Category: பொது

-மேகலா இராமமூர்த்தி

1948ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 16ஆம் தேதி ஜெர்மனியில் பிறந்தவரும் இப்போது கனடாவில் வசித்து வருபவருமான உல்ரிச் லியொனார்டு டாலே (Ulrich Leonard Tölle), இன்றைய உலகின் குறிப்பிடத்தக்க ஆன்மிக வழிகாட்டிகளில் ஒருவர். இவரை ஆன்மிக வழிகாட்டி என்பதைவிடவும் மனித மனத்தை வளப்படுத்தி வாழ்க்கையைச் செம்மைப்படுத்த உதவும் மனவளக்கலை நிபுணர் (Expert in the art of living) என்று அழைப்பது பொருத்தமாக இருக்கும்.

இவருடைய பேச்சுக்களிலும் எழுத்துக்களிலும் சென் புத்தமதம் (Zen Buddhism), சூபித் தத்துவம் (Sufism), இந்துமதம் (Hinduism) மற்றும் கிறித்தவ மதம் (Christianity) போன்றவற்றின் சிறந்த சிந்தனைகள் இடம்பெற்றிருந்தாலும், இச்சிந்தனைகளை இவர் மதம் பரப்பில் நோக்கில் பயன்படுத்தாமல், வாழ்வுக்கு உதவும் நற்கருத்துக்கள் இவை என்ற அடிப்படையிலேயே பயன்படுத்துவது, எவ்வித மத அடையாளமும் அற்ற மனவளக் கலை நிபுணராக மேற்குலக மக்களிடம் இவரை அடையாளப்படுத்தியிருக்கின்றது.

தம்முடைய ஆன்மிக ஆசான்களாக கௌதம புத்தமர் (Gautama Buddha), இரமண மகரிஷி (Ramana Maharshi), ஜித்து கிருஷ்ணமூர்த்தி (Jiddu Krishnamurti), மற்றும் ரூமி (Rumi) ஆகியோரை குறிப்பிடுகின்றார் எக்கார்ட் டாலே.

டாலேயின் இளமைக்கால வாழ்வை ஆராய்ந்தால், ”நான் தென்றலைத் தீண்டியதில்லை; ஆனால் தீயைத் தாண்டியிருக்கிறேன்” என்ற பராசக்தி வசனந்தான் நம் நினைவுக்கு வரும். அந்த அளவிற்கு அவருடைய இளமைக்காலம் துயர் நிறைந்ததாக இருந்திருக்கின்றது. ஜெர்மனியில் அவர் கழித்த குழந்தைப்பருவ நாள்களில் அவருடைய தாய்க்கும் தந்தைக்கும் இடையே நடந்த சண்டைகளையும் அதைத் தொடர்ந்து அவர்களிடையே ஏற்பட்ட மணமுறிவையும் காணக்கூடிய அவலநிலை அவருக்கு வாய்த்திருக்கின்றது.

தம் பதின்மூன்றாம் வயதில் தந்தையோடு ஸ்பெயினுக்குச் சென்றார் டாலே. தந்தையார் அவரைக் கல்வி கற்க வற்புறுத்தாத நிலையில் தாமாகவே முயன்று இலக்கியம், வானியல், பிற மொழிகள் போன்றவற்றை வீட்டிலிருந்தபடியே கற்றிருக்கின்றார். தம் பதினைந்தாவது வயதில் ஜெர்மனியின் ஆன்மிகச் சிந்தனையாளரான பொ இன் ராவின் (Joseph Anton Schneiderfranken, aka Bô Yin Râ) புத்தகங்களை வாசிக்கத் தொடங்கிய டாலே அவற்றில் ஆழ்ந்துபோனார்.

பத்தொன்பது வயதில் இங்கிலாந்திலுள்ள இலண்டனுக்குச் சென்ற டாலே, அங்கிருந்த மொழிப்பாடங்கள் நடத்துகின்ற பள்ளியில் (London school for language studies) ஸ்பானிஷ் மற்றும் ஜெர்மானிய மொழிகளைப் பயிற்றுவிக்கும் ஆசிரியராக மூன்று ஆண்டுகள் பணியாற்றினார். அப்போது இனம்புரியாத அச்சமும் மனஅழுத்தமும் அவரைக் கடுமையாகத் தாக்கவே  தம் எதிர்கால வாழ்வு குறித்த கவலையில் ஆழ்ந்திருக்கின்றார்.

மனத்தைத் திசை திருப்ப, இலண்டன் பல்கலைக்கழத்தில் தத்துவம், உளவியல், இலக்கியம் உள்ளிட்ட பாடப்பிரிவில் சேர்ந்து பயின்று பட்டம் பெற்றார். முதுகலைப் படிப்பை கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் தொடர அவருக்கு அரசின் உதவித்தொகை கிடைத்தும் அதனைத் தொடராது பாதியிலேயே கைவிட்டிருக்கின்றார்.

தம்முடைய இருபத்தொன்பதாவது வயதில் மீண்டும் கடுமையான மனஅழுத்தத்திற்கு ஆளாகி அவர் துயருற்றுக்கொண்டிருந்தபோது எதிர்பாராதவிதமாகக் கிடைத்த அக விழிப்பால் (spiritual awakening) தம் வாழ்வின் துன்ப நினைவுகளிலிருந்து மீண்டிருக்கின்றார். மறுநாள் முதலே தம் வாழ்வு கலக்கமற்ற அமைதிப் பூங்காவாகத் தோற்றமளித்தது என்றுகூறி நம்மை அதிசயிக்க வைக்கின்றார்!

அதனைத் தொடர்ந்துவந்த காலங்களில் தியானத்திலும், அகத்தாய்வுப் பயிற்சிகளிலும் (meditation and intense contemplation) அவர் ஈடுபடத்தொடங்கவே அவரைப் பொறுப்பற்றவர் என்றும் பைத்தியக்காரர் என்று முத்திரை குத்திப் பகடி செய்திருக்கின்றது அவருடைய குடும்பம். அதைப் பொருட்படுத்தாத அவர் அங்கிருந்த புத்த மடத்திலும், இலண்டன் ஹித் எனப்படும் பரந்த புல்வெளிப் பிரதேசத்திலுமாகத் தம் வாழ்க்கையைக் கழித்திருக்கின்றார்.

அந்தக் காலக்கட்டத்தில் உல்ரிச் (Ulrich) என்ற தம்முடைய முதற்பெயரை எக்கார்ட் (Eckhart) என்று அவர் மாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றார். மெயிஸ்டர் எக்கார்ட் (Meister Eckhart) எனும் ஜெர்மானியத் தத்துவ அறிஞருக்குச் சிறப்புச் சேர்க்கும் வகையில் இதனை அவர் செய்திருக்கின்றார் என்று அறிகிறோம். அதுமுதல் உல்ரிச் டாலே, எக்கார்ட் டாலே ஆனார்.

அகத்தாய்வுப் பயிற்சிகளால் அவரடைந்த மனவளத்தை அறிந்த கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழக மாணாக்கர் பலர், மனநல ஆலோசனைகள் வேண்டி அவரிடம் வரத்தொடங்கினர்.  டாலேயின் புகழ் அமெரிக்காவிலும் பரவவே அங்கும் மனவளக்கலை தொடர்பான சொற்பொழிவுகள் நிகழ்த்த அடிக்கடிச் சென்றுவரலானார். சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தம்முடைய இருப்பிடத்தைக் கனடாவிலுள்ள வான்கூவர் (Vancouver)  நகருக்கு நிரந்தரமாக  மாற்றினார் டாலே. தம்முடைய வருங்கால மனைவியான கிம் எங்கை (Kim Eng) அவர் சந்தித்ததும் அங்கேதான்!

மனிதர்கள் அந்தந்த நொடிக்கான வாழ்வை வாழவேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தும் வகையில் எக்கார்ட் டாலே எழுதி, 1997இல் வெளிவந்த ’The Power of Now: A Guide to Spiritual Enlightenment’ என்ற நூலும், பொருளைத் துரத்திக்கொண்டு ஓடாமலேயே பொருள்பொதிந்த வாழ்க்கையையும் புத்துலகையும் படைக்கலாம் என்பதை விளக்கும் வகையில் அவர் எழுதி 2005இல் வெளியான ’A New Earth: Awakening to Your Life’s Purpose’ என்ற நூலும் மிகவும் புகழ்வாய்ந்தவை.

’The Power of Now’ புத்தகத்தைப் படித்த பிரபல தொலைக்காட்சித் தொடர் நடத்துநரும், தயாரிப்பாளருமான ஓப்ரா வின்பிரே (Oprah Winfrey), எக்கார்ட் டாலேயைத் தன்னுடைய தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் அறிமுகப்படுத்தி, அவருடைய ’The Power of Now’ நூலை அனைவரும் படித்துப் பயன்பெற வேண்டும் என்று பரிந்துரைக்க, டாலே ஒரேநாளில் உலகறிந்த மனவளக்கலை நிபுணரானார். இந்நூல் அரேபிய மொழி உட்பட உலகின் 33 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

2009 வாக்கில் ’The Power of Now’ புத்தகம் அமெரிக்காவில் மட்டும்  3 மில்லியன் படிகளும்,  ’A New Earth’  புத்தகம் 5 மில்லியன் படிகளும் விற்று அதிகம் விற்பனையான புத்தகங்கள் (the best sellers) என்ற புகழை அடைந்திருக்கின்றன. 

டாலேயின் புகழ்பெற்ற நூல்களான ‘The power of Now’விலிருந்தும் ’A New Earth’இலிருந்தும் சில செய்திகளை நாம் அறிந்துகொள்வது வாழ்க்கைக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்கும் எனக் கருதுகின்றேன்.

‘The Power of Now’ புத்தகத்தின் தொடக்கத்தில் தம்முடைய  கடந்தகாலக் கசப்பான அனுபவங்களை ஒளிவுமறைவின்றி விவரிக்கும் டாலே, அன்பாகவும் அமைதியாகவும் வாழவே நாம் இயற்கையால் படைக்கப்பட்டிருக்கின்றோம். ஆனால் நாமோ வலிகளால் நம்மை நிரப்பிக்கொண்டு அவதிப்படுகின்றோம். வலி என்பது இன்னொரு வலியைத்தான் தருமே தவிர அதிலிருந்து மகிழ்ச்சி கிடைக்க வழியில்லை. அதனால் வலிதரும் கடந்த கால அனுபவங்களையே மனிதர்கள் அசைபோட்டுக்கொண்டிருப்பது எவ்வகையிலும் அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியையோ மன நிம்மதியையோ தரமுடியாது. அவற்றைத் தூக்கிச் சுமப்பதிலும் பயனில்லை என்கிறார்.

அதுபோல் எதிர்காலத்தில் என்ன நடக்குமோ என்றெண்ணிக் கலங்குவதும் எவ்வித நன்மையையும் தரப்போவதில்லை.  எனவே கடந்துபோன கசந்த காலத்தையும், புதிரான எதிர்காலத்தையும் எண்ணிக் கலக்கமும் குழப்பமும் அடைவதைவிட்டு, மனிதர்களே… நிகழ்காலத்துக்கு வாருங்கள். கடந்துசெல்லும் நொடிகள் எவையும் திரும்ப வாரா என்பதை உணர்ந்து இந்த நொடிக்கான வாழ்வை வாழுங்கள் என்று குறிப்பிடும் டாலே, ”எனக்கு நானேதான் பிரச்சினையாகி வருகிறேன்” (I have become a problem to myself) என்று கத்தோலிக்க மதபோதகரான புனித அகஸ்டின் (Saint Augustine) சொன்ன வாசகத்தை கோடிட்டுக் காட்டுகிறார்.

இச்செய்தி ”தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா” என்ற புறநானூற்றுப் புலவன் கணியன் பூங்குன்றனின் மணிமொழியை நம் நினைவுக்குக் கொண்டு வருகின்றது.

“நாம்” என்பது நம்முடைய பெயரோ பதவியோ பொருளோ புகழோ நாம் சார்ந்திருக்கும் மதமோ அல்ல. இவையெல்லாம் நம்முடைய அகந்தையால் இவைதாம் நாம் என்று தவறாக நம்மை நாம் அடையாளப்படுத்திக் கொள்பவையே என்று தெரிவிக்கும் டாலே, இலக்குகளை உருவாக்கி அவற்றை அடைவது குறித்தே சிந்திப்பதையும் அவற்றை அடைந்தால்தான் வாழ்வில் வெற்றி என்று நினைப்பதையும் நிறுத்துங்கள். இவையே உங்களை மன அழுத்தத்தில் தள்ளுபவை. அதற்கு மாறாக இந்த நொடியில் உங்கள் வாழ்க்கை – நீங்கள் தேர்ந்தெடுத்த வாழ்க்கை – எவ்வாறிருக்கின்றதோ அதனை ஏற்றுக்கொண்டு வாழப் பழகுங்கள்!  விழிப்புணர்வு உடையதாகவும், அதே சமயம் அவசியமில்லா எண்ணங்கள் அற்றதாகவும் உங்களின் இப்போதைய பொழுது அமையட்டும்!

முதுமை என்பது நம்முடைய புறவுடலுக்குத்தானேயன்றி அகவுடலுக்கு இல்லை; அகத்தினை மேம்படுத்தும் மனவளப் பயிற்சிகளால் முதுமையைத் தள்ளிப்போடவும் நம் நோயெதிர்ப்பு ஆற்றலை மேம்படுத்தவும் முடியும் என்கிறார்.

ஞானம் பெறுதல் என்பது நம் எண்ணங்களை மேம்படுத்துவதும், நாம் யார் என்பது குறித்த தெளிவான விழிப்புணர்வை அடைவதுமே ஆகும். அஃது ஏதோ பகுத்தறிவுக்குப் புறம்பான விந்தைச் செயலன்று என்கிறார்.

டாலேயின் கருத்துக்கள் பலவும் நம் தமிழகத்துச் சித்தர்களின் ஆன்மிகக் கருத்துக்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமாக இருக்கக் காண்கின்றேன்.

தமிழகத்தின் முதல் சித்தரான திருமூலர், உடலைப் பேணவும் நோய் நொடியின்றி வாழவும் யோகாசனப் பயிற்சிகள், தியானம் உள்ளிட்ட எட்டுவகையான வாழ்வியல் முறைகளை வலியுறுத்துகின்றார். இதனையே ’அட்டாங்க யோகம்’ என்கிறது திருமந்திரம்.

எக்கார்ட் டாலே திருமந்திரத்தைக் கற்கக்கூடிய வாய்ப்பினைப் பெற்றிருந்தால் நிச்சயம் திருமூலரையும் தம்முடைய ஆசான்களின் வரிசையில் சேர்த்திருப்பார் என்பது துணிபு.

’A New Earth’  என்ற  தம்முடைய மற்றொரு நூலிலும் மனித மனம் தன்னைப் பற்றியும் தன்னுடைய புறச்சூழல் பற்றியும் விழிப்போடு இருக்கவேண்டியதன் அவசியத்தை வலியுறுத்துகின்றார்.

மனிதனின் எண்ணங்கள் மிகவும் வலிமை வாய்ந்தவை, மனநோய்களையும் உடல்நோய்களையும் குணப்படுத்துவதில் எண்ணங்கள் இன்றியமையாப் பங்கு வகிக்கின்றன என்று உறுதிபடத் தெரிவிக்கும் டாலே, நம்முடைய மகிழ்ச்சிக்கும் மகிழ்ச்சியின்மைக்கும் நம்முடையே எண்ணங்கள்தாம் காரணமேயன்றிச் சூழ்நிலைகள் அல்ல என்கிறார் திடமாக. தன்னை ஒருவன் சுயபரிசோதனை (introspection) செய்து செம்மைப்படுத்திக் கொள்வதன் மூலமும், தனக்கென்று போலியாக எந்த பிம்பத்தையும் உருவாக்கிக் கொள்ளாமல் இயல்பாக இருப்பதன் மூலமும் நல்ல மாற்றங்களையும் மகிழ்ச்சியையும் தன்னுடைய சொந்த வாழ்விலும் சமுதாயத்திலும் ஏற்படுத்த முடியும் என்பது டாலேயின் அசைக்கமுடியாத நம்பிக்கை.

இந்த நூலில் இறுதிப் பகுதியான ‘புதிய பூமி’ (A New Earth) என்பதில் முத்தாய்ப்பாக அவர் முன்வைக்கும் செய்தி இதுதான்: ”நாம் சாதாரண மனிதர்கள்தாம்; ஆனால் நம்முடைய செயல்களால் ஓர் அசாதாரணமான புத்துலகை நம்மால் படைக்கமுடியும்!”

நகைச்சுவை உணர்வும் நிரம்பப் பெற்றவர் டாலே என்பதை அவருடைய மேடைப் பேச்சுகள் ஐயத்திற்கிடமின்றி நிரூபிக்கின்றன.

இன்றைய எண்ணிம உலகத்துக் கண்டுபிடிப்பான கைப்பேசி குறித்துக் கருத்துத் தெரிவிக்கும் எக்கார்ட் டாலே, தொலைபேசிகள் பயனுள்ளவைதாம். ஆனால் இன்றைய கைக்கு அடக்கமான கைப்பேசிகளோ நம்மை ஏவும் முதலாளிகள் ஆகிவிட்டன; நாமோ அவை சொல்வதைக் கேட்கும் அடிமைகளாகிவிட்டோம். அவற்றால் வசியம் செய்யப்பட்டுவிட்ட நாம் அடுத்து என்ன நிகழும் என்ற காத்திருப்போடு அவற்றையே வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.

நம்முடைய இச்செயல், கிரேக்கப் புராணங்களில் வரும் ஆணழகனான நார்சிசஸ், (Narcissus) நீர்நிலையில் தெரிந்த தன் அழகிய தோற்றத்தைக் கண்டு அதிலேயே இலயித்துப் போன செயலுக்கு ஒப்பானது.  அதுதான் உலகத்தின் முதல் செல்பி (selfie) என்றுகூடக் கூறலாம்.  கைப்பேசிகளின் உதவியால் சமூக வலைத்தளங்களில் புதிய புதிய மனிதர்களோடு நாம் தொடர்புகளை உருவாக்கிக் கொள்கிறோம். அம்மனிதர்கள் கூறுகின்ற கருத்துக்கள் நமக்கு உடன்பாடானவையாக இல்லாதபோது, அறிவற்ற வகையில், அவர்களிடம் சீற்றமும் சினமும் கொண்டு நம் மனஅழுத்தத்தைக் கூட்டிக் கொள்கிறோம்.

ஓர் உணவகத்துக்குப் போனால்கூடக் கைப்பேசியையே உற்றுப்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோமே தவிர எதிரில் அமர்ந்திருப்பவர்களைப் பார்த்து ஒரு புன்னகை சிந்தக்கூட அல்லவா மறந்துபோய்விட்டது நமக்கு? என்று கேட்கிறார். 

அமெரிக்காவின் மத்தியமேற்கு மாநிலங்களைச் சார்ந்த ஒன்பது நடுநிலைப்பள்ளிகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளில் 94 விழுக்காடு ஆசிரியர்கள் மன அழுத்தத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதைக் கண்டறிந்து வெளியிட்டிருக்கின்றது பள்ளிகளின் உளவியலை ஆராயும் அறிவியல் இதழான ஜர்னல் ஆப் ஸ்கூல் சைக்காலஜி (Journal of School Psychology).

இதற்கெல்லாம் தீர்வு, மனிதர்கள் தம் மனத்தில் தோன்றும் எதிர்மறை எண்ணங்களை அகற்றி நேரிய எண்ணங்களால் மனத்தை நிரப்புவதே. அதனைப் பெறுவதற்கான தக்க வழி, மேற்குலக மனவளக்கலை நிபுணரான எக்கார்ட் டாலேயும், நம் தமிழ் மண்ணின் சித்தர்களும் பரிந்துரைத்திருக்கும் யோகமுறைகளும் ஆழ்நிலை தியானப் பயிற்சிகளுமே. சொல்லப்போனால் உண்மையான ஆன்மிக நெறி என்பதும் இதுவே!

.அன்றாடம் பல்வேறு வகைகளில் மன உளைச்சலுக்கும் அழுத்தத்துக்கும் ஆளாகும் நாமும் மன ஒருமைப்பாட்டையும் அமைதியையும் அளிக்கவல்ல தியானப் பயிற்சிகளை மேற்கொண்டு நம் மனத்தை நல்லெண்ணங்களால் நிரப்புவோம்; அதனால் நம் அகத்துள் பூக்கும் மகிழ்ச்சியை அகிலமெங்கும் பரப்புவோம்!

*****

கட்டுரைக்கு உதவியவை:

https://en.wikipedia.org/wiki/Eckhart_Tolle
https://www.philosophyforlife.org/blog/eckhart-tolle-the-forrest-gump-of-spirituality
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Power_of_Now
https://www.sloww.co/eckhart-tolle-a-new-earth-101/

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் மையப்பகுதியானது, சுதந்தரச் சிந்தனைகளின் பொற்காலம் (The Golden Age of Free thought) என்று அமெரிக்காவில் அழைக்கப்பட்டது. அக்காலகட்டத்தில் தோன்றிய குறிப்பிடத்தக்க சிந்தனையாளர்களில் ஒருவர்தாம் இராபர்ட் கிரீன் இங்கர்சால் (Robert Green Ingersoll).

நியூயார்க் மாநிலத்திலுள்ள டிரெஸ்டென் (Dresden) எனும் ஊரில்,  புரோடஸ்டாண்ட் (Protestant) மதபோதகராக விளங்கிய ஜான் இங்கர்சாலுக்கும் (John Ingersoll), மேரி அம்மையாருக்கும் (Mary Ingersoll)  1833ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்டு 11ஆம் நாள் மகனாய்ப் பிறந்த இராபர்ட் இங்கர்சால், தேர்ந்த வழக்கறிஞராகவும், சிறந்த மேடைப் பேச்சாளராகவும், எழுத்தாளராகவும், அனைத்திற்கும் மேலாக மூடநம்பிக்கைகளுக்குத் தீ மூட்டும் பகுத்தறிவுப் பகலவனாகவும் விளங்கி அமெரிக்க மக்கள் மத்தியில் பெரும் செல்வாக்கோடு திகழ்ந்தவர் ஆவார்.

அமெரிக்காவில் கறுப்பர்களுக்கு எதிரான நிறவெறி கோர தாண்டவம் ஆடிக்கொண்டிருந்த காலமது. கறுப்பர்களை அடிமைகளாய் நடத்திக் கொடுமைப்படுத்தும் அவலத்துக்கு எதிரான போராட்டங்களில் இராபர்ட் இங்கர்சாலின் தந்தை ஜான் இங்கர்சால் கலந்துகொண்டார். இனபேதம் பாராத மனிதநேயச் சிந்தனைகளைக் கொண்டிருந்ததாலேயே மதபோதகர் பணியிலிருந்து அவர் நீக்கப்பட்டார். இவற்றையெல்லாம் கவனித்துவந்த சிறுவன் இராபர்ட் இங்கர்சாலின் மனத்தில் கிறித்தவ மதத்தின்மீதும் அதன் கவைக்குதவாப் பழமைவாதக் கோட்பாடுகளின்மீதும் குழந்தைப் பருவத்திலேயே மிகுந்த அவநம்பிக்கை ஏற்பட்டுவிட்டது.

குடும்பச்சூழல் காரணமாக இராபர்ட் இங்கர்சாலின் முறையான பள்ளிக்கல்வி சில ஆண்டுகளோடு முற்றுப்பெற்றுவிட்டது. எனினும், தாமாகவே முயன்று பல நூல்களைக் கற்றுத்தேர்ந்து தம் அறிவைப் பெருக்கிக்கொண்டார் அவர். இயல்பிலேயே நாவன்மை மிக்கவராக விளங்கிய இங்கர்சால், தம் வாழ்வை நடாத்துதற்கு நிலையான தொழிலொன்று தேவை என்பதை உணர்ந்து, வழக்கறிஞர்கள் இருவரிடம் முறையாகப் பயிற்சிபெற்று 1854இல் வழக்கறிஞரானார். தம் வாதத் திறமையால் வழக்கறிஞர்கள் பலரின் பாராட்டைப் பெற்றார் இங்கர்சால்.

இச்சிறப்புகளால் இல்லியனாய் (Illinois) மாநில அட்டர்னி ஜெனரல் பதவி இங்கர்சாலைத் தேடிவந்தது. குடியரசுக் கட்சியில் (Republican Party) இணைந்து, ஓர் உண்மையான தொண்டனாக அரசியல் பணிகளில் தம்மை ஈடுபடுத்திக்கொண்டார் இங்கர்சால்.

மதம், கடவுள் நம்பிக்கை, பெண்கள் முன்னேற்றம், பெண்களுக்கான வாக்குரிமை குறித்தெல்லாம் புரட்சிகரமான முற்போக்குக் கருத்துக்களை அவர் முன்வைத்த காரணத்தினால் பழமைவாதத்திலும், பெண்களை இரண்டாந்தரக் குடிமக்களாய் நடத்தும் பிற்போக்குத்தனத்திலும் ஊறிப்போயிருந்த அமெரிக்காவில் அவரால் அரசியலில் பெரும் பதவிகளைப் பெறமுடியாமற் போய்விட்டது.

இங்கர்சாலின் இறைக்கொள்கையைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவதானால், கடவுளின் இருப்பைப் பற்றி அலட்டிக்கொள்ளாத ஓர் எதார்த்தவாதியாக (Agnostic) தம்மை அவர் அடையாளப்படுத்திக்கொண்டார். ” The great agnostic” என்றே அமெரிக்க மக்கள் அவரை அழைத்தனர். பகுத்தறிவுக்குப் பொருந்தாத மத நம்பிக்கைகள் குறித்த பகடியும் எள்ளலும் அவருடைய பேச்சுக்களில் துள்ளி விழுந்தவண்ணம் இருந்தன.

ஒருமுறை பெரிய மண்டபம் ஒன்றில் பேசிக்கொண்டிருந்தார் இங்கர்சால். அவர் பொழிவைக் கேட்க வந்திருந்தவர்களில் ஒருவர் திடீரென்று எழுந்து, “அன்பரே! உமக்கு ஞான ஸ்நானத்தில் நம்பிக்கை உண்டா?” என்று வினவினார். இங்கர்சாலும் சற்றும் தயங்காமல் “ஐயா! எனக்கு ஞான ஸ்நானத்தில் நம்பிக்கை உண்டு; குறிப்பாக, சோப்புப் போட்டுக் குளிக்கும் ஞான ஸ்நானத்தில் நம்பிக்கை உண்டு” என்று சொன்னதுதான் தாமதம் கைதட்டல் விண்ணைப் பிளந்ததாம்! ஞான ஸ்நானம் (baptism) என்பது கிறித்தவ தேவாலயங்களில் குழந்தைகளுக்குப் பாதிரிமார்கள் செய்யும் புனிதச் சடங்கு; அதைத் தான் அவ்வாறு கிண்டல் செய்திருக்கின்றார் இங்கர்சால். பிறப்பால் ஒரு கிறித்தவராக இருந்தபோதும் அம்மதத்தில் பின்பற்றப்படும் பொருளற்ற சடங்குகளில் அவருக்கு நம்பிக்கையில்லை என்பதையே அவருடைய இந்த வேடிக்கைப் பேச்சு நிரூபிக்கின்றது.

மோசஸ் செய்த சில தவறுகள் (Some Mistakes of Moses (1879)) என்ற தம்முடைய நூலில், கடவுளை நம்புகிறவன் ஏன் நம்பாதவனை வெறுக்கிறான்? நாத்திகன் கடவுளுக்கு ஏதாவது ஊறுசெய்கின்றானா? இல்லையே! அவனும் மற்றவர்களைப் போல சுக துக்கங்கள் உள்ள மனிதன் தானே? அவனுக்கும் மற்ற மனிதர்களுக்கு இருப்பதுபோல் அனைத்து உரிமைகளும் உள்ளனதாமே?

கிறித்தவ தேவாலயங்களிடம்தான் சொர்க்க, நரகத்தின் திறவுகோல் இருப்பதுபோல் அவர்கள் நடந்துகொள்வதும், மதநம்பிக்கைகளை மறுப்பவர்களைப் பாவிகளாகப் பாவிப்பதையும், மதத்திலிருந்தே அவர்களை ஒதுக்கிவைப்பதையும் தொடர்ந்தால் இந்த உலகமே வெறுப்பாலும் வேதனையாலுந்தான் நிறையும். மனிதனை வெறுப்பதும், கடவுளை நேசிப்பதும் மதங்களின் வேடிக்கையான கொள்கைகளாக இருக்கின்றன.

பைபிளும் மற்ற புத்தகங்களைப் போலத்தான்; ஏன் அவற்றைவிடவும் பயனற்றது; ஆனால் மதபோதகர்கள் அதனைப் பொதுவில் ஒத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்றுகூறிப் பைபிளிலுள்ள பல கதைகளையும் அவற்றின் கருத்துக்களையும் கண்டிக்கிறார்.

தேவாலயப் பணியாளர்கள் பைபிளில் ஏற்கனவே எழுதிவைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கிளிப்பிள்ளைபோல் ஒப்பிக்கவே பணியமர்த்தப்பட்டிருக்கின்றார்கள். புதிய சிந்தனைகள் எவற்றையும் வெளிப்படுத்த அவர்களுக்கு அனுமதியில்லை. அவர்கள் சொல்கின்றவற்றையெல்லாம் எவ்வித ஆதாரங்களும் கேட்காமல் நம்பி நடப்பவனே உண்மையான கிறித்தவன் எனப்படுவான். இவ்வாறு மக்களிடம் மூடநம்பிக்கைகள் பெருகினால் என்னவாகும்? சோதிடத்துறை வளரும்; அறிவொளி பெருகினால்? மத நம்பிக்கைகள் தளரும்!

என்னைப் பொறுத்தவரை, அறிவியலுக்கும் மதத்துக்கும் எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை; சொல்லப்போனால், அவை ஒன்றுக்கொன்று பெரும் பகையானவை என்பேன். மெதாடிஸ்ட் கணிதம் (Methodist mathematics), கத்தோலிக்க வானியல் (Catholic astronomy), பிரெஸ்பிடேரியன் தாவரவியல் (Presbyterian botany), பேப்டிஸ்ட் உயிரியல் (Baptist Biology) என எவையேனும் இருக்கின்றனவா? பின்பு எதற்காக மதக்கல்வி போதிப்பதற்கென்றே தனியாகக் கிறித்தவ மதவாதக் கல்லூரிகளை (sectarian colleges) நாம் உருவாக்கவேண்டும்?

மதங்களுக்கும் பள்ளிகளுக்கும் மணமுறிவு (divorce) நடக்குவரை சிறந்த கல்விநிறுவனங்களை உருவாக்குவது முயற்கொம்பே. மதங்களின் வல்லாண்மையும் ஆதிக்கமும் இருக்குவரையில் பள்ளிகளில் அறிவியல் புறக்கணிப்பட்ட ஒன்றாகவே இருக்கும். ஒருநாள் வரும்! அன்று பழைய புனிதங்கள் கட்டுடைக்கப்பட்டு இயற்கையின் உண்மை ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். என்று மதபோதகர்களையும், அறிவியலுக்குப் புறம்பான மதநம்பிக்கைகளையும் மிகத் துணிச்சலாக விமரிசிக்கின்றார் இங்கர்சால்.

ஷேக்ஸ்பியர், அமெரிக்காவின் மறுகட்டமைப்பு, மனிதநேயம், மதங்களின் நிலை, குடும்ப அமைப்பின் அவசியம், பெண்விடுதலை என்று அனைத்துத் தலைப்புக்களிலும் மணிக்கணக்கில் பேசக்கூடிய பேராற்றல் பெற்றவராகத் திகழ்ந்தார் இங்கர்சால். மதங்கள் குறித்த அவருடைய விமரிசனங்களை வைத்தே அமெரிக்கப் பத்திரிகைகள் அவரை மிகக் கடுமையாகத் தாக்கி எழுதியபோதும், மக்கள் மத்தியில் அவர் சொல்வாக்கிற்கிருந்த செல்வாக்கை அவற்றால் குறைக்கமுடியவில்லை. மாறாக, அவருடைய கட்டணச் சொற்பொழிவுகளுக்கும் மக்கள் அமோக ஆதரவு கொடுத்துப் பெரும் எண்ணிக்கையில் திரண்டனர் என்பது வரலாறு.

இந்நாளில் சிலர் தம்முடைய சொற்பொழிவுகளுக்குக் கட்டணம் வசூல் செய்வதை விமரிசிப்போர், இஃதொன்றும் விந்தையான வழக்கமன்று! இங்கர்சால் காலத்திலிருந்தே நடைமுறையில் இருந்துவரும் முந்தைய வழக்கமே என்று அறிதல்வேண்டும்

தம் மேடைப்பொழிவுகளின் மூலம் மட்டுமே இங்கர்சாலுக்கு ஆண்டுதோறும் கிடைத்துவந்த வருவாய், அன்றைய அமெரிக்க அதிபரின் ஆண்டு வருவாயைக் காட்டிலும் இருமடங்கு அதிகமானது. வேறுவிதமாக இதனைக் கணக்கிட்டுச் சொல்வதென்றால், அமெரிக்காவின் மிகச்சிறந்த சொற்பொழிவாளர்கள் இருபத்தைந்து பேர் ஒரே சமயத்தில் எவ்வளவு சம்பாதிப்பார்களோ அவ்வளவு வருமானம் இங்கர்சால் ஒருவருக்கே கிடைத்துவந்தது. ஆனால் பணத்தால் பெருமை கொள்ளவில்லை இங்கர்சால்! வாய்த்திறமையினால் தாம் ஈட்டியதைக் கைத்திறமையால் வரையாது வழங்கிய கொடையாளராக அவர் திகழ்ந்தார்.

மனிதன், மங்கை, குழந்தை, அவர்தம் சுதந்தரம் (The Liberty of Man, Woman and Child) என்ற தலைப்பில் இங்கர்சால் ஆற்றிய உரை குறிப்பிடத்தக்க ஒன்றாகும். அதில் இம்மூவருடைய சுதந்தரம் குறித்தும் அவர் முன்வைக்கும் கருத்துக்கள் அக்காலத்துக்கு மட்டுமன்றி எக்காலத்துக்கும் பொருந்தக்கூடியவை.

நங்கையர்தம் நற்சுதந்தரம் பற்றிக் குறிப்பிடும் இங்கர்சால், பெண்கள் ஒருகாலத்தில் அடிமைகளுக்கெல்லாம் அடிமைகளாக இருந்திருக்கின்றார்கள். என்னுடைய எண்ணப்படி, பெண்கள் கேவலமான அடிமைத்தனத்திலிருந்து திருமணம் செய்துகொண்டு வாழும் சுதந்தரத்தை அடையவே பல இலட்சம் ஆண்டுகள் ஆகியிருக்கவேண்டும். ஆதலால், மானிட சமுதாயத்திலேயே நான் மிகவும் புனிதச் சடங்காகக் கருதுவது திருணத்தைத்தான் என்பதை இங்கே தெளிவுபடுத்த விரும்புகின்றேன். அடுக்களையின்றி மானிட சமுதாயத்தின் முன்னேற்றமில்லை; குடும்பச் சுற்றமின்றி வாழ்வும் பயனில்லை. பல நல்ல குடும்பங்கள் சேர்ந்ததுதான் ஒரு நல்ல அரசாங்கம். வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், ஒரு நல்ல அரசாங்கத்தின் கிளையாக இருப்பது குடும்பம். இந்தக் குடும்ப அமைப்பைச் சீரழிக்கச் செய்யப்படும் எந்த முயற்சியும் பேய்த்தன்மை வாய்ந்தது; களங்கமுடையது. எனக்குத் திருமண வழக்கத்தில் மிகுந்த நம்பிக்கையுண்டு. இந்த மணச்சடங்கை, திருமணம் என்னும் அமைப்பை வசைபாடுகின்ற நீள்முடி வளர்த்த ஆடவர்கள், குட்டைக் கூந்தலோடு வலம்வரும் பெண்கள் போன்றோரின் கருத்துக்களை நான் மிகக் கேவலமாகக் கருதுகின்றேன் என்கிறார் அழுத்தந்திருத்தமாக.

”திருமணமே பெண்ணை அடிமைப்படுத்துகின்றது; உடைத்தெறிய வேண்டிய தளை அது!” என்று தமிழகத்தின் பகுத்தறிவாளர்கள் முச்சந்திதோறும் முழக்கமிட்டிருக்க, மேனாட்டுப் பகுத்தறிவுச் சிந்தனையாளரும், தமிழகப் பகுத்தறிவு இயக்கங்களுக்கு அறிவுக்கொடை நல்கியவர்களில் முக்கியமான ஒருவராக அறியப்படுபவருமான இங்கர்சாலோ, அதிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டு, அடிமைத்தனத்திலிருந்த மகளிர்க்கு விடுதலை நல்கியதே திருமணந்தான்! குடும்ப அமைப்பினும் உயர்ந்தது வேறில்லை என்று அதனை விதந்தோதுவதைக் காண்க!

ஒல்காப் பெரும்புகழ்த் தொல்காப்பிய நூலும்,

பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர்
ஐயர் யாத்தனர் கரணம் என்ப (தொல்” கற்பியல் – 4) என்றுரைப்பதன் வாயிலாகத் தமிழ்ச் சமூகத்தில் கட்டுப்பாடற்ற ஆண் பெண் உறவுகளால் குற்றங்களும் ஒழுக்கக்கேடுகளும் மலிந்துவிட, அவற்றைத் தடுக்கவேண்டியே திருமணம் எனும் நடைமுறை அறிவிற் சிறந்த ஆன்றோரால் ஏற்படுத்தப்பட்டது என்பதைச் சுட்டிக்காட்டியிருப்பதை எண்ணுக.

அடுத்து, குழந்தைகள் சுதந்தரம் பற்றிக் குறிப்பிடும் இங்கர்சால்,

பெரியவர்களுக்குள்ள உரிமைகள்போலவே குழந்தைகளுக்கும் உரிமைகள் உண்டு. ஆகவே குழந்தைகளை நாம் மனிதப் பிறவிகள் எனக் கருதி நடத்தவேண்டும்; மிருகத்தனமாக நடத்தக் கூடாது. தாங்களே சுயமாகச் சிந்திக்கின்ற உரிமையை அவர்களுக்கு நாம் நல்கவேண்டும். குடும்பத்திலே சனநாயகம் நிலவவேண்டும் என்பது என் நம்பிக்கை. இந்தச் சகத்தில் மகத்தானது ஒன்று இருக்குமானால் அஃது எல்லாரும் சமமாக நடத்தப்படுகின்ற ஒரு குடும்பமே என்கிறார்.

இசையைவிடக் குழந்தைகளின் பேச்சு எனக்கு மிகுந்த இன்பத்தைத் தருகின்றது என்றார் இங்கர்சால். இக்கருத்து,

குழலினுது யாழினிது என்பதம் மக்கள்
மழலைச்சொல் கேளா தவர் (குறள் – 66) என்ற ஐயன் வள்ளுவனின் பொய்யாமொழியை நம் நினைவுக்குக் கொண்டுவருகின்றது.

பழமைவாதிகளைப் பற்றிக் கருத்துத் தெரிவிக்கும் இங்கர்சால், எல்லா மனிதர்களும் ஒரே மாதிரிச் சிந்திக்கவேண்டும் என்று இவர்கள் விரும்புகிறார்கள். உலகத்தில் எந்திரத் தொழில்நுட்பத்தில் எவ்வளவோ முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டுவிட்ட பின்பும்கூட, இரண்டு கடிகாரங்கள் ஒரே மாதிரி ஓடுவதில்லை; ஒரே நேரத்தைக் காட்டுவதில்லை. அப்படியிருக்க, அறிவிலும், ஆற்றலிலும், கல்வியிலும், பொருளாதாரத்திலும், சுற்றுச்சூழலிலும், ஆசையிலும் வேறுபட்டிருக்கும் மானுடர் அனைவரும் ஒரே மாதிரிச் சிந்திக்கவேண்டும் என்று எப்படி நீங்கள் வற்புறுத்தமுடியும்?

எல்லையற்ற ஆற்றலுள்ள கடவுள் ஒருவர் இருந்து, அவர் நம்மைப் படைத்திருப்பாராகில், நாம் அனைவரும் ஒரே மாதிரியே சிந்திக்கவேண்டும் என்பது அவருடைய உள்ளக்கிடக்கையாயின், அவர் ஏன் ஒருவருக்குக் குறைவான அறிவையும் மற்றொருவருக்கு அதிகமான அறிவையும் கொடுத்திருக்க வேண்டும்? என்று வினவும் இங்கர்சால், மதத்தின் பெயரால் அமெரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவிலும் நடந்த அட்டூழியங்களை நினைந்து மனம் வருந்துகின்றார். அவரவர் விருப்பப்படி வாழும் உரிமை மாந்த சமூகத்தில் அனைவருக்கும் வழங்கப்பட வேண்டும். எதையும் யார்மீதும் திணிக்கும் உரிமை யாருக்குமில்லை என்கிறார்.

நெஞ்சில் நேர்மையும், வாழ்வில் தூய்மையும் பிறர்க்கென இரங்கும் தாய்மைக் குணமும் கொண்டவராய் வாழ்ந்து, தம்முடைய புரட்சிகரமான கருத்துக்களாலும் மனிதநேயமிக்க அணுகுமுறைகளாலும் அமெரிக்க மக்களைத் தம் வயப்படுத்திய இராபர்ட் இங்கர்சால், 1899ஆம் ஆண்டு தம்முடைய 65ஆம் அகவையில் இதயச் செயலிழப்பு நோயால் (congestive heart failure) உயிரிழந்தார்.

மூடநம்பிக்கையே அடிமைத்தனத்தின் குழந்தையாகும். சுயமாகச் சிந்தனை செய்தால் மட்டுமே நமக்கு உண்மை புலப்படும். எல்லாரும் சுயமாய் எண்ணவும் எண்ணியதை எவ்விதத் தடையுமின்றி வெளியில் சொல்லவும் உரிமை பெற்றுவிடுவார்களேயானால் ஒவ்வொருவருடைய மூளையிலிருந்தும் சிறந்த கருத்துக்கள் தாமே வெளிவரும். பிறகு இந்த உலகமே அறிவுக் களஞ்சியத்தால் நிரம்பியிருக்கும் என்றார் இங்கர்சால்.

இறைவனிடம் தொழுகை செய்யும் உதடுகளைவிடத் துயருற்றோரின் அழுகை போக்க உதவும் கரங்கள் உன்னதமானவை என்பது இங்கர்சாலின் கருத்து. ஆதலால் நாமும் ஒல்லும் வகையெல்லாம் அல்லலுற்றோர்க்கு உதவுவோம்! சாதி மத பேதமின்றி அனைவரிடத்தும் அன்பு பாராட்டுவோம்! அமெரிக்காவின் பகுத்தறிவுப் பகலவனாம் இங்கர்சால் வகுத்தளித்த நல்லறிவுப் பாதையில் பயணிப்போம்! 

கட்டுரைக்குத் துணைநின்றவை:

1. https://en.wikipedia.org/wiki/Robert_G._Ingersoll
2. https://www.britannica.com/biography/Robert-G-Ingersoll
3. https://www.gutenberg.org/files/38813/38813-h/38813-h.htm#Alink0009
4. வரலாற்றறிஞர் வெ. சாமிநாத சர்மா நூல்திரட்டு – 12