையாய் நிற்கும் தெய்வம்! ஆணவம் அழித்த கந்தன் அகவிருள் அகற்றும் கந்தன் பேணிடும் அடியார்க் கெல்லாம் பேரருள் ஈயும் கந்தன் நாமெலாம் விரும்பி நிற்கும் நல்லையில் உறையும் கந்தன் சேவடி தொழுது நின்றால் தெரிசனம் தருவான் கந்தன்! சூரரை வதைத்த கந்தன் சூழ்ச்சியை அறுக்கும் கந்தன் மாயிருள் ...

Read More »

வாடும் நிலை போயகல வந்து நிற்பாய் தீபாவளி!

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா வண்ண வண்ண மத்தாப்பு வகை வகையாய்ப் பட்டாசு எண்ண வெண்ண நாவூறும் இனிப்பு நிறை பட்சணங்கள் கண் எதிரே உறவினர்கள் கலகலப்பைக் கொண்டுவர மண்மகிழ மனம் மகிழ மலர்ந்து வா தீபாவளி  ! பெருநோயின் தாக்கத்தால் பெருந்தாக்கம் விளைந்திருக்கு தெருவெல்லாம் களையிழந்து உருவுடைந்து நிற்கிறது வருங்காலம் தனையெண்ணி மக்கள் மனம் தவிக்கிறது வாடும் நிலை போயகல வந்து நிற்பாய் தீபாவளி  ! புத்தாடை மனம் இருக்கு புதுத்தெம்பு வரவேண்டும் சொத்தான சுற்றமெலாம் சுகங்காணும் நிலை வேண்டும் நித்தியமாய் வாழ்நாளில் ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(327)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(327) மிகுதியான் மிக்கவை செய்தாரைத் தாந்தத் தகுதியான் வென்று விடல். – திருக்குறள் – 158 (பொறையுடைமை) புதுக் கவிதையில்... செல்வம் கல்வி இவற்றின் பெருக்கால் வந்த செருக்கால் தீங்கு தமக்குச் செய்வோரை, அவர் போல் தீங்கு ஏதும் செய்யாமல் தம் பொறுமை என்னும் தகுதியால் வென்று விடுக…! குறும்பாவில்... இறுமாந்து தீங்கு செய்தோரை எதிர்த்துத் தீங்கு செய்யாமல் பொறுமையெனும் தகுதியால் வென்றிடுக…! மரபுக் கவிதையில்... பெருகிடும் செல்வம் கல்வியினால் பெற்றிடும் செருக்கால் இறுமாந்தே தருவர் நமக்குத் தீங்கதுவே, தக்க ...

Read More »

உயர்பொருளே!

மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா. பிறப்பறுக்கும் பெரும்பொருளே பெருவெளியில் நிறைபொருளே செருக்கறுக்கும் செம்பொருளே திருமுறையின் கருப்பொருளே அருவுருவாய் அமைபொருளே அணுவணுவாய் அமர்பொருளே உளநினைவார் வருபொருளே! உமைஅணைய உறைபொருளே உலகசைய உறுபொருளே நிலவுலகு உயிர்ப்புஎழ நீள்சக்தி தருபொருளே விளைபொருளாய் விரிபொருளே விரிகதிராய்த் தெரிபொருளே நிலவொளியில் வருபொருளே நின்நாமம் நிறைபொருளே!

Read More »

தமிழ்த்தீ!

ஏறன் சிவா  சோலைதரும் எழிலென்றும் அங்கே தோன்றித் துள்ளிவந்து குளுமைதரும் தென்றல் என்றும் ஆலைதரும் அடிக்கரும்புச் சாறே என்றும் அமுதென்றும் அறமென்றும் நல்லன் பென்றும் பாலைதரும் கள்ளென்றும் பறவை பேசும் பனியொத்த ஒலியென்றும் இசைப்பாட் டென்றும் கோலமிகு மொழியென்றும் தமிழைக் கொஞ்சிக் குலைத்ததெல்லாம் போதுமினித் தீயே என்போம்! கனியென்றும் சுளையென்றும் அதிலெ டுத்த களிப்பூட்டும் கனிச்சாறே என்றும் நல்ல அணியென்றும் அணிதந்த அழகே என்றும் அரும்பென்றும் மலரென்றும் அதன்தேன் என்றும் பனியென்றும் பனிபோன்ற குளுமை என்றும் பஞ்சென்றும் பஞ்சொத்த மென்மை என்றும் இனியென்றும் தமிழ்த்தாயை ...

Read More »

குறளின் கதிர்களாய்…(325)

செண்பக ஜெகதீசன் குறளின் கதிர்களாய்...(325) அஃகாமை செல்வத்திற் கியாதெனின் வெஃகாமை வேண்டும் பிறன்கைப் பொருள். – திருக்குறள் -178 (வெஃகாமை) புதுக் கவிதையில்... குறையும் தன்மையுள்ள செல்வம் குறையாமல் நிலைத்திருக்கக் காரணம் ஏதெனப் பார்த்தால், பிறர் விரும்பும் கைப்பொருளைத் தானும் விரும்பாமல் தவிர்க்கும் செயலே…! குறும்பாவில்... குறையாமல் செல்வம் நிலைத்திருக்கக் காரணம் பிறர் விரும்பும் கைப்பொருளைத் தானும் விரும்பாமலிருப்பதே…! மரபுக் கவிதையில்... செல்வம் என்றும் குறையாமல் சேர்ந்து நிலையாய் இருந்திடவே சொல்லும் காரணம் வேறில்லை, சொந்த மென்றே பிறனொருவன் எல்லை வைத்தே விரும்புகின்ற எந்தப் ...

Read More »

வாலிக்குச் சமர்ப்பணம்

ஆ. கிஷோர்குமார் வாலி தமிழ்ப் பயிரை வாடாமல் காத்த வேலி… இவன் எழுத்துகள் தமிழ்க் கரும்பைச் சுவைப்பவர்களுக்குக் கூலி… திரையுலகு சூடிக்கொண்ட மாலி இலக்கிய மேதாவிலாசத்தின் சீலி.. திருவரங்கத்தின் வித்து.. திரையுலகத்தின் சொத்து… எந்த வேர்வைக்கும் வெற்றிகள் வேர் வைக்கும் எனும் வரிகளால் தமிழினைத் தேர் வைத்துத் தோளில் சுமந்தவன்.. காசுக்கு எழுதியபோதும் விருது கண்டவன்.. தேசுக்கு எழுதியபோதும் விருது கண்டவன்.. இவன் காதல் எழுத்துகள், படிப்பவரைப் புணர தூண்டின.. பக்தி இலக்கியமோ, படைத்தவனை உணரத் தூண்டின… இருவிரல் இடுக்கில் பேனா கொண்டு இளமைத் ...

Read More »