Tag: செண்பக ஜெகதீசன்

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(457)

வேட்பன சொல்லி வினையில வெஞ்ஞான்றுங்
கேட்பினுஞ் சொல்லா விடல்.

-திருக்குறள் -697(மன்னரைச் சேர்ந்தொழுகல்)

புதுக் கவிதையில்…

அரசர் விரும்பும்
ஆட்சிக்குப் பயன்தரும் செய்திகளை,
அவர் கேட்காதபோதும்
சொல்ல வேண்டும்,
அவரே கேட்டாலும்
பயன்தராத செய்திகளை
அவரிடம் சொல்லாமல்
விட்டிட வேண்டும்…!

குறும்பாவில்…

அரசர் விரும்பும் செய்திகளை
அவர் கேட்காதபோதும் சொல்லவேண்டும், பயன்தராதவற்றை
அவரே கேட்டாலும் சொல்லவேண்டாம்…!

மரபுக் கவிதையில்…

நாட்டை யாளும் மன்னனவன்
நாடிக் கேட்கா நிலையினிலும்
ஆட்சிக் குதவும் செய்திகளை
அவரே யறியச் சொல்லவேண்டும்,
நாட்டுக் கேதும் பயன்தராத
நலமே யில்லாச் சேதிகளைக்
கேட்ட போதும் சொலவேண்டாம்
கெடுத லில்லை யதனாலே…!

லிமரைக்கூ…

நலந்தரும் செய்திகளைச் சொல்லு
நாட்டரசர் கேட்காதபோதும், பயன்தராதவற்றை அவரே
கேட்டாலும் சொல்லாதே நில்லு…!

கிராமிய பாணியில்…

சொல்லணும் சொல்லணும்
நல்ல சேதியாச் சொல்லணும்,
நாட்டு ராசாகிட்ட சொல்லணும்..

ராசாவுக்கு விருப்பமான
நாட்டுக்கு நன்ம தருற சேதியள
அவுரு கேக்கல்லண்ணாலும் சொல்லணும்,
நன்மயே தராத சேதியள
ராசாவே கேட்டாலும்
சொல்லப்பிடாது..

எப்பவும்
சொல்லணும் சொல்லணும்
நல்ல சேதியாச் சொல்லணும்,
நாட்டு ராசாகிட்ட சொல்லணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(456)

ஊறொரா லுற்றபி னொல்காமை யிவ்விரண்டி
னாறென்ப ராய்ந்தவர் கோள்.

-திருக்குறள் – 662 (வினைத் திட்பம்)

புதுக் கவிதையில்…

தடைபடும் செயல்களைத்
தவிர்த்துச் செய்யாமலிருப்பதும்,
தடைபட்டுவிட்டால் மனம்
தளர்ந்துவிடாமல்
தாங்கிக்கொள்வதும் ஆகிய
இரண்டின் வழியே கடமையாற்றுதல்,
என்பது
நீதிநூல் ஆராய்ந்தறிந்த
நல்லமைச்சரின் கொள்கையாகும்…!

குறும்பாவில்…

தடைபடும் செயல்களைத் தவிர்த்தல்,
தடைபடின் தளராதிருத்தல் எனுமிருவழி செயலாற்றல்
நீதிநூலறிந்த அமைச்சரின் கொள்கையே…!

மரபுக் கவிதையில்…

செய்யும் செயல்கள் தடைபட்டால்
செயாம லவற்றைத் தவிர்த்திடுதல்,
தெய்வச் செயலால் தடைவரினும்
தேங்கி நின்றே தளர்வுறாமல்
உய்யும் வகையில் மனதினிலே
உறுதி யுடனே தாங்கலென
மெய்யா மிரண்டை ஆய்ந்தறிந்த
மேலாம் அமைச்சர் கொள்கையாமே…!

லிமரைக்கூ…

தடைபடும் செயல்களைக் கண்டே
தவிர்த்து, தடைவரின் தளர்வுறார் அமைச்சர்
இவற்றைக் கொள்கையாய்க் கொண்டே…!

கிராமிய பாணியில்…

செய்யாத செய்யாத
தடங்கலு வருற
செயலுகளச் செய்யாத,
தளராத தளராத
தடங்கலு வந்தாத் தளராத..

தடபடுற செயலுகள
செய்யாம உடுறது,
தடங்கலு வந்தா
தளந்து போவாம
தைரியமா இருக்கிறது,
இந்த ரெண்டுந்தான்
வௌரந் தெரிஞ்ச
மந்திரியோட கொள்க..

அதால
செய்யாத செய்யாத
தடங்கலு வருற
செயலுகளச் செய்யாத,
தளராத தளராத
தடங்கலு வந்தாத் தளராத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(455)

இடுக்கண் படினு மிளிவந்த செய்யார்
நடுக்கற்ற காட்சி யவர்.

-திருக்குறள் – 654 (வினைத் தூய்மை)

புதுக் கவிதையில்…

கலங்குதல் இல்லாத
தெளிந்த அறிவுடையோர்
தாம் துன்பத்தில் சிக்கித்
தவிக்க நேரிடினும்,
துன்பமது
தீர்வதற்காகக் கூட
தாழ்ந்த செயல்களைத்
தவறியும் செய்யார்…!

குறும்பாவில்…

நடுக்கமிலாத் தெளிந்த அறிவுடையோர்,
துன்பத்தில் தாம் தவிக்க நேரிடினுமதைத்
தவிர்த்திட இழிசெயல் செய்யார்…!

மரபுக் கவிதையில்…

நடுக்க மென்ப தில்லாதே
நன்கு தெளிந்த அறிவுடையோர்
கெடுக்கும் துன்பம் வந்தபோதும்
கேடாய் நினைத்தே அதனைத்தான்
தடுத்து நிறுத்தும் முயற்சியாகத்
தக்க செயல்கள் செய்கையிலே
எடுத்துச் செய்ய மாட்டாரே
எதிலும் இழிந்த செயல்களையே…!

லிமரைக்கூ…

உடையோர் தெளிந்த அறிவு
ஒருபோதும் செய்யார் வெறுக்கும் இழிசெயலை,
துன்பத்தால் வரினும்மன முறிவு…!

கிராமிய பாணியில்…

செய்யாத செய்யாத
கெட்ட செயலச் செய்யாத,
கேடாத் துன்பம் வந்தாலும்
கெட்ட செயலச் செய்யாத..

கலக்கமில்லாம நல்ல
தெளிஞ்ச அறிவு உள்ளவுங்க
வாழ்க்கயில
துன்பம் வந்தாலும்
அதத் தடுக்க
கெட்ட செயலு எதயும்
செய்யமாட்டார்களே..

அதால
செய்யாத செய்யாத
கெட்ட செயலச் செய்யாத,
கேடாத் துன்பம் வந்தாலும்
கெட்ட செயலச் செய்யாத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(454)

சொல்லுக சொல்லைப் பிறிதோர்சொ லச்சொல்லை
வெல்லுஞ் சொலின்மை யறிந்து.

– திருக்குறள் – 6435 (சொல்வன்மை)

புதுக் கவிதையில்…

நாடாளும் மன்னனுக்கு
நலமுரைக்கும் அமைச்சன்
கேடு வரா வகையில்
நற்சொல் பேசிடவேண்டும்..

பேசும் சொல்லை மிஞ்சும்
பெருஞ்சிறப்பு உள்ள
பிறசொல் இல்லையெனும்
பெருமையறிந்து பேசுவோன்தான்
சொல்வன்மை மிக்க அமைச்சனே…!

குறும்பாவில்…

சொல்லும் சொல்லை மிஞ்சிடச்
சொல்வேறு இல்லை என்பதறிந்ததை அரசனிடம்
சொல்பவனே சொல்வல்லமையுள அமைச்சன்…!

மரபுக் கவிதையில்…

நாட்டை யாளும் மன்னனுக்கு
நலம துரைக்கும் நல்லமைச்சன்
கேட்டைத் தாரா வகையினிலே
கிட்டும் நற்சொல் லுரைக்கையிலே,
காட்டும் சொல்லை மிஞ்சிடவே
கணக்காய்ப் பிறசொல் இல்லையெனும்
கோட்பா டறிந்த சொல்வலனைக்
கொள்வாய் நல்ல அமைச்சனென்றே…!

லிமரைக்கூ…

கேட்டைத் தராத சொல்லை
மிஞ்சிடச் சொல்வேறிலை என்றறிந்து மன்னனிடம்
சொல்வதே அமைச்சனின் எல்லை…!

கிராமிய பாணியில்…

மந்திரி மந்திரி
நல்ல மந்திரி,
நல்லசொல்ல ராசாவுக்குச்
சொல்றவனே நல்ல மந்திரி..

நாட்டுக்கு நல்லது செய்ய
ராசாவுக்கு
நல்லதாச் சொல்லுற மந்திரி,
சொல்லுற சொல்லவெட
ஒசந்த சொல்லு
வேற இல்லங்கிறத நல்லா
அறிஞ்சி சொன்னா
அவந்தான் பேச்சித்தெறமவுள்ள
நல்ல மந்திரி..

தெரிஞ்சிக்கோ,
மந்திரி மந்திரி
நல்ல மந்திரி,
நல்லசொல்ல ராசாவுக்குச்
சொல்றவனே நல்ல மந்திரி…!

செண்பக ஜெகதீசன்

அறனறிந் தான்றமைந்த சொல்லானெஞ் ஞான்றுந்
திறனறிந்தான் தேர்ச்சித் துணை.

– திருக்குறள் – 635 (அமைச்சு)

புதுக் கவிதையில்…

அரசுக்கான
அறங்களை அறிந்தே,
கல்வி
அறிவு மிகப்பெற்றே,
அடக்கமாய்ப் பேசும்
ஆற்றல் உள்ளளவனாய்,
எப்போதும்
செயல்திறன் மிக்கவனாய்
உள்ளவனே
அரசர்க்கு ஆராய்ந்து கூறும்
தக்க துணைவனாவான்…!

குறும்பாவில்…

அரசறம் அறிந்தே கல்வியாளனாய்
அடக்கமான பேச்சுடைய செயல்வீரனே அரசர்க்கு
ஆராய்ந்துகூறும் தக்க துணைவனாவான்…!

மரபுக் கவிதையில்…

அரசதன் அறங்களை அறிந்தவனாய்
அளவிலாக் கல்வியு முடையவனாய்,
உரக்கவே பேசிடா தடக்கமுடன்
உரைத்திடத் தெரிந்தவன் உத்தமனாய்
அரசனின் வாழ்வதன் காலங்களை
அறிந்ததன் படிச்செயல் படுகின்ற
தரமுடைச் செயலதன் வீரனெனும்
தக்கவன் அரசனின் அமைச்சாமே…!

லிமரைக்கூ…

அரசறிவு உயர்கல்வி யுடனே
சொல்லடக்கம் கொண்டே செயல்வீரனாய் இருத்தல்,
அரசனுக்கேற்ற அமைச்சனின் கடனே…!

கிராமிய பாணியில்…

மந்திரி மந்திரி
மகாராசாவுக்கு ஏத்த மந்திரி,
மதிப்பு மிக்க மந்திரி..

நாட்டு அரசியலறிவு
நல்ல படிப்பு,
அடக்கமான பேச்சோட
எதயும்
ஆராஞ்சி சொல்லுற
தெறமயுள்ள செயல்வீரன்தான்
ராசாவுக்கு
தக்க தொணயான மந்திரி..

அவுருததான்,
மந்திரி மந்திரி
மகாராசாவுக்கு ஏத்த மந்திரி,
மதிப்பு மிக்க மந்திரி…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(452)

அற்றேமென் றல்லற் படுபவோ பெற்றேமென்
றோம்புதல் தேற்றா தவர்.

-திருக்குறள் – 626 (இடுக்கண் அழியாமை)

புதுக் கவிதையில்…

செல்வம் வந்து
சேர்ந்த போது,
பெற்றோம் இதுவெனப்
பற்றுடன் அதனைப்
பிறர்க்குக் கொடுக்காமல்
பேணிப் பாதுகாக்கும்
இயல்பே இல்லாதோர்,
வறுமை வந்து
வாட்டும் போது
இழந்தோம் என்றே
இடர்ப்பட மாட்டார்…!

குறும்பாவில்…

செல்வம் தம்மிடம் சேரும்போது
பெற்றோமெனப் பற்றுடன் சேர்த்து வைக்காதோர்,
வறுமையில் இல்லையென இடர்ப்படார்…!

மரபுக் கவிதையில்…

தேடிச் செல்வம் வரும்போதில்
திரண்ட ஆசை கொண்டேதான்
நாடி யதன்மேல் பற்றுடனே
நம்பிக் காக்க விருப்பில்லார்,
வாடி நிற்க வைத்துவிடும்
வறுமை வந்த போதினிலும்
கூடித் துன்பம் வந்தாலும்
கொடுமை யென்றே இடர்ப்படாரே…!

லிமரைக்கூ…

செல்வத்தின் மீதே பற்று
கொண்டது சேரும்போது விரும்பாதோர் வருந்தாரே
வறுமையில் இடரினைப் பெற்று…!

கிராமிய பாணியில்…

போவாத போவாத
தொவண்டு போவாத,
துன்பத்தக் கண்டு
தொவண்டு போவாத..

காசுபணம் சேரும்போது
அதுல ஆசவச்சி
அடுத்தவுங்களுக்கும் குடுக்காம
சேத்து வைக்கக்
கொஞ்சமும் விரும்பாதவன்,
வறும வந்து
துன்பம் வந்தாலும்
தொவண்டு போகமாட்டான்..

அதால
போவாத போவாத
தொவண்டு போவாத,
துன்பத்தக் கண்டு
தொவண்டு போவாத…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(451)

இன்பம் விழையான் வினைவிழைவான் றன்கேளிர்
துன்பந் துடைத்தூன்றுந் தூண்.

– திருக்குறள் – 615 (ஆள்வினையுடைமை)

புதுக் கவிதையில்…

இன்பம் தனக்கு வருதலை
விரும்பாதவனாய்
எடுத்த செயலை நன்முறையில்
முடிக்கவே விரும்புபவன்,
தன் உறவுகளுக்கு வரும்
துன்பத்தைப் போக்கித்
தாங்கி நிற்கும்
தூணாய் ஆவான்…!

குறும்பாவில்…

தனக்குவரும் இன்பத்தை விரும்பாதவனாய்
தொடங்கிடும் செயலை முடிக்க விரும்புபவன்,
தன்சுற்றத்தாரின் துன்பந்தாங்கும் தூணாவான்…!

மரபுக் கவிதையில்…

இன்பம் தனக்கு வருவதையே
என்றும் விரும்பா குணத்தவனாய்
தன்னால் தொடங்கும் செயலதையே
தரமாய் முடிக்க விரும்புவோனே,
இன்ன லெல்லாம் போக்கியேதான்
இனிய சுற்றம் நட்பதனின்
துன்பந் தாங்கும் தூணாகித்
துணையா யிருப்பான் காண்பீரே…!

லிமரைக்கூ…

விரும்பாமல் வந்திடும் இன்பத்தை,
வினைமுடிக்க விரும்புவோன், இடர்போக்கித் தூணாய்த்
தாங்குவான் சுற்றத்தாரின் துன்பத்தை…!

கிராமிய பாணியில்…

முடிக்கணும் முடிக்கணும்
செயலச் செய்துமுடிக்கணும்,
நல்லபடியாச் செய்துமுடிக்கணும்..

தனக்கு வாற
இன்பத்தயெல்லாம் விரும்பாம
செய்யிற செயல
செம்மயா முடிக்க விரும்புறவந்தான்,
சொந்த பந்தங்களோட
துன்பம் போக்கி
அவுங்களோட
துன்பம் தாங்குற
தூணா இருப்பானே..

அதால
முடிக்கணும் முடிக்கணும்
செயலச் செய்துமுடிக்கணும்,
நல்லபடியாச் செய்துமுடிக்கணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(450)

பண்ணென்னாம் பாடற் கியைபின்றேற் கண்ணென்னாங்
கண்ணோட்ட மில்லாத கண்.

-திருக்குறள் – 573 (கண்ணோட்டம்)

புதுக் கவிதையில்…

இசையால்
எவ்வித பயனுமில்லை
அது
இணையாவிடில் பாடலோடு..

அதுபோல்
கண்ணோட்டம் இல்லாத
கண்ணினாலும்
பயனேதுமில்லை…!

குறும்பாவில்…

பாடலோடு பொருந்தாத பண்ணால்
பயனேதுமில்லை, அதுபோலத்தான் எவ்வித பயனுமில்லை
கண்ணோட்டம் இல்லாத கண்ணினாலே…!

மரபுக் கவிதையில்…

பாடும் நல்ல பாடலோடு
பண்ணும் பொருந்த வில்லையெனில்
நாடும் பயனும் வருவதில்லை
நன்மை யெதுவும் கிடைப்பதில்லை,
ஓடும் விழிகள் கொண்டுள்ள
ஒளிரும் கண்க ளதனில்தான்
கூடு மிரக்க மிலாதவைதான்
கொடுக்கும் பயனாய் எதுமிலையே…!

லிமரைக்கூ…

பாடலுடன் பொருந்தணும் பண்ணே,
பயனிலை தவறிடின், கண்ணோட்டம் இலையெனில்
பயனெதும் தருவதில்லை கண்ணே…!

கிராமிய பாணியில்…

வேணும் வேணும்
எரக்கம் வேணும்,
காணும் கண்ணுல
எரக்கம் வேணும்..

பாட்டோட ராகம்
பொருந்துனாத்தான்
பாட்டு அது,
இல்லண்ணா
அதுல ஒரு பயனுமில்ல..

அதுபோலத்தான்
எரக்கம் இல்லாத கண்ணால
எந்தப் பயனுமே இல்ல..

அதால
வேணும் வேணும்
எரக்கம் வேணும்,
காணும் கண்ணுல
எரக்கம் வேணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(449)

இயல்புளிக் கோலோச்சு மன்னவ னாட்ட
பெயலும் விளையுளுந் தொக்கு.

-திருக்குறள் -545(செங்கோன்மை)

புதுக் கவிதையில்…

நீதி முறைப்படி
நிலைத்த செங்கோலாட்சி
செய்யும் மன்னவன்
நாட்டில்
காலந்தவறாமல் பெய்யும்
பருவ மழையும்,
மேனி குறையாத
பயிர் விளைச்சலும்
சேர்ந்தே நிலைத்திருக்கும்…!

குறும்பாவில்…

நீதியுடன் நிலைத்த செங்கோலாட்சி
செய்பவர் திருநாட்டில் தவறாத பருவமழையும்
குறையாத விளைச்சலும் சேர்ந்தேயிருக்கும்;…!

மரபுக் கவிதையில்…

நல்லதாய் ஆட்சியை நடத்தியேதான்
நாட்டிலே மக்களைக் காத்திடவே
சொல்லிடும் நூற்களின் வழியினிலே
சொற்பமும் பிசகிடா ஆட்சிதர
வல்லமை யுடையவர் நாட்டினிலே
வந்திடும் காலமே தவறிடாத
நல்லதாம் மழையுடன் நல்விளைச்சல்
நஞ்சையில் நிறைவுடன் சேர்ந்திடுமே…!

லிமரைக்கூ…

நந்நூல் முறைப்படியே ஆட்சி
நடத்துவோர் நாட்டில் தவறிடாப் பருவமழையும்
நல்விளைச்சலும் செங்கோன்மைக்குச் சாட்சி…!

கிராமிய பாணியில்…

நடக்கணும் நடக்கணும்
நல்லாட்சி நடக்கணும்,
நாட்டுமக்க நல்லாயிருக்க
நல்லாட்சி நடக்கணும்..

நீதி மொறப்படி
நல்லாட்சி
நடத்துற ராசாவோட
நாட்டுல
காலந் தவறாம
நல்ல மழயோட
கொஞ்சமும் கொறயாத
பயிர் விளச்சலும்
சேந்து வருமே..

அதால
நடக்கணும் நடக்கணும்
நல்லாட்சி நடக்கணும்,
நாட்டுமக்க நல்லாயிருக்க
நல்லாட்சி நடக்கணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(448)

அஞ்சாமை யல்லாற் றுணைவேண்டா வெஞ்சாமை
யெண்ணி யிடத்தாற் செயின்.

-திருக்குறள் -497 (இடனறிதல்)

புதுக் கவிதையில்…

செய்யும் செயலின்
வழிமுறைகளைப்
பலவகையாலும் ஆராய்ந்தறிந்தே
தெளிவுடன்
இடைவிடாமல் எண்ணி
இடமறிந்து செய்தால்,
அரசர்க்கு
அஞ்சாமை தவிர
அடுத்தொரு துணையே
அவசியமில்லை…!

குறும்பாவில்…

செயலின் வழிவகைகளை நன்கறிந்தே
தெளிவுடன் எண்ணியிருந்து இடமறிந்து செய்தால்,
அஞ்சாமை தவிர துணைவேண்டாம்…!

மரபுக் கவிதையில்…

செய்யும் செயலைப் பல்வகையில்
செம்மை யாக ஆராய்ந்தே
தொய்வே யின்றி மனத்திலெண்ணி
தொடரத் தக்க இடமறிந்தே
உய்யும் வகையில் செயல்பட்டால்,
உலகை யாளும் வேந்தனுக்கு
மெய்யாம் மனத்தின் உறுதிக்குமேல்
மேலும் துணையே வேண்டாமே…!

லிமரைக்கூ…

செயலைச் செய்வதன் முன்னே
செயல்முறை தெரிந்தே இடமறிந்து செய்தால்,
அஞ்சாமையே அருந்துணை பின்னே…!

கிராமிய பாணியில்…

செய்யணும் செய்யணும்
எதயும் செய்யணும்,
எடமறிஞ்சிதான்
எதயும் செய்யணும்..

செய்யிற செயலோட
வெபரமெல்லாம் நல்லாத் தெரிஞ்சி
மனசில வச்சிக்கிட்டு
செய்யிறதுக்கு ஏத்த எடமறிஞ்சி
செய்யிற ராசாவுக்கு
எதுக்கும் பயமில்லாத
தைரியம் தவிர வேற
தொண வேண்டாமே..

தெரிஞ்சிக்கோ,
செய்யணும் செய்யணும்
எதயும் செய்யணும்,
எடமறிஞ்சிதான்
எதயும் செய்யணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(447)

காலங் கருதி யிருப்பர் கலங்காது
ஞாலங் கருது பவர்.

– திருக்குறள் – 485 (காலமறிதல்)

புதுக் கவிதையில்…

தவறாமல் தரணி முழுவதையும்
தன்வயப்படுத்த எண்ணும் மன்னர்,
தன்வலிமை மிகுந்திருந்தாலும்
அதனைக் கருதாமல்
அதற்குரிய காலத்தை எதிர்பார்த்தே
அதற்காகக் காத்திருப்பார்…!

குறும்பாவில்…

அகிலமெலாம் அடையக் கருதும்
அரசர் தம்வலிமையைக் கருதாமல் செயல்படத்
தகுந்த காலத்திற்காகக் காத்திருப்பார்…!

மரபுக் கவிதையில்…

தரணி யெல்லாம் ஒன்றாகத்
தனது சொந்த ஆட்சியிலே
வரவே யெண்ணும் மாமன்னர்
வலிமை தமக்கே உள்ளவற்றின்
தரத்தைக் கருத்தில் கொள்ளாமல்
தானாய் வெற்றி பெற்றிடவே
வரட்டும் தக்க காலமென
வாளா யிருப்பார் காத்திருந்தே…!

லிமரைக்கூ…

உலகெலாம் கொள்ள எண்ணம்
கொண்ட வேந்தரும் வலிமையிருப்பினும் உரிய
காலம்வரக் காத்திருப்பது திண்ணம்…!

கிராமிய பாணியில்…

காத்திருக்கணும் காத்திருக்கணும்
காலம்வரக் காத்திருக்கணும்,
காரியம் செய்யிறதுக்குச் சரியான
காலம்வரக் காத்திருக்கணும்..

ஒலகம் பூரா
ஒண்ணாப் புடிக்க நெனைக்கிற
ராசாவும் பெரிய
படபெலமெல்லாம் இருந்தாலும்
அவசரப்படாம
அதுக்கு சரியான
காலம் வரட்டுமுண்ணு
காத்துக்கிட்டு இருப்பாரே..

அதால
காத்திருக்கணும் காத்திருக்கணும்
காலம்வரக் காத்திருக்கணும்,
காரியம் செய்யிறதுக்குச் சரியான
காலம்வரக் காத்திருக்கணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(446)

எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினு மப்பொருள்
மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு.

– திருக்குறள் – 423 (அறிவுடைமை)

புதுக் கவிதையில்…

எப்பொருளை
யார்யாரிடம் கேட்டாலும்;,
அதை
அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளாமல்
அதன்
உண்மையான பொருளை
ஆராய்ந்து காண்பதே
அறிவாகும்…!

குறும்பாவில்…

எக்கருத்தை எவர் சொன்னாலும்
ஏற்றிடாமல் அதன் உண்மைப் பயனாராய்ந்து
காண்பதே உண்மையில் அறிவு…!

மரபுக் கவிதையில்…

எந்தப் பொருளைப் பற்றியுமே
எவரும் சொன்ன சொல்லதையே
அந்தப் படியே நம்பியேதான்
அதனை ஏற்றுக் கொள்ளாமல்,
சொந்த மாக ஆராய்ந்தே
சொல்லின் உண்மைப் பயனதனை
எந்த வழியி லானாலும்
எளிதாய்க் காண்ப தறிவாமே…!

லிமரைக்கூ…

எவரோ சொன்னதை ஏற்று
அப்பொருளைக் கொள்ளாததன் உண்மைப் பயனைக்
காண்பதே அறிவெனப் போற்று…!

கிராமிய பாணியில்…

அறிவு அறிவு
அதுதான் அறிவு,
எதயும் நல்லா
அராஞ்சிபாக்கிறது அறிவு..

எதப்பத்தியும் யார்யாரு
என்ன சொல்லுறாங்களோ
அதயே
அப்புடியே ஏத்துககாம,
அதனோட உண்மப் பயன
ஆராஞ்சி காணுறதுதான்
உண்மயில
அறிவுங்கிறது..

தெரிஞ்சிக்கோ,
அறிவு அறிவு
அதுதான் அறிவு,
எதயும் நல்லா
அராஞ்சிபாக்கிறது அறிவு…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(445)

உவப்பத் தலைக்கூடி யுள்ளப் பிரித
லனைத்தே புலவர் தொழில்.

-திருக்குறள் – 394 (கல்வி)

புதுக் கவிதையில்…

கற்ற
கல்வியால் ஒன்றாக் கூடி
கலந்து பேசிக்
களித்தே யிருந்து பழகி
இனி இவரை
எப்போது காண்போமென
வருந்தி நினைக்குமாறு
பிரிதல்
கற்றறிந்த புலவர்
செயலாகும்…!

குறும்பாவில்…

கல்வியால் கூடிப் பழகி
மகிழ்ந்திருந்து எப்போதினி காண்போமென எண்ணுமாறு
பிரிதல் கற்றறிந்தோர் செயலே…!

மரபுக் கவிதையில்…

கற்றிடும் கல்வியால் ஒன்றுகூடி
கலந்துதான் பேசியே களித்திருந்தே
ஒற்றுமை யாகவே பழகியபின்
ஒருவரை மற்றவர் பிரிகையிலே,
பெற்றயிப் பொழுதினை போலினியே
பெற்றிவர் தம்மையே பார்க்கமீண்டும்
மற்றொரு காலமே வரயேங்கி
மயங்கியே பிரிவரே புலவோரே…!

லிமரைக்கூ…

கல்வியால் நன்றாய்ப் புரிந்தே
கலந்தோர், காலமிது வருமோ மீண்டுமெனக்
கலங்குவர் செல்கையில் பிரிந்தே…!

கிராமிய பாணியில்…

பெரும உண்டு பெரும உண்டு
எப்பவுமே பெரும உண்டு,
படிச்ச படிப்புக்குப் பெரும உண்டு..

படிச்ச படிப்பால
ஒண்ணாக் கூடி
கலந்து பேசி
நல்லாப் பழகினபொறவு
எனி இவுர
எப்ப பாக்கப்போறோமுண்ணு
ஏங்கி நெனைக்கிறாப்புல
பிரிஞ்சிபோறது நல்லாப்
படிச்சவுங்க செயலாக்கும்..

தெரிஞ்சிக்கோ
பெரும உண்டு பெரும உண்டு
எப்பவுமே பெரும உண்டு,
படிச்ச படிப்புக்குப் பெரும உண்டு…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(444)

விண்ணின்று பொய்ப்பின் விரிநீர் வியனுலகத்
துண்ணின் றுடற்றும் பசி.

-திருக்குறள் – 13 (வான் சிறப்பு)

புதுக் கவிதையில்…

பெய்யவேண்டிய காலத்தில்
பெய்யாமல் மழை
பொய்க்குமானால்,
பரந்து நீர் நிரம்பிய
கடலால் சூழப்பட்ட
பேருலகில்
பசி நிலைத்து நின்றே
உயிர்களை வருத்தும்…!

குறும்பாவில்…

உரிய காலத்தில் மழை
வராமல் பொய்த்தால், கடல்சூழ் பேருலகில் ,
பசிநிலைத்தே உயிர்களை வருத்தும்…!

மரபுக் கவிதையில்…

பரந்த கடல்சூழ் பேருலகில்
பருவ மழையும் வாராதே
கரந்தே பொய்த்துப் போயேதான்
கடமை தவறிச் சென்றாலே,
தரமே யில்லாப் பசியதுவும்
தானே நின்று நிலைபெற்றே
தரணி வாழும் உயிரெல்லாம்
தாங்கா வகையில் வருத்திடுமே…!

லிமரைக்கூ…

மழையிலை உரிய காலத்தில்
என்றாலே, பசியது நிலைபெற்றே வருந்தவைக்கும்
உயிரினத்தைப் பரந்த ஞாலத்தில்…!

கிராமிய பாணியில்…

வேணும் வேணும் மழவேணும்
ஓலகம் செறக்க
ஒழுங்கா மழவேணும்..

பெய்யவேண்டிய காலத்தில
மழ வந்து
பெய்யாம போச்சிண்ணா,
கடலு சூழ்ந்த ஒலகத்தில
கடுமையான பசியே
நெலச்சி நின்னு
ஒலகத்து உயிருகள
ஒண்ணா
தும்பப்பட வச்சிருமே..

அதால
வேணும் வேணும் மழவேணும்
ஓலகம் செறக்க
ஒழுங்கா மழவேணும்…!

செண்பக ஜெகதீசன்

குறளின் கதிர்களாய்…(443)

இரத்தலு மீதலே போலுங் கரத்தல்
கனவிலுந் தேற்றாதார் மாட்டு.

-திருக்குறள் – 1054 (இரவு)

புதுக் கவிதையில்…

உள்ளதை இல்லையென
மறைத்துக் கூறும் தன்மையைக்
கனவிலும் அறியாதவரிடம்
சென்று ஒன்றை
இரந்து கேட்பதும்,
இல்லாதவர்க்கு
ஈவது போன்றதே…!

குறும்பாவில்…

எதையும் மறைக்கும் இயல்பைக்
கனவிலும் நினையாதவரிடம் சென்று இரப்பதும்,
இல்லாதவர்க்கு ஈவதற்கு ஒப்பானதே…!

மரபுக் கவிதையில்…

இருப்பதை யிலையென மறைக்கின்ற
இயல்பதைக் கனவிலும் நினைத்திடாமல்
இருப்பவர் தம்மிடம் சென்றாங்கே
இரந்தெதும் கேட்டிடும் செயலதுவும்,
வருந்தியே வறுமையில் இல்லையென
வந்தவர் கேட்பதை யெல்லாமே
விருந்தென அளவிலா வகையினிலே
விரும்பியே யீவதற் கொப்பாமே…!

லிமரைக்கூ…

இருப்பதை இல்லை யென்றே
மறைப்பதைக் கனவிலும் நினைக்காதவரிடம் இரப்பதும்,
வேண்டுவோர்க் கீவதும் ஒன்றே…!

கிராமிய பாணியில்…

ஒண்ணுதான் ஒண்ணுதான்
ரெண்டும் ஒண்ணுதான்..

கையில இருக்கத
இல்லண்ணு மறைக்கிறத
கனவுலயும் நெனைக்காத
ஒளிவுமறவு இல்லாதவங்கிட்ட
போய் எரக்கிறதும்,
கையில இருக்கிறத
கேக்கிறவங்களுக்கு
இல்லண்ணு சொல்லாமக்
குடுக்கிறதும் ஒண்ணுதான்..

ஒண்ணுதான் ஒண்ணுதான்
ரெண்டும் ஒண்ணுதான்…!