Category: படக்கவிதைப் போட்டிகள்

  • படக்கவிதைப் போட்டி 31-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திருமிகு. சாந்தி விஜய் எடுத்திருக்கும்  எழிலான இந்த நிழற்படத்தைப் போட்டிக்குத் தெரிவு செய்து அளித்திருக்கின்றார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் தன் நன்றியைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறது வல்லமை இதழ்.

    baby krishna

    குழந்தையாய்க் காட்சியளிக்கும் தெய்வ வடிவங்களில் மக்களின் உள்ளங்கவர் கள்வர்கள் இருவர். ஒருவர் குறிஞ்சிநிலக் கடவுளும் பவள மேனியனுமாகிய சேயோன். மற்றொருவர் முல்லைநிலக் கடவுளும் காயாம்பு வண்ணனுமாகிய மாயோன்.

    இந்தப் புகைப்படத்தில் காட்சியளிக்கும் குழந்தையோ நீலவண்ணனின் கோலம்புனைந்து தன் அழகாலும் நளின முகக்குறிப்புக்களாலும் நம் உள்ளத்தைக் கொள்ளையடித்துப் போகின்றது.

    குழந்தையின் உருவும் அதன் நின்ற திருக்கோலமும் நம் கவிஞர்கள் மத்தியில் எத்தகைய எண்ண அலைகளை எறிந்திருக்கின்றன என்று அறிந்துவருவோம்!

    ***

    ’குழந்தைகளால் அடையாளப்படுத்தப்படும் பெரியோர்களும் பார்வையாளர் இல்லா (வாழ்க்கை)நாடகத்தில் குழந்தைகள்தாம்!’ என்கிறார்’ திரு. கவிஜி.

    குழந்தைகள்
    செய்து காட்டும்
    பெரியவர்கள்
    குழந்தைகளாகவே
    இருக்கிறார்கள்….
    யாருமில்லாத
    மேடை நாடகத்தில்….

     ***

    ’குழந்தைகள்மீது பாசம்கொண்ட பாரதியின் ’பாப்பாப் பாட்டு’ கேட்டு மகிழ்ந்த என் செவிகளில் இன்று விழுகின்ற ஆபாசப் பாடலோ அருவருப்பைத் தருகின்றதே!’ எனக் குமுறும் மழலையின் மொழிகளைக் கவிதையாக்கியிருக்கிறார் திருமிகு. லட்சுமி.

     பாப்பா பாட்டு பாடிய
    வாயால் ஆபாச கானம்
    கேட்க முடியலையே!
    எந்தன் மழலைப் பேச்சு
    தொல்லை உலகில்
    அருகித்தான் போய்விட்டதே!
    தொல்லைக்காட்சி வருகையினால்
    வயதுக்கு மீறிய பேச்சுக்கள்
    கேட்ட காதுகள் இரண்டும்தான்
    தொல்லைக்காட்சி வேண்டாம்
     என்று சொன்னதுவே!
    […]
    மனிதநேயம் காத்திட்ட
    மனிதராக வாழ்ந்திட்டால்
    என்றும் நிம்மதி நமக்குத்தான்
    இதயம் தொட்ட மகிழ்ச்சிதான்!

    *** 

    குழந்தைகளைக் குழந்தைகளாய் வளரவிடாமல் வயதுக்கு மீறிய முகபாவனைகளை அவர்களிடம் திணிக்கும் பெரியோர் செயல் ’வேருக்கு விஷம் பாய்ச்சி மரத்தை நஞ்சாக்கும் செயலை ஒக்கும்’ என்கிறார் திரு. மெய்யன் நடராஜ். 

    கபடமற்ற குழந்தை முகத்தில்
    கபடமுள்ள மனிதர்களின் பாவனை
    வரவழைப்பதிலிருந்து
    நாளைய சமுதாயத்தின் வேர்களுக்கு
    விஷம் பாய்ச்சி வியக்கிறோம்
    நாடகமாய் .

    *** 

    ’தம் குழந்தைகளுக்கு ஆடை அணிகலன் பூட்டி அரங்கில் ஆடவிடும் பெற்றோரின் செயல் தம் பணத்தையும் பகட்டையும் காட்டுவதேயன்றி வேறில்லை’ என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    தேடி ஓடிப் பொருள்சேர்க்கும்
    தந்தை தாயும் பெருமைக்காக
    ஆட விட்டார் அரங்கமதில்
    ஆடை அணிகலன் பூட்டியேதான்
    வாடும் பயிர்போல் வாடவிட்டார்
    விருப்ப மில்லா மழலைகளை,
    நாடும் கல்வி அவர்களித்து
    நாளை உலகுக் களிப்பீரே…!

    *** 

    ’குழந்தையான தான் ’பெரியமனுஷி’ மாதிரி பாவனை காட்டினால்கூடத் தன் பெண்மைக்கு ஆபத்து வந்திடுமோ!’ என அஞ்சிடும் பிஞ்சு நெஞ்சினைப் பாவில் காட்டியிருக்கின்றார் திரு. இளவல் ஹரிஹரன்.

    முக பாவனையில்
    பெரிய மனுஷித்தனம்
    காட்டச் சொன்னால்……

    அய்யோஅய்யய்யோ….
    வன்புணர மிருகங்கள்
    வரிசையில் வந்து விடுமே….

    பிஞ்சென்றும் பாராது
    பிய்த்துத் தின்னும் மனிதர்கள்
    […]

    கல்வியில் பாடம் கற்குமுன
    கலவியைக் கற்றுத்தரும்
    கசடர்கள்….
    […]

    விழுந்த விதை
    முட்டி மோதி
    விருட்சமாய் வருவதற்குள்….
    பூ பாரம் தாங்குமோ இப்
    புனிதப் பெண் பிள்ளை!

    கருவறை தாண்டி வந்தேன்
    கல்லறை அடைவதற்குள்
    சிறுமலர் வாடுமோ…..
    சிறு புள்ளும்
    சிறகடித்துப் பறக்குமோ…..

    சரிபாதி இட ஒதுக்கீடா….
    இருக்குமிடமாவது
    தக்க வைத்துக் கொள்வோம்….

    ***

    கண்ணா! உன் முகத்தின் வாட்டத்திற்குக் காரணமென்ன? ராதையுடன் காதல் கைகூடவேண்டுமே எனும் கவலையா? கீதையின் சாரம் சொன்ன களைப்பா? ஏழையின் ஒட்டியவயிறுகண்டு வந்த வேதனையா? எனக் கேள்விக்கணைகளைத் தொடுக்கின்றார் திருமிகு. ராதா மரியரத்தினம். 

    ராதையின் காதல் எண்ணி
    கவலை கொண்டாயா இல்லை
    கீதையின் சாரம் சொல்லி
    களைப்படைந்தாயா
    கொவ்வைக்  கனி  இதழை ஒத்த
    கோபியர் தம்மை ஏய்த்து
    அன்னையிடம் வாங்கிய
    அடியை எண்ணித்  துயர் கொண்டாயா 

    தான் படைத்த பூமியின்
    அழகை அழித்த
    மானுடம் நோக்கி உந்தன் கோபமா
    தர்மம்நீதி இல்லா உலகைக்
    கண்டு மனம் கொதித்தாயா
    […]

    காக்கும் கடவுளாய் இருந்து
    உலக சமநிலை காத்தாய்
    கீர்த்தியுள்ள பெருமாள்
    உனக்கு கோடிகள் குவியும் நேரம்
    பார்த்திருக்கும் ஏழையின்
    ஒட்டிய வயிறு கண்டு
    காத்திரமாய் வந்த கோபமா….

    ***

    வேடமிட்ட குழந்தையின் வாயிலாய் மக்கள் கற்கவேண்டிய வாழ்க்கைப் பாடங்களை நன்கு விளக்கியுள்ளீர்கள் கவிஞர்களே! பாராட்டுக்கள்!

    இனி இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரைக் காண்போம்!

    இன்றைய பெற்றோரிடம் காணப்படுகின்ற பெரிய குறை, தம் ஆசைகளையெல்லாம் தம் பிள்ளைகள் நிறைவேற்றியே தீரவேண்டும் என்கின்ற நியாயமற்ற எதிர்பார்ப்பு. அதன் விளைவு…எந்தப் போட்டியானாலும் தம் பிள்ளைகள் அதில் பங்கேற்று வெற்றிவாகை சூடிவிடவேண்டும் எனும் பேராசை கலந்த பரிதவிப்பு! அவ்வாறு அன்னையின் வற்புறுத்தலால் அளவற்ற அணிகலன்கள் சுமந்து கண்ணனாக மாறியிருக்கும் குழந்தையொன்று படும்பாட்டை விளக்கும் எளிய பாட்டொன்று கண்டேன்!

    எத்தனை சொல்லியும் அம்மாவின் பிடிவாதம்!
    இத்தனை பாரம்! செய்த தலையலங்காரம்.!
    மொத்த முகப்பூச்சும் சேர்ந்து அம்மாடியென்
    சத்தெல்லாம் இழந்ததாய் களைப்பு! அலுப்பு!

    இந்த நள்ளிரவில் படத்திற்கு நிற்பது
    எந்தப் பிள்ளைக்குத் தரும் மகிழ்விது!
    சொல்லுங்கள்! எனக்கு ஆனந்தம் தரவில்லை
    வெல்லுங்கள் பிடிவாதத்தாலல்ல அன்பால் எங்களை!
     

    மழலையரின் இன்றைய நிலையைத் தன் கவிதையில் எதார்த்தமாய்ப் பேசியுள்ள திருமிகு. வேதா. இலங்காதிலகத்தை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்ந்தெடுக்கின்றேன். பாராட்டுக்கள் கவிஞரே!

    ***

    அடுத்து என்னைக் கவர்ந்தது, ’நான் கண்ணன் வேடம் போட்டதுதான் தாமதம்…வந்து குவிந்துவிட்டனவே கோரிக்கை மனுக்கள்!’ என்று நொந்துகொள்ளும் குழந்தையை அழகாய்க் காட்சிப்படுத்தியுள்ள திரு. கொ. வை. அரங்கநாதனின் கவிதை.

    அதர்மம் அழித்து
    தர்மம் காக்க வந்த
    புதிய தலைமுறை
    கண்ணனே 

    காஷ்மிர் த்ரௌபதியின்
    துகிலுரிய காத்திருக்கும்
    பாகிஸ்தான் துச்சாதனனுக்கு
    பாடம் கற்பிக்கப்போவது
    எப்போது

    ஜனநாயக களத்தில்
    களைகளாய் உணரப்படும்
    சமுதாயச் சகுனிகளை
    சட்டத்தின் முன்
    எப்பொழுது நீ
    கொண்டு வருவாய்

    ஊழல்களிலிருந்து
    நாட்டை மீட்டெடுக்க
    புதிய கீதையை
    எப்போது நீ
    புனையப் போகிறாய் 

    மாறு வேடப் போட்டிக்காக
    கண்ணன் வேடமிட்டால்
    இத்தனை மனுக்களா
    அடப் போங்கப்பா
    தலை சுத்துது

    இக் கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்க் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன்.

     கவிஞர்களே! எதிர்வரும் போட்டிகளிலும் ஊக்கத்தோடு பங்குகொள்ளுங்கள்; வாழ்த்துக்கள் அனைவருக்கும்!

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 31

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11998163_894541927266674_2024035369_n

    107291507@N03_rசாந்தி விஜய் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (26.09.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 30-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இவ்வாரத்திற்குரிய படக்கவிதைப் போட்டியின் புகைப்படத்தை எடுத்துத் தந்திருக்கும் திருமிகு. திவ்யா பிள்ளைக்கும், இப்படத்தைப் போட்டிக்கு ஏற்றது எனத் தேர்வுசெய்து தந்திருக்கும் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் வல்லமையின் நன்றி.

    raindrops

    அடடா! வான்தரும் அமிழ்தத்தை அங்கையில் ஏந்துவதில் கிட்டும் இன்பமே அலாதிதான்! விசும்பின் துளி வீழாமல்போனால் பசும்புல்லின் தலையும் காண்பது அரிதன்றோ?

    ’மாமழை போற்றுதும்’ என்றார் இளங்கோவடிகள். ஆகவே மழையைப் போற்றிவிட்டுக் கவிமழையில் நனையப் புகுவோம்!

    ’வான்மழை பொழியத் தவறினாலும், வீட்டில் அன்னையவள் தன் பிள்ளைகள்மீது பொழியும் முத்தமழை தவறுவதே இல்லை!’ என்று வியக்கிறார் திரு. விக்னேஷ்.

    வானம் இல்லை
    மேகம் இல்லை
    மழை பெய்வதற்கான 
    எந்தஒரு அறிகுறியும் இல்லை
    ஆனால்
    வீட்டுக்குள்
    நித்தம் மழை 
    குழந்தைகளின் மேல்
    அம்மா பொழியும்
    முத்த மழை !

    ***

    ’கடல்நீர் யாங்கணும் நிறைந்திருந்தும் பயனென்ன? குடிநீர்ப் பஞ்சத்தால் அழிந்துபடும் ஊர்களுக்கோர் அளவில்லை’ என்ற தன் மனத்துயரை நயமான வார்த்தைகளில் வடித்துள்ளார் திரு. ஜெயபாரதன்.

    கடல்நீர் பேரளவில்
    முடங்கிக் கிடந்தாலும்,
    குடிநீர் இல்லாத
    ஊர்கள்
    கோடி கோடி !
    பசுஞ் சோலை இல்லா
    பாலை வனங்கள் உண்டு. 
    நேற்று
    சிரித்தோடிய 
    சிற்றாறு
    இன்று
    விதவை போல் 
    வெந்நிற ஆடை உடுத்தி
    மண் குவாரி
    ஆனது !
    நாளைய தினம்
    அடுப்பில் கூழ் கிண்ட 
    நீரில்லை !
    குடிக்க நீரில்லை !
    கிணறுகள்
    தோண்டப் பூதங்கள்
    எங்கே ?

    ***

    கடந்துசென்ற மழையின் வண்ணத்தைத் தன் என்ண தூரிகையால் வரைந்து காட்டியிருக்கின்றார் திரு. கவிஜி.

    தினம் ஒரு 
    வண்ணத்தில் 
    வந்த மழையில் 
    நனைதல் பற்றிய 
    குறியீட்டுக்குள் 
    ஒரு சங்கேத பாஷையாக 
    நிறமற்ற வெளியின் 
    குடை கொண்டு 
    தடுக்கும் 
    உறுத்தலின் கைக்குள் 
    தங்காமலே கடந்த பின்னும் 
    மிச்சமிருக்கிறது 
    கடந்த மழையின் 
    வண்ணம்…

    ***

    ’உள்ளங்கையில் பட்டுத்தெறிக்கும் இந்தத் தண்ணீர்…தண்ணீரன்று! அஃது ஏழையின் கண்ணீர்!’ என்று அருமையாய் விளக்கமளிக்கின்றார் திரு. தமிழ்த்தேனீ.

    உள்ளங்கையில் பட்டுத் தெறித்து
    உள்ளொளி பெற்று ஒளியாய்ப்
    பொறிந்து வெண்மை ஒளியாய்ச்
    சிதறி எழுந்து நான் உள்ளே
    வந்தால் முழுதும் நிரம்பிய
    அணைக்கட்டும் உடைந்தே
    தெறிக்கும் என்றே உணர்த்தும்
    ஒரு துளி தண்ணீர் – அது
    வெள்ளை உள்ளம் கொண்டே
    வாழுகின்ற ஏழையின் கண்ணீர்
     
    ***

    ’ஓர் உயிரின் பயணத்தைக் கடந்தகாலம், சிதையில் கிடந்தகாலம், மழையாய்க் கொட்டிய கார்காலம், மனம் குதூகலித்த மகிழ்காலம்’ எனப் பல்வேறு நிலைகளில் பகுத்துக்காட்டியிருக்கிறார் திரு. விஎஸ்கே.

    கட்டுக்கடங்காப் பருவத்தில் – உடல்
    விட்டகலாத மோஹத்தில் – தினம்
    மெட்டுக்கடங்காக் கவிதையைப்போல் -நானும்
    சிட்டாய்த் திரிந்தேன் ஒருகாலம்.
    […]
    விட்டுப்பறந்தது ஆவியிங்கு -உடல்
    விட்டுப்பிரிந்தது உயிர்க்கோடு – நால்வர்
    தொட்டுத்தூக்கிட சிதையினிலே -நானும்
    சுட்டுக்கரிந்தேன் ஒருகாலம்.
    […]
    சுட்டிடும்சூரிய ஒளியாலே – வெளி

    எட்டிப்பறந்தேன் ஆவியாய் – மேகக்
    கூட்டில்சேர்ந்து மழையெனவே – நானும்
    கொட்டிக்குவிந்தேன் கார்காலம்.

    நீட்டியகரத்தின் குவியலிலே – பல‌
    சொட்டுத்திரளாய் வீழ்கையிலே – சற்று
    எட்டிப்பார்த்தேன் யாரெனவே -நானென்
    துணையினைக்கண்டேன் மகிழ்காலம்…

    ***

    ’பாசனத்திற்குச் சொட்டுத் தண்ணீர் கொடேன்!’ எனச் சண்டையிடும் அண்டை மாநிலங்களை வைத்துக்கொண்டு ’இந்தியா ஒரே தேசம்!’ என்று முழக்கமிடுவது நகைப்பிற்கிடமானது என்று சீறுகிறார் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதன்.

    காவேரியை வழி மறித்து
    தமிழகத்தைத் தவிக்கவிட்டு
    சட்டம் பேசி
    சண்டித்தனம் செய்கிறது 
    கர்நாடகம்
    […]
    ஒவ்வொரு ஆண்டும்

    துப்பாயத் தூவும் மழை
    தப்பாது பெய்யுமாவென
    தலை மேல் கைவைத்து
    காத்திருக்கிறது தமிழகம்

    மேட்டூர் வற்றும் பொழுதெல்லாம்
    பாலைவனமாவது
    பாசன வயல்கள் மட்டுமல்ல
    ஏழைகளின் வாழ்வும்தான்!

    உங்களுக்கு
    உரிமையுள்ள நீரென்றாலும்
    விரல்களைக் கழுவக் கூட
    விட மாட்டோமென
    அடம் பிடிக்கின்றன
    அண்டை மாநிலங்கள்

    இதில் 
    இடக்கரடக்கலாய்
    எங்கிருந்தோ ஒரு குரல்
    இந்தியா ஒரே தேசம்
    இந்தியர் அனைவரும் சகோதரர்

    ***

    ’மூன்றாம் உலகப்போர் நீருக்காகத்தான் நடைபெறப்போகிறது!’ என்ற சமூகவியல் அறிஞர்களின் கருத்தை வழிமொழிந்து, அந்நிலையைத் தடுக்க முயலவேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது திரு. இளவல் ஹரிஹரனின் கவிதை.

     உள்ளங்கையில் தாங்கும்
    ஒவ்வொரு துளிகளாய்
    ஒவ்வொன்றும் உயிர்த் துளிகளாய்…
    […]
    ஒரு துளி  குடிக்க,
    ஒரு துளி குளிக்க,
    ஒரு துளி களிக்க,
    ஒரு துளி கழிக்க…..

    அறிந்தும் அறியாமலும்…
    தெரிந்தும் தெரியாமலும…
    நீர்நிலைகளில்
    மனிதர் செய்த பிழைகளை
    மறந்தும் மன்னிக்க
    இயற்கை தயாரில்லை…..

    மூண்டெழும்
    மூன்றாம் உலகப் போர்
    வேண்டிடும் நீருக்காக
    விளையும் உண்மையை
    உணர்ந்தால் மனிதர்
     
    உள்ளங்கைகளில் தான்
    உயிர்த்துளிகளாய் மனிதர்
    தாங்கிட வேண்டும் நன்றாய்…

    ***

    குடிநீருக்காய்க் கையேந்தும் முதுமையைப் பாடுபொருளாக்கியுள்ளார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    அன்று மழையைக் கையிலேந்த
    அம்மா தடுத்து விடவில்லை,
    அன்பு பாசம் அனைத்தும்நிறை
    அன்னை உருவம் அதுதானே,
    இன்று முதுமைத் துணைதவிர
    இல்லை எவரும் துணையெனவே,
    என்றும் தன்கை தனக்குதவி
    ஏந்திடும் என்கை குடிநீர்க்கே…!

    ***

    மழையின் நல்வரவில் மனமகிழ்ந்து மணம்பரப்பும் அன்னை பூமியை நம் கண்முன் காட்சிப்படுத்துக்கின்றார் திருமிகு. தமிழ்முகில்.

    …மழை அது – மண் சேர்ந்த மாத்திரத்தில்
    பரவுமே உள்ளங்கவர் வாசம் !
    வாசனையில் இலயித்து
    நாசியும் உள்ளிழுக்குமே
    புத்துணர்வு நிறை சுவாசம் !
    உள்ளங்கைதனில் ஏந்தி மகிழ்ந்திட
    உள்ளமும் புதிதாய் பிறந்து
    குதூகலிக்குமே – சிறு கிள்ளையென !
    மழைதனை புறக்கணிக்காது
    வரவேற்போம் மழையை
    மண் நோக்கி ! மழையின் வரவில்
    மகிழ்ந்து மணம் பரப்பட்டும்
    அன்னை பூமி !

    ***

    ’அடுக்ககவாசிகளின் அசுரப்பசிக்கு இரையானது இயற்கை! உணவுப்பொருள் பங்கீட்டுக்கு ரேஷன்கடை வாயிலில் நிற்பதுபோல் குடிநீருக்கும் காத்துநிற்கும் அவலநிலை வாய்த்துவிடுமோ?’ எனும் தன் மனக்குமுறலைக் கனல்கக்கும் கவிதையில் பதியவைத்திருக்கிறார் திருமிகு. லட்சுமி.

    ….மரம் நட மறந்த
    பூகம்ப வருகை விரும்பி
    அடுக்ககவாசிகளின்
    இயந்திரத் தேடலின்
    அசுரப் பசியில்
    தொலைந்து போன
    சுவைநீர்
    […]
    உப்பு நீரால் சூழப்பட்டு
    கண்ணீர்க் கடலில்
    வாழும் மதுக்குடிசைவாசிகளின்
    தொலைந்து போன
    சிரிப்பைத் தேடி
    கூற்றுவனாய்
    அமில மதுத் தண்ணீர்
    உள்ளங்கையில் ஏந்தி
    நிற்பது யார்?
    கால் கடுக்க உணவுப் பொருளுக்கு
    ரேஷனில் நின்ற காலம் போய்
    தண்ணீருக்கும் வண்ணக்குடங்களில்
    நீர் வரையறை அளக்கும்
    காலம் வரும்வரை
    உள்ளங்கையில் இடும் கணக்கீடு
    சொட்டு நீருக்காக
    ஓட்டை லாரியின்
    வருகைக்காக குளிக்கக் காத்திருக்கும்
    தார் பூசிய 
    சாலை கணக்காய்
    உழவு மறந்த மனிதனாய்
    காத்திருப்போம்!

    ***

    ’மழைநீரில் கைநனைத்து மகிழ்வதைவிட அவசியமானது அதனைத் தேக்கிவைப்பது!’ என அறிவுறுத்துகின்றார் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன்.

    அவசர நடவடிக்கைஏரிகள் எல்லாம்
    கான்கீரீட் கட்டடமாயின
    […]
    நீரின்றி அமையாது உலகு
    வேர்றுருந்து போனால்
    விளையும் பயிரில்லை
    சோர்ந்து நிற்கும் மக்கள்
    சார்ந்து நிற்பது வானத்தை
    விழும் மழை நீரை
    மகிழ்ந்து கையிலேந்தி
    வேடிக்கை பார்க்காமல்
    மழை நீரை சேமிக்க
    மழை நீரைவிதைப்போம்
    தயாராவோம் அடுத்த
    தலைமுறைக்கு
    பணத்தைவிட
    தண்ணீர் அவசியம்
    அவசரகால நடவடிக்கை
    எடுப்போம்!

    ***

    வழக்கம் போலவே, சிந்திக்கவைத்த சிறந்த கவிதைகள்! கவிச்சுவையில் திளைத்த மனத்தோடு இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரைத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்துவிடுகிறேன்.

    தவறுதல் மனித இயற்கை; தன் தவற்றை எண்ணி வருந்துதல் அறம். அவ்வாறு வருந்துபவனை மன்னித்தல் மனிதமாண்பு என்பது நாமறிந்ததே. அதே குணநலன்களை மழையிடமும் ஏற்றி, மரங்களையழித்ததனால் பட்டுப்போன பூமியில் தனித்துத் தவிக்கும் இறுதிமனிதனுக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்கி அவன் கைகளில் வெள்ளமாய்ப் பொழியும் (கருணை)மழையை எழிலோவியமாய்ச் சமைத்துள்ளது ஓர் கவிதை.

    அக்கவிதை…

    இந்தப் பிரபஞ்சத்தின்
    இறுதி மனிதனின் கைகள்
    அதன் சுருக்கம் சொல்லும்
    அவன் வாழ்ந்தகாலங்களை
    நடை தளர்ந்து தள்ளாடி வருகிறான்
    கண்ணுக்கெட்டியதூரம் வரை வறட்சி
    பட்டமரங்கள் விதவைகள் போல் மூளியாக
    நெருப்பில் எரிந்தபூமி
    புல் பூண்டுக்கும் இடமில்லை
    வானத்தைப் பார்க்கிறான்
    எந்தசலனமுமில்லை
    பிடி தளரநிலத்தில் விழுந்து
    கதறி அழுகிறான்
    இவன் கைகள் வெட்டிய
    மரங்களை நினைவு கூருகிறான்
    சிட்டுக் குருவிகள் போட்டசாபமோ
    இன்றும் நீர் இல்லையெனில்
    இவன் மரணம் இன்று தீர்ப்பிடப்பட்டிருக்கும்
    பூஞ்சையானகண்களில் நீர் துளித்தது
    வெடித்து இரத்தம் வடித்தஉதடுகளால்
    சிரிப்பொன்றைக் கோடி காட்டினான்
    சுடலை ஞானமோ?
    என்றோ ஒரு நாள்
    தவித்த வாய்க்குத் தண்ணீர்
    கொடுத்ததாய் ஞாபகம்
    இடி இடித்தது சடசடவெனகோரமழை
    நடுங்கும் கரங்களில்
    இறைவனின் கருணையை ஏந்தினான்.

    வளமார் சிந்தனைகளோடு வனப்பாய் அமைந்துள்ள இந்தக் கவிதையின் ஆசிரியர் திருமிகு. ராதா மரியரத்தினத்தை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன். பாராட்டுக்கள் கவிஞரே!

    ***

    அடுத்து, உழவனோடு தோழமைகொண்டு உரையாடும் மழைத்துளியின் தன்னம்பிக்கையூட்டும் வைரவரிகளை அழகான கவிதைப் படையலாக்கியிருக்கின்றது மற்றொரு கவிதை…

    நேற்று நான் விளையாடிய 
    காடுகளை அழித்துக்
    கட்டிடம் கட்டி என் கனவுகளை 
    சிதைத்தவர்களால் 
    ஆங்காங்கே அடைமழைஎன்று 
    ருத்ர தாண்டவமாடினாலும்  
    என்னைக் கொண்டு பசுமை செய்யும் 
    உழவுத் தோழா நான் 
    உன்கையில் விழும்போதுதான் 
    மீண்டும் குழந்தையாகி விடுகிறேன் 
    […]
    விண்ணுக்கும் மண்ணுக்குமான 
    தொப்புள் கொடியுறவல்லவா 
    உனக்கும் எனக்கும்.
    புரட்சி புரட்சி என்று 
    போர்க்கொடி பிடித்து 
    மார்தட்டிக் கொள்ளும் இந்த பூமியில் 
    நீயும் நானும் கைகோர்த்த புரட்சி 
    இல்லாமல் போனால் 
    வரட்சியல்லவா அவர்கள் 
    வயிறும் வாழ்வும்.

    என் வருகைக்கு 
    எதிப்புக் காட்டும் முகமாய் 
    குடையும் கூரையும் போட்டு 
    மறைந்து போகும் அவர்கள் மீதில்லா 
    அன்பும் ஆனந்தமும் 
    உன்மீது எனக்கதிகம் என்பதாலேயே 
    உன் ஓட்டைக்கூரை வழியே 
    உன் வீட்டுக்குள் வந்துவிடுகிறேன்.
    […]
    ஏய் உழவுத் தோழா 
    எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் 
    உனக்குதவி செய்தாலும் இன்னும் 
    ஏழ்மை என்னும் நிலையில் நின்று நீ 
    என்றென்றும் என்னை மட்டுமே 
    எதிர்பாத்து நிற்கிறாய் 
    […]
    நீ என்னை நம்பி
    கையை விட்டாலும் 
    மறையும் நான் உனக்காக
    நாளையும்  வருவேன். 
    நன்றிக் கெட்ட உலகத்தில் 
    நம்பிக்கையை விட்டு விட்டால்
    கைகொடுக்க யாருமில்லை புரிந்துகொள்.

    திரு. மெய்யன் நடராஜின் நம்பிக்கை விதைதூவும் இந்த நற்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியது எனத் தெரிவிக்கின்றேன். 

    போட்டியில் கலந்துகொண்ட அனைவருக்கும் என் நன்றி!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 29-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திருமிகு. காயத்ரி அகல்யாவின் புகைப்படத்தை இவ்வாரப் போட்டிப்படமாகத் தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவரும் வல்லமையின் நன்றியறிதலுக்கு உரியவர்கள்.

    small boy with a slate

    ’உற்றுழி உதவியும் உறுபொருள் கொடுத்தும்
    பிற்றைநிலை முனியாது கற்றல் நன்றே’ என்கிறது புறம். எத்துணைத் துன்பம் வரினும் அதனைத் தக்கவகையில் வென்று கல்வி கற்பதே குழந்தைகளின் வருங்கால வாழ்விற்கு நன்று. தமிழ் எழுத்துக்களைக் கற்பலகையில் கருத்தோடு எழுதிப் பழகும் சிறுவனின் வாழ்வு பொற்புடன் விளங்க நாமும் வாழ்த்துவோம்!

    சிறப்பான அறிவுரைகள் பலவற்றைச் சிறுவனுக்கு நம் கவிஞர்கள் வழங்கியிருக்கக் காண்கிறேன். அந்நன்மொழிகளை நாமும் அறிந்து பயன்பெறுவோம்!

    ஈகையெனும் ஆயுதம் ஏந்தி வறுமையை விரட்டிச் சிறுமையைச் சாடவும், ஒருமையைப் பாடவும் சிறுவனை அழைக்கிறார் திருமிகு. ராதா மரியரத்தினம்.

    …அகரத்தைத் தாண்டி
    சிகரத்தில்
    ஏறு
    உயரத்தில்
    நின்று
    பள்ளத்தை
    நோக்கு
    உள்ளத்தைத்
    திறந்து
    ஈகை
    எனும் பேராயுதம் ஏந்தி
    வறுமையைப்
    போக்கு
    சிறுமைகள்
    சாடு
    ஒருமையைப்
    பாடு
    பாரதி
    கண்ட உலகத்தைக் காணு
    ஐயா
    அப்துல் கலாம் கண்ட
    கனவை
    நீ காணு!

    ***

    மெய் (உடல்) தேடிக்கொண்டிருக்கும் மானுட உயிர்(எழுத்துக்)களைத் தன் ’பா’வின் பாடுபொருளாக்கியிருக்கிறார் திரு. கவிஜி.

    இம்முறை
    என்ன வாங்கி வந்தாய்
    என்று கேட்ட
    மகனிடம்
    தங்கச்சி பாப்பாவோ
    தம்பி பாப்பாவோ
    வாங்கி வந்ததை
    கூற முடியாமல் வயிற்றோடு
    இழுத்து அணைத்துக் கொண்டாள்
    இரண்டாவது திருமணம்
    செய்து கொண்ட
    தாய்
    ஏதோ மெய் தேடிக் கொண்டிருந்தது
    உயிர் எழுத்துக்கள்

    ***

    கற்பலகை ஏந்திய இந்த ஞானச்சிறுவன் ’சிற்றின்பம் விலக்கிப் பேரின்பம் தேடு!’ என அறவுரை அளிப்பதை நமக்கு அறியத்தருகின்றார் திரு. விஎஸ்கே.

    அகரத்தில் தொடங்கி
    அதையொட்டியப் பயணம்
    அளவற்றுப் பெருகி
    அவஸ்தைப் படுத்துகிறதே
    […]
    இனியென்ன
    எழுதட்டும்
    ஈதென்ன செய்வதென்னும்
    உண்மையிங்குப் புரியாமல்
    ஊன்நிமிர்ந்து உதடுகுவித்து
    எனையிவனும் நேரிட்டான்
    ஏதொன்றும் கூறாமல்
    ஐயத்தைப் போக்குதற்கு
    ஒருவழியும் தெரியாமல்
    ஓவியமாய் யானமர்ந்தேன்
    ஔசித்யம் அறிந்தவனோ
    வெஃகல் விலக்கேலென்றான்!

    ***

    ’எழுத்துக்களுக்கு அகரமே ஆதாரம்; அதுபோல் மானுட வாழ்வுக்கு மகவே ஆதாரம்’ எனும் வாழ்வியல் உண்மையைக் ’குறள் வடிவில்’ விளம்பியுள்ளார் திரு. ஜெயபாரதன்.

    அகர முதல எழுத்தெல்லாம்!  வாழ்வு
    மகனின் முதற்றே அறி.

    ***
    உறக்கம் வந்ததால் நெடிலைக் குறிலாய் மாற்றியெழுதிவிட்டான் சிறுவன் என்பது திரு(மிகு). மணிச்சிரலின் அனுமானம்.

    தூக்கம் வந்து நெடிலை குறிலாக்கினாலும்
    துயரம் எதுமில்லை! கொம்பும் முளைப்பதில்லை!
    தவறாய் தெரிந்து கண்களை உருட்டினாலும்
    பயமும் வருவதில்லை! கண்ணன் மாறவில்லை
    நிறத்தை திரித்து கண்போல் காட்டினாலும்
    தாக்கம் குறையவில்லை! பார்வை அகலவில்லை!

    ***

    ’பழுதிலாத் தமிழ்க்கல்வி அழிவிலாப்புகழைச் சேர்த்திடும்’ என்று நம்பிக்கையோடு சிறுவனைச் சொல்ல வைத்திருக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    எழுத்தறி வித்தவன் முதன்முதலில்
    எழுதிக் காட்டிய தாய்த்தமிழின்
    எழுத்தெலாம் எழுதித் தேர்ந்திடுவேன்,
    ஏணியாய் எனையவை ஏற்றிடுமே,
    உழுதவன் வளம்பெற வளர்பயிர்போல்
    உறுதுணை எனக்குத் தந்திடுமே,
    பழுதிலா தாய்த்தமிழ் படிப்பதால்நான்
    புகழொடு பெருநிலை பெறுவேனே…!

    ***

    ’அகரம் எழுதிப் பழகு அழகாய்; சிகரத்தில் ஏற்றும் உலகம் உன்னை! என்று இளந்தளிரிடம் இன்மொழிகள் கூறுகின்றார் திரு. மெய்யன் நடராஜ்.

    அகரம் எழுதிப் பழகுமுன்னை நாளை 
    சிகரத்தில் ஏற்றும் உலகுநகராமல் 
    மெய்யெழுத்துத்  தீட்டுமுன் கையெழுத்தை சீர்செய் 
    தலையெழுத்தை மாற்றும் உணர் 

    ***
    ’ஆங்கிலக் களிற்றினால் இடறப்பட்ட தமிழ்மகளின் மெய்யில் உயிரும்தான் உளதோ?’ என்றோர் அருமையான வினாவை எழுப்பி நம்மைச் சிந்திக்க வைத்திருக்கின்றார் திருமிகு. லட்சுமி.

      …தரையில் மடிந்து கிடக்கும்
    உன் தோள் பையில்
    தீந்தமிழுக்கும் இனி
    இடம் உண்டா?
    […]
    ஓடி விளையாடு பாப்பா
    என்றுதான் பாடினேனே!
    ஓயாமல் எழுத நானும்
    சொல்லவில்லையே!
    […]
    காக்கைக்கும்
    தாகமுண்டு
    என்றே நீயும் கொடைக் கர்ணனாய்
    வாழ்ந்திடுவாயா!
    […]

    பளிங்கு சிலைகளாய்
    வடிக்கப்பட்டு மௌனம் காக்கவா
    பா வடித்தோம்!
    காக்க மறந்த கிருஷ்ணர்
    தேடி இனி எங்கு செல்வது?
    ஆங்கிலக் களிறினால் 
    இடறிய தமிழ்மகள்
    மெய்யுடம்பில் உயிரும்தான்
    இனி உளதோ!
    களிற்றரசு ஏறி
    அறிவியல் தமிழ்மகளும் 
    அகிலமெங்கும் உலாப்போகும் 
    நாள் எந்நாளோ
    அந்நாளே நான் காணும்
    தொலைநோக்கு பாரதம்!

    ***

    ’சுந்தரத் தமிழ்விடுத்துச் சொர்க்கலோகம் செல்வதும் எனக்குத் தேவையில்லை’ எனச் சூளுரைக்கும் தமிழ்ச்சிங்கத்தைத் தன் ’பா’வழியே படைத்துக் காட்டியிருக்கின்றார் திரு. பெ. முத்துக்குமரன்.

    மொழிகளுள் முதலில் தோன்றியதால், தமிழ்
    பிறமொழிகளின் கலப்பில்லாதவள் !
    தனித்தமிழாய் விளங்குவதால்
    பிறமொழி போல் களங்கமில்லாதவள் !
    […]
    மூப்பில்லா
    கன்னித்தமிழ் முன்னே
    அண்டத்தில் ஏதும் அழகில்லை !
    தமிழ் அமிழ்தாய் விளங்குவதால்
    அவளுக்கென்றும் அழிவில்லை !
    […]
    தமிழின்
    மதிப்பை குறைத்து
    எடை போடவேண்டாம் !
    தமிழைவிடுத்து கிடைப்பது
    சொர்க்கமாயினும் எனக்கு வேண்டாம் !

    ***

    ’எண்ணும் எழுத்தும் என்றும் கண்ணாகும்; நம்பிக்கையோடு உழைத்தால் வாழ்வே பொன்னாகும்!’ எனச் சிறுவனுக்கு நல்வழி காட்டுகிறார் திருமிகு. வானதி வேதா. இலங்காதிலகம்.

    எண்ணும் எழுத்தும் கண்ணாகும்
    கண்ணெனும் மொழியை நாம்
    மண்ணில் முதலில் எழுதினோம்.
    இங்கு சிலேட்டுப் பலகையில்.
    இப்படித் தயக்கம் வேண்டாம்.
    இ ” னா சுற்றிக் கட்டுமொரு
    இடறல் எழுத்துத் தான்!
    இசைவாக எழுதி முடிப்பானா!

    முகத்தின் தயக்கம் எடு!
    அகத்தில் நம்பிக்கையுடன் முன்னெடு!
    சுகமாக எழுதுவாய் சரியாகும்!
    தகவு தானாகச் சேரும்!
    நம்பிக்கை கொடுக்காது ஆசிரியரும்
    நழுவி அச்சுறுத்தல் கேடாகும்!
    நகுதலும் நளினம் செய்தலும்
    நல்ல வளர்ச்சிக்குக் குந்தகமாகும்!

    ***

    உளத்திற்கு உரமூட்டும் வளவான சிந்தனைகளை வழங்கியிருக்கும் கவிஞர்கள் அனைவருக்கும் என் பாராட்டுக்கள்!

    அடுத்து, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வாகியிருப்பவர் யார் என அறிந்துகொள்ள வேண்டாமா?

    ’எம்மொழி உயர்தனிச் செம்மொழி! என்று வீணாய்ப் பழம்பெருமை பேசிக் கொண்டிருப்பதைவிட்டு, அருந்தமிழை அரியணையேற்று! வையத் தலைமை கொண்டாலும், வாழ்வில் தமிழைக்கொள்!’ எனும் சிறந்த மொழிகளைப் பகரும் ஓர் கவிதை என் இதயத்தை இனிக்கச் செய்து கண்கள் பனிக்கச் செய்தது!

    அக்கவிதை…

    கரும்பலகையில்
    கற்றுக்கொள்ளும் அகரம்
    விரும்பியுன்னைத்  தொடவைக்கும்
    வெற்றியின் சிகரம்…!

    உயிரும் மெய்யும்
    உயிர்மெய்யாயும்
    ஆயுதம் ஏந்திடு
    அருந்தமிழ் காக்க…!

    வல்லினமாகி
    மெல்லினம் காத்து
    இடையினம் ஆகா
    இழிநிலை போக்கு…!

    உயர்தனிச் செம்மொழியென்னும்
    பழங்கதைப் பேசிப் பழகாமல்
    அருந்தமிழ் மொழியை
    அரியணை ஏற்று…!

    மெல்லத் தமிழினிச்
    சாகும் என்னும்
    பொல்லா மொழியினைப்
    பொடிப்பொடியாக்கு…!

    வையத் தலைமைகொள்
    வாழ்வில் தமிழைக் கொள்
    மையப் புள்ளி நீயென
    மாநிலத்துக்கெடுத்துக் காட்டு…!

    உய்யும் வழியென்றே
    உலகை உன்புறம் திருப்பு
    ஐயம் அகற்றி
    அகிலத்திற்குச் சொல்

    அருந்தமிழொன்றே
    அவனியில் நிலைக்கும்
    ஆயிரமாயிரம்
    ஆண்டுகள் கடந்தும்
    !

    தமிழுயர்வுக்காய்த் தன் கவிதையில் குரல் கொடுத்திருக்கும் திரு. இளவல் ஹரிஹரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் மகிழ்வோடு அறிவிக்கின்றேன்.

    அடுத்ததாக மற்றுமொரு பொருள்பொதிந்த கவிதை…

    பத்துப் பாட்டு
    எட்டுத் தொகை
    பதினெண் கீழ்கணக்கென
    ஒரு கோடி
    இலக்கியங்கள் இருந்தும்
    ’மம்மி டாடி’யிலேயே
    மகிழ்கிறது நம் இனம்

    குழலினிது
    யாழினிதென்பர்
    தம் மக்கள்
    ஆங்கிலம் பேச கேளாதார்
    இதுவே
    இன்றையக் குறளாய்
    எங்கும் ஒலிக்கிறது
    […]
    அன்னை
    மொழியில் பேச
    அவமானப்படும்
    ஒரே இனமென
    உலகெங்கும் நாம்
    அறியப்படுகிறோம்

    இந்த இழிநிலைகளை மாற்ற
    உயிரெழுத்துப் பழகும்
    இளந் தளிரே
    உன்னால் மட்டுமே முடியும்

    மொழி என்பது
    இனத்தின் இதயம்
    இதயம் துறந்த இனம்
    பிணமொக்கும் என்பதை
    நம்மவருக்கு
    உரக்க சொல்
    நாளைய விடியலாவது
    நன்மை பயக்கட்டும்!

    ’ஓர் இனத்தின் இதயம் அதன் மொழியே ஆகும்; இதயமற்ற இனம் உயிரற்ற பிணம்!’ எனச் சாடியிருக்கும் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதனின் கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்த் தெரிவிக்கின்றேன்.

    கவிஞர்களே! தீப்பொறி பறக்கும் சிந்தனைகளை நும் பாக்களில் காண்கின்றேன். பாராட்டுக்கள்!

    தொடர்ந்து உங்கள் பங்களிப்பைத் தந்து எம்மைக் களிப்பில் ஆழ்த்துங்கள்!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (28)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11910747_881781468542720_327804745_n


    61341525@N03திரு. ராகுல் ரவீந்திரன்
    எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (05.09.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 27-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இவ்வாரக் கவிதைப்போட்டிக்கான ஒளிஓவியத்துக்குச் சொந்தக்காரர் திரு. ராம்குமார் ராதாகிருஷ்ணன். இதனைப் போட்டிக்கு உகந்ததெனத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்தவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் வல்லமையின் நன்றி!

    open gate

    திறந்திருக்கும் கதவு; சிதறியிருக்கும் காலணிகள்; அவற்றினருகே விழுந்திருக்கும் செய்தித்தாள்; இவற்றையெல்லாம் வேடிக்கை பார்த்தபடி வீற்றிருக்கும் நாற்காலி என…இப்புகைப்படம் வகைப்படுத்திக் காட்டும் பொருள்கள், ”இது எந்த இடம்? இங்கிருப்பவர்கள் யார்?” எனப் பற்பல வினாக்களை நம்முள் விதைக்கின்றன.

    விடைபகரும் பொறுப்பை நம் கவிஞர் பெருமக்கள் ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டபடியால் அவர்களின் எண்ணவோட்டங்களை நோட்டமிடும் வேலை மட்டுமே நமது!

    இதோ…கவிஞர்கள் எழுதிக் குவித்திருக்கும் கவிதைகளினூடே பயணிப்போம் வாருங்கள்!

    மரணத்திற்குப்பின் செய்வதறியாமல் கிடக்கும் ’இருத்தலின் நீட்சியே’ நீங்கள் படத்தில் காண்பவை என்று பொருத்தமாய் விளக்கமளிக்கின்றார் திரு. கவிஜி தன் கவிதையில்.

    எனக்குப் பின்னாலும்
    நானே இருக்கிறேன்
    இருக்கும் இருத்தலுக்குப்
    பின்னும்
    நானே என்பதாக,
    எனக்கு முன்னாலும்
    ஒரு பின்னால் இருப்பதாக…..-
    ஆக
    மொத்தத்தில்
    இருக்கிறேன்..

    மரண நிகழ்வுக்கு
    பிந்தைய முதல் சில துளிகளில்
    செய்வதறியாமல்
    கிடக்கும் எல்லாமும்
    இப்படித்தான்…..
    இருக்கிறது….
    இருந்தலின் நீட்சியாக

    *****

    நாற்காலியின் வெறுமையும், தரையில் படிந்த கறையும் அவ்விடத்தில் நிகழ்ந்த ஏதோவோர் அவலத்தை நமக்குச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன எனும் திரு. தமிழ்த்தேனீ, இதற்கெல்லாம் காரணம் அந்த ’ஒற்றைச்சொல்லே’ என்கிறார். அந்த ஒற்றைச்சொல் யாதாயிருக்கும் எனும் குறுகுறுப்பு நம்முள்ளும் எழுகிறது!

    ஜன்னலில் துணி
    திறந்த கதவு
    வரவேற்பு  மிதியடி
    தயாராய் செய்தித்தாள்
    உதிர்ந்த காலணி
    வயோதிகம் தாங்காத நாற்காலி

    கறை படிந்த  தரை
    திறந்த கதவு
    யாரும் வர
    விரும்பாத அறை
    கனத்த நெஞ்சம்
    காரணம்  அந்த
    ஒற்றைச் சொல்

    *****

    ஒரு வீட்டின் நிகழ்வுகளை அங்கிருக்கும் ’நாற்காலி’யின் பார்வையில் வித்தியாசமாய் விவரித்திருக்கின்றார் திரு. விஎஸ்கே.

    யார்முதலில் வருவாரென எனக்கின்னும் தெரியாது
    கார்கால மாலையிலே கவினிருட்டுப் படரும்வேளை
    மகள்முதலில் அலட்சியமாய்க் காலணியைக் கழற்றியப்பின்
    கதவிங்கே திறந்தவளும் வீட்டினுள்ளே சென்றடைந்தாள்
    […]
    யாருடனோ
    கலகலப்பாய்ப் பேசுகின்ற குரல்மட்டும்
    எனக்கிங்கேத் தெளிவாகத் திகட்டாமற் கேட்டிருந்தேன்
    கல்லூரித் தோழனவன் கண்ணனெனப் புரிந்துகொண்டேன்
    நாடோறும் தவறாது நிகழ்கின்ற சேதியிது!

    யாரங்கே வருகின்றார் எனச்சற்று நோக்கினேன்
    பணிமுடித்து களைப்பாகத் தாயவளும் வந்துநின்றுப்
    பொறுப்பாகக் காலணியைப் பொருத்தமாகக் கழற்றியவள்
    உள்ளெழுந்தச் சிரிப்பொலியைக் கேட்டவுடன் விரைந்திட்டாள்.

    கையிருந்தப் பத்திரிகையை வாசலிலே விட்டெறிந்து
    உள்விரைந்த தாயந்தப் பெண்ணுடனே கோபமாகப்
    பேசுகின்ற சத்தத்தை நான்மட்டும் கேட்டிருந்தேன்
    இப்படித்தான் நிகழுமென நானிங்கு எதிர்பார்த்தேன்!

    அலைபேசி கையெடுத்து அவசரமாய்க் கணவரையும்
    வரச்சொன்ன சேதிகேட்டு மௌனமாகப் புன்னகைத்தேன்
    அப்பாவி அவர்வந்து ஆவதென்ன? செய்வதென்ன? ‌
    எப்போதும் பேசாத அவரென்ன செய்யவியலும்!
    […]
    யாரேனும் இதிலொருவர் போதுமிது எனநினைத்து
    போரிதனை முடித்தபின்பு களைத்துப்போய் வெளிவருவார்
    கண்ணெதிரே தெரிகின்ற என்மீது அவரமரும்
    நேரமிது என்றுணர்ந்து சலனமின்றி இருக்கின்றேன்!

    *****

    ’புறக்கணிக்கப்படும் முதுமைக்கான அமர்விடமோ இந்த நாற்காலி? இளமையே எண்ணிப்பார்! முதுமை உனக்கும் ’நல்வரவு’ கூறும்நாள் வெகுதொலைவில் இல்லை’ என்கிறார் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதன்.

    ஒற்றை நாற்காலியில்
    உருக்குலைந்த மனிதன்
    நல்வரவு கூறி
    உள்ளே சென்று
    கால் நீட்டி
    கண் மூடியபோது
    காலணிகளைக் கழற்றிவிட்டு
    போலிக் கண்ணீருடன்
    உள்ளேப் புகுந்தவர்கள்
    கடன்காரர்கள் மட்டும்தானா?

    அவன்
    உழைப்பில் விளந்தவற்றை
    உரிமையுடன் பங்கிட்டு
    வயதால் அவன் வாடியபோது
    வாசல் ஓரத்தில்
    ஒற்றை நாற்காலியில்
    உட்காரவைத்த
    உற்றமும் சுற்றமும் கூட!

    புறக்கணிக்கப்படும் முதுமை
    நாளை நமக்கும் நேரலாம்
    நினைத்துப் பார்க்க வேண்டாமா?

    *****

    ‘ஆங்கில வரவேற்போடு உள்ளே நிகழ்வதோ தமிழ்மொழி மாநாடு!’ என்று எள்ளல் சுவையுடன் துள்ளல் கவிதை வடித்திருக்கிறார் திரு. மெய்யன் நடராஜ்.

    உள்ளே நடக்கிறது தமிழ்மொழி மாநாடு
    பங்குபற்றிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் 
    எழுத்துக்கூட்டி WELCOME  
    வாசிக்கத் தெரிந்தவர்கள்!

    *****

    சிம்மாசன மோகம் கொண்டலையும் மானிடனே… இது சரியா? மாண்டபின்பு கூடவருமோ இந்த அரியாசனம்? எனக் கேட்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    பாதுகை தேடி ஓடுவதும்,
    பதவி என்பதாம் சிம்மாசனம்
    மீதினிலே ஆசை அதிகமாகி
    மிதவை போலே அலைவதுடன்,
    ஏதோ ஒன்றில் ஆசைவைத்தே
    எங்கும் அலையும் மானிடனே,
    மீதி யிருக்கும் உயிரதுபோய்
    மாண்டால் எல்லாம் காலிதானே…!

    *****

    புகைப்படத்தில் நம் பார்வைக்குத் தெரிபவையெல்லாம் புலர்காலைப் பொழுதின் அடையாளச் சின்னங்களே! என்று பரவசமாகிறார் திருமிகு. தமிழ்முகில்.

    இருளாடை மெல்ல விலக்கி
    ஒளிதனை சூட்டிக் கொண்டு
    புது நாளொன்றும் பிறக்கிறது !
    விடியலை வரவேற்க
    வாசலும் இங்கே திறந்திருக்க
    வரவேற்பு மிதியடியும்
    அழகாய் கண்சிமிட்ட
    அன்றைய முக்கிய நிகழ்வுகளை
    சுமந்து காத்திருக்கும் செய்தித் தாளும்
    ஆசனமும் தயாராய் தான் காத்திருக்க
    மானுடரை சுமந்து செல்லும்
    பாதுகைகளும் எப்போதுமே
    தயாரான நிலையில் இருக்க
    இனிமையும் இன்பமும் நிறைந்த
    நாளொன்றின் அடையாளமாய்
    புலரும் பொழுது !

    *****

    அழகுக் கவிதைகளை அமுதத் தமிழினில் அள்ளி வழங்கியிருக்கும் கவித் தோழர்கள் அனைவருக்கும் என் பாராட்டுக்கள்!

    இனி, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரைத் தேர்ந்தெடுக்க வாருங்கள் என்னோடு!

    ’நேற்றைய செய்தித்தாளாய் மடித்து வீசப்பட்ட வாழ்க்கை; அமர்வதற்கு மனிதர்களை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கும் வெற்றிருக்கை என…(மானுடனின்) மரணத்திற்கு நல்வரவுகூறிக் காத்திருக்கும் மரணவீடு இது!’ என்று மனித வாழ்வோடு பின்னிப் பிணைந்திருக்கும் மரணத்தைப் புதிய கோணத்தில் நமக்கு அறிமுகப்படுத்தும் ஒரு கவிதை என்னுள் சில அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியது.

    அக்கவிதை…

    இங்கே முடிகிறது
    பாதையும் பாதமும்விட்டு என்
    பாதுகை பிரியும்  பயணம்
     
    பயணமோ தொடங்குகிறது
    இங்கிருந்து புதிதாக 

    காலம்வந்து இடம்பெயர்த்துவிட்டது
    என் இருப்பை
    காத்திருப்பின் இருக்கையிலிருந்து.
    யாருக்காகவோ காத்திருக்கவும் தொடங்கிவிட்டது
    இந்த நுண்கணத்து வெற்றிருக்கை 

    பாதச்சுமையாகவோ
    பாதைத்துணையாகவோ இருந்த
    அடையாளங்கள் அனைத்தும்
    அறுந்து வீழ்கின்றன
    ஆண் பெண்ணென்ற பேதமும்
    அர்த்தமற்று களையும் இந்த புள்ளியில் 

    மனதின் நுனியாலும்
    மடமையின் வேராலும்
    வாழ்ந்துமுடித்த காலமனைத்தும்
    மடித்து வீசப்படுகிறது
    நேற்றைய செய்தித்தாளென 

    அலங்கரித்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது
    எனக்கான அழைப்பு வாசகம்
    திறந்தபடியே காத்திருக்கிறதுநான்
    எப்படியும் திரும்பிவிடுவேன் என்பதற்காக
    மரணத்தின் வீடு.

    நேர்த்தியான சொற்கட்டோடு இக்கவிதையை யாத்துள்ள திரு. சோழகக்கொண்டலை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன். பாராட்டுக்கள் கவிஞரே!

    *****

    அந்தகனான தனக்குச் சோதரியாய் மட்டுமல்லாது புறக்கண்ணாகவும் விளங்கிய பெண்ணொருத்தியின் மரணத்தைத் தாளாது புலம்பும் ஓர் மனிதனின் சோகத்தைப் பதிவுசெய்துள்ள மற்றொரு கவிதையும் நம் மனத்தைக் கனக்க வைக்கின்றது.

    புறக்கண் இல்லா
    எந்தன் இதயம் நோக்க
    கிண்கிணிநாதப்பேச்சு
    மெல்லிசை தமிழே
    எங்கே சென்றாய்?
    வாசித்துக் காட்டிய
    மாதுளை முத்து இதழ்கள்
    சிந்திய தமிழ் கேட்க
    அகக்கண் மட்டுமே
    அருளிய ஆண்டவனுக்கு
    ஏனிந்த ஓரவஞ்சனை!
    வானவில்லாய் வளைந்து
    வான்முகிலில் வர்ணஜாலங்கள்
    உரைத்திட்ட செந்தமிழழகி
    அந்தகனை விட்டு ஏன் மறைந்தாய்?
    […]
    இன்னொரு
    யுகப் புரட்சியிலே
    உனக்குமட்டும் சகோதரனாய்
    இருந்திடவே கடவுளிடம்
    யாசிக்கின்றேன்!
    […]
    வாசிக்க யாருமற்ற செய்தித்தாள்
    உனது புரட்டலுக்காக காத்திருந்து 
    கண் சோர்ந்துவிட்டது!
    நீ அமர்ந்த நாற்காலி
    உனது வருகைக்காக காத்திருக்கிறது!

    திருமிகு. லட்சுமி எழுதிய இக்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்க் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன்.

    ஆர்வத்தோடு போட்டியில் பங்கேற்ற அனைத்துக் கவிஞர்களுக்கும் என் நன்றியும் பாராட்டும் உரித்தாகுக!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 27

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11910819_879659515421582_37865010_n
    134429018@N04_rதிரு. ராம்குமார் ராதாகிருஷ்ணன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (29.08.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 26-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    little girl

    திரு. துளசிதாசன் எடுத்த இந்தப் படத்தைக் கவிதைப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்தவர் நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவரும் வல்லமையின் நன்றிக்கு உரியவர்கள்.

    ஒளிபடைத்த கண்களோடும் உறுதிகொண்ட நெஞ்சோடும் வீட்டின் வெளியில் நிற்கும் சிறுமியே! கதவுகள் பூட்டப்பட்டிருந்தால் என்ன? உன் மனக்கதவுகள் திறக்கட்டும்! உலகம் உய்யவும் தீமைகள் கொய்யவும் உடனே புறப்படு! என்று இவளுக்கு நாமும் தைரியம் சொல்லுவோம்!

    இவ்வாரப் போட்டிக்கு வந்திருக்கும் கவிதைகளைப் படித்துச் சுவைக்கும் தருணமிது!

    வீட்டுக்குள் விலங்குப் பண்ணையையே சொந்தமாக்கி வைத்திருக்கும் இச்சிறுமியின் வீட்டுக்கதவும் ஓர் அடர்ந்தவனமே என்கிறார் திரு. கவிஜி.

    புலி கரடி சிங்கம்
    குரங்கு, மான்
    காட்டு நாய், மயில்
    என பல விலங்குகளிடையே
    ஒய்யாரமாய் பாதுகாக்கும்
    எங்கள் வசந்த சேனா
    என்னை அவள்
    காட்டுக்குள் அனுமதிக்க
    மறுத்தாள்….
    எவ்வளவு கெஞ்சியும்
    அனுமதிக்காத அவள்,
    கடைசியாக உதிர்ந்த
    யோசனையில் ஒரு முயல்
    பொம்மையை
    வாங்கிக் கொண்டு வந்த
    என்னை
    சிரித்துக் கொண்டே
    உள்ளே செல்ல அனுமதித்தாள்
    முயல் பொம்மையை
    தன்
    கூட்டத்தில்
    சேர்த்துக் கொண்ட பாங்கில்
    எங்கள் வீட்டு
    வாசல் கதவு
    ஓர் அடர்ந்த காடாகத்தான்
    தெரிந்தது….

    ***

    ’என் கடன் பணிசெய்து கிடப்பதே’ என்று தந்தையும் தாயும் வேலைக்குப் போய்விட, பிஞ்சுக்குழந்தையோ பூட்டிய கதவின் முன்னே தவமிருக்கின்றது பாசத்திற்காக! என்று தன் கவிதை வரிகளால் நம் நெஞ்சை நெகிழ்த்தியிருக்கிறார் திருமிகு. ஜெயஸ்ரீ ஷங்கர்.

    இரட்டைச் சம்பளமும்
    குறைவு தானாம்…!
    குடும்பமாய் வாழ மட்டும்
    ஒற்றைக் குழந்தை
    கூட அதிகமாம் ..!

    பாட்டியும் தாத்தாவும்
    ஆளுக்கொரு
    முதியோர் இல்லத்தில்
    தனித் தனியாக…!
    உறவுகள்  எதுவும்
    ஒட்டாத தனிவீடிது..!
    பள்ளி திரும்பியதும்
    பூட்டு தான்
    சிரித்து வரவேற்கும்
    விரல்பிடித்து..விளையாடும்
    நித்தம் என்னோடு…!

    ஆறுமணி வந்துவிட்டால்
    அலுத்துவிடும் பூட்டெனக்கு..
    காற்றைக் கட்டிக் கொண்டு
    கண்களில் தேடலோடு
    அம்மா வரும்வரையில்
    நானும் நிற்கிறேன்
    அனாதையாய்..!

    ***

    ’புதுயுகப் பெண்ணே! ஆணாதிக்கக் கதவை உடைக்கப் புறப்படட்டும் உன் இரும்புக் கரங்கள்! கல்வியில் தேர்ச்சி கொள்! பெண்ணடிமையை மண்ணோடு புதை!’ என்று இச்சிறுமிக்கு எழுச்சியூட்டுகின்றார் திருமிகு. லட்சுமி.

    எழுந்திடு பெண்ணே!
    பூட்டிக் கிடக்கும்   ஆணாதிக்கக் கதவை
    உடைத்துவிடு பெண்ணே!
    […]
    கல்லாமை
    இருட்டை விரட்டிவிடு!
    பூட்டிய ஊழல் கதவுகள் திறக்க வயதில்லையடி!
    பூட்டிய கதவுகள் திறக்க கல்விச்சாலை செல்ல
    என்னடி தயக்கம்!
    […]
    பெண்ணடிமை
    கொள்ளவே சுனாமியாய்
    பெருங்கூட்ட சமுதாயம்  மதத்தின் பெயரால் 
    சடங்கு எமன் காலைச் சுற்றுது!
    கழற்றி நீயும் எறிந்திடுவாய்!
    பெண் சிங்கமென சீறி புறப்படுவாய்!
    பெண்கல்வி வேண்டி இங்கு பிழைப்பதனால்
    உணர்நதிங்கு நீயும் கற்றிடுவாய்!
    […]
    உடையில் எளிமை உள்ளத்து உறுதி
    அவையஞ்சா தூய பேச்சு  ஊர் போற்றும் கற்புத்திறன்
    தெளிவான சிந்தனை நாவினில் அடக்கம்
    இல்லறப்பெருமை  முதியோர் நலம் காக்க
    அதிகப்படிப்பு அகந்தையின்றி
    வெல்ல புறப்படுவாய்!
    அகிலம் ஆள வென்றிடுவாய்!
    கட்டிய கைகளுக்குள் உலகம்
    உனதாகட்டும் என்றே முழங்கி
    விவேகானந்தர் சிந்தைனையுடன்
    வாழ்ந்திடுவாய்!

    ***

    ’தெய்வத்தின் வரவுக்கே கருப்புக்கொடி காட்டும் இஃது வீடன்று; சுடுகாடுதான்!’ என்று தன் உள்ளக்கொதிப்பை வார்த்தைகளில் உதிர்த்திருக்கின்றார் திரு. மெய்யன் நடராஜ்.

    கதவில் தொங்குவது பூட்டல்ல
    இரக்கம் அறியா
    அரக்கத்தின் மனசு 

    தெய்வத்தின் வரவுக்கே
    கருப்புக்கொடிக் காட்டுவதால்
    கோவில் அல்ல  இந்த வீடு
    பிசாசுகள் வாழும் சுடுகாடு 

    உலகில் மனிதம்
    தொலைந்துவிட்டது
    என்பதை அத்தாட்சிப் படுத்தக்
    குத்தப்பட்ட முத்திரை

    ***

    தெய்வத்தின் மீதே நம்பிக்கையில்லாமல் பூட்டிவைக்கும் மானிடக்கூட்டம், இங்கே கும்பிடத்தகுந்த குழந்தையை வெளியில் வைத்துப் பூட்டியிருப்பது அவலமன்றோ? என்று குமுறுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    கும்பிடும் தெய்வம் உள்ளிருக்கக் 
    கோவிலைப் பூட்டி வைப்பதென
    நம்பிடா மனிதரின் நாணயமாய்
    நாட்டில் நடக்கும் அவலம்போல்,
    தம்பதி சேர்ந்து பூட்டிவீட்டை
    தங்கள் பணிக்குச் சென்றபின்னே
    கும்பிடத் தகுந்த குழந்தைவெளியே
    காத்திடும் கொடுமையும் மாறாதோ

    ***

    ’நிமிர்ந்த நன்னடையும் நேர்கொண்ட பார்வையும் கொண்டு அகிலத்தில் வாழ்ந்திடு மிடுக்காக!’ என இக்குழந்தைக்கு இன்னுரை பகர்கின்றார் திருமிகு. தமிழ்முகில்.

    …அன்னையும் தந்தையும்
    வேலைக்கு
    சென்றிருக்க
    விளையாடி
    ஓய்ந்ததும்
    வீட்டிற்கு
    ஓடி வந்தாயோ ?
    பூட்டிக்
    கிடக்கும்
    வீட்டு
    வாசலிலிருந்தபடியே
    உன்
    வயது பிள்ளைகளின்
    விளையாட்டை
    கண்டு
    இரசிக்கிறாயோ
    ?
    […]
    நிமிர்ந்த
    நடையும்
    நேர்கொண்ட
    பார்வையும்
    எவர்க்கும்
    அஞ்சாத தன்மையும்
    குறையா
    ஞானமும்
    உன்னை
    பாரினில் உயர்த்திடும் !
    கள்ளம்
    கபடமறியா
    கிள்ளை
    உள்ளம் தனையே
    காலமெலாம்
    பெரும் செல்வமென
    காத்துக்
    கொண்டால்
    நல்வாழ்வும்
    தானிங்கு வசப்படும் !

    ***

    ’தனித்து விடப்படும் பிள்ளைகள் பாதை மாறும் அபாயம் இருப்பதால் அவர்களைக் கண்ணெனக் காத்தல் பெற்றோர் கடன்’ என்று அன்பாக எச்சரிக்கின்றார் திருமிகு. வேதா இலங்காதிலகம்.

    …நற்றவம் கொண்டு பெற்ற பிள்ளைகள்
    பெற்றவர் வீடேகும் வரை, கல்வி
    கற்ற பின் வேறு கலைகளும்
    பெற்றிடும் ஒழுங்கு அமைத்தல் வேண்டும்.

    வாசலில் காத்திருத்தல், வீதியில் திரிதல்,
    வாசம் இழக்கும், பாழாக்கும் வாழ்வை.
    வெறுமை மனதில் சாத்தான் குடியேறும்
    சிறுமை அழித்தால் சிறப்புற உயரலாம்!

    பெறுமதி நேரம் பயனாகும் முறையை
    வெகுமதியாய்ப் பெற்றோர் பிள்ளைக்குக் கையளித்தால்
    தகுதி வரும் தரமாய் வாழ!
    நகுதலற்ற வாழ்வை நானிலம் போற்றும்!

    ***

    கண்ணே! நீ துள்ளினால் புள்ளிமான்கள் தோற்கும்; உன் கொஞ்சுமொழிகளின் அழகில் தத்தைகளும் பொறாமை கொள்ளும்; பூட்டிய கதவின் முன்னே வாட்டமுடன் நிற்பதேனோ? என்று கேள்வி எழுப்புகிறார் திருமிகு. கார்த்திகா.

    துள்ளியோடும் மான் குட்டிகள்
    தோற்கும் நீ நடந்தாலே
    […]
    உன்
    கனிமொழி சொல்லில்
    கற்கண்டுகள் ஊர்வலமாய்
    நீ கொஞ்சிப் பேசும்
    அழகில் பொறாமை கொண்டு
    மென் மேலும் சிவக்குமடி
    கிளிகளின் மூக்கு
    நீ பறிக்க வேண்டுமென
    தினம் மலரும் பூக்களின்
    புவி வருகையை மறந்துவிட்டு
    பூட்டிய கதவின் முன்னே
    கை கட்டி நிற்பதேனடா!!

    ***

    ’தாத்தா வைத்த மரமில்லை; தந்தை (அதைவெட்டிப்) போட்ட கதவுதான் இருக்கு; வீட்டில் காவலுக்குக் கிழவியும் நாயும் இல்லை; பூட்டே காவலாயிருக்கு!’ என்று அன்றைய இன்றைய காலமாற்றத்தைக் கவினுறக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார் திரு(மிகு?). மணிச்சிரல்.

    தாத்தாவின் மரம் இல்லை
    தந்தையின் கதவு இருக்கு
    பாவாடை சட்டை இல்லை
    மிடியும் ஜீன்ஸும் இருக்கு
    கிழவியும் நாயும் இல்லை
    கதவுக்கு பூட்டு இருக்கு
    உறவும் உதவியும் இல்லை
    காலுக்கும்  கற்கள் இருக்கு
    சிரித்துபேச விசயங்கள் இருக்கு
    வீட்டுக்கு வொரேவொரு பிள்ளை

    ***

    இறுகக் கட்டிய உன் இரும்புக் கைகளின் உறுதி, உனைத் தாக்கவரும் சிறுமைகளைப் பொடிப்பொடியாக்கட்டும்! என்று இச்சிறுமிக்கு வீரமூட்டுகின்றார் திருமிகு. புனிதா கணேசன்.

    இறுகக் கட்டிய கைகளுள் இரும்பென இருந்திடும்
    உறுதியை உன் இரு விழிகளின் மொழிகள் கூறிவிடும்
    வறுமையின் வாட்டங்கள் செற்றிடும் வன்மொழி
    ஒறுத்திட்டே அவை வாழ்வினில் வளம் சேர்க்கும் !
    மாறுதல் நாடியே மன மாளிகைக் கதவுகள் தன்னிலே
    தேறுதல் கூறி நிற்கும் இரு கைகளின் சேர்க்கையில்
    வீறுடன் வீரமாய்த் தன்மானமும் தவழ்ந்திருக்கும் !
    பேறுகள் அடைந்திட பெருமைகள் பொங்கிட
    ஆறுதல் கொண்டிடுவாய், எந்தப் பூட்டையும்
    மறுத்திடு, மறவராய் உடைத்தெறி விலங்கு எதற்கு?
    சிறுமைகள் சொல்லி நிந்தனை செய்திடும் மாந்தர்கள்
    நிறுத்துவர் தம் நீசமாம் செய்கைகள் நின் பெயர் கேட்டதுமே!

    ***

    வந்தனைக்குரிய சிந்தனைகளை வார்த்திருக்கும் கவிஞர்குழாமுக்கு என் மனமுவந்த பாராட்டுக்கள்!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரைச் சந்திக்கப் புறப்படுவோம் இனி!

    ’வீட்டுக்குள்ளே பெண்ணைப் பூட்டிவைப்போம் எனும் விந்தை மனிதர் தலைகுனியப் புறப்பட்டுவிட்ட வீரச்சிறுமி ஒருத்தியை நமக்கு அடையாளம் காட்டி, இவள் புராண காலத்துப் பதுமையன்று; பாரதி கண்டெடுத்த புதுமை!’ என்று எக்காளமிடும் கவிதையொன்று எனக்குள் அதிர்வை ஏற்படுத்தியது.

    பூட்டுகளுக்குள் புதைந்துவிட
    நான்
    புராண காலத்து பெண் அல்ல
    பூமியைப் புரட்டிப்போடும்
    புதுயுகத்தின் அடையாளம்!

    நிலம் பார்த்து நடந்து
    நித்திரையைத் துறந்து
    சுயத்தை இழக்கும்
    சோகச் சுவடல்ல நான்!

    வானில் வலை வீசி
    வரலாற்றை உருவாக்கும்
    அடுத்தத் தலைமுறையின்
    ஆரம்பம்!

    வீட்டிற்குள் மாந்தரைப்
    பூட்டிவைத்த விந்தை மனிதரை
    புறக்கணித்த பாரதிப்  படையின்
    புது வாள்!

    அன்று
    உள்ளே வைத்துப் பூட்டியது
    எங்களை உறைய வைக்க
    இன்று
    வெளியே பூட்டுவது
    எங்கள் இறகுகளை விரிக்க!

    இறகு விரித்து
    இன்னல் துடைப்போம்
    பூட்டுகள் திறந்து
    புது வழி அமைப்போம்!

    வீரவுணர்ச்சியைப் பெண்ணுக்குள் விதைக்கும் இக்கவிதையின் படைப்பாளி திரு. கொ.வை. அரங்கநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராக அறிவிக்கின்றேன்.

    அடுத்து என் கவனத்தைக் கவர்ந்தது, குடும்பத்தைக் காப்பாற்றாமல் மதுக்கடை முதலாளிகளைக் காப்பாற்றிவரும் குடியன் ஒருவனின் பிஞ்சுமகள், குடியை விட்டுவிடுமாறு தன் அன்புத் தந்தையைக் கெஞ்சுவதாய் எழுதப்பட்ட இரும்பு நெஞ்சையும் இளகச் செய்யும் ஒரு கவிதை!

    என்னதான் முறைச்சாலும்
    எப்பிடித்தான் ஏய்ச்சாலும்
    பூட்டைநான் திறக்கமாட்டேன்
    வீட்டுக்குள்ள வுடமாட்டேன்!
    ஒருகாலை முன்மறிச்சு
    கையிரண்டும் கட்டிக்கிட்டு
    தீர்மானமாப் பார்த்தபடி
    […]
    புதுத்துணியைக்
    கேக்கவில்லை
    புத்தகமும் கேக்கவில்லை
    இதுவெதுவும் எனக்குவேணாம்
    மதுவைநீ வுடமாட்டியா?
    அவுந்தகைலி ஒருகையுல
    துண்டுபீடி ஒதட்டுமேல
    தள்ளாடி நிக்குறியே
    வெக்கமில்லை ஒனக்கு?
    நான்வளந்து ஆளாகி
    நாலுகாசு சம்பாரிச்சு
    ஒன்னியநான் காப்பாத்துவேன்
    அதுவரைக்கும் நிறுத்துநைனா!
    […]
    சேத்தபணம் அத்தினியும்
    நாத்தக்கள்ளு வாங்கிப்போவ
    ஆத்தா மனம்பதைச்சு
    அளுவறதப் பாருநைனா!
    […]
    பாழாப்போன
    குடியைவுட்டு
    வாழுறதுக்கு வழியைப்பாரு
    கூழுகஞ்சி குடிச்சாவுது
    குடும்பத்தக் காப்பாத்து!
    சொல்லுறதச் சொல்லிப்புட்டேன்
    மீதியெல்லாம் ஒம்பாடு
    நல்லவனா நீதிருந்தி
    எங்கூட இருக்கணும்ப்பா!
    பதிலொண்ணு தெரியாம
    பூட்டைநான் தொறக்கமாட்டேன்
    எம்மேல அன்புவைச்சு
    எனக்காகத் திருந்துநைனா!

    குடியர்களுக்கு அறிவுகொளுத்தும் நோக்கில் திரு. வி.எஸ்.கே.யால் எழுதப்பட்ட இக்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்க் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன்.

    ***

    போட்டியில் ஆர்வத்துடன் தொடர்ந்து பங்களிப்பு செய்துவரும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும் என் நனிநன்றி!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 25-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    புகைப்படத்தை எடுத்திருக்கும் திரு. வினித், அதனைப் போட்டிக்குத் தேர்வு செய்தளித்துள்ள வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் இருவருக்கும் வல்லமையின் நன்றி.

    flying birds

    உயரப் பறக்கும் இந்தப் பறவைகள் போல் நம் உள்ளமும் உயர்வையே உள்ளினால் வாழ்வு வளம்பெறும். வானம் வசப்படும்!

    இனி, நம் கவிஞர்கள் கோத்துத் தந்திருக்கும் கவிச்சரங்களைக் களிப்போடு வாசித்து மகிழ்வோம்!

    ***

    வித்தியாசமான சிந்தனையோடு, இப்பறவைகளின் மறுபக்கத்தில் தன்னையே சுவராக எண்ணிப் பார்க்கின்றார்  திரு. கவிஜி.

    ஓவியம் அசைவதாக
    கற்பனை கொண்ட
    பறவைகளின் மறு பக்கத்தில்
    நான் வெறும்
    சுவர்

    ***

    ’ஒற்றுமையைத் தம் சிறகில் ஏற்றிப் பறக்கும் இப்பறவைகள் காதல் தேசத்தின் தூதுவர்களோ!’ என்று வியக்கிறார் திருமிகு. கார்த்திகா.

    …வட்டமிட்டு  இரை கொத்தும் 
    சிறு பறவைகள் 
    ஒற்றுமையையே 
    வலிமையாய்
    சிறகில் ஏற்றி 
    உயரப் பறந்திடும் 
    பெரும் தேவதைகள் 
    […]
    கொஞ்சும் அலகுகளால் 
    நெஞ்சம் அசத்தி 
    உலகாளும் நீங்கள் 
    இந்த தேசத்தின் 
    காதல் தூதுவர்களோ!!

    ***

    ’வேற்றுமையில் ஒற்றுமை காணும் பாடத்தைப் பறவைகளிடம் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்!’ என்று வேண்டுகோள் விடுக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    பறவைகள் பார்த்திட மட்டுமல்ல
    பாடம் பலவும் கற்றிடத்தான்,
    உறவு பகையெனப் பிரித்திடுவான்
    வேற்றுமைச் சிறகை விரித்திடுவான்,
    நிறமென இனமென விலகிடுவான்
    நினைத்திடா பேதமாய் உலவிடுவான்,
    மறந்திடும் மனிதனைத் திருத்திடத்தான்
    மேலவை ஒன்றாய்ப் பறப்பதுவே…!

    ***

    சுதந்திரம் வாங்கியதாய்ச் சொல்லிக்கொண்டு நாளும் ஒரு சிறைச்சாலை திறந்துகொண்டிருக்கும் மனிதரின் அவலநிலை கண்டு பறவைகளும் பரிகசிக்கின்றன என்கிறார் திரு. மெய்யன் நடராஜ்.

    சுதந்திரம் வாங்கியதாய்
    சொல்லிக்கொண்டு
    புதிய புதிய
    சிறைச்சாலைகள்
    திறந்துகொண்டிருக்கும்
    மனிதர்களே வாருங்கள்  

    நேற்றுகள் தந்த பாரங்கள்
    நெஞ்சோடு இல்லாமலும்
    நாளையை பற்றிய
    கவலைகள் கொள்ளாமலும்
    இன்றைய பொழுதை
    இனிமையாய் கழிக்கும்
    எங்களிடம் இல்லாத  சுதந்திரம்
    உங்களிடம் இருந்தால் சொல்லுங்கள்…

    ***

    உளமெனும் படர்மணலில் உயர்ந்தெழும் எண்ணப் பறவைகளை நம் சிந்தை கவரும் வகையில் சந்த நயத்தோடு தீட்டியிருக்கின்றார் திரு. சுந்தர் புருஷோத்தமன்.

    படர்மணல் நிலமென 
    துளமிதை  அழகே,
    நீ கேளாய்….!
    […]

    சிறகதை விரித்தியல்
    பொடுசுழல் விசையதை
    மனத்தினில் கொடுத்திடு
    நினைப்பெனும் பறவை…!
    […] 
    நடப்பதன் நடுவினுள்
    திகழ்கரு வெதுவென
    நினைக்கையில்,
    நடந்ததைத் திரும்பவும்
    நடந்துளம் நினைந்திட
    படபடபடவென வெழுமே…!

    நெளிவுறு புழுக்களை
    சிதற்படும் வெறுப்பினை
    லபக்கென விழுங்கிட 
    விரும்பிடும் பறவை…!
    […]
    செழுந்தழல் தருமதன் 
    தகிப்பில்,
    எழுந்துயர்ப் பறந்தனவே……!!…

    ***

    தான் விண்ணில் பறக்கச் சிறகுகளையும், மண்ணில் மாந்தரனைவரும் நல்லவண்ணம் வாழும் நன்னாளையும் இறைவனிடம் இறைஞ்சுகிறார் திருமிகு. லட்சுமி.

    பறவைகள்போல சிறகுகள் வேண்டி
    இறைவனிடம் யாசிக்கிறேன்!
    […]
    விண்ணுயரப்
    பறக்க நான்
    நினைத்தாலும் மண்துகளாய்
    மிதிபட்டுக் கிடக்கின்றேன்!
    […]
    விதை விதைத்தவன் மட்டுமே
    அறுவடைக்கு சொந்தமாவான்!
    அறுப்புக்கு புது நாற்று சொந்தக்காரன்
    வந்த அதிசயத்தை தடுக்க உதவுவாயோ!
    […]
    விதை
    விதைத்தவனுக்கே
    விதைகள் சொந்தமென
    பரவச் செய்ய சிறகுகள்
    வேண்டி யாசிக்கிறேன்!
    ஏறுபோல உண்மைநடைபோட
    இலஞ்சம் இல்லா பெருவாழ்க்கை
    கொண்டுவர இல்லானுக்கும்
    உணவளிக்கும் மனம் மிகுந்துவர
    முதியோர் காப்பிட சிறகுக் கைகளை எனக்கருள
    இறைவனிடம் யாசிக்கிறேன்!

    ***

    ’எதிர்பார்ப்பு ஏதுமில்லை; ஏய்த்துப் பிழைப்பதில்லை. பறவைகளைப் பார்த்தேனும் நாம் பண்படுவோம்; பயனுறுவோம்!’ என்கிறார் திரு. சுரேஜமீ.

    இளமாலை வேளையிலே
      இளந்தென்றல் வீசிவர
    இரைதேடி வந்திட்ட
     இசைபாடும் புள்ளினங்கள்

    இரக்கத்தை நெஞ்சோடும்
     இருப்பவற்றைக் கையோடும்
    இயன்றவரை தினம்சேர்க்கும்
     இவரன்றோ தெய்வமென்பேன்!
    […]
    எதிர்பார்ப்பு இங்கில்லை
     ஏங்கும் நிலையில்லை
    ஏய்த்துப் பிழைப்பதில்லை 
     எவர்மீதும் வன்மமில்லை

    பரவிநிற்கும் மணற்பரப்பு
     பறந்துவிரிய பறவைக்கூட்டம்
    பார்த்துத் தெளிந்து
     பண்படுவோம்; பயனுறுவோம்!…

    ***

    ’கூடு திரும்பும் வேளையிலே குஞ்சுகளுக்கு இரை சேகரிக்கின்றீரோ?’ என்று பறவைகளைப் பார்த்து பக்குவமாய் வினாத்தொடுக்கிறார் திருமிகு. தமிழ்முகில்.

    …சிதறிக் கிடக்கும்
    தானியம் தனை
    சிந்தை சிதறாது
    அலகு தனில்
    அள்ளி எடுக்கிறீரோ ?
    […]

    கடலும் வானும்
    நீலப் பட்டு கொண்டு
    புது அரங்கம்
    அமைக்கின்றனவே !

    கூடு திரும்பும்
    நேரமதில் பிள்ளைகட்கு
    உணவெடுத்துச் செல்ல
    கருமமே கண்ணாய்
    செயலாற்றுகிறீரோ
    பறவைகளே ?

    ***

    சிந்திய உணவுண்டுச் சூதுவாது ஏதுமின்றிச் சுந்தரமாய் இறகுவிரிக்கும் பறவைகளின் சுதந்திரம் மானிடர்க்கு வாய்ப்பதெப்போ(து)? என்ற தன் ஏக்கத்தைக் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் திருமிகு. வேதா இலங்காதிலகம்.

    பதந்தரும் இறகு விரித்து
    மிதந்திடும் பறவைச் செயலை
    இதந்தரும் சுதந்திரமென ஒப்பிட்ட
    சுதந்திர அடையாளமாக்கினான் மனிதன்
    […]
    வெட்ட
    வெளியில் ஒன்றாய்
    கெட்ட பாகுபாடு சூதுவாதின்றி
    ஒட்டு மொத்த சிந்தனை
    எட்டும் உணவிற்கு மட்டும்!
    பட்டு சுதந்திரம் இதுவன்றோ!
    வெட்டு சூது வன்முறையென்று
    கிட்டிய சுதந்திரம் எங்கே!
    நட்டுவிடுங்கள் தர்மச் செயலை.

    ***

    ஒளிர்ந்திடும் ஞாயிற்றை, பறந்திடும் புள்ளினத்தை, அவற்றிற்கு உணவளித்து உயர்ந்திடும் மானுடத்தைக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார் திரு(மிகு?). மணிச்சிரல்.

    ஒளிர்ந்து இருக்கும் ஞாயிற்றால்
    வளர்ந்து இருக்கும் பூமியின்மேல்
    பரந்து இருக்கும் வானத்தின்கீழ்
    விரிந்து இருக்கும் மேகங்கள்
    பசித்து இருக்கும் உயிர்கள்
    ரசித்து இருக்கும் கண்கள்
    பறந்து இருக்கும் புள்கள்
    சிறந்து நிற்கும் மனிதர்!.

    ***

    ’வேடுவக் கைகளில் சிக்காமல் பாடிப் பறந்திடுங்கள் வான்வெளியில் சுதந்திரமாய்’ என்று பறவைகளிடம் பாசமொழி பகர்கின்றார் திருமிகு. புனிதா கணேசன்.

    …வேர் விட்ட வேடுவக் குணங்களால் ஊன் நாடியே எம்மை
    மூர்க்கத்தனமாகச் சிறை பிடித்து வதைக்கு முன்னர் –நாம்
    மார்க்கம் ஒன்றை வகுத்து சிறகை விரித்து உயரப் பறந்து
    சேர்வோம் ஓர் சுதந்திர பூமியை சிறகின் வலிமையால்
    […]
    தர்மம் தொலைந்த தாரணியில் தங்கி உணவு தேடுவிரேல்
    தேர்ந்தே எடுத்தீர் உணவதனை – சுதந்திர வேட்கை கொள்ளாது
    தீர்க்கும் பசிக்கு சொண்டுகளே போதும் இங்கு இனி –உமக்கு
    நேர்த்தியான சிறகெதற்கு சுதந்திரத்தை நாடாது ?

    ***

    வளமான கருத்துக்களை வாரியிறைத்திருக்கும் கவிஞர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரைத் தேர்ந்தெடுக்கும் தருணமிது!

    இனம், மதம், நிறம் என்று வெறிகொண்டலையும் மானுட மூர்க்கத்தை வெறுத்த சின்னப் பறவைகள் ஒற்றுமை எனும் பெருங்குணம் கொண்டு விண்ணுயரப் பறந்திடும் காட்சி இது என்று விளம்பிடும் கவிதையொன்றைக் கண்ணுற்றேன்.

    அக்கவிதை…

    “வாருங்கள் தோழர்களே
    விண்ணுயரப் பறந்திடுவோம்! ”

    கருப்பென்றும் சிவப்பென்றும் பேதலிப்பான்
    விருப்புடனே எந்நாளும் வாழமாட்டான்
    செருக்குடனே வாழ்ந்திங்கு கெட்டலைவான்
    வருத்தமே கொண்டழியும் மனிதன்வாரான்
    […]
    மதமென்னும் போர்வையிலே மாட்டிக்கொள்வான்
    நிதமிங்குப் போர்செய்து மனிதம்கொல்வான்
    இதமாகப் பேசுதலே இழிவென்பான்
    உதவாத குணமுடைய மனிதன்வாரான்
    […]
    ஆறறிவு தனக்கென்று ஆண‌வம்கொள்வான்
    ஆறுதலாய்ப் பேசுதலை அறியமாட்டான்
    மாறுதலை மனமொப்பி வாழமாட்டான்
    சீறுதலே குணங்கொண்ட மனிதன்வாரான்
    […]
    கூடிவாழும் நமையிங்கு விரட்டவாரான்
    சோடியாக வாழும்நம்மைத் துரத்தவாரான்
    பாடியாடி இரைசேர்ப்பதைத் தடுக்கவாரான்
    பேடியிவன் சகவாசம் நமக்குவேணாம்

    வாருங்கள் தோழர்களே
    விண்ணுயரப் பறந்திடுவோம்!

    சிந்தனைக்குத் தீனியிடும் இக்கவிதையை யாத்த திரு(மிகு?). வி.எஸ்.கே.வை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

    பறவைகளை வேட்டையாடிக் கொல்வதும், மூடநம்பிக்கையில் மூழ்கிப்போய் அவற்றைக் கூண்டிலடைத்துச் சோதிடம் சொல்வதும், பறவை பெயரில் லேகியம் விற்றுக் காசுபார்ப்பதையும் கண்டிக்கும் மற்றொரு கவிதையும் நம்மைச் சிந்திக்க வைக்கின்றது.

    கூட்டமாய் வரும் பறவைகளே….
    கொஞ்சம் நிதானம் தேவை.
    இரை போடும் மனிதரை
    இனியும் நம்பாதீர்.
    […]
    தானியங்கள் உருவில்
    விஷத்தினைத் தூவிடுவான்….
    மானியங்களாய் பறவைகளை
    மொத்தமாய் அள்ளிடுவான்….

    சுயநலக்காரனிவன்
    சுதந்திரத்தை அடகுவைப்பான்…
    பசுங்கிளியைக் கூண்டிலிட்டு
    சோதிடத்தைச் சொல்லவைப்பான்…

    பந்தயப் புறாக்களாய்ப்
    பறக்கவிட்டு பணம்பார்ப்பான்
    சிங்காரச் சிட்டுகளைச்
    சிறைபிடித்தழகு பார்ப்பான்…

    குருவிக்கூடு கலைத்து
    லேகியம் செய்துகொள்வான்….
    காக்கைகள் கரையுமென்று
    விருந்தினைப் புறந்தள்ளுவான்…
    […]
    இயற்கையைக் கொல்பவன்…

    இவனுக்குச் சிறிதும்
    இரக்கம் காட்டிடாதீர்
    இயற்கையே இவனைக் கொல்லும்,

    இனியும் இவனிங்கு
    திருந்திட வில்லையெனில்!

    திரு. இளவல் ஹரிஹரன் எழுதியிருக்கும் இக்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்த் தேர்ந்தெடுக்கின்றேன்.

    கவிஞர்கள் அனைவர்க்கும் மீண்டும் என் வாழ்த்தும் பாராட்டும்!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 25

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11855425_873748699345997_814554148_n
    133467347@N06_rதிரு. வினித் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (15.08.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 24-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திரு. ராகுல் ரவீந்திரன் எடுத்த இந்தப் படத்தை இவ்வாரப் போட்டிக்குத் தேர்வு செய்து தந்தவர் நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். புகைப்படம் தந்தவருக்கும் அதனைத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்தவருக்கும் வல்லமையின் நன்றி!

    lady with veena

    காந்தள் மெல்விரல் சிவப்பப்
       -பாந்தமாய் யாழ்மீட்டும் பெண்ணே!
    காந்தமாய் உன்னெழில் ஈர்க்கப்
       -பாய்கிறது கவிதையெனும் வெள்ளம்! என்று பாடுமளவிற்குக் கவிமழை பொழிந்திருக்கின்றார்கள் நம் கவிஞர்கள் இவ்வாரம்!

    இனி, கவிவெள்ளத்தில் நீந்துவோம் வாரீர்!

    ’நங்கையிவள் நளின விரல்கள், நம்மில் இல்லாமல் போன இசைவரிகளைப் பதிந்துகொண்டிருக்கின்றன இப்பொன்மாலை வேளையில்…’ என்கிறார் திரு. கவிஜி.

    …தீப் பிடித்துக் கொண்ட
    தலை விரித்தலில்
    இருண்மைத் தத்துவ
    புறாக்களின் அணைந்த
    வாசத்தோடு
    ஒரு மாலையை
    பதிந்து கொண்டிருந்தது
    நம்மில் இல்லாமல்
    போன
    இசை வரிகள்

    ***

    ஆத்மாவுக்கு உயிரூட்டும் இசையில்லையேல் புவியும் பாலையாகும்; இசைவெள்ளம் பாய்கையில் பாறையும் பாதைவிடும்; கல்லும் கரையும் என்று உணர்ச்சிப்பெருக்கோடு அற்புதக் கவி வடித்திருக்கின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    இசைதான் ஆத்மாவுக்கு
    உயிரூட்டும் !
    […]
    கான
    வெள்ளம்
    ஓடும் போது
    கல்லும் கரையும் !
    புல்லும் பசுமை யாகும் !
    பாதை விடும்
    பாறையும் !
    பிறவிப் பயனே
    நாத வீணையில் எழும்
    கீதம் கேட்பது !
    நலந்தானா,’ எனும் கண்ண தாசன்
    நாதஸ்வர இசைப் பாடல்
    காதில் விழும் போது
    இனிக்குது ! இனிக்குது !
    தேனாய் இனிக்குது !
    […]
    இசைக்கலை
    இல்லையேல்
    இப்புவியும்
    பாலையாய்ப்  போகும் !

    ***

    மடிதவழும் வீணையை மங்கையவள் மீட்டுகையில் அசையும் விரல்களின் அழகை வியக்கிறார் திருமிகு. சியாமளா ராஜசேகர்.

    மடிதவழும் வீணையை மங்கையவள் மீட்ட 
    கடிதுவரும் கூட்டமுடன் காக்கை –பிடித்த 
    இசையில் லயிக்க இனிமை ததும்ப
    அசையும் விரல்கள் அழகு. 

    ***

    மணமேடைக் கோலத்தைத் தன் மனமேடையில் அழகாய் அரங்கேற்றிக் கொண்டிருக்கும் இந்த ஆரணங்கு, கையில் வீணையுடன் கல்யாண ராகங்களையும் இசைத்துப்பார்க்கிறாள் என்கிறார் திருமிகு. ஜெயஸ்ரீ ஷங்கர்.

    மணமேடைப் பயணமது  
    தொலை தூரமில்லையென 
    நாணமுகத் தாமரையும்  
    சற்றே குனிந்து  சிவந்திட 
    காற்றலைந்த கார்கூந்தல்  
    ஏதோ ரகசியம் சொல்லிட 
    மடியேந்திய மரகதத்தை  
    மோகனத் தளிர்விரல்கள் 
    மௌனத்தந்திகளைத் தழுவிடவே   
    […]
    கன்னியவள்
    மனமேடை 
    கண்ணிறைந்த சிருங்காரம் 
    காலமெனும் மணல்மேடையில் 
    உயிர்த்தந்திகள் மீட்டெடுக்கும் 
    கல்யாணராகங்கள் இசைத்திடும் 
    ஆனந்த வேளையிது….!

    ***

    ’உன் கார்மேகக் கூந்தலும், குளிர்மதி முகமும், படபடக்கும் இமைச்சிறகுகளும் என்னை வேரோடு சாய்க்கின்றனவே’ என்றுக் காதல் சொட்டும் கவிதையொன்றைத் தந்திருக்கிறார் திருமிகு. கார்த்திகா.

    …செஞ்சாந்துக் குழம்புகள் 
    தொடாமலே விரல்நுனிகள் 
    சிவக்குமடி ….கீதங்கள் தோற்கும்!

    பூவொன்று வந்தமர்ந்ததாலே 
    நிலமிங்கு மலர்ச் சொரியுதே..
    புள்ளினங்கள் ஆனந்த பள்ளு
    பாடித் திரியுதடி!
    […]
    மேகங்கள் உடுத்தி 
    வானவிற் கவிதையாய் 
    குளிர் முழுமதிக்  
    கண்களில் படபடக்கும் 
    இமைச் சிறகுகளால் 
    எனை சாய்ப்பது ஏனடி!!

    ***

    ’கருநிறப் புறாவே! நீ வெண்புறாவாய் மாறிச் சாந்தியும் சமாதானமும் நிலவும் உலகைப் படைக்கமாட்டாயா?” என்று பூவையொருத்தி தன் ஏக்கத்தை வீணையில் விளம்புவதைக் காண்கிறோம் திருமிகு. லட்சுமியின் கவிதையில்.

    …வான்வெளியில் சிறகடிக்க
    தனக்குரிய  இடத்தை 
    எந்நாளும் தாரைவார்க்க
    அமைதிப்பூங்கா அதிபதி
    தமிழ்ப்பேடை அனுமதியாள்!
    […]
    இன்னொருமுறை
    வெடிகுண்டுப் பாடம்
    படிக்க தமிழ்ப்பேடை தயாரில்லை!
    அமைதிப்பூங்காவில் தமிழ்மகள் ரோஜாக்கள்
    அமைதியாக உறங்குகின்றன!
    அனாதைகள் யாரும் அவர்களாய்
    பிறப்பதில்லை!
    […]
    பறந்துவிடு
    ! உரிமையான
    பங்கிருந்தால் உணர்ந்து
    வெள்ளைப்புறாவாய் மாறி
    அதனை வென்றுவிடு!
    அர்த்தமற்ற அனர்த்தங்கள்
    இனியாவது இல்லாமலிருக்க
    மனதை மாற்றிப் பறந்திடுவாய்!
    […]
    தமிழ்ச்சுவையால் மட்டுமே
    ஒருங்கிணைந்தோமன்றி
    வேறெதாலும் அல்ல
    என்றே உணர்ந்திடுவாய்!…

    ***

    ’மாசில் வீணையை மீட்டிக் கானல்வரியிசைக்கும் காரிகை மாதவியை ஒத்த மாதிவள்!’ என்று இப்பெண்ணைப் போற்றுகிறது திரு. ரா. பார்த்தசாரதியின் கவிதை.

    மாசில் வீணையும் மாலை மதியமும்,
    வீசு தென்றல் விளங்கிடவே
    நாவுக்கரசின்  சொல்லிசை செப்பிடவே
    வீணையில் எழும் நாத  இன்பம்
    கலைமகள் எழுப்பிடும் கைவண்ணம்
    வாணியை நினைந்து காரிகை வீணை மீட்டுகிறாள்
    தன் விரலால் இன்னிசையை கூட்டுகிறாள்
    மாதவி போல் கடற்கரையில் கானல்விரி பண் இசைக்கின்றாள் !

    ***

    ’கைகள்முளைத்து வீணையிசைக்கும் இச்செந்தாமரை கண்டு கரகோசம் செய்கின்றன பறவைகள்!’ என்ற திரு. சாக்கிரின் சுவையான கற்பனை நன்று!

    தரையினில் செந் தாமரை இதழிற்குக்
    கைமுளைத்து
    வீணையையேந்தி விரலசைத்துஅதன்
    நரம்புகள் துடிக்கவைத்து
    காற்றின் அணுக்கள் அதிர வைத்து
    அதன் அமைதியை லங்கரிக்க
    சிறகடித்து படபடத்து கரகோசம் செய்தாடுதே பட்சிகள் அவளருகே

    ***

    பெண்ணையும் வீணையையும் அழகாகச் சிலேடையாக்கியிருக்கின்றார் திரு. பழனிச்சாமி.

    தேன்போல் மொழிவதால் தெய்வீகம் உள்ளதால்
    வான்போல் பொழிந்திடும் வன்மையால் – மேன்மையாய்
    வல்லவர்கை சேர்ந்து சிறப்புறும் தன்மையால்
    நல்லதோர் வீணையாம் பெண்.

    ***

    ’பொன்னகையை நிறமிழக்கச் செய்யும் புன்னகைச் செல்வியின் மென்கைகள் எனைத் தழுவ என் நரம்புகள் மெல்லிசையை வார்க்கும்’ என்கிறது வீணை திரு(மிகு?). மணிச்சிரலின் கவிதையில்.

    மென்விழியால் பொன்னகையும் தன்னிறமிழக்கும்
    மாடந்துறந்து ஆண்புறாவும் உன்பின்னலையும்
    மதிமயக்க உன்கரங்கள் என்மேல்தவழும்
    மங்கையின் மென்மடிபடர்ந்த என்னையிசைக்கும்
    மென்னொளியில் மெல்லிசையில் என்நரம்பதிரும்

    ***

    இசைக்குள் நீயும் உனக்குள் இசையுமாக ஓர் அத்வைதம் இங்கே அரங்கேறுகிறதே’ என்று வியந்துபோகிறார் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதன்.

    …வீணையின் மீதான
    உன் விரல் ஸ்பரிசம்
    ஞானத்தை ஆக்கும்
    நல் இசையாகி
    வெளியில் விரிந்து
    வேதனைத் தவிர்க்கும்

    இசைக்குள்  நீ
    உனக்குள் இசை
    அத்வைதம் ஒன்று
    அழகாய் இங்கே அரங்கேறுகிறது!

    ***

    பெண்ணிவளின் விரலெனும் குழந்தை வீணையை மீட்டக் கிடைக்கிறதே இசையெனும் சிணுங்கல் என்கிறார் திரு. மெய்யன் நடராஜ்; மெய்தானோ?

    இவளின் விரல்குழந்தை வீணை நரம்பில் 
    தவழ்கின்ற வேளை இசையாய் சிணுங்கும் 
    இவளின் மனமென்னும் வீணையை மீட்ட 
    எவருண்டு என்பதைக் கேட்டு.

    ***

    வீணை நரம்புகள் கொஞ்ச, கல்யாணி ராகம் கெஞ்ச, அணங்கிவளின் ராக வேள்வியில் நாகம்கூட மயங்கிப் படமெடுக்கும் என்பது திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரனின் நம்பிக்கை.

    கலை மகள் கைப் பொருளாம் வீணை
    கையிலெடுத்து மீட்டிடுவாய் இசைத் தேனை
    கேட்போருக்கு உன் இசை தேவகானம்
    கவி விரித்து இசைக்கின்றாய் அமுதகானம்
    இசை பாடும் வீணை நரம்புகள் கொஞ்ச கொஞ்ச
    […]
    ஆடிவரும் தென்றலோ துஞ்ச துஞ்ச
    ஒப்பில்லா உன் மீட்டலுக்கு நாகம் கூடபடமெடுக்கும்

    ***

    விரகதாபத்தில் வீணைமீட்டும் வனிதையின் இசைவழியே தூது செல்லும் புறா, நல்ல சேதி கொண்டு வருமா? என்று வினவுகிறார் திரு. இளவல் ஹரிஹரன். பொறுத்திருந்துதான் பார்க்கவேண்டும்!

    …தொட்டுத்தடவி மீட்டும் விரல்கள்
    இட்டுக்காட்டும் இசையின் இசைவில்
    தொலைதூரப் பணியில் இருக்கும்
    கணவன் காதுகளை எட்டும் விழைவில்

    நெஞ்சக் கூட்டில் படபடக்கும் சிறகுகளால்
    கொஞ்சும் புறாவாய்த் துடிதுடிக்கும் மனதால்….

    விரகதாபத்தில் வீணைமீட்டும்
    இசைவழியே தூது செல்லும் புறா
    நல்ல சேதி கொண்டு வருமா……
    […]
    சோகத்தின் சுக ராகங்களில்
    தீரா விரகப் பெரு மூச்சுடன்…..
    இசைக்க மறந்த இராகம்
    எதுவென்று புரிந்ததா பெண்ணே…..!

    ***

    ’அச்சம் மடத்தையெல்லாம் துச்சமெனத் தூக்கியெறியச் செய்துவிட்ட என் விரகத்தின் உச்சம் இவ்வீணையின் வழியே இசையாய்க் கசிவது உன் காதில் விழவில்லையா?’ என ஏக்கப்பெருமூச்சுவிடும் ஏந்திழையைக் காட்டுகிறார் திருமிகு. புனிதா கணேசன்.

    …கம்பீரமான உன் நடையின் ஞாபகங்கள்
    கம்பீர நாட்டையாகி என் வீணைத் தந்திக்
    கம்பிகளின் நாதமாய் கலந்தே நடமிட்டு ……….
    […]
    அச்சம் மடம் நாணம் பயிர்ப்பிழந்து என் காதல்
    கச்சிதமாய் உன் சிருங்கார நினைவுடனே……….
    […]
    காலைப் பனியின் உருக்கம் கதிரவன் வரவில்
    சோலைக் குயிலின் கீதம் முகாரியாக நின்
    மேலான வரவின்றி என் வீணைத் தந்திகளில்…………
    ஆதலினால் பூங்காற்றுச் சுமந்து வரும் என்
    காதலின் கதன குதூகலங்கள் இன்னும் உன்
    காதில் கனிந்தே விழவில்லையோ?

    ***

    ’குடும்ப வாழ்க்கை எனும் வீணையையும் பெண்ணிவள் இசைவாய் மீட்டிட, நல்லிசை பிறக்கும்; துயரங்கள் பறக்கும்’ என்பது திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் எண்ணம்.

    வீணை மீட்டிப் பண்பாடும்
    வாணி யொத்த பெண்மகளே,
    பேணும் குடும்ப வாழ்க்கையையும்
    பண்புடன் வீணையாய் மீட்டிடுவாய்,
    காணுவாய் கணக்கிலா ராகங்களை
    களிப்பெலாம் கொண்டு வந்திடுமே,
    துணென ஆவாய் குடும்பத்திலே
    துயரதைப்  போக்கிடும் உன்னிசையே…!

    ***

    பொன்னிகர்த்த பெண்ணின் கரத்தில் இலாவணியமாய்த் தவழும் தஞ்சாவூர் வீணையின் சிறப்பை நம் செவியினிக்கப் பேசுகிறார் திருமிகு. வேதா இலங்காதிலகம்.

    தஞ்சையை
    ஆண்ட ரகுநாத மன்னன் காலத்திலுருவாகி
    ஈண்டது தஞ்சாவூர் வீணை என்றும்
    ஆண்டது ரகுநாத வீணை என்றும்.
    சக்தி அம்சம் சிவ அம்சமும்
    பொத்திய மெல்லிசை, நரம்புக் கருவி
    இலயித்திங்கு இரசித்து இலயம் தவறாது
    இலாவணியமாய் வாசிக்கிறாள் இளம் கோதை.
    […]
    பலாமரத்தி
    லுருவகமான அழகிசைக் கருவி.
    விலாவாரியான நுட்பங்கள் தத்துவங்கள் நிறையிசை.
    உலகளவு புவிசார் குறியீடு இதற்கு!
    ஆம்! தஞ்சாவூர் வீணையென அழைப்பு.

    ***

    ’கடலலைகளோடு போட்டியிடும் நாத அலைகளில் திளைக்கவே புறாவும் பறந்தோடி வந்ததோ?’ என்று ஐயமுறுகிறார் திருமிகு. தமிழ்முகில்.

    விரலின் ஸ்பரிசம் பட்டதும்
    இசையாய்
    தந்திகள் புன்னகைக்க
    கடல்
    அலைகளுக்கு போட்டியாய்
    நாத
    அலைகளும்காற்றினில்
    கலந்து
    தவழ்ந்து வர
    எங்கும்
    நீக்கமற நிறைந்திருக்கும்
    இசையின்
    வாசம் தனை
    சுவாசிக்க
    புறாவும் கூட
    பறந்தோடி
    வந்ததுவோ ? …

    ***

    ’ஆயிழை இவளின் இசையொலி கேட்டு ஆதவனும் மயங்குகிறான்’ என்பது திரு. செ. பாரதியின் கணிப்பு.

    குழந்தை யென வீணை
    மடி மீது தவழ
    சித்திரமாய் யுவதி யொருத்தி
    இசைத்துக் கொண்டிருகிறாள்
    சமுத்திர மணற்  துகள்களில்
    பகலை ஆண்டிட்ட
    ஆதவனும்
    புலம்பி அலையும்
    மேகக் கற்றைகளில்
    மயங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்… 

    ***

    விரல் புண்ணுற வீணை மீட்டியபடிப் பெண்ணொருத்தி எழுப்பும் வினாக்களின் பட்டியலைக் காண்கிறோம் திரு. சத்தியமணியின் கவிதையில்.

    மடியினில் தவழ்ந்திடும் பொன்வீணையே  – பெண்
    மனதினில் எழுந்திடும் பலகேள்வியே
    விரல்கள்    புண்ணுறவே உனைமீட்டினேன் – மென்
    தந்திகள் அதிர்வினில் விடைகேட்கிறேன்  ()

    பேருடன் பிறந்தகத்தில் அலைமகளா பின்
    சீருடன் புகுந்தகத்தில் விலைமகளா
    கல்லான மனங்கண்டேன் மலைமகளா – மதி 
    இல்லாமல்  உனைமீட்டும் கலைமகளா
    இல்லற வாழ்க்கைதர கல்யாணமா ? – இல்லை
    இதுவும் ஒருவியாபார வைபோகமா ?   ()
    […]
    பெண்பாதி  ஆண்பாதி  சிவனாகினான்
    பெருமாட்டி  தன்நாவில் அயனேந்தினான்
    தாயாரை   தன்மார்பில் மால்தாங்கினான்
    ஓயாமல் சக்தியென புகழ்பாடினார்
    கற்பழிப்பு கருசிதைவு  இவை ஏற்பதா ?-  இனும்
    அவமதிப்பு ஆபாசம்! பெண் தோற்பதா? ()

    ***

    நல்ல சிந்தனைகளைக் கவிதைகளில் பெய்திருக்கும் கவிஞர் பெருமக்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய் நான் தெரிவு செய்திருப்பதை இப்போது உங்களுக்கு அறியத் தருகிறேன்.

    ’நல்லதோர் வீணைகொண்டு நல்லிசையை நாளும் பயின்றால் மனமது தூய்மையுறும்; செயலது செம்மையுறும்; அகவிருள் அகன்றோடி அறிவொளி துலக்கமுறும்’ என்று வீணையின் வழியே வாழ்வியல் தத்துவத்தைப் பாங்காய்ப் பாய்ச்சியிருக்கின்றது பின்வரும் கவிதை…

    நாதம் தருமின்பம் நாளும் சுகமென்பேன்
    போதும் எனும்சொல்லே போகும் மொழியின்றி
    நானும் விரல்கொண்டு மீட்ட வரும்நாதம்
    வீணை விளக்கும் ஒருவாழ்க்கைத் தத்துவமே!
    வாழும் உலகினிலே வாழ்வும் பொருளாக
    எந்தன் ஓலிபோல இன்பம் பரப்பிடுக!

    மண்ணும் மயங்கிடுமே புள்ளும் உணர்ந்திடுமே
    மானுடம் போற்றும் இசையின் வடிவமெலாம்
    மங்கை உளத்தினிலே தெய்வம் குடிகொண்டு
    மாறும் உலகிற்கே வேராய் இருந்திடுமே
    பண்பு நெறிகளெலாம் தானாய் வளர்ந்திட்டு
    எண்ணம் மலர்வண்ணம் எங்கும் விரிந்திடவே!

    சொல்லில் வருமோசை கூட்டும் சுவைதனையே
    சுற்றம் வளர்ந்தோங்கி நல்லுறவும் பெற்றிடவே
    சுத்தம் மனதேகி உச்சம் செயலாக்கி
    சூழும் இருளகற்றும் நாதம் நமக்கென்றும்
    நல்லவை நாடுமென்றும் அல்லவை விலக்கிடும்
    நல்லிசை பயின்றிடுவோம்  நீடு உயிர்வாழ!

    தானும் தலைக்கேறா வீணை மனதிருந்தால்
    தானாய்த் தகைசேரும் நாதம் இணையாக!

    இக்கவிதையை இயற்றியிருக்கும் கவிஞர் திரு. சுரேஜமீயை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வுசெய்துள்ளேன். பாராட்டுக்கள் கவிஞரே!

    ***

    வீணை ராகங்கள் வழியே தன் காதலை ஓதிடும் மங்கையொருத்திக்கு ஏழிசைச் சுரங்கள்கூடத் தன் காதலனின் நகைப்பெனக் காதில் விழுகின்றதாம்! விந்தைதான் அல்லவா!

    அக்கவிதை…

    …சத்தமில்லா மலென்
    உள்வளர்ச் சங்கது,
    என்மனக் காதலை
    ஓத வரும்…!

    நல்மனக் காதலன் 
    கள்தரும் காதலை
    புள்ளது பாடவே
    தேடி வரும்…!

    வாதமும் காதலின்
    தேனதைக் கோதவென்
    கார்குழல் தோளிலே
    ஆடி விழும்…!

    கைமுதற் கால்வரை
    ஊறுமென் காதலை
    வீணையின் தந்திகள்
    பாடிடு மோ?

    தீண்டினேன் தீண்டவும்
    வீணையும் தந்ததே
    நாயகன்  நகைக்கின்ற
    ஏழு சுரம்……!

    திரு. சுந்தர் புருஷோத்தமனின் இப்புதுக்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்க் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.

    ***

    உற்சாகத்தோடு தொடர்ந்து கவியெழுதுங்கள் தோழர்களே! மீண்டும் சந்திப்போம்!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 24

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11736935_869711359749731_1255709504_n
    61341525@N03திரு. ராகுல் ரவீந்திரன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (08.08.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 23-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திரு. சுரேஷ் ராமின் புகைப்படத்தைப் போட்டிக்கான படமாகத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் எம் நன்றி!

    fisherman

    வலைவீசும் கலையில் வல்லவராய் இருந்தும் எதிர்பாராமல் ஏற்படும் முடிச்சுக்கள், இம்மீனவ நண்பரின் நேரத்தை விழுங்கினாலும் அதற்கெல்லாம் சோர்ந்துபோகமாட்டார் இம்மறவர் என்றே தோன்றுகின்றது. ஐயா! மீனெறி தூண்டிலை நம்பிக்கையோடு கடலில் வீசுங்கள்! வெற்றி உம் வசப்படும்!

    இவ்வாரக் கவிதைப்போட்டிக்கு வந்திருக்கும் கவிமுத்துக்களை அள்ளி இரசிக்கும் நேரமிது!

    நீரிலே மீன் சுழலலாம்; வீசுகின்ற வலை சுழலலாம்; ஆனால் வலைவீசும் மனிதர் மட்டும் சுழன்றுவிடக்கூடாது; அப்போதுதான் அவர் வாழ்க்கைச் சக்கரம் சுழலும்! என்கிறார் திருமிகு. ரேவதி நரசிம்மன்.

    மீன் சுழல
    வலை சுழல
    நிற்கும் பரிசலும் சுழல
    மீனுக்குக் காத்திருக்கும் 

    முதியவருக்கு மட்டும் 
    தலை சுற்றவில்லை
    மீனைப் பிடித்தே வீடு திரும்புவார்.

    அப்பொழுதுதான் வாழ்வு சுழலும்.

    ***

    ஓட்டை விழுந்தால் முழுகிப்போகும் பரிசில் வாழ்க்கை எமது; அவ்வோட்டையை அடைத்துக்கொண்டு நல்வாழ்வை எதிர்நோக்கி நிற்கும் மீனவர் நாங்கள்!” என மீனவர் ஒருவர் தம் அவலவாழ்க்கையைப் பேசுவதாய்க் கவி புனைந்துள்ளார் திரு. இளவல் ஹரிஹரன்.

    வலை வீசி வாழும் வாழ்க்கையில்
    வாழ்க்கையே வலை வீசுகிறது,
    சிக்காத மீன்களாய் நாங்கள்….
    ஓட்டை விழுந்தால் நீரில்

    மூழ்கும் பரிசல் வாழக்கை,
    ஓட்டையை அடைத்துக்கொண்டு நாங்கள்….
    மீன்பிடி வலையில்

    சிக்கல் விழுந்த வாழ்க்கை,
    வலையில் சிக்கா மீன்களாய் நாங்கள்……
    […]
    வாழ்க்கை ஒருமுறை தான்,

    வாழ்ந்து பார்க்க தினமும்
    கற்றுக்கொடுக்கும்
    பரிசலும் ஆற்றுநீரும்
    சிக்கல் விழும் வலைகளும்
    சிக்கியும் நழுவும் மீன்களுமே…..

    ***

    தமிழகம் பெற்றெடுத்த நன்முத்தாம் அமரர். கலாமை இழந்து கலங்கும் மக்களில் ஒருவரான இம்மீனவர், அம்முத்தைக் கடலில் தேடுவதாய்ச் சுவையானதொரு கற்பனையை வார்த்திருக்கின்றார் திருமிகு. லட்சுமி.

    நேர்மை வீணையை மீட்டி
    மறைந்த கடலோரக் கவிதையே!
    ஆழம்காணா ஆயிரம் ஆழி  மனங்களின்
    உண்மைமுகம் காணத் துடிக்கின்றேன்!
    வாழ்க்கைப் படகுப் போராட்டத்தில்
    நீ வென்ற பாதையிலே
    விரைவாக நடைபோடக் காத்திருக்கும்
    இளைய சமுதாயம் எங்கே?
    […]
    தமிழகம் பெற்றெடுத்த நல்முத்தே!
    உன்னைப்போன்ற நல்முத்தை
    உலகெங்கும் வலைவீசித்தான் பார்க்கின்றேன்!
    […]
    ஆயிரங்கோடி அறிவை அகிலத்திற்களித்த
    அற்புத ஒளிவிளக்கே!
    நீ பிறந்த தீவினிலே நானும்தானே
    ஓட்டுகின்றேன்!
    ஒரு சாண் வயிறு வளர்க்க
    ஓடாய்த் தேய்ந்தாலும் 
    தமிழ்வழிக்கல்வி செழிக்க வாய்ப்பில்லை!
     தொழில்நுட்பத்தமிழ் கல்விகாண
     உழைத்தவரே! 
    கோடி மூலையிலே நீ பிறந்திருந்தாலும்
    சாதி,மதமே இல்லா ஒற்றுமை உலகு காண
    இன்னொருமுறை பிறப்பாயா!

    ***

    ’தூர தேசத்துக்குள் புகாத சிறகுகளில் வானமில்லை; தொடர்ச்சிகளில் வெட்டுண்டு கிடக்கிறது சிந்தனை’ எனப் புதிய கருத்துக்களை அந்தாதிச் சந்தமாய் அள்ளி வீசியிருக்கிறார் திரு. கவிஜி.

    தொடர்ச்சிகளில் 
    வெட்டுண்டு கிடக்கிறது 
    சிந்தனை…

    சிந்திக்கும் 
    கணத்துக்குள் படர்கிறது 
    தொடர்புகள்…

    இரண்டுக்குமான இடை
    வெளிக்குள் தைக்கப் படுகிறது 
    தூரங்கள்…

    தூர தேசத்துள் 
    புகாத சிறகுகளில்
    வானமேல்லை… 

    வானமே எல்லை என்பதில் 
    அக் கரை 
    இருப்பதில்லை…

    வேடிக்கை மனிதனை காணாது 
    செய்வதில் தேர்ச்சி பெறுகிறது 
    தொடர்ச்சி….

    ***

    ’உழைத்துண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார்; மற்றெல்லாரும் அவர் நிழலில் பிழைத்துண்டு பின்செல்பவர்’ எனும் அருமையான கருத்தை வள்ளுவர் வழியில் படைத்தளித்திருக்கின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    நெற்றி வேர்வையை 
    நிலத்தில் சொட்ட வைத்தால்
    நெல் விளையும்.
    கடலில் பொழிந்தால் 
    சிப்பிக்குள்
    முத்துக்கள் கிடைக்கலாம்.
    உடலில் உயிருள்ள 
    மட்டும்
    உழைத்து உண்பதும்
    உவப்புடன்
    பகிர்ந்து கொள்வதும்
    பிறவிப் பணி.
    தாரணியில்
    உழைத்துண்டு வாழ்வாரே
    வாழ்வார்;
    மற்றெல்லாரும் அவர் நிழலில்
    பிழைத்துண்டு 
    பின் செல்பவர் தான் ! 

    ***

    ’கடல்நீரில் கரிக்கும் உப்பு அந்த மீனவத் தோழரின் கண்ணீர் வெள்ளந்தான்’ என வேதனையோடு விளம்புகிறார் திருமிகு. புனிதா கணேசன்.

    கடல் நீரில் கரிக்கும் உப்பு அவன்
    கண்களின் வழிந்த கண்ணீரின் செறிவு!
    ஆடும் அலைகளின் நிரந்தரம் சொல்லும்
    அவன் வாழ்வு விளிம்பின் தராதரம்!
    இரு கைகள் பற்றிய வலைகளோ அவன்
    இரும்பு மனத்தின் இறுக்கம் போல்!
    தளராத உழைப்பைப் பகிர்ந்திட – ஓடம்
    அளவிலா நிறைவுடன் நகர்ந்திடும்
    வாழ்க்கைத் தத்துவம் உணர்த்தியே!
    மானம் உள்ள மனிதனின் உழைப்பை
    உன்னதாமாக்கியே மிதக்கிறது ஓடம்!

    ***

    ’புவிநடுங்கும் குளிரோ; அனல் பறக்கும் வெயிலோ எதுவானால் என்ன…எம் வாழ்வு இக்கடலில்தான்! வலையில் மீன்நிறைந்தால்தான் எம்வயிறு நிறையும்’ என்று பேசும் மீனவத் தோழரைக் காணமுடிகின்றது திருமிகு. தமிழ்முகிலின் கவிதையில்.

    தகிக்கும் வெயிலானால் என்ன
    நடுநடுங்கும் குளிரானால் என்ன
    உழைத்தால் தானிங்கு
    எண்சான் வயிறு நிரம்பும் !
    […]
    படகும் வலையும்
    எமக்கு அன்னமிடும் !
    வயிறும் தான் வாடாது
    நாளும் காத்திடும் !
    உழைப்பு மட்டுமே
     உறுதுணை ஆகும் !
    உறுதியுடன் – அயர்விலா
    முயற்சியுடன் – சுழலும்
    எம் வாழ்வு நாளும்
    இப் புவியின் மடி மீதே !

    ***

    ’நிலையிலா வாழ்வினிலே தாமரையிலைத் தண்ணீர்போல் பற்றற்று இருந்தால் வாழ்க்கை எளிதாகும்’ எனும் உயரிய தத்துவத்தை உரத்துச் சொல்லியுள்ளார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    வலையை வீசி மீன்பிடித்தல்
         வாழ்க்கை யதனின் தத்துவமே,
    நிலையே யில்லா வாழ்வதுவும்
         நினைப்பது போல அமைந்திடாது,
    வலையில் என்றும் கிடைப்பதில்லை
         வருகையில் நிறைய சேர்ந்துவரும்,
    இலையாம் தாமரை நீர்போல
         இருந்திடு செயல்படு வென்றிடவே…!

    ***

    ’வாழ்வா சாவா போராட்டமே இந்த வலையெறிதல்’ என்கிறார் திருமிகு. வேதா இலங்காதிலகம்.

    கூடை நிரம்பும் வரை வலையெறிதல்
    கூடியுண்ண வைக்கும் குடும்பத்தை, இங்கு
    கொட்டும் மழையானால் என்ன! தகிக்கும் 
    கொடுமை வெயிலானால் என்ன! சாவுக்கும்
    வாழ்விற்கும் நடக்கும் போராட்டமே வலையெறிதல்!
    வீழ்ந்து அல்லலுறுவது பலர் வாழ்வு
    இலங்கையர் இந்தியரென்று, எல்லை மீறுதலென்று
    கலங்காது வாழ்வை சுகித்தல் என்றோ!

    ***

    ’வீட்டில் உலைகொதிக்கக் கடலில் வலையெறிந்துதானே ஆகவேண்டும்’ என்பது திருமிகு. சியாமளா இராஜசேகரின் கருத்து.

    அலைதவழும் ஆழியிலே 
    குலைநடுக்கும் குளிரினிலும் 
    உலைகொதிக்க வேண்டுமெனில் 
    தொலைதூரம் படகில்போய் 
    வலைவீசி மீன்பிடித்து
    கலையாத கனவோடு 
    விலைபோகு மென்றுநம்பும் 
    நிலைதானே நித்தமுமே …!!

    ***

    பொதுவுடைமை பேச்சளவில் மட்டுமே உள்ள நாட்டில் ’முயற்சி மெய்வருத்தக் கூலிதரும்’ எனும் பொய்யாமொழியும் பொய்த்துப் போனதே எனக் குமுறுகின்றார் திரு(மிகு?). பாரதி.

    …அந்த வள்ளல் தந்த 
    வாழ்வை வாழ
    பலரையும் வாழ வைக்கும் 
    தாய்மடியாம் உன்னிடம் 
    கை ஏந்துகிறேன் வலை வீசி
    […] 

    நான் வலை வீசி 
    நீ இரக்கப்பட்டு வலிய
    தந்த மீன்களுக்கும் 
    கரையிலிருந்தபடி ஒருவன்
    அடிமாட்டு விலைக்கு பிடிங்கிக் கொள்கிறான்

    பொதுவுடைமை பேசும் பலரும் 
    பேசி மட்டுமே கொண்டிருப்பார்கள் 
    எம் நாட்டில் 
    மெய் வருத்த கூலி தரும் 
    பழமொழி யெல்லாம்  பழைய மொழியானது
    எனது வறுமையில்… 

    ***

    மீனவர் படும்பாட்டை ’அலைமேல் மிதக்கவிட்டான்; எங்களை அய்யகோ என அழவும்விட்டான்!’ என உணர்ச்சிததும்பும் பாட்டாக்கியிருக்கிறார் திரு. சத்தியமணி.

    அலை மேல் மிதக்கவிட்டான் – எங்களை
    அய்யகோ  அழவும்விட்டான்
    வலையை விரிக்கவைத்து – எங்களை
    மீன் போல் துடிக்கவிட்டான் 
    மண்   மேல் துடிக்கவிட்டான் 
    […]
    வறுமையோடும் பசிப்பிணியோடும் 
    பிறந்துவிட்டோம் பெரும் துயரம்
    கடமையென்றென கடன்பட்டோம் – இக்
    கடலிடம் எங்களின் மரணம்

    காற்றும் வீசிடும் திசையில் சென்றிடின்
    எல்லைத் தாண்டிட சிறைதான்
    வீசிடும் வலையினில் சிக்காமல்மீன்
    கூட்டமும் வஞ்சனைக் கிரைதான்
    பார்க்கும் வரையினில் தண்ணீர்தானே
    தாகம் தணித்திட வருமோ
    ஊரும் நாடும் ஆளும் அரசும்
    உதவிட கைகள் தருமோ  ()

    ***

    உணர்ச்சிப் பெருக்கான கவிதைகள் பல இவ்வாரம் படிக்கக் கிடைத்தன. ஓர் ஏழையின் வாழ்க்கைப் போராட்டத்தை மிகையின்றி இயல்பாய்ப் பதிவுசெய்திருக்கின்றீர்கள் கவிஞர்களே! உங்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    அடுத்து, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் யார் எனப் பார்ப்போம்!

    ’வலைவீசி மீன்பிடித்தால் வாழ்க்கைச் சிக்கலின் சில முடிச்சுக்கள் அவிழும்; வீட்டில் எனக்காகக் காத்திருக்கும் பெயர்த்தியின் சின்னச் சின்ன ஆசைகள் நிறைவேறும்; பொருளற்ற வெறுமை, வறுமையை விரட்டாதபோதினும் என் பெயர்த்தியின் புன்னகை, நம்பிக்கைக் கீற்றை என்னுள் நட்டுவைக்கும்!’ என்று யதார்த்தம் பேசும் மீனவ நண்பர் ஒருவரைச் சந்தித்தேன்; உளம் நெகிழ்ந்தேன்!

    வலையைப் போல் வாழ்வும் 
    வாழ்வைப் போல் வலையும்
    சிக்கலாய் இருக்கிறது ..

    வலை வீசி மீன் கிடைத்தால் 
    தற்கால சிக்கலின் முடிச்சுகள்
    சில அவிழும்..

    வீசி வீசி கைவலித்து
    மீனொன்றும் சிக்காமல் 
    வெறும் கையாய் போகயில் தான் 
    சிக்கலின் பெரு முடிச்சு  
    அவிழாமல் அடம் பிடிக்கும்.. 

    மீனோடு வரும் நாளில் 
    ஏராளம் பொருளிருக்கும் 
    பேத்திக்கு கொண்டுதர …

    வெறும் வலையாய் போய்நிற்க   
    தளிர் முகத்தில் வாடல் தொற்றி 
    நிலை புரிந்து தளர்ந்தாலும் 
    புன்னகைக்கும் அவள் முகத்தில் 
    புதுத் தெம்பின் மருந்திருக்கும்…

    ‘நாளைக்கு கிடைக்கும் தாத்தா’,
    என்றவள் சொல்லும் போது
    நம்பிக்கை பெருக்கெடுத்து 
    மனதினுள் பூ பூத்து 
    இரு முடிச்சும் அவிழ்ந்து விடும்.. 

    ***

    இக் கவிதையின் ஆசிரியர் பத்மநாபபுரம் திரு. அரவிந்தனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

    ***

    மானுடம் பரிணாமத்தின் உச்சம்தொட்டும் இன்னும் மீதமிருக்கின்ற அவனுடைய இரக்கமற்ற அரக்கமனத்தின் எச்சம் காட்டும் இன்னொரு கவிதையும் நன்றாயுள்ளது.

    வருவது
    வலை என அறியாது
    வாழ்விழக்கும் மீன்

    வாழ்விழந்த மீனால்
    வாழ்வுறும் வலைஞர்

    எங்கிருந்தோ
    இவரைக் குறி பார்க்கும்
    இலங்கை அரக்கன்

    உயிர்மைக்கான போராட்டம்
    உடன்வரும் இடரை
    உணர்வதில்லை

    கொல்வதற்கும்
    கொல்லப்படுவதற்கும்
    நியாயங்கள் உண்டு

    முன் இரண்டும்
    இயற்கை அங்கீகரித்த
    எல்லா உயிர்க்குமான
    அடிப்படை விதி

    மூன்றாவது மட்டும்
    பரிணாம வளர்ச்சியில்
    மனிதன் பெற்ற 
    அரக்க எச்சம்!

    திரு. கொ. வை. அரங்கநாதனின் இக்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்த் தேர்ந்தெடுக்கின்றேன்.

    போட்டியாளர்கள் அனைவருக்கும் என் வாழ்த்துக்கள்; பாராட்டுக்கள்!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – 23

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    11802085_867732629947604_440588056_n

    திரு. சுரேஷ் ராம் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (01.08.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

    புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 22-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இந்த வாரப் போட்டிக்கான படத்தைத் தந்திருக்கும் திரு. ரவிச்சந்திரனுக்கும், அதனைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்திருக்கும் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் நன்றிகள் உரித்தாகுக.

    potti_22

    தந்தையின் அணைப்பில் மகிழ்ந்திருக்கும் இந்த இனிய மழலையின் கூர்த்த பார்வை நம் உள்ளத்தை ஈர்க்கிறது. மழலையின் தீண்டலுக்கும், அது வாய்திறந்து உதிர்க்கும் அமுதச் சொற்களுக்கும் இவ்வியனுலகில் ஈடேது?

    அதனாலன்றோ வான்புகழ் வள்ளுவரும்,

    மக்கள் மெய்தீண்டல் உடற்கின்பம் மற்றுஅவர்
    சொற்கேட்டல் இன்பம் செவிக்கு”
    என்று வாயூறிப் பேசுகின்றார்.

    பாண்டியன் அறிவுடைநம்பி எனும் மன்னனும், ”எத்துணைச் செல்வம் படைத்த செல்வராயினும் குறுகுறுவென நடந்து, உணவைத் தன் சிறுகைகளால் அளைந்து உடல்முழுவதும் பூசிக்கொள்ளும் மழலைச் செல்வம் இல்லா வாழ்க்கை வீணே!” என்று  கூறியிருப்பதைப் புறநானூறு நமக்கு அறியத்தருகின்றது.

    படைப்புப்பல படைத்துப் பலரோடு உண்ணும்
    உடைப்பெருஞ் செல்வர் ஆயினும் இடைப்படக்
    குறுகுறு நடந்து சிறு கை நீட்டி
    இட்டும் தொட்டும் கவ்வியும் துழந்தும்
    நெய்யுடை அடிசில் மெய்பட விதிர்த்தும்
    மயக்குறு மக்களை இல்லோர்க்குப்
    பயக்குறை இல்லைத் தாம் வாழும்நாளே.

    இனி, இவ்வாரப்போட்டிக்கு வந்திருக்கும் கவிதைகளை வாசித்தும் இரசித்தும் மகிழ்வோம்!

    ’கோடிப்பணமிருந்தாலும் ஓடி விளையாடும் சேயில்லா வீடு பாலையே’ என்பதைத் தன் கவிதையில் அழுத்தமாய்ப் பதிவு செய்திருக்கின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    தேன் இனிக்குமா  
    பால் சுவைக்குமா 
    சேய் இல்லாத இல்லத்திலே ?
    யாழிசை கேட்குமா 
    புல்லாங் குழலிசை தொனிக்குமா 
    தவழும் சிசு 
    இல்லாத வீட்டிலே ?
    கோடிப் பணம்  இருந்தாலும்
    ஓடி விளையாடும்
    சேயின்றேல் 
    வீடு பாலையாய்ப் போகும்மா !
    பிறவிப் பயனே 
    பிறந்த பிள்ளை ஒன்று 
    தொட்டிலில் அழுவ தம்மா !

    ***

    தன் மழலையின் மனத்தில் ஒளிந்திருக்கும் சுற்றுச்சூழல்சார் கேள்விகளை ஊகித்தறிந்து விடை பகரும் தந்தையைத் தன் கவிதையில் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார் திரு. இளவல் ஹரிஹரன்.

    கண்களில் விரியும் பெருவியப்பைக்
    கைவிரல்  ஒன்றே காட்டிவிடும்
     மண்தல மீதிற் தான்பிறந்த
    மாபெரும் பிறப்பின் பொருளுணர
    தன்மனம் எண்ணும்  தனித்துவமாய்
    தாங்கிடும் தந்தை தோளினிலே
    கொண்டிடும்  கேள்விக் கென்னபதில்?
    குழந்தைக்கு இங்கே யாதுரைப்பேன்!
    […]
    வருந்தலை முறைக்கு என்னசெய்தோம்
    வளந்தரும் பூமியைக் கொடுத்தோமா…..

    மானிடம் வளர்க்கப் பேசிடுவோம்
    மரங்களை வளர்க்க முயன்றோமா….
    பேரிடர் தீர்க்கப் புறப்படுவோம்
    பெரும்சூழல் காக்க முயன்றோமா…
    […]
    சிந்தனை செய்வீர் விடைகாண்பீர்
    சிசுவாய் கேள்வி சிலகேட்டேன்
    தந்தையர் பூமிஎனும்வண்ணம்
    தாங்குக புவியைப் பேணிடுக…

    ***

    தாயாயிருந்து (மறுபிறவியில்) சேயாகிப்போனவளின் மனவோட்டங்களை அழகிய கவிதையாய் வடித்துத் தந்திருக்கின்றார் திருமிகு. ஜெயஸ்ரீ ஷங்கர்.

    யோசனையா இருக்கு டாடி 
    ஒரே யோசனையா இருக்கு டாடி ..!
    இந்த ஊரும் மாறிப் போச்சு 

    மக்கள்  பேச்சும் மாறிப் போச்சு ..!
    […]
    உலகம் ரொம்பவும்  மாறிபோச்சே  

    உசந்ததெல்லாம் போயே போச்சா?
    உன்னைச் சுமந்த வயிறு தான்   

    உன்னையே சுற்றிய மனமும்  தான்
    ஆத்ம சுழற்சி விளையாட்டில் 

    உனக்கே  மகளென மீண்டவள் ..!
    […]

    காலன் போடும் கணக்கையும் அந்தக் 

    காலம் போடும் கணக்கையும்
    பொய்யாக்கி ஏமாற்றி மாறாமல் 

    அன்பு மட்டும் வாழுதே..

    ***

    ”சிப்பியெனக் குவிந்திருக்கும் சிறுவாயிலிருந்து உதிரும் வார்த்தை முத்துக்களைக் கோத்துக் கவிதையாக்கக் காத்திருக்கும் தந்தை இவரோ?” என வினா எழுப்புகின்றார் திருமிகு. தமிழ்முகில்.

    கள்ளமறியா கிள்ளை உந்தன்
    வெள்ளந்தி முகம் தனில்
    தொக்கி நிற்கும் தேடல்
    எதை எதிர் பார்க்கிறதோ ?
    […]
    ஆச்சர்யமும் ஆர்வமும்

    விரிந்திருக்கும் விழிகளில்
    விரவிக் கிடக்க – வார்த்தை
    உதிர்க்க உதடு துடிக்கிறதோ ?

    சிப்பியென உதடுகள் விரிந்து
    உதிர்க்கவிருக்கும் முத்து வார்த்தைகளை
    சரமென தொடுத்து கவிதை மாலையாக்கிட
    ஆவலுடன் காத்திருக்கிறாரா அன்பு தந்தை ?

    ***
    அன்புத் தெய்வமாய்த் திகழும் தன் தந்தையின் நற்பெயரைக் காப்பேன்! என்று சூளுரைக்கும் மழலையைக் காண்கிறோம் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் கவிதையில்.

    அப்பா அப்பா கேளப்பா
         அன்பு தெய்வம் நீயப்பா,
    தப்பாய்ச் சொன்னால் நீசிரிப்பாய்
         தண்டனை ஏதும் தரமாட்டாய்,
    எப்போ அம்மா வந்திடுவாள்
         என்ன வெல்லாம் தந்திடுவாள்,
    எப்பவும் எனக்குநீ வழிகாட்டி
         என்றும் காப்பேன் உன்பெயரே…!

     ***

    ’பொன்னும் பொருளும் ஈடாகாக் கன்னலமுது இப்பெண்குழந்தை’ என்கிறார் திரு. மெய்யன் நடராஜ். உண்மைதானே?

    பொன்னைக் கொடுத்தும் பொருளைக் கொடுத்தும்நீ 
    உன்னதமாய்க் கண்ணைக் கொடுத்தாலும் -புன்னகைக்கும் 
    இன்னமுதப் பெண்குழந்தை ஈரவிழி  சிந்துகின்ற 
    கன்னலுக்கு ஈடில்லைக் காண்.

    ***

    ’பூவொன்று புவிவந்ததோ, நிலவொன்று நிலம் வந்ததோ’ என்றெல்லாம் தன் மகளை வியக்கும் தந்தை, அவள் சாதனைப் பெண்ணாகவும் வாழ்ந்திருக்க வேண்டும் என்று விரும்புவதைத் தன் ’பா’வின் பொருளாக்கியிருக்கிறார் திரு. கொ.வை. அரங்கநாதன்.

    பூவொன்று பொன்னேந்தி
    பூமியில் வந்தது போல்
    பா ஒன்று தமிழேந்தி

    பாவாடை அணிந்தது போல்
    நிலவொன்று மலர் சூடி

    நிலத்தில் வந்தது போல்
    நீ வந்தாய் என்மகளாய்

    நெஞ்சத்து ஒளிவிளக்காய்
    நாளைய உலகில்

    நீ நடக்கின்றப் பாதை
    அறிவியல் என்றால்

    கலாமின் பேத்தியாய்
    சாவ்லாவின் சகோதரியாய்
    விண்ணிலே தடம் பதித்து
    மண்ணை நீ காக்க வேண்டும்
    ஆன்மீகமே உன் வழியென்றால்

    காரைக்கால் அம்மையாரும்
    கன்னித் தமிழ் ஆண்டாளும்
    உன் கண்களாய் மாற வேண்டும்…

    ***

    ’குழந்தையின் பற்களில் தெறிக்கும் சொற்களில் கனிமொழி பிறந்திடுமே’ என்று பூரிக்கின்றார் திருமிகு. கார்த்திகா.

    …உன் விழித் திறந்த கணமதில்
    இமைக்குள் பொத்திய ஈரம் 
    கனக்காது என்றும்

    முளை விடும் 
    பற்களில் இருந்து 
    தெறிக்கும் சொற்களில் 
    கனி மொழி பிறக்குமே 

    உன் சிரிப்பினில் 
    பூக்கள் பிறந்திடும் 
    குறுங் கவிதைகள் பாடிடும்
    […]
    என் நெஞ்சின் கதகதப்பில் 
    உன்னை அள்ளியணைத்து 
    மீண்டுமோர் கருவறை செய்வேனடி!!

    ***

    ’எண்ணம் சிறப்பாய் இருந்திடில் மண்ணில் நல்ல வண்ணம் வாழலாம்!’ என நயம்படக் குழந்தைக்கு உரைக்கின்ற தந்தையைக் காண்கிறோம் திருமிகு. புனிதா கணேசனின் படைப்பில்.

    …வாழும் வழிகள் சொல்லி வைத்து
    நாளும் உன்னை வளர்த்திடுவேன்
    தோளில் சுமந்தே தினந்தோறும் –உன்
    ஆளும் திறமை வளர்த்திடுவேன்
    கண்ணின் மணியே கவலை விடு
    எண்ணம் சிறப்பாய்க் கொண்டு விடு
    வண்ணம் போன்ற வாழ்விதனில்
    மண்ணில் நன்றே வாழ்ந்து விடு
    ஆயிரம் கனவுகள் உனக்காக
    உயிராம் உந்தன் உயர்வுக்கு
    நேயமாய் நான் கொண்டேன் – என்
    சாயலாய் வந்தவளே! ஆருயிரே
    அழுகை விட்டுச் சிரித்து விடு !!

    ***

    தங்கள் எண்ணங்களையெல்லாம் குழந்தையின் கிள்ளை மொழிகளாயும், தந்தையின் அன்புநிறை அறிவுரைகளாயும் வழங்கியிருக்கின்றனர் கவிஞர் பெருமக்கள். பாராட்டுக்கள் அனைவருக்கும்!

    இனி, இவ்வாரச் சிறப்புக் கவிஞரைத் தேடிக் கண்டடைவோம்!

    குழந்தையின் நெருக்கமும் தொடுகையும் சாதாரணத் தந்தையையும் கவிஞனாய் மாற்றக் கூடிய வல்லமை வாய்ந்தது. குழந்தையின் சிரிப்பில் இறைவனையும், அதன் குதலை மொழியில் குயிலின் குரலையும் காண்பார் தந்தை; அதன் மெய்தீண்டலோ அவரை ஏழாவது சொர்க்கத்திலே கொண்டுசேர்க்கும். அப்பப்பா! வார்த்தைக்குள் அடங்காத மழலை இன்பத்தைத் தன் கவிதைக்குள் சிறைப்படுத்த முயன்றிருக்கும் கவிதை ஒன்றைக் கண்டேன்.

    அந்தக் கவிதை…

    இவள்  மழைக்குள் 
    எனக்கான 
    குடையை ஒருபோதும் 
    நான் விரிப்பதில்லை…

    இவள் புன்னைகைக்கும் 
    பொழுதெல்லாம் 
    புகைப்படம் சுமக்கும் காலத்தின் 
    இதழில் பால் வாசம்…

    இவள் கைகள் விரிக்கும் 
    அளவுக்குத்தான் வானம் 
    என்பதில் நான் பறவை 
    ஆகிறேன்…

    மார்பில் ஊரும் தென்றலின் 
    சாயலில் தெவிட்டாத 
    வண்ணம் சுமக்கும் 
    இவள் சிணுங்கல்….

    உச்சி முத்தம் பேசும்
    நினைவில் 
    குயில் தேசம் இவள் மடியில்…

    சட்டையில்லாத சூட்டுக்குள்  
    சக்கர பாதம் 
    இவள் நினைவு…

    சர்க்கரை கசக்கும் 
    என்பதே இவள் 
    விரல் தொடா இனிப்பின் புனைவு…

    ஒரே நேரத்தில் அப்பாவின்
    மனதில் அம்மாவையும் 
    சேர்க்கும் சேயின்  தழுவலில் 
    மீண்டும் நான் குழந்தை ஆகிறேன்…

    சேயின் தழுவலில் தாயாவதோடு சேயாகவும் மாறிப்போகும் விந்தையான தந்தையை நம் கண்முன் நிறுத்தியிருக்கும் திரு. கவிஜியை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வு செய்திருக்கிறேன்.

    ***

    குழந்தையின் மனவுணர்வுகளை அக்குழந்தையே பேசுகின்ற வகையில் எழிலாய்க் காட்டுகின்றது மற்றொரு கவிதை. தந்தையின் ’தாடி’யால் தான் சந்திக்கும் கேலி தொடங்கித் தன் சோன்பப்டி ஆசைவரை அக்குழந்தை கூறிச்செல்லும் விதம் இரசிக்கும்படி இருக்கின்றது.

    அந்தக் கவிதை இதோ!

    சோன்பப்டி கருப்பு தாடி அப்பா
    சோம்பி என்னை தூக்கலை!
    மழலை சோக கீதம் வாசிச்சு
    ஜோரா காருல ஏறி
     நானும்  வல்லமைக்கு வந்தேனே!
    டோநட் பன் கேட்டா
    பாட்டி சுட்ட சீனி வடை 
    சீக்கிரமா கிடைக்குது!
    […]
    தாடி வச்ச அப்பாகூட
    ஓடி விளையாட முடியலை!
    முள்ளுதாடியோட பிள்ளையின்னு
    சில்ரன் டீசிங் நடக்குது!
    எனக்கிருக்கும் பிரச்னையெல்லாம்
    யாருக்கிங்கே புரியுது!
    சோன்பப்டி விலைகூட
    எக்குதப்பா இருக்குன்னு
    ஏங்கி நானும் நிக்கையிலே
    அப்பா தாடி எனக்கு வந்து
    குடுமி வச்ச புலவராக
    பிள்ளைத்தமிழ் பாடினால்
    சோன்பப்டி பரிசில்
    எந்த ராஜா தருவாரு?…

    இக்கவிதையைப் படைத்திருக்கும் திருமிகு. லட்சுமியைப் பாராட்டுக்குரியவராய்த் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்.

    போட்டியில் பங்கேற்ற அனைத்துக் கவிஞர்கட்கும் என் உளமார்ந்த நன்றியும் பாராட்டும்!

     

    Share